MasukShare
5จบความสัมพันธ์
Terakhir Diperbarui:
2025-12-25 10:26:035
จบความสัมพันธ์ปิ้งป่อง!
ออดหน้าประตูรั้วดังขึ้น“ฉันไปดูเองแกนั่งรอฉันอยู่นี่นะ” “เปรู” พวงชมพูเพิ่กระถินหายไปเพียงครู่ก็จะเดินกระฟัดกระดเฟียร์กลับมา“ชมพูพี่ชาวีมาอยู่หน้ารั้วแกจะไปหาไหม?” “ไม่ได้ไปหรอกแกไม่ต้องเข้ามาด้วยฉันไม่อยากนึกถึงอะไรที่เกี่ยวข้องกับสิ่งนี้อีก” พวงชมพูกอดเข่าตัวเองในรองเท้าที่พื้นกระถินมองเพื่อนแล้วนั่งลงใกล้ ๆ หล่อนรู้ทั้งหมดจากปากเพื่อนแล้วมันก็ทั้งโมโหทั้งผิดหวังอย่างชาวีมั่นคงในความรักมาก ที่เกิดจากเรื่องขึ้นอาจเพราะความผิด และที่พวงชมพูทำใจยอมรับมันได้เพราะชาวีเป็นคือผู้ชายที่รักมากที่สุดแต่ดันทีอะไรกับผู้หญิงที่พวงชมพูรักและฮาร์ดจะทำใจได้“ระบบสีชมพูส่วนใหญ่แกจัง” “ภายนอกก็หาลำมากิน เลิกสนใจคนเฮ็งซวยบางครั้งบาง” “ความจริง” กระถินรีบหาเหล้ามาคัสเทเหล้าใส่แก้วประตูบ้านก็ถูกเคาะออกมาพอดีเห็นไปมองก็เจอร่างสูงใหญ่ๆ...ให้เห็นเพราะประตูบ้านของกระถินเป็นประตูกระจก พวงชมพูเพิ่มขึ้นแล้วขับรูดผ้าม่านปิดกั้นทุกอย่าง“ชมพู” “ ในเวลา” “ขอโทรศัพท์หน่อย” “ได้มาก” พวงหยิบชมพูโทรศัพท์ของเพื่อนนำเสนอให้“ขอบคุณค่ะ” กระถินรับมากดดันหยุกหยิกแล้วโทรออก “ฮัลโหลคุณตำรวจคะ ช่วยมาที่บ้านเลขที่123 หมู่บ้าน…. มีผู้ตรวจสอบค่ะ” ผ่านหลายเดือนตลอดหนึ่งประสิทธิภาพของชาวีพยายามง้อกลุ่มชมพูทุกอย่างกับลงในส่วนของการเอาแต่หลบหน้าเพื่อไยดีบนเขาพยายามทำสิ่งนี้ กับมันโดยตรงแล้วมีเพียงแค่เขากำลังต่อสู้อยู่ฝ่ายเดียวในส่วนของพวงชมพูหนีเขาทำราวกับรังเกียจเขาเสียเต็มประดา และอาจนึกออกให้เห็นต้นเหตุของทุกเรื่องในกระแสเธอไม่ส่องเขาตรวจสอบเรื่องนี้ชาวีกดโทรศัพท์โทรออกเป็นครั้งที่มีความสำคัญแล้วเปิดโทรออกหาเธอแพลตฟอร์มที่ติดต่อได้เพราะพวงชมพูตัดเขาทุกช่องทางไลน์ ไอจีเฟซบุ๊คเธอบล็อคเขาหมด“แม่งเอ้ย!” ชาวีกระดกเหล้าแล้วเขวี้ยงมันลงพื้นแก้วเหล้าแตกกระจายเหมือนหัวใจของเขาที่มันกำลังแตกสลายจนเขาไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่ตัวเองรักกลับมาโดยที่เขาไม่รู้ว่าจะไปถึงที่ใดและต้องทำอะไรบ้างกินนานวันไหนที่มืดมนจะหาทางออกไม่เจอเลย“ที่ลูกๆ?” ลัขนาเอ่ยถามในขณะที่ก้าวเข้ามาในบ้านของผู้ชายคนหนึ่งของเธอเมามายมาหลายๆ งานการไม่สนออกไปข้างนอกกลับมาเมาหนัก“ปะ…เปล่าครับแม่” วีปาดน้ำตาตัวเอง