Mag-log inShare
1 ชิ่งหนี | NC+
Huling Na-update:
2025-03-03 17:00:05“อ๊ะ อ๊า อ๊า~”
ร่างสมส่วนอย่างสาวยุโรปกำลังเปลือยเปล่าบนเตียงขนาดคิงไซซ์ร้องครางเสียงหวานไปทั่วห้องพักหรูชั้นบนของโรงแรมห้าดาว ใจกลางเมืองลอนดอน
เมื่อตนก้าวแตะขอบฟ้าเป็นครั้งที่ 3 จากฝีมือคนบนร่างของนางที่ยังคงส่งแรงกระแทกเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน
“เสร็จแล้วเหรอ แองจี้” เสียงทุ้มเอ่ยถาม แองจี้พยายามมองหน้าชายหนุ่มอย่างอ่อนล้า ใบหน้าคมสัน ผิวขาวอย่างหนุ่มตะวันตก ราวกับเทพบุตรโรมัน ดวงตาคมที่ยังคงส่งแววตาสะท้อนถึงความร้อนรุ่มในร่างกายออกมาอย่างต่อเนื่อง
“แองจี้ไม่ไหวแล้วค่ะ ริชาร์ด” สาวไซซ์อวบอุทธรณ์ออกมา พร้อมยกมือมาดันแผงอกหนาแน่น
“แต่ผมยังไหว” ชายหนุ่มพูดจบก็เอื้อมมือมาคว้า 2 มือของหญิงสาวกดลงบนเตียง ก่อนจะก้มหน้าซุกลงบนอกอวบ พร้อมอ้าปากงับยอดอกอิ่มสีชมพู
“อ๊า~” ปลายลิ้นร้อนตวัดลามเลีย ก่อนจะเม้มดึงอย่างหิวโหย มือแกร่งย้ายมาขย้ำอกใหญ่อีกข้างไม่ให้น้อยหน้ากัน ส่วนมืออีกข้างเลื่อนลงไปแตะใจกลางความเป็นสาว ก่อนจะดันนิ้วเข้าไปทักทาย
“อ๊ะ อ๊าย~ ริชาร์ด...” เมื่อช่องทางเปียกชื้นมากพอสำหรับการเข้าออกอีกครั้ง ชายหนุ่มก็ตระเตรียมส่งความเป็นชายที่เกินมาตรฐานเข้าไปสำรวจ เขาเลื่อนมือมาจับเอวหญิงสาว ก่อนจะส่งลำรักเข้าไปทีเดียว แล้วเร่งจังหวะกระแทกเอวสอบเข้าออกตามอารมณ์เถื่อน
ปึก!! ปึก!!! ปึก!!!!
เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังก้องไปทั่วห้องผสานกับเสียงครางไม่เป็นภาษาของหญิงสาว
“อ่า” เมื่อเขากระแทกกายเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมปลดปล่อยน้ำในตัวออกมาจนหมด ชายหนุ่มจึงได้ถอนกายออกมา พร้อมจัดการดึงถุงยางออกจากอาวุธประจำตัว แล้วโยนทิ้งไป
ริชาร์ดลุกขึ้นไปคว้าเสื้อคลุมมาสวมใส่ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไปนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ซึ่งมี วิลเลียม และ เบนจามิน คนสนิทยืนรอรับคำสั่งอยู่แล้ว
“จัดการให้เรียบร้อย” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ
“ครับ นาย” วิลเลียมรับคำสั่ง พร้อมส่งสัญญาณให้สาวใช้เข้าไปจัดการพาผู้หญิงในห้องออกจากห้องพักของนาย
เจ้านายของเขา คือ ริชาร์ด ไคล์ นักธุรกิจหนุ่มอนาคตไกล เจ้าของธุรกิจเกี่ยวกับยารักษาโรคที่เข้ามารับตำแหน่งแทนบิดา เพียงไม่กี่ปีที่เขาเข้ามาดูแล บริษัทก็ขยายธุรกิจ โดยเข้าไปร่วมมือกับบริษัทยักษ์ใหญ่ในแต่ละประเทศ ทั้งโซนอเมริกาและเอเชียอย่างต่อเนื่อง
