บทที่ 12 ไม่รีบโต

"เอ่อ... แล้วตะกี้พี่เอาอะไรให้น้อง ๆ กินก่อนนอนน่ะครับ" แบตถามอย่างสงสัย

"ยาแก้แฮงก์ไง พรุ่งนี้จะได้ไม่มึนหัว" ชายหนุ่มทั้ง 4 พยักหน้าเข้าใจพลางนึกชมความรอบคอบและความรักที่น้าชายมีแก่หลานสาวในใจ

"นั่งเป็นตุ๊กตาเลย เชื่อฟังน้าดีจัง" กัสชมคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟาเบดขณะที่เพื่อน ๆ ของเธอหลับกันหมดแล้ว

"หึ... น่ารัก! แต่อย่าให้ได้รั่วเชียวมึง แสบขนาด" มัทว่าอย่างขำ ๆ

"นินทาเพื่อ...?" ฟาติมาว่าให้น้าชาย ส่วนไฟหันไปมองคนตัวเล็กพร้อมกับยกแก้วขึ้นจิบ

"อย่ายวน นอนลงไปเลยนะแสบ" มัทสั่งคนดื้ออีกรอบ

"พี่มัท พี่เลี้ยง 3 คนนี้มาแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?" แบตถาม อย่างสงสัยถึงวิธีการดูแลหลาน ๆ ของมัทที่เหมือนเลี้ยงเด็ก 8 ขวบ ไม่ใช่เด็กสาว 18

"อือ... ทำไม?" มัทตอบและเลิกคิ้วถาม

"ก็ เหมือนเลี้ยงเด็กเล็กเลยพี่ อุ้มเข้าห้องน้ำ ถอดถุงเท้ารองเท้า ป้อนข้าวป้อนน้ำ..." แบตอธิบาย

"แล้วมึงว่าพวกโตกันรึยังล่ะ?" มัทถามยิ้ม ๆ

"ฟา! เอ็งโตรึยัง?" มัทมองหน้าแบตแต่ร้องถามคนไม่ยอมนอนให้ได้ยินทุกคน

"ถามไม? น้าจะหาเมียแล้วไง?" คนดื้อถามกลับเสียงเกี้ยวกราด [กลัวไม่มีคนตามใจอ่ะเด็กดื้อกลัวน้ารักเมียไม่รักพวกตัวเอง]

"ป่าว... พี่ ๆ เขาสงสัยว่าฟาโตรึยัง" มัทตอบเพื่อนหลานสาวพร้อมให้เหตุผล

"ยัง! ฟาไม่รีบ รึน้ารีบให้พวกฟาโตเหรอ" ฟาติมาปฏิเสธทันทีต่อท้ายด้วยคำถามอย่างสงสัย

"น้าให้มีผัวได้... เอามั้ย" มัทยังถามต่อแต่ไม่ได้มองหน้าคนตอบ

"หึ! บ่เอาค่ะ" ฟาติมาตอบเสียงหนักแน่น

"ทำไมล่ะ? ฟาคอยใครหรือคอยพี่ชายเอ็งเหรอ" มัทถามแต่ยังมองหน้าแบตยิ้ม ๆ

"โอ๊ย! ไม่คอยแล้ว กลับไทยมาตั้ง 3 ปีไม่โผล่หัวมาเลย ป่านนี้เมียหลวงเป็นร้อยเมียน้อยเป็นพันล่ะมั้ง หนูจะไปต่อแถวให้เสียเวลาเพื่อ..." ฟาติมาว่าอย่างมีอารมณ์ในขณะที่ไฟสำลักเหล้าจนหน้าแดง บอมต้องช่วยลูบหลังให้เพื่อน

"ฮ่า ๆๆ... ทีนี้มึงเชื่อกูยังว่ามันยังไม่โต" มัทเอ่ยกับแบต

"ใครว่ายังไม่โตไม่อยากโตต่างหากเว้ย! นี่ใคร? ฟาตี้คนสวยหลานน้ามัทนะแค่จะมีผัวเดินไปหาเอาแถวงานวัดก็ได้แล้วปะ" ฟาติมานั่งเถียงน้าไม่หยุด

"นั่นมันหมาจรครับหลาน นอนเลยมึงพรุ่งนี้ขับรถกลับไม่ไหว น้ามัทไม่ไปส่งนะ" มัทสั่งคนดื้ออีกรอบแล้วฟาติมาก็นอนลงและหลับตามเพื่อน ๆ ไปในที่สุด

เปิดเทอมวันแรก.....

