Mag-log inShare
6 ท้อง
Huling Na-update:
2025-12-25 10:26:266
ท้อง “อ้วก! แหวะ!” เสียงโอกอากดังขึ้นในตอนเช้า มะลิโก่งคออาเจียนในห้องน้ำ หล่อนคลื่นเหียนอาเจียนตอนเช้า หลายวันที่เป็นแบบนี้ บางครั้งก็หน้ามืดจนต้องนอนแผ่หราบนพื้นห้อง เพราะลุกจากเตียงแล้วล้มชุนไปกองกับพื้น “เป็นอะไร?” “เปล่าค่ะ” มะลิเช็ดปากตัวเองแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ หลบเลี่ยงสายตาของมารดาที่กำลังมองเธออย่างใช้ความคิด “ประจำเดือนเดือนนี้มาหรือยัง?” พันทิวาเสียงเข้ม วางถ้วยโจ๊กลงบนโต๊ะ “…” “แม่ถามว่ามาหรือยัง ทำไมถึงไม่ตอบ” ผู้เป็นแม่เสียงเข้มกว่าเดิม มะลิรู้ดีว่าแม่กำลังโกรธเรื่องที่เธอทำกับพี่สาว “เอ่อ…” มะลิอึกอัก “แม่จะให้เอมมี่ซื้อที่ตรวจมาให้ตรวจ ไม่ต้องไปไหน แม่ก็จะรอดูเหมือนกัน ว่ามันจะเป็นอย่างที่แม่คิดหรือเปล่า” พันทิวาเดินออกจากห้องไป “….” คำพูดของมารดาทำเอาใจหล่อนวูบ หลังจากเกิดเหตุการณ์ในวันนั้น มะลิก็ไม่ได้สนใจร่างกายของตัวเองมากนัก เพราะมัวแต่คิดมากเรื่องของพี่สาวและพี่ชาวี ที่คิดไม่ได้เสียใจอะไร แต่กลัวว่าทั้งสองจะกลับไปสานสัมพันธ์กัน ประจำเดือนหล่อนมากระปิดกระปอย ตอนแรกคิดว่าอาจจะเป็นเพราะเครียดก็เลยทำให้ร่างกายผิดปกติ ก็เลยปล่อยผ่านมา แต่หลัง ๆ ก็มีอาการคลื่นเหียนอาเจียน อาการผิดปกติทางร่างกายมันทำให้มะลิรู้สึกกลัว แต่ในใจลึก ๆ ก็แอบดีใจ ที่ทุกอย่างมันง่ายขึ้นกว่าเดิม “เอมมี่ ไปซื้อที่ตรวจครรภ์ให้ฉันที” พันทิวาบอกกับสาวใช้ที่กำลังขึ้นบันไดมา “ค่ะคุณทิวา” สาวใช้รับคำแล้ว แล้วเดินตัวปลิวลงไปด้านล่าง “ไปไหนเอมมี่” พวงชมพูเดินเข้ามาในบ้าน วันนี้หล่อนมาเอาเอกสารสำคัญ ทำให้ต้องแวะมาที่บ้าน “ไปซื้อที่ตรวจครรภ์ให้คุณทิวาค่ะ” “คุณแม่จะตรวจเหรอ?” “เปล่าค่ะ คุณทิวาน่าจะเอามาให้คุณมะลิตรวจ” “….” หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวกับกลองชุด คำถามมากมายประดังประเดเข้ามา “เอมมี่ขอตัวนะคะ” ว่าแล้วก็เดินออกไปจากบ้าน ปล่อยให้พวงชมพูยืนนิ่งราวกับถูกสาป ผ่านไปไม่ถึงสามสิบนาทีเอมมี่ก็กลับมา พร้อมกับถุงที่ตรวจครรภ์ “มาแล้วค่ะคุณทิวา” “ขอบใจนะ เอมมี่มีอะไรทำก็ไปเถอะจ้ะ ฉันจะจัดการเอง” “ค่ะ” เอมมี่มองตามถุงที่ตรวจครรภ์ก่อนจะเดินลงมาด้านล่าง “เอาไปตรวจ ตรวจให้หมดทุกอัน” “ค่ะ” มะลิรับถุงที่ตรวจครรภ์มา เธอมองหน้ามารดาอยู่หลายครั้ง ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ “รีบตรวจแล้วเอามาให้แม่ดู” เสียงของมารดาที่สั่งอยู่ด้านนอก ทำเอาหญิงสาวมือสั่นระรัว มะลิสูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ เพื่อเรียกความกล้าของตัวเอง หยิบที่ตรวจออกมาทุกอันแล้วทำตามคำแนะนำข้างกล่อง มะลิยืนรอผลอยู่เพียงครู่ มือไม้มันสั่นไปหมด เมื่อที่ตรวจครรภ์มันขึ้นสองขีด “ฮึก” “เอาที่ตรวจมาให้แม่” พันทิวารีบเข้าไปเอาที่ตรวจครรภ์ในเมื่อลูกสาวทันทีที่เดินออกมาจากห้องน้ำ “นะ…นี่มัน” “หนูท้องค่ะ หนูขอโทษค่ะแม่” มะลิน้ำตาไหลริน พวงชมพูที่แอบดูเหตุการณ์ทั้งหมดก็ร้องไห้ไม่ต่างกัน เธอเจ็บเธอเสียใจ ไม่รู้เลยว่าจะทำใจกับเรื่องแบบนี้ได้ แต่ที่แน่ ๆ หล่อนจะไม่รับชาวีเข้ามา เขาอาจจะไม่อยากจะรับผิดชอบมะลิ แต่เขาต้องรับผิดชอบเด็กตาดำ ๆ ที่กำลังเกิดมา “เรื่องนี้พ่อต้องรู้ พ่อจัดการชาวีหนักแน่ ตอนที่ชาวีนอนกับลูกพ่อเขาโกรธมาก แต่ที่พ่อยังนิ่งเฉย เพราะพี่ชมพูให้ลูกกับชาวีเคลียร์กันเอง แต่พอลูกท้อง พ่อไม่ปล่อยชาวีแน่!” “อย่าทำร้ายพี่ชาวีนะคะแม่ สงสารหลานแม่หน่อยนะคะ เขาเกิดมาไม่มีพ่อไม่ได้” “ลูกต้องไปคุยกับพ่อเอง” “แม่ต้องช่วยมะลินะคะ ให้เขาแต่งงานกับมะลิก็ได้ แต่อย่าให้พ่อทำร้ายพี่ชาวี” “…” ชาวีนั่งหน้าเครียดเมื่อถูกพ่อแม่ของพวงชมพูเรียกตัวด่วนมาพร้อมกับแม่ของเขา ที่จริงพ่อของเขาก็ถูกโทรตามให้มาคุยกัน แต่พ่อของเขาอยู่ญี่ปุ่น ท่านให้แม่เป็นคนจัดการทั้งหมด “คุณไตรกับคุณทิวาโทรให้เรามาหา มีเรื่องอะไรเหรอคะ?” ลัขนาเอ่ยถามสีหน้าเป็นกังวล “มะลิท้อง ชาวีต้องรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับมะลิ” “ไม่ ผมไม่แต่ง ผมเคยบอกคุณพ่อแล้ว ผมยอมจ่ายค่าเสียหาย แต่ผมจะไม่แต่งงานกับมะลิเด็ดขาด” “แล้วมึงจะปล่อยให้ลูกกูท้องโย้ไม่มีพ่อเหรอ กูไม่ยอมหรอกนะ มึงต้องรับผิดชอบ!” “ไม่ ผมยังยืนยันคำเดิมว่าไม่แต่ง” “งั้นมึงก็เลือกเอา ระหว่างรับผิดชอบลูกกู กับโดนกูฟ้อง มึงจะเอายังไง กูจะบอกมึงเอาไว้เลย ว่ากูไม่ปล่อยพวกมึงแน่ ธุรกิจพ่อมึงก็จะพังไม่เป็นท่า กูกัดไม่ปล่อยแน่ชาวี” ไตรฉัตรบดกรามแน่นมองอย่างเอาเรื่อง มะลิเดินลงมาด้านล่าง เธอสบสายตาแข็งกร้าวของชาวี ก่อนจะรีบเดินเลี่ยงไปอีกทาง “ค่อย ๆ พูด ค่อย ๆ จากันก่อนนะคะ” ลัขนาปราม “ผมค่อย ๆ พูด ที่สุดแล้ว เพราะถ้าผมไม่ใจเย็น ลูกคุณตายห่าไปแล้ว” ฿฿฿฿฿ “ดูสิว่าใครมา” ชมพูสิรินวิ่งเข้ามาในบ้าน ทำท่าทางดีใจเสียเต็มประดา เมื่อได้เห็นว่าใครลงจากรถหรูเดินตามหลังเธอเข้ามาในบ้าน “ใครเหรอลูก?” ทานตะวันวางขนมลงบนโต๊ะแล้วหันไปมอง หล่อนขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเบิกตาโพลงอย่างดีใจ “ครอส” หรือคีตะ แห่งตระกูลมาเฟียชื่อดัง เขาไปอยู่เหนือเป็นพ่อเลี้ยงทางเหนือทำไร่ชา ไร่ส้ม และทำฟาร์มวัวหลายปี ตอนนี้ธุรกิจของเขาเจริญรุ่งเรือง สินค้ามากมายถูกส่งออกต่างประเทศ เขาเป็นพ่อเลี้ยงหนุ่มเนื้อหอม มีสาวน้อยสาวใหญ่ต่างให้ความสนใจ แต่สี่ห้องหัวใจไม่มีหญิงใดเข้ามาย่างกราย หลังจากที่อกหักจากวาดดาว(ถ้าเธอเลวฉันจะร้าย) เขาก็เป็นโสดเรื่อยมา และหันไปทำธุรกิจทางเหนือ จนประสบความสำเร็จ “สวัสดีครับแม่” “ครอส ตัวดำเมี่ยงเชียว” “ดำที่ไหนกันครับ ผมนี่คมเข้ม ไม่ดำ” “แม่พูดเล่น มาให้แม่กอดที คิดถึงจะตายแล้ว” ทานตะวันเข้าสวมกอดลูกชายด้วยความคิดถึง “ผมก็คิดถึงครับ แล้วพ่อล่ะ?” “ไปบริษัท ถ้ารู้ว่าลูกมา พ่อไม่พลาดอยู่แล้ว รายนั้นคงไม่ไปทำงานแน่นอน มาไม่ยอมบอกเลยลูกคนนี้” “อยากมาเซอร์ไพรส์พ่อกับแม่ครับ” “จ้ะ” “แล้วมึงอ่ะ มีลูกมีเมียยัง ไปอยู่ป่าอยู่ดอย เอาใครทำเมียยัง?” ชมพูสิรินกอดอกถามน้องชาย “ขนาดมึงยังไม่มีผัว ทำไมกูต้องเอาด้วยล่ะ” “มันไม่เหมือนกัน ที่กูไม่เอาผัว เพราะกูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว” “เหมือนกัน เพราะมึงไม่มีผัว กูเลยไม่อยากมี” “ไม่เกี่ยวสักหน่อย” “เกี่ยว เพราะมึงไม่มีใครเอา” “อร้ายยย! ไอ้ครอส ไอ้ปากมอม” “ชมพูสิรินยัยผู้หญิงปากปีจอ” “อร้าย!” “เลิกทะเลาะกันได้แล้ว ครอสไปกินขนมดีกว่า” “ครับ ผมคิดถึงขนมฝีมือแม่มาก” “ปากหวานจริง ๆ เลย” ทานตะวันค้อนลูกชายแล้วเลื่อนจานขนมให้รับประทาน “เชียงใหม่เป็นไงบ้างตอนนี้” “อากาศดีมากครับแม่ ชาวบ้านก็น่ารัก ผมชอบ” “ชอบคนหรือชอบที่นั่น” “ก็สองอย่างล่ะครับ”
Pinakabagong kabanata
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 33จบบริบูรณ์
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอรู้ดีว่าพี่สาวของเธอกำลังประหม่าและไม่มั่นใจในตัวเอง “ค่ะ สวยมาก ชุดนี้สวยมาก พอมาอยู่บนตัวพี่ชมพูแล้วมันสวยยิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ สวยงามเหมือนนางในวรรณคดีเลยค่ะ สวยหวาน น่าทะนุถนอม สวยจนมะลิหวงพี่ชมพูเลยรู้ไหม?”