เข้าสู่ระบบเหว่ยหลงออกจากโรงพยาบาลในเช้าวันถัดมา หมอวินิจฉัยแล้วว่าเขากลับมาแข็งแรงตามปกติ เพราะคนป่วยที่ไหนจะนอนละเมอถึงขั้นทำสายน้ำเกลือหลุด…หลังจากที่ข่าวการตายของจางจือลู่ถูกเผยแพร่ออกไป เหล่าผู้อาวุโสที่ร่วมมือกับจางจือลู่ถูกตามเก็บเรียงตัว เหว่ยหลงไปปรานีใครเพราะเขาปล่อยให้คนพวกนี้ลักกินขโมยกินมามากแล้ว
“ช่วงแรกที่เราเพิ่งรู้จักกัน ตอนนั้นเฮียไล่เธอสารพัดเลย…ยังโกรธกันอยู่หรือเปล่า”ผิงผิงเงียบงันต่อมาก็ส่ายหน้าตอบ “ก็เราโดนบังคับด้วยกันทั้งคู่ ผิงจะงี่เง่าไปโกรธเฮียได้ไงกัน”“ไม่โกรธเลยจริงๆ เหรอ” เหว่ยหลงสบดวงตาคู่สวย ผิงผิงเม้มปากแน่น“น้อยใจมากกว่าค่ะ” คนสวยหน้าเศร้า เมื่อนึกถึงอดีตที่ผ่านมา ถึ
“เรียบร้อยแล้วจ้ะ จริงๆ ไม่ต้องสลับกันมาเยี่ยมก็ได้นะ พี่รู้ว่าพวกเธองานหนัก ไว้เฮียรู้สึกตัวแล้วพี่จะรีบส่งข่าว”“ไม่เป็นอะไรเลยครับ ช่วงนี้ผมทำงานผ่านเมลเสียส่วนใหญ่ ว่าแต่ซ้อเถอะครับ กลับบ้านไปพักผ่อนบ้าง”ผิงผิงยิ้มเศร้า จะให้เธอกลับไปพักผ่อนที่บ้านได้อย่างไรในเมื่อสามียังคงนอนติดเตียงเช่นนี้ ดว
จำไม่ได้แล้วว่าร้องไห้ครั้งล่าสุดตอนอายุเท่าไร…อาจจะเป็นวันที่เหว่ยหลงรับรู้ข่าวสะเทือนใจที่แม่ของเขาจากไปด้วยโรคมะเร็ง แต่ก่อนก็เป็นเด็กที่พูดน้อยอยู่แล้ว นั่นจึงยิ่งทำให้ไม่พูดจากับใครไปเป็นเดือนๆ เขาไม่ชอบการสูญเสีย ไม่ชอบการจากลา จึงไม่แปลกที่ชางเหว่ยหลงไม่เคยเปิดใจให้ผู้หญิงคนไหน เขาไม่ปรารถนาฝ
จือลู่เดินเข้าไปในลิฟต์ตัวเดียวกับผิงผิงรับรู้ถึงร่างกายสั่นเทาราวกับลูกนกของเธอ คนของเขารายงานว่าอาหลางมันกลับใจกะทันหันจำเป็นต้องสั่งเก็บ ส่วนครอบครัวของมันก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป จือลู่ไม่ใช่คนใจร้ายถึงขั้นจะทำร้ายยายแก่ๆ ได้ลงคอ“หลานของฉันอยู่ในนี้สินะ” ปลายกระบอกปืนยื่นมาแตะที่หน้าท้องนูน ผิงผ
“ซ้อดูอ้วนขึ้นนะเนี่ย” ผิงผิงหุบยิ้มแทบจะทันที อาไป๋ส่ายหน้าระอากับคำทักทายไม่เข้าหูของน้องชาย ใครเขาให้ทักผู้หญิงว่าอ้วนกัน!“หมายถึงเจ้าตัวเล็กโตไวมากเลยนะครับ” เหยียนซีรีบแก้ตัวแต่เหมือนจะสายเกินไป ช่วงนี้ผิงผิงขี้งอนมากเป็นพิเศษ และเหว่ยหลงมีส่วนผิดเพราะเขาตามใจภรรยาทุกอย่าง“วันนี้เธอหล่อมากเลย