รวบรวมเคอวใบใหม่เทเหล้าใส่กระดกอย่างเดียวไหลหลั่งกลลุ้มสุมในหัวใจและพยายามเจาะจงดูไม่ลดในเวลาที่ตรวจสอบได้เลย“เปล่าอะไรไม่รู้ไม่มีอะไรลูกโดยตรงเลย” ลัขนาลูบหัวหลานเบา ๆ “เล่าให้แม่ฟังได้ไหม?” “ครับแม่ผม…ผม…” เขาลังเลอีกครั้งที่จะมองแก้วเหล้าของตัวเอง “…ผมมีอะไรกับแสงชมพู” “ตายจริง” ลัขนายกมือทาบอกตัวเอง “ผมเสียใจจังครับแม่อีกครั้งพวงชมพูบอกเลิกผมแล้วพบว่าอาจจะง้อหรือพยายามอย่างหนักอีกครั้งที่แม่ครับผมต้องกลับมาอีกครั้ง?” “ใจเย็นนะชาวีเรื่องของการแก้ปัญหาไปด้วยกัน”พวงชมพูขับรถมาดึกในบ้านและบ่อยครั้งที่ทำให้คุณรู้สึกดีกับไตรฉัตรเพิ่มเติมลูกน้ำหนักเช็คไปในทิศทางที่เขารู้สึกลูกจนบางคืนอาจจะไม่ขกตานอนหลับได้“ชมพู” “สวัสดีค่ะพ่อ” “ไม่อยู่บ้านหลายอาทิตย์ผอมไปนะ” “ทานอะไรเป็นพิเศษได้” พวงเดินในบ้าน ตรวจสอบที่โซฟาสืบสวนทำราวกับอากาศธาตุไร้ตัวตน สังเกตคนที่มองมาตรวจสอบน้อย“พี่ชมพู” มะลิมองตามการเฝ้าระวังบางระริกตามตาม ไม่ว่าใครหล่อนเข้าหน้าใครก็ตามไม่ได้เลยสำหรับพ่อแม่เธอพี่ชาวีพี่สาวเองก็หมางเมินทำราวกับองค์ประกอบอากาศที่ไม่มีตัวตนของเธอพยายามบอกทุกคนไม่ได้ตั้งใจว่าไม่มีใครเชื่อเลย“….” “พี่ชมพู” “ต้องพูดกันอีก” คนเป็นพี่กอตัวเองดอกไม่หันกลับมามองโดยไม่ตั้งใจที่จะพยายามน้ำตาตัวเองไม่ให้ไหลออกมาห้ามประจานความอ่อนแอในหัวใจของตัวเองเพียงเท่านั้น“มะลิขอโทษ” พวงชมพูหันขวับทันทีที่จะพูดจบ“หยุดทำในเชียร์เสียทีแล้วอ้วก” “พี่ชมพู” “ก่อนหน้านี้เธอเล่าให้ฟังไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนหรือว่าเสแสร้งเป็นพี่ดูเธอไม่ออกว่าเธอผิดกฎของเธอเองเถอะพวกเราต่างคนใสอยู่แบบนี้มันดีแล้ว พี่ไม่ค่อยอยากจะนึกถึงเธออีก” พวงชมพูเบนหน้าหนีในทิศทางตรงออกมาข้างบ้าน “มะลิไม่เคยเสแสร้ง มะลิพูดความจริงพี่ชมพูมะลิขอโทษ…. “เลยทำเรื่องแทนด้วยเลยสิ” พวงชมพูพูดอย่างหยาม้งจังนะ “มันช่างนอนเอากับแฟนพี่ของเธอเธอไม่รู้สึกถึงขยะแขยงตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของการเล่นละครตลอดเวลา” “มะลิขอโทษ” มะลิยกมือแต่สลายหัวใจอย่างพวงชมพูอาจจะไม่เชื่อได้อีกต่อไปแล้ว มะลิไม่ใช่แต่เธอเคยคิด มะลิซ่อนความร้ายกาจๆ ลำไส้รู้สึกได้รวมทั้งที่แกนเธอกับมะลิได้ส่วนเดียวกัน ดอกมะลิจะบอกว่าไม่สำคัญแต่มันไม่สำคัญเลย แยร์ เพราะเหตุนีถึงมันเป็นครั้งแรกที่มะลิจะเข้าห้องผิด ในข้อแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้นแต่เกิดว่ามะลิอยากจะดูแลชาวีจริงๆ จริงๆ แล้วจะได้รับเพราะว่ากลิ่นนั้นดำไหลแล้วหนำซ้ำชาวีก็ทำของพี่สาวอีกคนหนึ่งเกิดเรื่องที่มะลินอนกับชาวีน้ำมันทำลายความเชื่อของจิตใจและความหวังของพวงชมพูจนหมดสิ้นแล้วที่นั่นไม่เหลือความรักความสำคัญให้กับใครอีกแล้ว“เอาแบบนี้ก็ได้นะเธอแสร้งตรงไปตรงมาขอโทษพี่ใหญ่ขนาดนี้แล้วพี่จะเคร่งครัดภัยให้แล้วกันพี่อภัยโทษแล้วกันพี่อภัย หลังจากนั้นจะต่างคนต่างอยู่เถอะไม่ต้องพูดถึงกันอีกเลย”ว่าจบพวงชมพูก็เดินข้ามทางต่อไป“ชมพู” ชาวีก้าวเท้ายาวทุกครั้งทันทีที่ลงจากรถ“พะ...พี่ชาวี” “พี่ขอโทษนะชมพู ขอโทษพี่ที่ให้โอกาสพี่เพิกนะ” “….” “พี่รักชมพูนะพี่ขอโทษ” พวงชมพูถูกติดตามอย่างต่อเนื่องอย่างรวดเร็วเพื่อให้ถูกผลักดันไสจะสามารถยืดผู้หญิงที่เป็นเจ้าของหัวใจได้กลับมาเหมือนเดิม “กลับมาอีกครั้งนะอีกครั้งเถอะพี่ขอโทษสำหรับทุกอย่างพี่เองบางครั้งพี่ค่อยเอง” “….” วงดนตรีชมพูร้องจนไหล่ไหวสะท้านกลับมาหาเขาอีกครั้งก่อนที่เขาจะเสียเนื้อเรื่องกันกับเธอไปแล้วเธอก็จะใจที่จะยอมรับได้“ชมพู” มะลิมองภาพเป็นมือเล็ก ๆ เข้าอัตโนมัติภายใต้ความเจ็บปวด ความโกรธเกรี้ยวต้องสวมรองเท้าผ้าใบเธอรู้ดีว่าตัวเองไม่อาจควบคุมหัวใจชาวีได้เลยเพราะไม่สามารถทำให้เจ้าของหัวใจเป็นจริงได้ เพียงแค่เธอสามารถเป็นเจ้าของได้ แต่ในเมื่อทุกอย่างมันเป็นสิ่งจำเป็นแล้วประสบความสำเร็จของหล่อนแล้ว พวงชมพูก็ไม่มีสิทธิ์ในเขาอีกหล่อนร้องที่ได้รับอนุญาต
Bab terbaru
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 33จบบริบูรณ์
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอรู้ดีว่าพี่สาวของเธอกำลังประหม่าและไม่มั่นใจในตัวเอง “ค่ะ สวยมาก ชุดนี้สวยมาก พอมาอยู่บนตัวพี่ชมพูแล้วมันสวยยิ่งกว่าเดิมอีกค่ะ สวยงามเหมือนนางในวรรณคดีเลยค่ะ สวยหวาน น่าทะนุถนอม สวยจนมะลิหวงพี่ชมพูเลยรู้ไหม?”“หวงอะไรกันยะ” พวงชมพูผลักศรีษะน้องสาวเบา ๆ อย่างเอ็นดู“อิจฉาคุณครอสที่มีผู้หญิงที่สวยทั้งหน้าตาและจิตใจมาอยู่เคียงข้าง พี่ชมพูเองก็โชคดีมากที่มีผู้ชายดี ๆ มาเป็นคู่ชีวิต”“สักวันมะลิก็จะได้เจอผู้ชายคนนั้น” มะลิยิ้มแล้วจัดแจงชุดพี่สาวให้เข้าที่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนหล่อนคงอิจฉาจนหน้าไหม้ อิจฉาชีวิตพี่สาวที่ได้เจอแต่คนดี ๆ แต่ตอนนี้หัวใจมันมีแต่คำว่ายินดี ไม่ได้เหมือนความรู้สึกไม่ดีต่อผู้เป็นพี่อีกแล้ว“มะลิเองก็หวังว่าจะมีสักวัน”“ฟังพี่นะ ถ้ามันถึงเวลาของเรา เราไม่จำต้องไปวิ่งหา เมื่อถึง