ซึ่งริชาร์ดเองนั้น มีฝีมือในด้านการบริหาร ทั้งบนโต๊ะและบนเตียง ชื่อเสียงทางด้านธุรกิจของเขามาพร้อมชื่อเสียทางด้านผู้หญิงที่ไม่เคยซ้ำหน้า แม้อายุจะล่วงเข้า 42 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดสนุกในชีวิตรักแบบนี้
แม้จะเป็นคนรักสนุกมากขนาดไหน เขาเองก็มีกฎเหล็กประจำตัว คือ เขาจะไม่นอนค้างคืนร่วมกับหญิงคนใดโดยเด็ดขาด
“นายครับ เมื่อครู่ ทางบริษัท P&M จากประเทศไทยติดต่อมาขอนัดวันเข้าพบ เพื่อเสนอข้อตกลงเกี่ยวกับการวิจัยยาตัวใหม่ครับ”
เบนจามิน คนสนิทพ่วงด้วยตำแหน่งเลขา ผู้ดูแลความเรียบร้อยในงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับบริษัทดังขึ้น ในขณะที่วิลเลียมเป็นคนสนิทที่ตามติดการใช้ชีวิตของเจ้านายหนุ่ม
เรียกได้ว่า เบนจามิน คือ คนที่ดูแลหน้าที่การงาน ส่วน วิลเลียม คือ คนที่ดูแลการใช้ชีวิตของเขา
“ฉันอ่านข้อตกลงแล้ว ก็ไม่ได้แย่อะไรนัก นายก็ดูวันที่ฉันว่างได้เลย” ชายหนุ่มพูดพร้อมเลื่อนนิ้วอ่านข่าวต่าง ๆ ในมือถือ
“ครับนาย”
เสียงโทรศัพท์ในมือชายหนุ่มดังขึ้น
“ครับ พ่อ”
‘ไง ไอ้เสือ เงียบไปเลยนะ’ เสียงชายวัยชราดังขึ้น เมื่อเขาเอ่ยทัก
“พ่อโทรมาทีไร ผมสังหรณ์ใจไม่ดีทุกที” ริชาร์ดบ่นเสียงเหนือย ๆ พร้อมแหงนศีรษะพิงโซฟา
‘ฮ่า ฮ่า ก็อย่างที่แกคิดนั่นแหละ’ เสียงปลายสายกลั้วหัวเราะ ‘แม่แกโทรมาชวนกินข้าวรึยังล่ะ’
“ยังไม่เห็นโทรมานะ พ่อ... อย่าบอกนะ ว่าเอาอีกแล้วน่ะ” ชายหนุ่มยกอีกมือมาปิดตาอย่างเซ็ง ๆ
‘ถูกเผงเลย ไอ้ลูกชาย’ วินเซนต์ตอบกลับด้วยเสียงระรื่น ‘เห็นแม่แกโทรนัดกับป้าเคท ที่หลานสาวชื่อ แคทเธอริน ให้มากินข้าวเย็นที่บ้านเรา วันอังคารนี้ ยังไงก็หาทางหนีทีไล่เอาเองล่ะ พ่อช่วยได้แค่นี้แหละ’
“อา ครับ ขอบคุณมากครับ พ่อ” ชายหนุ่มกดตัดสายบิดาไป
วินเซนต์ บิดาของเขา เรียนจบทางด้านเภสัชกรจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง ก่อนจะผันตัวมาเป็นนักธุรกิจรุ่นเก๋าที่บุกเบิกบริษัท ไคล์ จากบริษัทยาเล็ก ๆ จนมาเป็นบริษัทชั้นแนวหน้าที่มีการศึกษาและวิจัยตัวยาใหม่ ๆ ออกมาเสมอ
แม้ทางด้านธุรกิจจะเก๋าและเซียนขนาดไหน แต่เมื่อมาเจอ ราเชล เขาก็ต้องสงบเสงี่ยมเรียบร้อยขึ้นมาทันที ดังนั้น การที่เขาแอบมาบอกแผนของภรรยาสุดที่รักให้ลูกชายรู้ก่อน ก็ถือว่าเป็นการเสี่ยงตายมากพอแล้ว
แต่ก่อน ริชาร์ดเคยถามว่า ทำไมวินเซนต์ถึงไม่ยอมราเชลกลับไปบ้าง พ่อของเขากลับหัวเราะ มองเป็นเรื่องสนุก และตอบไปนัยว่า ‘จะให้พ่อสู้ยังไง ขนาดตั้งชื่อแก (Richard) ยังมีชื่อพ่อ (Vincent) แค่ตัว i เองมั้ง นอกนั้น ก็เป็นชื่อแม่แกทั้งนั้น (Rachel)’
