เปิดบริสุทธิ์.!

เสียงครางกระเส่าทุ้มต่ำของศักดิ์ดังระงมก้องไปทั่วร้านซ่อมรถที่ปิดสนิท แข่งกับเสียงจ้วบจ้าบของการดูดดึงที่เร่งเร้าถี่กระชั้นดุจจังหวะกลองรบที่ตีโหมโรมรัน มันเป็นท่วงทำนองที่ดิบเถื่อนทว่ากลับทรงพลังอย่างมหาศาลในการปลุกเร้าสัญชาตญาณสัตว์ป่าในกายสาว 

ดวงตากลมโตที่ปรือปรอยด้วยฤทธิ์เบียร์ของพิมพิกาบัดนี้เบิกกว้างขึ้นอย่างตื่นเต้น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวโครมครามจนแทบจะทะลุอกเสื้อ 

ภาพที่ปรากฏตรงหน้ามันช่างเร่าร้อน ท้าทาย และเย้ายวนใจเกินกว่าที่เด็กสาววัยใสอย่างเธอจะทานทนได้ เธอเพ่งมองดูการรุกรานในโพรงปากนั้นอย่างไม่รู้เบื่อ ราวกับมันเป็นฉากรักที่แสนหวานและรัญจวนใจที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาในชีวิต

“อูยยยย... ซี้ดดด...”

พิมพิกาเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว เมื่อฝ่ามือหนาอันร้อนผ่าวของเมธีเริ่มบีบคลึงเต้างามที่กำลังเริ่มตั้งเต้าชูชันของเธออย่างหนักหน่วง ความเสียวซ่านที่แล่นริ้วจากยอดอกไปถึงกลางกายมันช่างถูกใจเธอเหลือหลาย มันเป็นความสุขสมที่ผ่อนคลายและรุนแรงยิ่งกว่าตอนที่เธอแอบทำเองในห้องนอนเป็นไหนๆ 

ยิ่งยามที่เมธีก้มลงใช้จมูกโด่งคมซุกไซ้ระดมจูบไปตามซอกคอขาวผ่องของเธอ มันช่างหวานล้ำจนเธอรู้สึกเหมือนตัวลอยเคลิ้มไปในอากาศ ริมฝีปากหนาที่ขบเม้มเบาๆ ตรงติ่งหูทำเอาเธอขนลุกซู่ไปทั้งตัวจนไม่อาจเอื้อนเอ่ยคำสั่งห้ามใดๆ ออกมาได้

“อูยยย... เฮียขา...” เสียงร้องครางที่หลุดรอดออกมาจากปากสวยนั้นเต็มไปด้วยความเว้าวอนและสยิวสะท้านอย่างสุดจะหักห้าม

“โอวววว... ซี้ดดดดด!”

เสียงซี้ดปากยาวของระรินดึงดูดให้พิมพิกาต้องเบือนหน้ากลับไปมองอีกครั้ง และภาพที่เห็นในตอนนี้แทบจะทำให้เธอคลั่งตายด้วยความรุ่มร้อนที่พุ่งพล่าน 

ระรินบัดนี้กลายเป็นฝ่ายนั่งทับอยู่บนตักของศักดิ์ที่เอนกายพิงพนักเก้าอี้แทนเธอ ท่อนล่างของระรินเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด เผยให้เห็นเนินเนื้อสาวสีสดที่กำลังอ้าอมท่อนเอ็นสีคล้ำยักษ์ที่ขรุขระไปด้วยตะปุ่มตะป่ำนั้นเข้าไปช้าๆ น้ำสีใสไหลอาบชโลมลำเอ็นที่น่ากลัวนั้นจนมันเลื่อมพรายสะท้อนแสงไฟนีออน

“อูยยยย... ซี้ดดดด ศักดิ์จ๋า... มุกมันครูดรูเจ๊ดีจัง... ซี้ดดด อาาาา” ระรินหน้าหงายเชิด กัดริมฝีปากตัวเองพลางซี้ดปากอย่างเผ็ดร้อนยามที่แคมสาวอ้าอมแท่งลุงค์ใหญ่ให้จมหายเข้าไปในกายเธอ 

