تسجيل الدخول
ประเทศไทย
13 กุมภาพันธ์ 256x
เวลา 23.35 น. ห้องหรูในผับ PK
ณ ห้องหรูบริเวณชั้นสองซึ่งอยู่ถัดมาจากห้องสังสรรค์ของเจ้าของผับหรูที่มักจะใช้รวมตัวกับพวกเพื่อนๆ เสมือนเป็นบ้านหลังที่สอง ในตอนนี้ภายในห้องเต็มไปด้วยเสียงร้องครวญครางของหญิงสาวและกลิ่นน้ำกามคละคลุ้งไปทั่ว
"อ๊ะ อื้ออ สะ... เสียวจังค่ะ พูม่าขา"
เสียงร้องครางอย่างเสียวซ่านของสาวสวยผิวสีแทนสุดเซ็กซี่ที่ชื่อ แอนนา ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในท่าคลานเข่า ใบหน้าก้มลงแนบกับหมอนบนเตียงกว้างขนาดคิงไซซ์ พลางหันไปมองร่างสูงกำยำ หุ่นล่ำเซ็กซี่ที่กำลังกระแทกแก่นกายอวบใหญ่เข้าในร่องสวาทของเธออย่างรุนแรง
เธอเอื้อมมือซ้ายไปขยี้ติ่งเสียวของตัวเองเพื่อสนองความต้องการ ส่วนมืออีกข้างก็บีบบี้หัวนมไปด้วย เอ่ยปากร้องครางออกมาด้วยความเสียวยามโดนแก่นกายอวบใหญ่แทงเข้าแทงออกจนกลีบดอกสีคล้ำปลิ้นออกตามแรงกระแทกของเจ้าของผับอย่างพูม่า พยัคฆา
"อื้มม ขมิบแรง ๆ"
เพียะ!
ฝ่ามือหนาตบบั้นท้ายของแอนนาอย่างแรงจนมันขึ้นรอย เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นลั่นห้องพักหรู พอ ๆ กับเสียงครวญครางของสาวใต้ร่าง พูม่ากระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้าออกรูสวาทของสาวสวยที่เพิ่งเจอกันเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
มือหนาจับเข้าที่เอวคอดบางแน่น พลางส่งท่อนเอ็นใหญ่สอยเข้าออกภายในร่องหลืบที่ตอนนี้ตอดรัดแน่นมากขึ้นเมื่อหญิงสาวกำลังจะถึงจุดสุดยอด
"กรี๊ดด"
เพียงไม่นานกายสาวก็กระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำสีใสไหลเคลือบท่อนเอ็นใหญ่จนมันวาว แต่ร่างสูงกลับไม่หยุดขยับสะโพกสอบเลยสักนิดหรือแม้แต่จะมองหน้าหญิงสาวในตอนนี้ได้แต่นอนซบใบหน้าลงบนหมอน อ้าปากค้าง ตาเหลือกลาน หอบหายใจอย่างหนักหลังจากที่ร่างกายกระตุกเกร็งเสร็จสมอย่างรุนแรงเป็นรอบที่สามแล้วในค่ำคืนนี้
"พูม่าคะ อู้วว...เบาหน่อย ซี้ดด จะฉีกแล้ว"
ร่างสูงครางต่ำในลำคอ เร่งกระแทกแก่นกายใหญ่อย่างระรัวจนแทบลืมหายใจอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนจะพ่นน้ำเชื้อสีขาวขุ่นปลดปล่อยเต็มเครื่องปกป้องพร้อม ๆ กับที่หญิงสาวเสร็จสมอีกรอบ
พูม่าถอดถอนแก่นกายออกจากร่องสวาท รูดถุงยางมัดปากถุงอย่างเรียบร้อยก่อนจะทิ้งลงถังขยะแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปชำระร่างกายหลังจากเสร็จกิจกาม โดยหาได้สนใจ แอนนา สาวสวยที่ตอนนี้นอนคว่ำหน้าหายใจอย่างเหนื่อยหอบ ร่องสวาทเป็นรูโบ๋กำลังขมิบอากาศเป็นระยะ ๆ
ร่างสูงกำยำสวมใส่เสื้อคลุมสีขาวเดินออกมาจากห้องน้ำ ในมือจุดบุหรี่ขึ้นสูบ พ่นควันสีขาวออกมาจากริมฝีปากหนา สายตาคมตวัดมองไปยังเตียงที่มีแอนนานอนเปลือยเปล่าอยู่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"ออกไปได้แล้ว"
"พูม่าคะ แอนนาขอนอนที่นี่ด้วยได้ไหมคะ"
"ผมว่าเราคุยกันเรียบร้อยแล้วนะ" เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอีกครั้งอย่างหงุดหงิดเมื่อหญิงสาวเรียกร้องสิ่งที่นอกเหนือจากที่ตกลงกันเอาไว้ "แค่ ONS น้ำแตกแยกทาง ไม่สานต่อ"
"แต่ว่า..."