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 32 ตามใจเมีย
32มีลูกกันไหม?“หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ”“ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ“ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี“พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?”“บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนนี้คือเวลากินข้าว”“งั้นกินข้าวเสร็จ ทำลูกกันไหม?”“ไม่ค่ะ”“งั้นก่อนกินข้าว เรากินกันก่อน”“พี่ครอสชมพูจริงจังนะคะ” พวงชมพูปั้นปึง “ชมพูหิวข้าว”“ครับ พี่ไม่แกล้งแล้ว” ครอสคลายกอดแล้วช่วยพวงชมพูแกะถุงอาหาร แกะเสร็จก็มานั่งรับประทานที่โต๊ะ “อาหารเหนืออร่อยเนาะ”“ค่ะ”“ชิมลาบคั่วดู อร่อยมาก ๆ เลย” ครอสตักลาบคั่วจ่อปาก พวงชมพูยิ้มแล้วอ้าปากทานแต่โดยดี “อร่อยจังค่ะ”“บอกแล้วว่าอร่อย” เขายิ้ม“หวานกันจังนะ” ชมพูสิรินเดินขึ้นมาแล้วนั่งลงเก้าอี้อีกตัว“คุณชมพูมาทานข้าวด้วยกันค่ะ” “ไม่เป็นค่ะ ชมพูทานมาแล้ว”“แล้วมาทำไม?” ว่าแล้วครอสก็ตักอาหารเข้าปาก“อยากมาขัดจังหวะ”“อิจฉาล่ะสิ”“ก็ธรรมดา” “ก็ธรรมดาแหละมึงไม่มีผัวนี่ มึงก็ต้องมาก่อกวนชาวบ้านเป็นธรรมดา”“ใครว่าก็ไม่มี” ชมพูสิรินยิ้ม“ใครโชคร้ายเอามึงท
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี
31ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี@ไร่คีตะฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นมา ทุกอย่างมันจบแล้ว เขาเป็นอิสระแล้ว เป็นอิสระจากพันธะทุกอย่าง เหลือไว้เพียงความเจ็บปวดที่ยังคงกรีดลึกอยู่ในหัวใจชาวีถอนหายใจแล้วหลับตาไล่ความหนักอึ้งในหัวใจ เขานอนอยู่บนเตียงอยู่นาน ก่อนจะได้ยินเสียงรถที่วิ่งมาจอด ร่างหนาลุกขึ้นแล้วเดินไปที่หน้าต่าง พวงชมพูลงจากรถในมือถือข้าวของพะรุงพะรังเต็มสองมือ“มันหนักนะ เดี๋ยวพี่ถือไปเอง ชมพูขึ้นไปก่อนเถอะ” ครอสเอ่ย“ไม่เป็นไรค่ะ ต่อให้หนักกว่านี้ชมพูก็ยินดีถือค่ะ เพราะว่ามันมีแต่ของอร่อยทั้งนั้น”“ดื้อจริง ๆ งั้นชมพูไปบนบ้านพักก่อน เดี๋ยวพี่เอาของไปให้ป้ามนก่อน”“ป้ามนฝากซื้อของเหรอคะ?”“ครับ ป้ามนแกฝากซื้อของหลายอย่างเลย ตอนขับผ่านโรงครัว พี่ก็ลืมเอาลงให้”“ได้ค่ะ เดี๋ยวชมพูไปแกะอาหารรอ พี่ครอสรีบเอาไปให้ป้ามนเถอะค่ะ”“อืม พี่