พิมพิกาจ้องมองดูหนั่นเนื้อสะโพกงามของไอดอลสาวที่กระตุกเป็นระรอกเหมือนโดนไฟฟ้าช็อตเป็นระยะ นิ้วเรียวของระรินจิกลงบนไหล่ศักดิ์จนเนื้อบุ๋มตามรอยเล็บ

“อาาาา... ซี้ดดด เจ๊... รูเจ๊มันตอดควยผมแรงฉิบหาย... ซี้ดดด” ศักดิ์ครางระงมพลางตะบมบีบสะโพกอวบของเมียเจ้านายอย่างหื่นกามจนเนื้อมันปลิ้นออกตามง่ามมือ

พิมพิกาจ้องมองภาพการสอดประสานที่ดิบเถื่อนตรงหน้าตาไม่กะพริบ เลือดสาวในกายฉีดพล่านจนใบหน้าแดงก่ำ เธอหอบหายใจแรงด้วยความกระสันอยากที่พุ่งทะลุจุดเดือด 

ก่อนจะรู้ตัวอีกที เสื้อยืดที่เคยปกปิดร่างกายของเธอก็โดนเมธีดึงรั้งผ่านศีรษะออกไปจนพ้นตัว เธอรีบยกมือขึ้นปิดหน้าอกตามสัญชาตญาณ ทว่ามันกลับสายเกินไปเสียแล้ว 

เมธีไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว เขาฝังจมูกลงที่ซอกคอขาวระหงอีกครั้ง ระดมจูบไซ้ไปทั่วทั้งลำคอและใบหน้าอย่างคนเจนศึก 

ความอุ่นชื้นและรุนแรงจากสัมผัสของชายรุ่นใหญ่ทำให้พิมพิกาถึงกับร่างระทวย อ่อนระทวยไปกับความซ่านสยิวที่โถมเข้าใส่จนเธอแทบจะหลอมละลายกลายเป็นเนื้อเดียวกับอากาศในร้านซ่อมรถแห่งนี้

ร่างกายของเธอสั่นสะท้านไปตามจังหวะการบีบคลึงของเมธี จิตใต้สำนึกที่เคยยึดถือศีลธรรมมอดไหม้ไปกับกองเพลิงแห่งราคะที่เมธีและระรินช่วยกันจุดขึ้น 

พิมพิกาหลับตาพริ้มรับสัมผัสที่จาบจ้วงนั้นอย่างเต็มอกเต็มใจ ปล่อยให้ความร่านร้อนนำทางเธอไปสู่ดินแดนที่เธอไม่เคยรู้จักมาก่อน ดินแดนที่ความเสียวซ่านคือความจริงเพียงหนึ่งเดียว

ภายในร้านซ่อมรถที่อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันและกลิ่นคาวกาม เมธีระดมจูบไซ้ซอกคอขาวผ่องนวลเนียนของพิมพิกาอย่างหื่นกระหาย ราวกับเสือโหยที่ได้พบเหยื่ออันโอชะ 

ความเจนจัดของชายรุ่นใหญ่ที่ผ่านสมรภูมิกามมานับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เด็กสาววัยใสอย่างเธอเคลิบเคลิ้มจนไม่อาจหักห้ามใจจากความหวานแสนรัญจวนที่เขาปรนเปรอให้ได้

ร่างบอบบางที่กำลังสั่นสะท้านถูกเมธีอุ้มช้อนขึ้นไปนั่งบนโต๊ะไม้สนตัวเดิมที่เพิ่งใช้เป็นที่นั่งดื่มกิน เขาจัดการปัดป่ายข้าวของบนโต๊ะออกอย่างไม่ใยดี 

ในวินาทีนี้โลกทั้งใบของเขามีเพียงร่างกายที่ขาวเนียนตรงหน้าเท่านั้น บราสีขาวลายลูกไม้ตัวน้อยของพิมพิกาถูกมือหยาบใหญ่ปลดตะขอออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะถูกโยนทิ้งไว้ข้างโต๊ะอย่างไม่สนใจ

