จอมบงการผู้ยิ่งใหญ่ (30%)

สองอาทิตย์ถัดมา

บุปผชาติถูกผู้จัดการเรียกตัวเข้าพบด้วยเรื่องอะไรเธอก็มิอาจทราบได้ เมื่อถึงเวลานัดหมายสาวเฉิ่มจึงรีบเดินมาจากห้องทำงานของตน แล้วมุ่งตรงสู่ห้องผู้จัดการแผนกทันที

ก๊อกๆๆ…..

“เชิญ!” น้ำเสียงทรงอำนาจกล่าวอนุญาตก้องกังวาน จนคนที่เฝ้ารออยู่หน้าห้องถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจระคนประหม่า ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นหนามีแววกังวลกับการโดนเรียกตัวเข้าพบในวันนี้

“สวัสดีค่ะผู้จัดการ” หญิงสาวเอ่ยทักทายผู้บังคับบัญชาทันที

“สวัสดีครับคุณบุปผชาติ เชิญนั่งก่อน” น้ำเสียงของอีกฝ่ายฟังดูนุ่มหูมีแววสุภาพและปรานี แต่แฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เธอคิด บุปผชาติจึงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ผู้จัดการเรียกดิฉันเข้าพบ มีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

“ผมมีงานจะมอบหมายให้คุณทำ”

“งานอะไรคะ ว่ามาได้เลยค่ะ” ทันทีที่ได้ยินเรื่องงานบุปผชาติก็เกิดความรู้สึกกระตือรือร้นและคันไม้คันมือขึ้นมาในบัดดล เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่เธอก็ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน

“ทางบริษัทดิมิเทียส เอ็กซ์พอร์ต กรุ๊ป แจ้งความจำนงมาว่าอยากให้วิศวกรของบริษัทเราไปออกแบบรถให้ผู้บริหารของเขา ซึ่งทา