บททั้งหมดของ ซ้อใหญ่สกุลชาง: บทที่ 1 - บทที่ 10

มีเงินแต่ไม่มีอำนาจ ก็ไร้ประโยชน์ หรือไม่ก็คงเป็นเพราะความไม่รู้จักพอของใครบางคน จึงทำให้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งตกต่ำถึงเพียงนี้... 'แกก็รู้ว่าธุรกิจของบ้านเราอยู่ในสถานการณ์แบบไหน แต่งกับลูกชายบ้านชางถือว่าเป็นตัวเลือกที่ดี นอกจากจะกอบกู้ชื่อเสียงให้หลี่แล้ว แกจะได้เป็นซ้อใหญ่ของชางไม่ดีหรือไง หงส

เหว่ยหลงใช้เวลาในการชำระร่างกายเพียงไม่นาน เมื่อพ้นประตูห้องน้ำก็พบว่าภรรยาคนสวยนอนทอดกายอยู่บนเตียงแล้ว เธอนอนตะแคงข้างไปอีกฝั่ง เขาชักสายตากลับเนื่องด้วยไม่อยากจะใส่ใจเธอมากเกินไป ทว่าคิ้วเข้มก็เลิกขึ้นอย่างนึกแปลกใจ เมื่อชุดนอนที่สมควรจะอยู่ในตู้เสื้อผ้าถูกใครบางคนจัดเตรียมไว้อย่างดิบดี เหลือแค่ร

สมัยใช้สกุลหลี่ ผิงผิงเป็นบุคคลที่ถูกละเลยมากที่สุด ทว่ายามนี้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม เธอไม่ใช่หลี่ผิงผิงอีกต่อไป แต่เป็นซ้อใหญ่สกุลชาง คุณนายชางที่ทุกคนต่างให้ความเคารพและหวั่นเกรง ผิงผิงอยู่ในชุดกี่เพ้าสีแดงเพลิง ขับผิวที่ขาวอมชมพูให้ดูเปล่งปลั่งมากขึ้นยามต้องแสงจากดวงไฟ เส้นผมนุ่มสีน้ำตาลอ่อนถูกม

คนที่รับอุปการะผิงผิงแท้จริงแล้วคือคุณนายลี่อิงภรรยาผู้ล่วงลับของหลี่เชียน ในตอนที่ทั้งสองยังไม่มีบุตรด้วยกัน ลี่อิงปฏิบัติตนเป็นแม่ที่ดีมาโดยตลอดแม้แต่วันสุดท้ายของชีวิต... หลี่เชียนไม่เต็มใจนักในการรับอุปถัมภ์เด็กกำพร้าที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของตน แต่ไม่อาจปฏิเสธภรรยา จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

ความจริงงานประมูลเพชรอะไรนี่ ผิงผิงก็ไม่ค่อยสะดวกใจจะไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ตั้งใจว่าถ้าเหว่ยหลงไม่มารับกัน เธอก็จะกลับขึ้นห้องไปนอนพักผ่อนให้สบายใจดีกว่าไปยืนเชิดหน้าทำตัวเป็นคุณนายชางสูงศักดิ์ให้ปวดเมื่อยคอ หรือไม่บางทีเขาอาจจะลืมนัดเธอไปแล้วกระมัง แต่ในเมื่ออา เหยียนเอ่ยปากขนาดนี้แล้วก็ยากจะปฏิเสธเ