“โอววว... งามเหลือเกินน้องพิม” เมธีครางฮือในลำคอ สายตาจ้องมองเต้างามคู่สวยที่ตั้งรูปเด่นสะดุดตา เม็ดบัวสีชมพูระเรื่อที่ยังไม่เคยโดนชายใดกรายกล้ำ 

บัดนี้มันกลับชูชันแข็งเป็นเม็ดตุ่มไตด้วยความตื่นเต้นเร้าอารมณ์ ตุ่มไตเล็กๆ รอบฐานถันขยายตัวรับความเย็นของอากาศและไออ้อนของความใคร่ มันช่างเย้ายวนใจเสือหื่นอย่างเมธีจนเขาต้องกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ ก่อนจะก้มลงงับเอาเม็ดบัวงามนั้นไว้ในอุ้งปากอย่างนุ่มนวลทว่าหนักแน่น

“ซี้ดดด... อูยยยยย เฮียขา...!” พิมพิกาครางเสียงหลง แผ่นหลังของเธอแอ่นโค้งขึ้นรับสัมผัสจากปลายลิ้นร้อนที่ตวัดขยี้อยู่บนยอดอกอย่างถนัดถนี่ ใบหน้าหวานหงายเชิด ตาหลับพริ้มอย่างสุขสมจนลืมทุกสิ่งอย่างในโลกสีขาวที่เคยอยู่ 

เธอรู้สึกถึงความสยิวซ่านยิบๆ ที่แล่นริ้วขยายตัวเป็นระรอกอยู่ที่กลีบร่องแคมใจกลางกายที่กำลังฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความกระสัน มันทรมานและคันยุบยิบจนเธออยากจะเอานิ้วน้อยๆ ล้วงกรีดลงไปให้ถึงแก่นเพื่อให้หายจากความคันที่แสนรัญจวนนี้เสียจริง

เมธีไม่ปล่อยให้เธอรอนาน เขาจับขาเรียวงามทั้งสองข้างแยกออกกว้าง กระโปรงตัวยาวถูกเขารั้งขึ้นไปกองไว้ที่เอว เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวน่ารักลายการ์ตูนที่ปกปิดโคกเนินใหญ่เกินตัวเอาไว้เพียงหมิ่นเหม่ 

ความอวบอูมที่มีรอยเปียกเยิ้มเป็นแนวยาวตรงรอยแยกของกลีบสาวฟ้องชัดเจนว่า "เครื่องยนต์" ของเธอมันร้อนระอุจนแทบระเบิดแล้ว เมธิจ้องมองดูโคกเนินนั้นอย่างหลงใหล มือหยาบที่สั่นเทาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามหลังเนินอูมนั้นเบาๆ

“อูยยยย... ซี้ดดด...” พิมพิกาสะดุ้งเฮือก เธอเผลอแอ่นโคกเนินขึ้นรับสัมผัสจากฝ่ามือนั้นอย่างเคลิบเคลิ้ม ก่อนที่นิ้วยาวใหญ่ของเมธีจะซุกซนซอกซอนเข้าไปใต้ขอบขากางเกงในสีขาว สัมผัสเข้ากับเนื้อพูใหญ่ที่สดใหม่และเปียกชื้นของเธออย่างอดใจไม่ไหว

“อูยยย...” พิมพิกาลืมตาขึ้นมองเมธีด้วยสายตาฉ่ำปรือไร้เดียงสาทว่าแฝงความร่านร้อน

“อ๋าาา... ซี้ดดดด ศักดิ์จ๋า... เจ๊ไม่ไหวแล้ว เจ๊จะแตกแล้ว! โอววว ซี้ดดด!”