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 30 ขอโทษนะ
30ขอโทษนะ“มะลิขอโทษ” “ไม่เป็นไร ทุกอย่างยังไม่สายหรอก เริ่มใหม่กันนะมะลิ พี่จะอยู่ข้าง ๆ มะลิ มะลิต้องเข้มแข็งนะ เข้มแข็งให้มาก ๆ เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน” พวงชมพูปลอบโยนผู้เป็นน้องสาว พลางลูบศีรษะเบา ๆ ชาวีมองเหตุการณ์ทุกอย่างผ่านกระจกหน้าประตู เขาไม่กล้าแม้จะก้าวเข้าไป ความรู้สึกหนักอึ้ง ความรู้สึกเสียใจที่สูญเสียลูก มันแน่นเต็มอก คงยากที่เขาจะผ่านมันไปได้“ฮึก ๆ”“แล้วมะลิจะเอายังไงต่อ?”“มะลิขอทำใจกับทุกเรื่องก่อนนะคะ หลังจากนั้นมะลิจะคิดอีกที ว่าจะเอายังไงต่อ”“อืม” พวงชมพูพยักหน้าแล้วลูบผมน้องสาวเบา ๆ “สงสารก็แต่ลูก เขาไม่มีโอกาสได้เกิดมาเลย ฮึก”“พี่เข้าใจว่ามะลิเสียใจ มะลิสงสารลูก แต่เชื่อเหอะว่าสักวันเขาจะกลับมา”หลายวันต่อจากนั้น มะลินั่งอยู่ที่เก้าอี้ข้างหน้าต่างมองออกไปด้านนอก ท้องฟ้าในวันนี้สดใส แต่ในความรู้สึกของเธอมันช่างหม่นหมองเหลือเกินทุกอย่างจะคลี่คลายลง ความเจ็บปวดก็ใช่จะเบาบาง ความเกลียดชังที่มีต่อพี่สาวจางหายหมดไป แต่ความเจ็บปวดรวดร้าว ความรู้สึกที่โคตรทรมานในหัวใจก็ยังคงหลงเหลือเอาไว้ตอนแรกก็อยากจะมีลูกเพื่อรั้งชาวี พอมีเขาแล้ว เธอก็มอบความรัก อยากเลี้
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 29ยังไงก็น้อง
29ยังไงก็น้อง พวงชมพูเปิดเปลือกตาขึ้นมอง สิ่งที่เจอในตอนนี้คือเพดานฝ้าสีขาว คิ้วสวยขมวดเบา ๆ พยายามประมวลลำดับเหตุการณ์ก่อนหน้าว่าเพราะอะไรเธอถึงมาอยู่ใน สถานที่ที่ไม่คุ้นชินแบบนี้ เธอกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เจอครอสที่นั่งอยู่เก้าอี้ข้างเตียงกุมมือของเธอเอาไว้แน่น “ตื่นแล้วเหรอ?” ครอสยิ้มให้เธอ การตื่นมาเจอเขาคนแรก มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเธอมาก หัวใจของเธออุ่นวาบ ดีใจที่เห็นหน้าเขาซึ่งเขาเองก็ดีใจที่เธอตื่นขึ้นมา “ค่ะ ฉันเป็นอะไรคะ?” “คุณไข้สูง หมดสติ ผมก็เลยพาคุณมาโรงพยาบาล” “ฉันนี่แย่จังเลย ทำให้คุณต้องลำบาก” “ลำบากอะไรกัน คุณไม่สบายผมก็ต้องพาคุณมาอยู่แล้ว” “ลำบากให้คุณพามานี่แหละค่ะ” “คิดอะไรแบบนั้น