"เช็คอยู่บนโต๊ะ ออกไปได้แล้วครับ ก่อนที่ผมจะอารมณ์เสีย"
"ก็ได้ค่ะ แต่ถ้าวันไหนอยาก ก็เรียกแอนนาได้เสมอเลยนะคะพูม่า"
แอนนารีบลุกขึ้นใส่เสื้อผ้า เมื่อได้รับสายตาคมดุดันจากร่างสูง เธอรู้ว่าถ้ายังดึงดันที่จะอยู่ที่นี่อีก พูม่าอาจจะตัดขาดจากเธอเลยก็ได้ เมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็หันไปหยิบเช็คเงินสดที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะเดินออกจากห้องไป
เธอต้องทำตัวว่านอนสอนง่ายเพื่อให้พูม่าเรียกมาอีกครั้ง แอนนาชื่นชอบชอบรสชาติเซ็กซ์ของเขา เพราะมันทั้งเร่าร้อนไม่ต่างกับเปลวเพลิงที่พร้อมกับจะแผดเผาให้ละลายอยู่ใต้ร่าง
๐๐๐๐๐๐
เวลา 01.25 น. ห้อง VVIP
ห้องหรูหราที่ภายในกว้างขวาง ตกแต่งด้วยโทนสีดำเทาพร้อมกับผนังเก็บเสียง มีเตียงขนาดคิงไซซ์ โซฟาชุดใหญ่วางไว้ใกล้บริเวณกระจกที่สามารถมองลงไปยังด้านล่างได้ เป็นกระจกชนิดพิเศษซึ่งด้านนอกไม่สามารถมองเข้ามายังด้านในห้องได้ ซ้ำยังมีระบบป้องกันอย่างหนาแน่นพร้อมด้วยบอดีการ์ดคอยเฝ้าและสังเกตการณ์อยู่หน้าห้อง เรียกได้ว่าไม่มีใครที่จะสามารถเข้ามาในนี้ได้นอกจากจะได้รับอนุญาตจากเจ้าของผับ
พูม่าในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีดำเดินเข้ามาพร้อมเลขาคนสนิทอย่างคเชน ที่เป็นทั้งเพื่อน ผู้จัดการร้านและลูกน้องมือขวา เขาเดินตรงเข้าไปนั่งรวมกับพี่น้องที่โซฟา มือหนารับแก้วจากจากัวร์มาแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม
"ไงไอเสือ สบายตัวเลยไหมวะ" จากัวร์ทักขึ้นพลางยกแก้วขึ้นดื่ม
"สบายตัวสุด ๆ เลยละครับ" พูม่าตอบกลับอย่างกวนๆ "แล้วพวกมึงไม่ไปปลดปล่อยบ้างหรือไง?"
"วันนี้พวกกูไม่อยาก แค่มานั่งดื่มเฉย ๆ" ไทเกอร์เอ่ยตอบ
"แล้วคืนนี้มึงจะกลับไปนอนบ้านหรือจะนอนที่คอนโด" จากัวร์มองหน้าพูม่าพลางเลิกคิ้วถาม
"วันนี้น่าจะนอนที่นี่ว่ะ มีนับสต๊อกของอีก"
"เออ ๆ กลับบ้านบ้าง ป๊าบ่นถึงมึงตลอดไม่ค่อยจะเห็นหน้าลูกชายคนเล็ก"
"ครับ ๆ บอกป๊าอยากบ่นเยอะ เดี๋ยวฟันปลอมหลุด" พูม่าเอ่ยแซวผู้เป็นบิดาของตน
"ไอ้ลูกเวร กูจะฟ้องป๊า"
"ฮ่า ๆ"
สามเสือแห่งภูวรินทร์เมทีนั่งพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ทั้งสามเป็นฝาแฝดกัน นับครั้งได้ที่จะได้ยินเรียกกันว่าเฮีย ซึ่งผับแห่งนี้ เจ้าของผู้ดูแลคือ พูม่า แฝดคนเล็กสุดที่ได้ลงทุนสร้างขึ้นมาเองและสามารถทำให้ผับเป็นที่นิยมได้เพียงใช้เวลาแค่สองปีเท่านั้น ซึ่งผับ PK มีพื้นที่ขนาดใหญ่ ด้านในหรูหราโอ่อ่ามีการแบ่งโซนอย่างชัดเจน ในส่วนของการตกแต่งนั้นก็เรียบหรูด้วยเฟอร์นิเจอร์ของตกแต่งมากมายด้วยงบทั้งหมดเกือบร้อยล้านบาท พร้อมทั้งระบบการรักษาความปลอดภัยแน่นหนารัดกุม มีบอดีการ์ดประจำจุดมากมายคอยสอดส่องตรวจความเรียบร้อย จึงทำให้ผับแห่งนี้เป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวราตรีต่างหลั่งไหลเข้ามาอย่างมากมายไม่ว่าจะเป็นทั้งในและต่างประเทศ