เสียงร้องครางระงมของระรินเรียกความสนใจของพิมพิกาอีกครั้ง คราวนี้เด็กสาวได้เห็น "ฉากเผด็จศึก" แบบจะๆ ในระยะประชิด 

ระรินกระหน่ำสะโพกงามของเธอขึ้นลงบนตักศักดิ์อย่างเร็วรัวปานพายุ 

เสียงเนื้อกระทบกันดัง ตับ ตับ ตับ ผสมกับเสียงร้องที่ฟังไม่เป็นภาษา ก่อนที่ระรินจะกรีดร้องออกมาลากยาว ร่างกายของเธอกระตุกเกร็งค้างอย่างรุนแรง 

ใบหน้าเหยเกไปด้วยความสุขสมที่ถึงจุดสุดยอด โดยมีศักดิ์ช่วยประคองร่างที่อ่อนระทวยของเมียเจ้านายไว้บนตักอย่างมั่นคง แววตาของศักดิ์นั้นเต็มไปด้วยความหื่นกามและสะใจยามมองดูร่างที่ชักกระตุกของระริน

ภาพนั้นกระตุ้นมวลความต้องการในใจของพิมพิกาจนพุ่งทะลุขีดจำกัด เธอเห็นน้ำรักสีขาวขุ่นของศักดิ์ที่เปรอะเปื้อนอยู่ตรงรอยต่อของร่างกายทั้งคู่ มันช่างดิบและเถื่อนทว่ากลับทำให้ช่องรักของเธอขมิบตอบรับอย่างรุนแรง 

พิมพิกาหอบหายใจกระเส่า เธอหันกลับมามองหน้าเมธีที่บัดนี้เลื่อนมือลงไปสัมผัสจุดยุทธศาสตร์ของเธอผ่านเนื้อผ้าที่ชุ่มโชก

“เฮีย... ช่วยพิมด้วย พิมเสียวเหลือเกิน...”

น้ำเสียงอ้อนวอนของเด็กสาวทำให้เมธีแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ เขาไม่รอช้าที่จะใช้นิ้วแกร่งแหวกเข้าไปในรอยแยกที่แสนหวานนั้น 

ความเสียวซ่านมหาศาลจู่โจมพิมพิกาจนเธอแทบจะหลอมละลายลงไปบนโต๊ะไม้ 

ในวินาทีนี้ ศีลธรรมประจำใจหรือคำสัญญาที่ให่ไว้กับชลธีมอดไหม้หายไปในเปลวเพลิงแห่งราคะที่เมธีเป็นคนจุดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

พิมพิกากรีดร้องครางออกมาอย่างเสียวซ่านรัญจวนใจ เป็นความรู้สึกที่ลึกซึ้งและรุนแรงเกินกว่าที่สมองน้อยๆ ของเด็กสาวจะเคยจินตนาการถึง ร่างบอบบางที่ร้อนระอุราวกับมีกองไฟสุมอยู่ภายในกระตุกเกร็ง แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นจากโต๊ะไม้สนตามจังหวะการกรีดล้วงอย่างชำนาญของนิ้วแกร่งที่เมธีจงใจมอบให้ เขารู้จุดอ่อนของเธอดี และเขากำลังขยี้มันอย่างไม่ปรานี

“อูยยย... ซี้ดดด... อาาา... เฮียขา พิมเสียวจัง... อูยยย... ซี้ดดดด!”

เสียงครางกระเส่าที่ดังระงมไปทั่วร้านซ่อมรถนั้น ไร้ซึ่งความกระดากอายใดๆ อีกต่อไป พิมพิกาในยามนี้ไม่ใช่เด็กสาวผู้เรียบร้อยในชุดนักเรียนอีกแล้ว แต่เธอคือเหยื่ออันโอชะที่กำลังดิ้นพล่านด้วยความต้องการที่พุ่งทะลุขีดจำกัด ร่างกายของเธอกระตุกเกร็งเป็นจังหวะตามแรงอัดสอดของนิ้วหนา ใบหน้าหวานแดงซ่านปานจะหยดเลือด ดวงตาคู่สวยปรือปรอยจนมองเห็นเพียงแต่ภาพพร่าเลือนของชายที่กำลังรุกรานเธออยู่