‘เราเลือกเขามาเป็นคู่ชีวิตแล้ว มันก็ต้องให้เกียรติซึ่งกันและกัน เรื่องบางเรื่อง เราไม่จำเป็นต้องแข็งใส่กันไปทั้งหมด เรายอมเขาบ้าง เขาไม่ยอมเราบ้าง ก็ช่างปะไร วันนี้ ถ้าเรายังรักกัน จับมือกันแน่นมากพอ ที่เหลือก็ช่างมันปะไร’
เขายอมรับ เขาไม่เข้าใจที่พ่อพูดเลยสักนิดเดียว แต่เอาเถอะ สักวัน ถ้าเขามีคู่ชีวิตเหมือนพ่อ เขาก็คงจะเข้าใจเอง
“มาดามอีกแล้วเหรอครับ” วิลเลียมเอ่ยถามเบา ๆ เพราะกิตติศัพท์ในการพยายามหาคู่ให้ลูกชายนั้นเป็นที่เลื่องลือในแวดวงสังคมชั้นสูง
“อื้อ” ริชาร์ดทำเสียงในลำคออย่างเบื่อหน่าย เขาเงียบไปสักพัก ก่อนจะส่งเสียงเรียกคนสนิท หลังจากที่ตัดสินใจอะไรบางอย่าง “เบน”
“ครับ นาย”
“ตอบกลับบริษัท P&M ไม่ต้องมาเสนองานที่นี่แล้ว ฉันจะบินไปดูงานที่ประเทศไทยเอง”
“วันไหนครับ นาย”
“เช้าวันอังคาร”
Pinakabagong kabanata
ซ้อนเล่ห์รัก | NC 40 คิดถึง | NC+++ (จบ)
ชายหนุ่มสะดุ้งไปกับประโยคนั้นใช่ เขาฝากแม่มาบอกผู้หญิงคนนั้น แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า ผู้หญิงคนนั้นจะกลายเป็นคนที่เขารักสุดใจตรงหน้าแค่ทำให้เธอโกรธ เขายังไม่กล้าเลย นับประสาอะไรจะไปกลั่นแกล้งให้เธอรู้สึกทรมานเหมือนตกนรกทั้งเป็น“ตกนรกสวาทไง ที่รัก” สัญชาตญาณความเป็นเสือผู้หญิงทำงานอย่างเร่งด่วน พร้อมมือหนาที่ประคองกอดอยู่ด้านหลังก็รูดซิปชุดเจ้าสาวอย่างรู้หน้าที่ ทำให้ชุดเกาะอกหล่นลงตามแรงโน้มถ่วง พอดีกับที่หญิงสาวยันตัวห่างจากชายหนุ่ม เผยให้เห็นเนินอกอวบเปลือยเปล่าเต็มสองตา“อ๊ะ ว้าย” เมษารู้สึกเหมือนโลกหมุน เพราะคนข้างล่างจัดการพลิกตัวให้เธอลงมานอนแผ่บนเตียงแทน ขณะที่อีกมือก็ดึงเกาะอกลงมา ก่อนจะก้มลงฝังหน้าที่ร่องอกเธออย่างคิดถึง“อึก อ๊ะ อื้อ~”มือหนาขยำอกอวบอย่างคิดถึง พร้อมดันให้เต้านุ่มสู้กับหน้าของตนเอง“หอมจัง” ชายหนุ่มสูดความหอมจากตัวหญิงสาวเข้าเต็มปอด กลิ่นที่เขาคิดถึงอย่างที่สุด พลางเบียดแทรกกายเข้าระหว่างกลางเรียวขางามภายใต้กระโปรงหนานิ้วซุกซนเริ่มขยับมาบี้ยอดอกจนค่อย ๆ แ
ซ้อนเล่ห์รัก | NC 39 ความจริง
ริชาร์ดนั่งรถคันหรูมากับเอวามาอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่รถจะเคลื่อนเข้าสู่บริเวณคฤหาสน์ของแม่ของเขา เมื่อรถจอดสนิท ชายหนุ่มก็ก้าวขายาว ๆ เดินลิ่วไปที่ห้องของตัวเองทันที เพราะทราบมาจากวินเซนต์แล้วว่า ราเชลจัดห้องนอนของเขาเป็นห้องหอร่างสูงก้าวเท้าเดินนำไปอย่างไม่ไยดีเจ้าสาว ในใจเอาแต่นับเวลาถอยหลังให้ครบ 2 ชั่วโมง