"ว่าอย่างไรบ้าง คุณเขาโทรมาทำไม" อัญชันที่เดินเข้ามาด้านในเอ่ยทักขึ้น"เฮียพูม่าชวนไปดินเนอร์น่ะ ตอนสองทุ่ม""สองทุ่ม!? นี่มันจะหนึ่งทุ่มแล้วนะ" อัญชันยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู "รีบกลับไปแต่งตัวเลย ไม่ต้องห่วงร้าน ใกล้ปิดแล้วคนไม่เยอะหรอก""เอางั้นเหรอ?""ใช่สิ! จะให้เขารอนานไม่ได้หรอกนะเฌอ ไปเลย ๆ""นี่! ไม่ต้องรีบก็ได้มั้ง"เฌอลินทักท้วงเมื่ออัญชันเดินเข้ามาถอดผ้ากันเปื้อนของเธอออกอย่างเร่งรีบก่อนจะโยนไว้บนโต๊ะ แล้วเดินไปหยิบกระเป๋าสะพายใบโปรดของเธอมาให้พลางดันหลังเธอเบา ๆ ให้เดินออกไปด้านหลังร้าน"เอ้า! ก็อยากให้เพื่อนมีผัวใหม่อะ ชักช้าไม่ได้หรอกนะ""โอ๊ย! อัญชัน" แก้มสองข้างของเฌอลินขึ้นสีแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเขินหรือโมโหกันแน่ "เฌอกับเฮียพูม่ายังไม่ใช่ผัวกันสักหน่อยนะ!""เอาน่าไม่นานก็ใช่ หรือเฌอจะไม่เอาเหรอ? ถ้าไม่เอางั้นอัญขอคุณพูม่านะ""เฌอไม่ให้!" เสียงหวานเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว"ฮ่า ๆ นั่นไงว่าแล้ว"อัญชันเมื่อพาเฌอลินมาถึงรถ ไม่รอช้ารีบคว้ากุญแจไปไขประตูรถทันที พลางดันให้เพื่อนสาวเข้าไปด้านในฝั่งคนขับ "ค่อยกลับมาบ่นต่อนะ แต่ตอนนี้รีบกลับไปเปลี่ยนชุดเลย แต่งตัวสวย ๆ ด้วยละ ขอให้โช
หลายวันผ่านไปนับจากวันที่เฌอลินเข้าไปเซ็นสัญญาว่าจ้าง ทุก ๆ วันในตอนเช้ามักจะมีช่อดอกไม้มาส่งที่ร้านเป็นประจำ ซึ่งคนที่เอามาให้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคุณพูม่านั่นเอง จนหลายวันเข้าพนักงานในร้านรวมถึงลูกค้าต่างชินกับภาพของทายาทคนเล็กตระกูลภูวรินทร์เมทีในชุดสูทกับดอกไม้ช่อสวยในมือซึ่งแน่นอนว่ามันมีข่าวลือและรูปภาพบางส่วนหลุดออกไป แต่พูม่าก็ไม่ได้ให้ความสนใจเท่าไหร่นัก ถ้ามันไม่ได้ล้ำเส้นเข้ามามากเกินไปเขาจะปล่อยผ่าน ยกเว้นพวกที่มาคอมเมนต์ด่าทอหรือพวกที่คุกคามเฌอลิน พูม่าจัดการยื่นฟ้องศาลทันทีโดยไม่มีการยอมความใด ๆส่วนภาพของเฌอลินนั้น ในช่วงแรกมันก็มีหลุดออกไปเพราะมีบางคนจำได้ว่าเคยพบทั้งสองออกไปทานข้าวด้วยกันบ่อย ๆ ทำให้พูม่าหัวเสียเป็นอย่างมาก จึงไล่ยื่นฟ้องจนหมด เขาอยากให้ความเป็นส่วนตัวกับเธอ รอจนกว่าเธอจะพร้อมเปิดตัวกับเขา ซึ่งอีกเหตุผลหนึ่งเลยคือ เขาหวง ไม่อยากให้เห็นเธอ อยากจะซ่อนเธอเอาไว้ทางด้านเฌอลิน เธอก็ไม่ได้เครียดอะไรมากมายกับเรื่องที่เกิดขึ้น แม้ว่าพ่อแม่ของเธอจะเห็นข่าวแล้วได้โทรมาถามไถ่ ซึ่งท่านทั้งสองก็ไม่ได้ว่าอะไร ท่านเคารพการตัดสินใจของเธอ อาจมีบ้างที่คนเป็นพ่อดูหงุด