Faty talk

เปิดเทอมวันแรก แถมรุ่นพี่ยังนัดรวมเช้า 9 โมงอีก โอ๊ย! จะขยันอะไรนักหนาวะเนี่ย แล้วคอนโดเราห่างจากมหาวิทยาลัยแค่ 4 ไฟแดงเน้นว่า 4 ไฟแดงกลางกรุงเทพ [ไม่ถึง 2 กิโลค่ะพี่น้องขา...] คุณพระ! ฟาตี้อยากเอารถสปอร์ตของแดดดี๊แลกจักรยานไฟฟ้าซะจริง ๆ ป่านนี้คงถึงไปนานแล้วเนี่ย แล้วดูสิประตูหน้ามหาวิทยาลัยเห็นอยู่แค่นี้แต่ติดอยู่ที่นี่ 20 นาทีแล้วจะทันมั้ยวะเนี่ย แล้วบอกให้เอารถมาคันเดียวกันไม่ฟังไง ผ่าเอามาคนละคันมันยิ่งติดมั้ย ถ้าหาที่จอดยากนะ จะจอดแม่งกลางลานเกียร์เลยคอยดูเถอะ ข้าวก็ยังไม่ได้กิน แม่ง! อยากรู้จริง ๆ ใครริบังอาจนัดรวมเช้าขนาดเนี้ย นี่เปิดเทอมวันแรกนะเว้ย จะรีบไปไหน...

ไลน์ ~~~ เสียงแจ้งเตือนไลน์ของฟาติมาดังขึ้น

Daddy : ถึงไหนแล้ว

Fafa    : ถึงไฟแดงหน้ามหาลัยแล้วค่ะ แดดดี๊

Daddy : นัด 9 โมง ไม่ใช่หรือ?

Fafa    : ใช่ค่ะ หนูขอโทษค่ะ

Daddy : อืม

เอาละเว้ย! วันแรกก็เกือบสายแล้ว แดดดี๊จะโกรธหนูฟาตี้มั้ยละเนี่ยอุตส่าห์ซื้อรถให้อย่างสวยแต่ก็ยังมาสาย หนูขอโทษ... ไม่รู้จะติดขนาดนี้

........... //...........

มหาวิทยาลัย เอ.

08.45 น. รถสปอร์ตคันหรูป้ายแดง 3 คัน 3 สี วิ่งเข้ามาจอดที่จอดรถหน้าตึกคณะวิศวะ เรียกความสนใจให้นักศึกษาตลอดจนอาจารย์ที่เห็นเป็นอย่างมาก บางคนถึงขั้นยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปรัว ๆ เพราะรถหรูแต่ละคันสนนราคาที่ 20 ล้านอัปกันทั้งนั้น โดนเฉพาะคันหลังสุด สปอร์ตสีขาวรุ่นล่าสุดอุปกรณ์เสริมจากบริษัทแม่ทั้งคัน ประตูเปิดด้วยระบบไฮดรอลิก ปีกนกอย่างสวยงาม...ขอบแม็กอัลลอยสั่งทำพิเศษเหมาะกับสมรรถนะของรถ ราคารวมเบ็ดเสร็จเกินกว่าครึ่งร้อยล้านและเข้าจอดในโซนผู้บริหารที่มีที่ว่าง 3 ที่พอดีและตรงนั้นมีรถหรูสีดำคุ้นตา รุ่นและยี่ห้อเดียวกับรถของฟาติมาจอดอยู่ก่อนแล้ว