“หวงอะไรกันยะ” พวงชมพูผลักศรีษะน้องสาวเบา ๆ อย่างเอ็นดู“อิจฉาคุณครอสที่มีผู้หญิงที่สวยทั้งหน้าตาและจิตใจมาอยู่เคียงข้าง พี่ชมพูเองก็โชคดีมากที่มีผู้ชายดี ๆ มาเป็นคู่ชีวิต”“สักวันมะลิก็จะได้เจอผู้ชายคนนั้น” มะลิยิ้มแล้วจัดแจงชุดพี่สาวให้เข้าที่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนหล่อนคงอิจฉาจนหน้าไหม้ อิจฉาชีวิตพี่สาวที่ได้เจอแต่คนดี ๆ แต่ตอนนี้หัวใจมันมีแต่คำว่ายินดี ไม่ได้เหมือนความรู้สึกไม่ดีต่อผู้เป็นพี่อีกแล้ว“มะลิเองก็หวังว่าจะมีสักวัน”“ฟังพี่นะ ถ้ามันถึงเวลาของเรา เราไม่จำต้องไปวิ่งหา เมื่อถึง
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 32 ตามใจเมีย
32มีลูกกันไหม?“หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ”“ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ“ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี“พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?”“บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนนี้คือเวลากินข้าว”“งั้นกินข้าวเสร็จ ทำลูกกันไหม?”“ไม่ค่ะ”“งั้นก่อนกินข้าว เรากินกันก่อน”“พี่ครอสชมพูจริงจังนะคะ” พวงชมพูปั้นปึง “ชมพูหิวข้าว”“ครับ พี่ไม่แกล้งแล้ว” ครอสคลายกอดแล้วช่วยพวงชมพูแกะถุงอาหาร แกะเสร็จก็มานั่งรับประทานที่โต๊ะ “อาหารเหนืออร่อยเนาะ”“ค่ะ”“ชิมลาบคั่วดู อร่อยมาก ๆ เลย” ครอสตักลาบคั่วจ่อปาก พวงชมพูยิ้มแล้วอ้าปากทานแต่โดยดี “อร่อยจังค่ะ”“บอกแล้วว่าอร่อย” เขายิ้ม“หวานกันจังนะ” ชมพูสิรินเดินขึ้นมาแล้วนั่งลงเก้าอี้อีกตัว“คุณชมพูมาทานข้าวด้วยกันค่ะ” “ไม่เป็นค่ะ ชมพูทานมาแล้ว”“แล้วมาทำไม?” ว่าแล้วครอสก็ตักอาหารเข้าปาก“อยากมาขัดจังหวะ”“อิจฉาล่ะสิ”“ก็ธรรมดา” “ก็ธรรมดาแหละมึงไม่มีผัวนี่ มึงก็ต้องมาก่อกวนชาวบ้านเป็นธรรมดา”“ใครว่าก็ไม่มี” ชมพูสิรินยิ้ม“ใครโชคร้ายเอามึงท
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี
31ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี@ไร่คีตะฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นมา ทุกอย่างมันจบแล้ว เขาเป็นอิสระแล้ว เป็นอิสระจากพันธะทุกอย่าง เหลือไว้เพียงความเจ็บปวดที่ยังคงกรีดลึกอยู่ในหัวใจชาวีถอนหายใจแล้วหลับตาไล่ความหนักอึ้งในหัวใจ เขานอนอยู่บนเตียงอยู่นาน ก่อนจะได้ยินเสียงรถที่วิ่งมาจอด ร่างหนาลุกขึ้นแล้วเดินไปที่หน้าต่าง พวงชมพูลงจากรถในมือถือข้าวของพะรุงพะรังเต็มสองมือ“มันหนักนะ เดี๋ยวพี่ถือไปเอง ชมพูขึ้นไปก่อนเถอะ” ครอสเอ่ย“ไม่เป็นไรค่ะ ต่อให้หนักกว่านี้ชมพูก็ยินดีถือค่ะ เพราะว่ามันมีแต่ของอร่อยทั้งนั้น”“ดื้อจริง ๆ งั้นชมพูไปบนบ้านพักก่อน เดี๋ยวพี่เอาของไปให้ป้ามนก่อน”“ป้ามนฝากซื้อของเหรอคะ?”“ครับ ป้ามนแกฝากซื้อของหลายอย่างเลย ตอนขับผ่านโรงครัว พี่ก็ลืมเอาลงให้”“ได้ค่ะ เดี๋ยวชมพูไปแกะอาหารรอ พี่ครอสรีบเอาไปให้ป้ามนเถอะค่ะ”“อืม พี่
