เข้าสู่ระบบขาของเธอถูกชายหนุ่มตวัดขึ้นพาดแขน โดยมีขาข้างหนึ่งยืนอยู่ประคองร่างตัวเองเอาไว้ "อ๊า... พี่ครอส อือ ชมพูท้องอยู่นะคะ" “ท้องก็ทำได้ครับ ว่าแต่ ทำในห้องน้ำก็ดีนะ" ครอสผละจากอกอวบแล้วคลอเคลียกับซอกคอหอมกรุ่น “แต่…” “ไม่เป็นไร ทำได้ พี่โทรถามพวกไอ้คาเตอร์แล้ว ทำได้ไม่เป็นไร” "งั้น จัดมาเลยค
"มีความสุขมากๆนะ ขอให้มีความสุขจับมือกันไปจนถึงไม้เท้ายอดทองตระบองยอดเพชรนะคะ" "ขอบคุณค่ะ" "ฝากน้องด้วยนะครอส รักและเอ็นดูชมพูด้วย" "ครับแม่พันทิวา" "รักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน รับฟังเหตุผลของกันและกันให้มากขึ้น ถ้าชมพูไม่ชอบสิ่งใดในตัวพี่เขาชมพูก็ต้องบอก แต่ถ้าครอสไม่ชอบสิ่งไหนในตัวขอ
“จริง วัน ๆ ไม่อะไรกับใคร งานการมันก็ไม่ค่อยจะทำ ทำตัวลอยไปลอยมา ไม่สนห่าอะไรนอกจากพ่อชาตรี หรือว่า….” คาเตอร์ลูบหน้าตัวเอง “ว่า” “มันชอบพ่อชาตรี” “บ้าน่ะ นั่นพ่อมันนะ เขาเลี้ยงมันมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันจะคิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?” เควิลเอ่ยแทรก “พ่อที่เลี้ยงมาน่ะใช่ แต่ก็ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ หรือเปล่าวะ”
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้ มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอ
32 มีลูกกันไหม? “หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ” “ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ “ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี “พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?” “บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนน
31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี @ไร่คีตะ ฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆ
“ชมพูต้องช่วยทุกคนอยู่แล้ว” “น่ารักที่สุดเลยค่ะ” “คุณชมพูกับพ่อเลี้ยงเป็นแฟนกันหรือเปล่าคะ?” แตงอ่อนเอ่ยถามลิ้นพันกันเพราะเมาหนัก “ไม่ได้เป็นค่ะ” “ไม่อยากจะเชื่อนะ แต่ดูพ่อเลี้ยงหวงคุณชมพูมาก” “หวงอะไรคะ ที่เราทำงานด้วยกันไปไหนด้วยกันก็เพราะว่าชมพูมีหน้าที่เป็นผู้ช่วยของคุณครอส ชมพูกับเขาก็แค่ท
13 เมา เย็นของวันนั้น พวงชมพูแต่งตัวในชุดธรรมดาเดินตรงไปบ้านพักของผู้เป็นเจ้านาย เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ครอสเดินลงมาจากบ้าน “มาพอดีเลย ปะไปกันเถอะ” พ่อเลี้ยงหนุ่มขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ “ขึ้นมาสิ” “เอ่อ เราจะนั่งมอเตอร์ไซค์ไปจริง ๆ เหรอคะ?” เธอเอ่ยถามอย่างลังเล “ครับ ที่พักคนงานที่ผมจะพาคุณไปเยี่
หญิงสาวนั่งรออยู่นานมาก แดดยามบ่ายร้อนก็ร้อน เธออยากอาบบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเหลือเกิน มือกดโทรศัพท์ย้ำ ๆ แต่ก็เหมือนเดิมปลายสายไม่รับ หรือเขาอาจจะติดธุระเมื่อคิดได้ดังนั้นหล่อนก็ลุกขึ้นยืน เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ป้าวัยกลางคนขับรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างผ่านมา “คุณป้าคะ” พวงชมพูโบกมือเรียก “เจ้า” “ไร่คี
11 ขอให้พระเจ้าใจดีกับฉันบ้าง พวงชมพูเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋า กอดล่ำราเพื่อนพ่อแม่ที่บขส. วันนี้มะลิไม่ได้มาส่งเพราะเธอมาขึ้นรถแต่เช้ามืด ส่วนชาวีก็คงไม่รู้เรื่องที่เธอจะไป พวงชมพูต้องการให้ทุกคนเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ เธออยากจะหายไปจากชีวิตของมะลิและชาวี ราวกับสายลมที่พัดผ่านมาแล้วพัดผ่าน