"คะ!?" เฌอลินเผลออุทานออกมา ดวงตากลมสวยเบิกโตขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ พูม่าที่เห็นอย่างนั้นจึงอมยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู ก่อนจะพูด"แต่ว่าถ้าให้พวกคุณทำทั้งหมดมันคงจะหนักเกินไปหน่อย"ไม่หน่อยอะ คนทำมีแค่ 6 คน ทำไม่ได้แน่ถ้าจะเอาขนมทุกตัวที่มีเกือบ ๆ 20 อย่าง แค่หนึ่งวันสลับทำหลาย ๆ ตัวยังไม่ค่อยจะทันเลยนะ"เอาเป็นว่าผมให้พวกคุณเป็นคนตัดสินใจแล้วกันนะครับ" พูม่าวางเอกสารลง "ผมขอสัก 4-5 อย่างก็พอ ส่วนแขกในงานมีประมาณ 500 กว่าคน คุณไม่ต้องกังวลมากไปเพราะทางบริษัทของผมได้ติดต่อขอให้เชฟด้านขนมหวานของโรงแรมมาช่วยพวกคุณด้วย""โอเคค่ะ ขอบคุณคุณพูม่านะคะ ไม่อย่างนั้นฉันคงทำไม่ทันอย่างแน่นอนเลยค่ะ กลัวจะทำให้ชื่อเสียงของบริษัทคุณเสียหายไปด้วย" เฌอลินบอกออกมาด้วยความจริงใจ พลางสบตากับคนตรงหน้าที่ส่งยิ้มมาให้เหมือนเคย ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มจะร้องดังออกมาเมื่อเพิ่งนึกอะไรบางอย่างออก"พวกคุณต้องล่วงหน้าไปก่อนวันงานประมาณอาทิตย์หนึ่ง ซึ่งทางผมได้ติดต่อจองห้องพักไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่าพวกคุณสะดวกกันหรือเปล่าครับ?""สะดวกค่ะ" โชคดีที่เขาแจ้งก่อนล่วงหน้าแบบนี้ เธอจะได้กลับไปเคลียร์สต๊อกของกับประกาศป
สองวันผ่านไป15 มีนาคม 256xร้าน CherAn Cafe' เวลา 10.15 น."เฌอ วันนี้จะเข้าบริษัทฯ ไปหาคุณพูม่าใช่ไหม?""อือ คุณฟ้าครามนัดเอาไว้ตอน 11 โมง เฌอว่าจะออกไปก่อนเวลานิดหน่อยน่าจะดี กลัวรถติดด้วย""โอเค ๆ ไปก่อนเวลาก็ดีนะจะได้ไม่ต้องให้เขารอ ไม่อย่างนั้นคงดูเสียมารยาทแย่เลย""อือ เดี๋ยวจะรีบคุยแล้วรีบกลับนะ ฝากร้านแป๊บหนึ่ง""สบายมากไม่ต้องห่วง เดินทางดี ๆ นะ"เฌอลินพยักหน้าตอบกลับอัญชันที่กำลังโบกมือบ๊ายบายมาให้ ในวันนี้เธอแต่งตัวชุดสุภาพต่างจากวันปกติที่มักจะใส่แค่เสื้อยืดกางเกงขาสั้น เพราะส่วนใหญ่เธอมักจะอยู่ในห้องอบขนมมากกว่า ซึ่งเธอกับอัญชันได้ปรึกษากันแล้วว่าจะตกลงรับงานนี้ มันอาจจะทำให้ร้านขนมของเราเป็นที่รู้จักมากขึ้น ซึ่งแน่นอนมันก็กดดันมากพอสมควรเลย แต่เราจะพยายามกันอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้คุณพูม่าเสียใจที่เลือกร้าน CherAnหลังจากตัดสินใจแล้วเธอก็ติดต่อกลับไปหาคุณฟ้าครามจากนามบัตรที่เขาให้เอาไว้เมื่อคราวก่อน จึงตกลงนัดวันเข้ามาคุยรายละเอียดกันอีกที๐๐๐๐๐๐บริษัท PM Jewelry เวลา 10.55 น.เฌอลินในชุดเดรสสีขาวเรียบร้อยสะพายกระเป๋าใบเล็กด้านข้าง ผมยาวถูกมัดจัดทรงอย่างสวยงาม ทำให้วันน