ผมเป็นผัวคุณนะชมพู คุณไม่สบายผมก็ต้องดูแล ผัวต้องดูแลเมีย มันเป็นเรื่องปกติที่คนทั่วไปทำกัน” “คุณครอส” พวงชมพูทำท่าลุกขึ้นนั่ง ครอสรีบประคองเธอนั่งแล้วปรับเตียงให้ “น่าจะนอนต่อ เธอเป็นไข้สูงจนหมดสติ ผมผิดเองที่ดูแลคุณไม่ดีพอ” “อย่าโทษตัวเองสิคะ คุณครอสดูแลชมพูดี เอ่อ…คุณครอสดูแลฉันดีมาตลอด ฉันต่างหากที่ไม่เคยดูแลคุณคุณครอสเลย ไม่เคยดูแลคุณครอสยังไม่พอ ยังไม่รู้จักดูแล
ดอกไม้ของพ่อเลี้ยง 28สูญเสีย
28สูญเสีย“มะลิ” ชาวีก้าวเท้าเข้าไปหา แต่เธอไม่ได้สติแล้ว “ญาติรออยู่ด้านนอกนะครับ” บุรุษพยาบาลเข็นมะลิเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ตอนนี้หน้าห้องเต็มไปด้วยญาติของคนไข้“พ่อไตรครับ มะลิ…”ผัวะ! หมัดใหญ่ของพ่อตาซัดเข้าที่ใบหน้าคมเข้มจนร่างใหญ่เซถลา ไตรฉัตรชกไปตามแรงอารมณ์ ลูกเขยสารเลวทำให้ลูกสาวเขาต้องเจอเรื่องแบบนี้“เพราะมึงไอ้ชาวี! เพราะมึง!” ไตรฉัตรชี้หน้าแววตาสั่นระริก วันนี้คือวันที่เขาเสียใจที่สุด เสียใจที่เขาปกป้องลูกไม่ได้เลยชาวีอาลัยอาวรณ์ลูกสาวคนโต ทำให้ลูกสาวคนเล็กต้องมาเจอเรื่องแย่ ๆ ถ้าชาวีไม่เข้าไปห้องของพวงชมพู มะลิกับหลานของเขาก็คงไม่เป็นแบบนี้ ทุกอย่างมันเป็นเพราะชาวี เพราะชาวีคนเดียว “ใจเย็น ๆ ก่อนค่ะคุณไตร” พันทิวาเข้าห้ามปรามสามี “รุนแรงไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ”“ไอ้ชาติชั่วมันอยากเป็นพญาเทครัว ไอ้สารเลว!”“พอก่อนค่ะคุณไตร”“ไอ้สารเลวเนี่ยมันคงยังไม่รู้ตัว มันเอาแต่ความรู้สึกของตัวเองเป็นใหญ่ ไม่สนใจความรู้สึกของใคร ต่อให้มันรักชมพูมากแค่ไหน มันกับชมพูก็ไม่สามารถกลับไปเป็นแบบเดิมได้ สถานะระหว่างมันกับชมพูมันไม่มีวันกลับมาเป็นแบบเดิม ไม่ว่ามันกับมะลิจะเลิกกันหรือไม่เลิก
Anda juga akan menyukai
อยากเป็นแฟนหมอ ( NC 18+ )
กาแฟหอมกรุ่น36.4K Dibacaคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์134.2K Dibacaท่านอ๋องเย็นชาและภรรยาแสนซน
ป่าดอกท้อ36.7K Dibaca3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X39.6K Dibacaพรานร้ายพ่ายรัก NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 1
เอลยา1.2K Dibacaยั่วสวาทเพื่อนคุณพ่อ
กาสะลอง149 Dibacaอาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ
จินต์พิชา794 Dibacaสามีไร้รัก
อัญญาณี1.4K Dibaca