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 30 ขอโทษนะ
30ขอโทษนะ“มะลิขอโทษ” “ไม่เป็นไร ทุกอย่างยังไม่สายหรอก เริ่มใหม่กันนะมะลิ พี่จะอยู่ข้าง ๆ มะลิ มะลิต้องเข้มแข็งนะ เข้มแข็งให้มาก ๆ เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน” พวงชมพูปลอบโยนผู้เป็นน้องสาว พลางลูบศีรษะเบา ๆ ชาวีมองเหตุการณ์ทุกอย่างผ่านกระจกหน้าประตู เขาไม่กล้าแม้จะก้าวเข้าไป ความรู้สึกหนักอึ้ง ความรู้สึกเสียใจที่สูญเสียลูก มันแน่นเต็มอก คงยากที่เขาจะผ่านมันไปได้“ฮึก ๆ”“แล้วมะลิจะเอายังไงต่อ?”“มะลิขอทำใจกับทุกเรื่องก่อนนะคะ หลังจากนั้นมะลิจะคิดอีกที ว่าจะเอายังไงต่อ”“อืม” พวงชมพูพยักหน้าแล้วลูบผมน้องสาวเบา ๆ “สงสารก็แต่ลูก เขาไม่มีโอกาสได้เกิดมาเลย ฮึก”“พี่เข้าใจว่ามะลิเสียใจ มะลิสงสารลูก แต่เชื่อเหอะว่าสักวันเขาจะกลับมา”หลายวันต่อจากนั้น มะลินั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างหน้าต่างมองออกไปด้านนอก ท้องฟ้าในวันนี้สดใส แต่ในความรู้สึกของเธอมันช่างหม่นหมองเหลือเกินทุกอย่างจะคลี่คลายลง ความเจ็บปวดก็ใช่จะเบาบาง ความเกลียดชังที่มีต่อพี่สาวจางหายหมดไป แต่ความเจ็บปวดรวดร้าว ความรู้สึกที่โคตรทรมานในหัวใจก็ยังคงหลงเหลือเอาไว้ตอนแรกก็อยากจะมีลูกเพื่อรั้งชาวี พอมีเขาแล้ว เธอก็มอบความรัก อยากเลี้
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 29ยังไงก็น้อง
29ยังไงก็น้อง พวงชมพูเปิดเปลือกตาขึ้นมอง สิ่งที่เจอในตอนนี้คือเพดานฝ้าสีขาว คิ้วสวยขมวดเบา ๆ พยายามประมวลลำดับเหตุการณ์ก่อนหน้าว่าเพราะอะไรเธอถึงมาอยู่ใน สถานที่ที่ไม่คุ้นชินแบบนี้ เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เจอครอสที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้างเตียงกุมมือของเธอเอาไว้แน่น “ตื่นแล้วเหรอ?” ครอสยิ้มให้เธอ การตื่นมาเจอเขาคนแรก มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเธอมาก หัวใจของเธออุ่นวาบ ดีใจที่เห็นหน้าเขาซึ่งเขาเองก็ดีใจที่เธอตื่นขึ้นมา “ค่ะ ฉันเป็นอะไรคะ?” “คุณไข้สูง หมดสติ ผมก็เลยพาคุณมาโรงพยาบาล” “ฉันนี่แย่จังเลย ทำให้คุณต้องลำบาก” “ลำบากอะไรกัน คุณไม่สบายผมก็ต้องพาคุณมาอยู่แล้ว” “ลำบากให้คุณพามานี่แหละค่ะ” “คิดอะไรแบบนั้น