로그인ขาของเธอถูกชายหนุ่มตวัดขึ้นพาดแขน โดยมีขาข้างหนึ่งยืนอยู่ประคองร่างตัวเองเอาไว้ "อ๊า... พี่ครอส อือ ชมพูท้องอยู่นะคะ" “ท้องก็ทำได้ครับ ว่าแต่ ทำในห้องน้ำก็ดีนะ" ครอสผละจากอกอวบแล้วคลอเคลียกับซอกคอหอมกรุ่น “แต่…” “ไม่เป็นไร ทำได้ พี่โทรถามพวกไอ้คาเตอร์แล้ว ทำได้ไม่เป็นไร” "งั้น จัดมาเลยค
"มีความสุขมากๆนะ ขอให้มีความสุขจับมือกันไปจนถึงไม้เท้ายอดทองตระบองยอดเพชรนะคะ" "ขอบคุณค่ะ" "ฝากน้องด้วยนะครอส รักและเอ็นดูชมพูด้วย" "ครับแม่พันทิวา" "รักและให้เกียรติซึ่งกันและกัน รับฟังเหตุผลของกันและกันให้มากขึ้น ถ้าชมพูไม่ชอบสิ่งใดในตัวพี่เขาชมพูก็ต้องบอก แต่ถ้าครอสไม่ชอบสิ่งไหนในตัวขอ
“จริง วัน ๆ ไม่อะไรกับใคร งานการมันก็ไม่ค่อยจะทำ ทำตัวลอยไปลอยมา ไม่สนห่าอะไรนอกจากพ่อชาตรี หรือว่า….” คาเตอร์ลูบหน้าตัวเอง “ว่า” “มันชอบพ่อชาตรี” “บ้าน่ะ นั่นพ่อมันนะ เขาเลี้ยงมันมาตั้งแต่เด็ก ๆ มันจะคิดเรื่องแบบนั้นได้ยังไง?” เควิลเอ่ยแทรก “พ่อที่เลี้ยงมาน่ะใช่ แต่ก็ไม่ใช่พ่อแท้ ๆ หรือเปล่าวะ”
32จบบริบูรณ์“พี่ชมพูสวยมากเลย” มะลิเอ่ยชมพี่สาวที่อยู่ในชุดไทยสีชมพู ใบหน้าถูกประทินโฉมด้วยเครื่องสำอางราคาแพง “จริงเหรอมะลิ พี่รู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย” ว่าแล้วหมุนตัวไปมา มองกระจกบานใหญ่ทีส่องสะท้อนตัวตนของตัวเอง มือของเธอสั่นไปหมดจนต้องเอามาประสานกันไว้ มะลิมองพี่สาวก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ เธอ
32 มีลูกกันไหม? “หยุดทำมือยุกยิกแบบนี้ได้แล้วค่ะ” “ชมพูตัวหอมจัง” ว่าแล้วก็ถูจมูกไปตามซอกคอ “ชมพูหิวข้าวค่ะ ชมพูไม่เล่นนะพี่ครอส” เธอพยายามเอียงตัวหนี “พี่ก็ไม่เล่น” เขาไม่แกะถุงอาหารแต่เลื่อนมือมากุมเต้าเต่งตึงสองข้าง “ทำลูกกันไหม?” “บ้าน่ะ” ชมพูค้อนเขา “มาทำลูกกันอะไร มันไม่ใช่เวลาทำลูก ตอนน
31 ชมพูมีสิทธิ์รักพี่ชาวี @ไร่คีตะ ฝนยังคงตกลงมาเรื่อย ๆ แรงบ้างหยุดบ้าง ทำให้พื้นคอนกรีตเจิ่งนองไปด้วยน้ำฝน บรรยากาศที่ส้มมองไปทางไหนก็เขียวขจี ต้นไม้ดอกไม้ที่มีน้ำฝนมาราดรด ก็ต่างอวดความงดงาม ชาวีกลับมายังที่พัก แล้วนอนเอนกายลงบนเตียง ไล่ความหนักอึ้งทั้งหมดที่มี สมองของเขายังคงวนเวียนกับทุกๆ
"อร้าย/อ๊า" ร่างหนากระตุกเกร็งพร้อมกับคำรามออกมาดังกึกก้อง เขาฟุบร่างกายลงบนร่างของหญิงสาว พร้อมกับหอบหายใจแรงๆ ผ่านไปหลายชั่วโมงฝนหยุดตก พวงชมพูอาบน้ำแต่งตัวใส่รองเท้าเดินย่ำไปตามหญ้าเปียกแฉะ ส่วนครอสยังอาบน้ำไม่เสร็จ เธอก็เลยมาเดินเล่นรอ “มาเล่นน้ำฝนทำไมชมพู?” ชาวีเดินเข้ามาหาแล้วพูดขึ้น “ถึงฝน
22 ไม่ยอม ซ่า! ซ่า! พวงชมพูนั่งอยู่เก้าอี้ข้างหน้าต่างยื่นมือไปรองน้ำฝนที่หล่นจากหลังคา วันนี้อากาศดีฝนตกแต่เช้า ครอสยังคงนอนอยู่บนเตียง ฝนตกเขายังไม่อยากลุก ทำให้เธอยังไม่ต้องไปทำงาน “อากาศดีจัง” “ไปนั่งทำอะไรตรงนั้น โดนไอฝนมาก ๆ เดี๋ยวไม่สบาย” เขาลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยถาม “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” พว
21 ไล่กลับ “ครอส พอเถอะ” “ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณกับสามีคุณทำอะไรกับพวงชมพูเอาไว้บ้าง แต่หลังจากนี้ผมจะไม่มีวันยอมให้คุณมาทำอะไรพวงชมพูได้อีก ถ้าคุณยังอยากมีชีวิตอยู่จนกระทั่งคลอดลูกก็หุบปากของคุณเอาไว้ เพราะคนอย่างผมคำไหนคำนั้น ถ้าได้เอาจริงผมไม่สนหรอกนะว่าคุณกับสามีคุณจะเป็นญาติหรือว่าเป็นใคร เพรา
20 เจ้าของไร่ “ชมพู” ชาวีพูดเสียงเบาหวิวราวกับกำลังละเมอ แม้จะไกลเขาก็รู้ว่าคนที่ยืนอยู่ คือพวงชมพูแน่นอน เธอหายไปเดือนกว่า เขาให้นักสืบตามหา แต่ก็ไร้วี่แวว เขาต้องใช้เวลาเป็นอย่างมากกว่าจะได้เบอร์โทรของเธอมา แอบดูข้อมูลเบอร์ที่เธอโทรกลับบ้านในมือถือแม่ยาย กว่าจะได้ก็เกือบโดนจับได้ แต่พอโทรหาเ