เฌอลินได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่ข้างพูม่า ประโยคเมื่อครู่ที่เขาบอกว่าจะควักลูกตาออกมามันทำให้เธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาทันที คนตรงหน้านี้มีหลายบุคลิกจนเธอเริ่มตามไม่ทันเพราะส่วนมากเขาเอาแต่แกล้งให้เธอเขินอยู่ตลอด ต่างจากเมื่อกี้ที่เขาดูน่ากลัว"ว่าอย่างไรครับ เฌออยากทานอะไร" เมื่อไม่มีคนมองแล้วพูม่าจึงหันมาถามร่างเล็กที่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จา"เอ่อ เอ่อ..."หัวใจของเฌอลินเริ่มเต้นแรงขึ้นเมื่อเงยหน้ามองพูม่า ถึงแม้ว่าน้ำเสียงที่เอ่ยกับเธอนั้นจะนุ่มนวล ทว่าเธอก็ยังรู้สึกกลัวอยู่นิดหน่อยจนแสดงอาการออกมาทำให้พูม่าสังเกตเห็น"ตัวเล็กอย่ากลัวเฮียเลยครับ" พูม่าพูดเสียงหวานเมื่อเห็นความกลัวออกมาจากอีกฝ่าย ฝ่ามือหนาจึงยกขึ้นลูบศีรษะคนตัวเล็กกว่าแผ่วเบาพร้อมส่งรอยยิ้มหวานให้ "อยากทานอะไรครับ เฮียหิวแล้วน้า"" ..อะ อาหารญี่ปุ่นค่ะ" น้ำเสียงหวานตอบแบบไม่เต็มเสียง"โอเคครับ งั้นไปกัน"พูม่าพูดจบก็จับมือของเฌอลินเดินไปยังร้านอาหารญี่ปุ่นทันที ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ที่กอบกุมมือเธอเอาไว้ มันทำให้เฌอลินคลายความหวาดกลัวลงแล้วยอมเดินตามแรงของอีกฝ่ายไปทางด้านบอดีการ์ดทั้งสองคนที่ตามมานั้นต่างนิ่งอึ้ง อ้าปาก
ร้าน CherAn Café12 มีนาคม 256x เวลา 10.52 น.กลิ่นขนมหอมตลบอบอวลไปทั่วห้องอบขนม วันนี้เฌอลินลงมือทำขนมสูตรใหม่ที่ตัวเองคิดขึ้นมา ลองผิดลองถูกจนได้สูตรที่ลงตัว แล้ววันนี้ก็เป็นวันแรกที่เริ่มวางขาย มือบางยกถาดขนมที่เพิ่มอบเสร็จใหม่ ๆ ออกจากเตาแล้วมาวางไว้เพื่อรอให้ตัวขนมเย็นลงเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มลงมือตกแต่งหน้าขนมต่อทันทีหลายนาทีผ่านไปเฌอลินก็ถือถาดขนมที่ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วออกมาจากห้องอบ ก่อนจะส่งถาดให้น้ำและเต้น้องพนักงานในร้านนำไปเรียงเข้าในตู้ขนม ซึ่งภายในร้านตอนนี้ยังคงมีลูกค้าแวะเวียนเข้ามาอุดหนุนเรื่อย ๆ"อัญ ๆ เดี๋ยวเฌอจะออกไปซื้อของหน่อยนะ หมดหลายอย่างเลย""ให้ไปด้วยไหมหรือจะให้เต้ไป ตอนนี้ร้านไม่ค่อยยุ่งมากเท่าไหร่""ผมไปช่วยยกของได้นะครับ" เต้รีบอาสาช่วยทันที"ไม่ต้อง ๆ พี่ไปคนเดียวได้ เอาไว้ค่อยมาช่วยยกเข้าร้านตอนกลับมาก็ได้" เฌอลินหันไปตอบน้องในร้าน"ก็ได้ครับ" เต้ตกปากรับคำ"ตอนกลางวันอยากกินอะไรกัน""ขอข้าวหน้าเนื้อได้เปล่า" อัญชันทำสายตาอ้อนวอน "ไม่ได้กินนานแล้วอ่า""ได้จ้ะ แล้วคนอื่นล่ะเอาอะไรกันบ้าง" เฌอลินหันถามน้อง ๆ ในร้าน"เอาเหมือนพี่อัญก็ได้ค่ะ" ดาวตอบกลับ