นิ้วของเมธีทำงานอย่างซื่อสัตย์ เขากดเน้นคลึงเคล้าอยู่ในร่องรักที่คับแน่นจนมันเปียกโชกไปทั่วทั้งเป้า น้ำหวานแห่งความกระสันหยาดเยิ้มออกมามากมายจนกางเกงในสีขาวผืนบางนั้นชุ่มฉ่ำจนกลายเป็นเนื้อผ้าโปร่งแสง มันแนบชิดติดโคกเนินอวบจนเผยให้เห็นเส้นขนอ่อนสีดำขลับที่ขึ้นเป็นระเบียบเรียบร้อยประดับอยู่บนเนินเนื้อสาวอย่างงดงามน่าหลงใหล

เมธิจ้องมองภาพที่แสนเย้ายวนนั้นด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟราคะ มือหยาบใหญ่ที่สั่นเทาด้วยความตื่นเต้นค่อยๆ รั้งขอบกางเกงในลายการ์ตูนตัวสุดท้ายลงมาอย่างแผ่วเบาทว่ารวดเร็วตามความชำนาญของเสือผู้หญิง เขาเกี่ยวขอบผ้าทิ้งไว้ที่ข้อเท้าข้างหนึ่งของเธออย่างไม่แยแสสิ่งใดอีกต่อไป

ในที่สุด... เนินสงวนที่ซ่อนเร้นมาตลอดชีวิตของพิมพิกาก็เปิดเผยโฉมหน้าเด่นสง่าต่อหน้าเมธี โคกเนินที่อวบอูมใหญ่เกินตัวของเธอนั้นช่างหมดจดงดงามไร้ที่ติ 

ผิวพรรณส่วนลี้ลับนั้นขาวนวลผ่องตัดกับเส้นไหมสีเข้มที่ประดับอยู่อย่างประปราย ขอบแคมทั้งสองข้างยังคงเป็นสีชมพูเรื่อสดใส ปากถ้ำที่ปิดสนิทแนบแน่นฟ้องให้เขารู้แจ้งแก่ใจว่า เธอไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อนเลยจริงๆ ในชีวิต!

มันคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของเสือหื่นอย่างเมธี เขาเหยียดยิ้มอย่างลำพองใจในโชคชะตาที่นำพาให้เขาได้กลายเป็น "คนแรก" ที่จะได้เปิดบริสุทธิ์เด็ดดมดอกไม้ที่แสนสวยและน่ารักสุดๆ คนนี้ เขาจ้องมองรอยแยกสีหวานที่กำลังสั่นระริกและขมิบตอบรับอากาศธาตุด้วยความกระหาย

‘กูจะทำให้มึงจำควยกูไปจนวันตาย...’ เมธีคิดในใจอย่างย่ามใจ เขาจะทำให้พิมพิกาไม่มีวันลืมเลือนสัมผัสอันร้อนแรงของเขา ต่อให้ในวันหน้าเธอจะแต่งงานมีครอบครัวไปกับใคร รสชาติความใคร่ที่เขาเป็นคนเริ่มจุดไฟนี้จะกลายเป็นรอยมลทินที่แสนหวานที่ฝังรากลึกอยู่ในกมลสันดานของเธอตลอดไป

เมธีค่อยๆ เลื่อนใบหน้าลงไปหาความงดงามตรงหน้า ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดเข้าที่โคกเนินอวบจนพิมพิกาสะดุ้งสุดตัว

“อูยยย... เฮีย... อย่าทำตรงนั้น... พิม... พิม… อุ๊ย…”

เสียงร้องห้ามที่เบาหวิวกลับกลายเป็นการเชื้อเชิญอย่างดีเยี่ยม เมธีไม่ฟังคำทัดทาน เขาอ้าปากงับเข้าที่เนินเนื้ออิ่มน้ำนั้นอย่างหนักหน่วง ก่อนจะเริ่มบรรเลงบทเพลงสวาทด้วยเรียวลิ้นที่จัดจ้าน ทิ้งให้พิมพิกาต้องดิ้นเร่าๆ อยู่บนโต๊ะไม้ด้วยความเสียวซ่านที่รุนแรงจนเกินจะรับมือได้อีกต่อไป!