"แม่ง... เนื้อคู่ชัด ๆ คันนี้จอดที่คอนโดเรานี่หว่า" กีกี้มองรถคันสวยพลางเอ่ยขึ้น

"รถอาจารย์ล่ะมั้งโซนนี้แต่ทำไงได้เราไม่มีที่จอดนี่หว่าฝากหน่อยละกันรีบ" ฟาติมาว่าขึ้นพลางเตรียมวิ่งเพราะเวลาเหลืออีกไม่ถึง 10 นาทีก็จะถึงเวลารวมแล้วและตรงนี้ก็ค่อนข้างไกลจากลานเกียร์พอประมาณ

"เร็วมึงจะไม่ทันแล้ว" มิ้นเร่งเพื่อน ๆ แล้วจ้ำอ้าวก่อนใคร

"มิ้นรอกูด้วยขากูสั้นเนี่ย" กีกี้เรียกเพื่อนให้รอและตอนนั้นนกหวีดจากลานเกียร์ก็ดังขึ้นทั้ง 3 สาวจึงตั้งท่าจะวิ่ง

"มึงไปกันก่อนเลย กูลืมโทรศัพท์" ฟาติมาบอกเพื่อนพลางวิ่งกลับไปที่รถหามือถือของตัวเอง

"แม่งเอ๊ย! ยิ่งรีบยิ่งลนลานนะมึง อิฟา" ด่าตัวเองพร้อมกับหยิบมือถือใส่กระเป๋ากดรีโมทปิดประตูรถแล้ววิ่งตามเพื่อนไป

อีก 100 เมตรก็จะถึงจุดรวมกับเพื่อนแล้ว....

ไลน์!!!

เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น ทำให้ฟาติมาต้องหยุดวิ่งเอาโทรศัพท์ออกมาดู....

"จะดังอะไรตอนนี้ว้า...แม่งเอ๊ย"

"อุ๊ย! แด๊ดนี่หว่า" ฟาติมาอุทานและยืนตอบไลน์ผู้มีพระคุณ

Daddy : ถึงไหนแล้วครับ

Fafa    : ถึง ม.แล้วค่ะ กำลังจะไปรวมค่ะ

Daddy : ตั้งใจนะครับ

Fafa    : ka daddy .

"เร็วครับ เร็ว! เลยเวลามา 3 นาทีแล้ว นัดเป็นนัดด้วย เร็ว!" เสียงโทรโข่งของรุ่นพี่ดังขี้น ทำให้ฟาติมาสะดุ้งและรีบเก็บโทรศัพท์ก่อนวิ่งมาหาเพื่อน

"ช้าครับ! ใครช้าอยู่ก่อนครับ เข้าแถวเลยคนช้า" เสียงรุ่นพี่ตะโกนขึ้น ตอนนี้ไม่ต้องใช้โทรโข่งแต่เสียงดังกว่าโทรโข่งเยอะ "ยืนอยู่ก่อนนะครับคนที่มาสาย" รุ่นพี่คนเดิมพูดเสียงดัง ซึ่งในบรรดาคนสายมีฟาติมาคนเดียวที่เป็นผู้หญิงและมีผู้ชายอีก 3 คนยืนอยู่ ฟาติมาหันไปมองที่โต๊ะด้านหลังมีพวกรุ่นพี่ กัส บอม แบตแล้วก็ใครอีกคนที่มีดวงตาสีเขียวมรกตจ้องมาที่เธอยืนเข้าแถวอยู่ ซึ่งผู้ชายคนนั้นหน้านิ่ง ตาสีเขียวเข้ม ลึก มองมาที่เธอ คิ้วเรียวยาว จมูกโด่งรับกับปากกระจับสีแดงเข้มทุกสิ่งประกอบกันอยู่บนใบหน้าขาวใสราวกับผิวของผู้หญิงก็ไม่ปาน...

เจอกันในคราบนักศึกษาน้องจะจำพี่ได้มั้ยนั่น...