ก่อนที่จะได้เจอใครบางคน ขณะที่เขาจะก้าวไปถึง เสียงบิดาที่ก้าวตามมาติด ๆ เรียกไว้ก่อน“ริชาร์ด”“มีอะไรครับ พ่อ” ชายหนุ่มหยุดเดินแล้วหมุนตัวมามองบิดาที่ก้าวตามมา ทั้งคู่หยุดยืนที่หน้าบันไดกว้าง“มากับพ่อแปบหนึ่ง” วินเซนต์คว้ามือบุตรชาย ลากเข้าห้องทำงานที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนจะปิดประตูลงอย่างเงียบเชียบ“เรื่องหนูเอวาน่ะ” พ่อของเขาเกริ่นขึ้น เมื่อเห็นลูกชายยังนิ่งเงียบ เขาจึงเอ่ยต่อ “เธอเป็นลูกสาวเพื่อนพ่อเอง แม่เธอเป็นคนไทยเพิ่งเสียได้ไม่นาน ยังไงก็ใจดีกับเธอหน่อย”“...” ริชาร์ดไม่ตอบรับคำใด เขาได้แต่นิ่งเงียบ“พ่อรู้ว่า แกน่ะโกรธแม่เขาที่ไม่เข้าใจแกเลย แต่หนูเอ
ซ้อนเล่ห์รัก | NC 38 เจ้าสาว
เสียงเพลงสากลหวาน ๆ ดังคลอขับกล่อมคนในงานที่พูดคุยทักทายกันอย่างยินดีกับคู่บ่าวสาวในพิธีมงคลสมรส เจ้าบ่าวร่างสูงในชุดสูทสีขาวยืนต้อนรับแขกอยู่ที่หน้างาน โดยมีวินเซนต์และราเชลคอยยืนประกบหลังจากวันนั้น ก็ไม่มีทีมงานออแกไนซ์หน้าไหนเข้ามาติดต่ออีกเลย จนเขาได้ทราบจากเบนจามินว่า มาดามราเชลจัดการเลือกทุกอย่างเองเสร็จสรรพ แต่ก็ช่างเถอะ เขาไม่ได้สนใจไยดีอะไรอยู่แล้วงานแต่งในวันนี้ มันก็เป็นแค่หน้าที่หนึ่งที่เขาตั้งใจทำให้มันเสร็จ ๆ ไป เพื่อรอเจอหน้าร่างบางที่เขาไม่เจอมานานนับ 2 เดือนตั้งแต่วันที่แม่ริบคนรักของเขาไป“ทำหน้าให้มันดี ๆ หน่อย” เสียงมารดาเขากระซิบแผ่วเบา“ผมก็ยิ้มให้แม่ได้เท่านี้แหละ” ชายหนุ่มกระซิบตอบกลับ ก่อนจะยกยิ้มฝืน ๆแม่ของเขาตัดสินใจเปลี่ยนรูปแบบงานแต่งใหม่ โดยให้มาทำพิธีที่โบสถ์แถวชานเมือง ใกล้คฤหาสน์ของพวกท่าน ส่วนแขกเหรื่อก็เชิญแต่คนสนิทไม่กี่สิบคนเท่านั้น ก่อนจะไปจัดงานเฉลิมฉลองพิธีมงคลสมรสที่โรงแรมหรูกลางเมืองในอีก 2 วันข้างหน้า“แล้วผมจะได้เจอเมย์ตอนไหนครับ แม่”“หลังเสร็จเข
ซ้อนเล่ห์รัก | NC 37 คำเตือน
ก๊อก ก๊อก ก๊อกเบนจามินเปิดประตูห้องทำงานเข้ามา หลังจากที่เคาะประตูขออนุญาต“คุณลิเดียพาทีมออแกไนซ์งานแต่งงานมาแล้วครับ”ลิเดียเดินเข้ามาในห้อง พร้อมทีมงานอีก 3 – 4 คน ริชาร์ดจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงาน ผายมือเชิญทุกคนนั่งที่ชุดโซฟารับแขก“สวัสดีครับ คุณริชาร์ด” โรเบิร์ต หัวหน้าทีมออแกไนซ์ยื่นมือมาทักทาย“สวัสดีครับ”“นี่ ทีมงานของผมครับ ฮันน่า นาตาลี และเจคอป ครับ” โรเบิร์ดผายมือแนะนำลูกทีมไปทีละคน ริชาร์ดกวาดสายตาทักทายผ่าน ๆ โดยเมินสายตายั่วยวนของนาตาลีไปอย่างไม่ใส่ใจ“ครับ” ชายหนุ่มรับคำสั้น ๆ“เอ่อ งั้นเราเริ่มกันเลยนะครับ” โรเบิร์ตเปิดบทสนทนา เมื่อเห็นว่าริชาร์ดตอบกลับสั้น ๆ “คุณริชาร์ดอยากได้ธีมงานประมาณไหนครับ”“ไม่รู้สิครับ”“เอ่อ เป็นแบบ Vintage แบบ Minimal หรือแบบเรียบหรูดีครับ” หัวหน้าทีมลองให้ตัวเลือกหลาย ๆ แบบ โดยมีฮันน่าเตรียมจดข้อมูลที่ลูกค้าต้องการ“ไม่รู้สิครับ” ชายหน