ผมเป็นผัวคุณนะชมพู คุณไม่สบายผมก็ต้องดูแล ผัวต้องดูแลเมีย มันเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วไปทำกัน” “คุณครอส” พวงชมพูทำท่าลุกขึ้นนั่ง ครอสรีบประคองเธอนั่งแล้วปรับเตียงให้ “น่าจะนอนต่อ เธอเป็นไข้สูงจนหมดสติ ผมผิดเองที่ดูแลคุณไม่ดีพอ” “อย่าโทษตัวเองสิคะ คุณครอสดูแลชมพูดี เอ่อ…คุณครอสดูแลฉันดีมาตลอด ฉันต่างหากที่ไม่เคยดูแลคุณคุณครอสเลย ไม่เคยดูแลคุณครอสยังไม่พอ ยังไม่รู้จักดูแล
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 28สูญเสีย
28สูญเสีย“มะลิ” ชาวีก้าวเท้าเข้าไปหา แต่เธอไม่ได้สติแล้ว “ญาติรออยู่ด้านนอกนะครับ” บุรุษพยาบาลเข็นมะลิเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ตอนนี้หน้าห้องเต็มไปด้วยญาติของคนไข้“พ่อไตรครับ มะลิ…”ผัวะ! หมัดใหญ่ของพ่อตาซัดเข้าที่ใบหน้าคมเข้มจนร่างใหญ่เซถลา ไตรฉัตรชกไปตามแรงอารมณ์ ลูกเขยสารเลวทำให้ลูกสาวเขาต้องเจอเรื่องแบบนี้“เพราะมึงไอ้ชาวี! เพราะมึง!” ไตรฉัตรชี้หน้าแววตาสั่นระริก วันนี้คือวันที่เขาเสียใจที่สุด เสียใจที่เขาปกป้องลูกไม่ได้เลยชาวีอาลัยอาวรณ์ลูกสาวคนโต ทำให้ลูกสาวคนเล็กต้องมาเจอเรื่องแย่ ๆ ถ้าชาวีไม่เข้าไปห้องของพวงชมพู มะลิกับหลานของเขาก็คงไม่เป็นแบบนี้ ทุกอย่างมันเป็นเพราะชาวี เพราะชาวีคนเดียว “ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะคุณไตร” พันทิวาเข้าห้ามปรามสามี “รุนแรงไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”“ไอ้ชาติชั่วมันอยากเป็นพญาเทครัว ไอ้สารเลว!”“พอก่อนค่ะคุณไตร”“ไอ้สารเลวเนี่ยมันคงยังไม่รู้ตัว มันเอาแต่ความรู้สึกของตัวเองเป็นใหญ่ ไม่สนใจความรู้สึกของใคร ต่อให้มันรักชมพูมากแค่ไหน มันกับชมพูก็ไม่สามารถกลับไปเป็นแบบเดิมได้ สถานะระหว่างมันกับชมพูมันไม่มีวันกลับมาเป็นแบบเดิม ไม่ว่ามันกับมะลิจะเลิกกันหรือไม่เลิก
Maaari mong magustuhan
บอสเอวดุ!!!
ซีไซต์144.5K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X39.5K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์76.1K viewsพลาดรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol35.5K viewsพ่ายรักคุณผู้ใหญ่บ้าน
rossu27 viewsเทพธิดาในดงอันธพาล (4P)
Madam Hangover323 viewsประตูรักผิดห้อง
คุณน้ำอิง268 viewsBad Love พันธะรัก 18+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 5/5)
บีน่าเลดี้2.7K views