ซ้อนเล่ห์รัก | NC 36 สันติ
ตั้งแต่กลับจากบ้านแม่ในคืนนั้น ริชาร์ดก็เอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องนอน เขาครุ่นคิดอย่างหนัก ตั้งแต่แผนการแทรกซึมก็โดนจับได้อย่างไว ส่วนแผนการชิงตัวก็เหมือนว่าแม่เขาจะรู้อยู่ก่อนแล้ว ถึงได้ไปนั่งดักรออยู่แบบนั้น แถมยังรู้ทันเขาถึงแผนการที่จะไปดีลว่าที่เจ้าสาวไว้ล่วงหน้าอีกเขาแทบไม่สามารถทำอะไรได้เลย เหมือนเป็นเด็กเล็ก ๆ ที่กำลังวิ่งวนอยู่บนฝ่ามือแม่อย่างไรอย่างนั้นก็เอาเถอะ ใครเป็นคนเลี้ยงดูสั่งสอนเขามาล่ะ“ฮอตตี้ ผมควรทำยังไงดี”ริชาร์ดเงยศีรษะพิงโซฟานุ่มอย่างจนใจ ไม่ว่า จะทำอะไรก็ยิ่งเหมือนรัดตัวเขา และทำร้ายเมษาทางอ้อม เพราะทันทีที่เขากลับถึงบ้านคืนนั้น เขาก็ได้รับคลิปวิดีโอสั้น ๆ จากแม่ของเขาวิดีโอที่เมษากำลังยืนร้องไห้อย่างเงียบ ๆ พร้อมปาดน้ำตาที่ไหลมาไม่หยุด แม้ว่าจะเป็นเพียงคลิปสั้น ๆ ไม่ถึง 10 วินาที แต่ก็สร้างความทรมานใจให้เขาอย่างที่สุดเขาไม่สามารถรับรู้สาเหตุของความเสียใจนั้น ไม่สามารถปลอบโยนคนในโทรศัพท์มือถือได้เลย และนอกจากคลิปนั้น ยังมีข้อความเตือนการกระทำของเขาจากราเชลกำกับไว้อีกชายหนุ่มเลือกที่ค่อย ๆ ป
ซ้อนเล่ห์รัก | NC 35 ดิ้นรน
ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูห้องทำงานของประธานบริษัท ไคล์ ดังขึ้น ก่อนจะปรากฏร่างเลขาสาวของมาดามราเชล“มาดามให้พามาส่งค่ะ” อิซาเบลเอ่ยขึ้นสิ้นเสียงพูด ริชาร์ดผุดลุกขึ้น เพื่อรอรับคนที่เขาอยากเจอมาตลอดสัปดาห์ เพราะนับตั้งแต่วันนั้น เขาก็จำต้องกลับบ้านคนเดียว ไม่สิ... มีคนกลับมากับเขาด้วย‘ลิเดีย ส่งแขก’ สิ้นคำพูดของแม่เขา ลิเดียก็เดินมาหาเขาทันที‘แม่...’ เขาร้องเรียกอีกฝ่ายอีกครั้งอย่างเว้าวอน‘อ่อ ถ้ากลับไปคนเดียวคงจะเหงาสินะ’ จู่ ๆ มาดามก็หันมาถาม ‘วินเซนต์ คุณกลับไปอยู่เป็นเพื่อนลูกสักพักก็แล้วกัน’อยู่ดี ๆ หวยก็ดันมาออกที่พ่อเขาซะอย่างนั้น วินเซนต์ได้แต่มองตาปริบ ๆ ‘ทำไมล่ะ’‘คิดว่า ฉันไม่รู้หรือไง ที่ลูกหนีฉันได้ตลอด มันก็เป็นเพราะคุณนั่นแหละ’ ราเชลมองตาขวาง ‘เพราะฉะนั้น ครั้งนี้ ไปอยู่กับลูกซะ’ใช่ คนที่เขาได้พากลับบ้าน คือ พ่อของเขาเอง อย่าคิดว่า พ่อเขาจะค้านแม่ได้ แค่แม่ปรายตาก็ปิดปากเงียบสนิทแล้ว เหอะ เหอะ...
