Part : คุณหนูของผม

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : คุณหนูของผม

--------------------------------------------------------------------------

ผมอุ้มคุณหนูขึ้นมาบนห้องและพาเธอเข้ามาในห้องน้ำ เพื่อจัดการทำความสะอาดเศษแก้วบนตัวเธอ ผมค่อย ๆ วางเธอลงนั่งที่ขอบอ่างจากุชชี่ก่อนที่จะเดินออกจากห้องน้ำเพื่อไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาชุบน้ำเช็ดตัวให้เธอ เพราะเหมือนว่าเวลานี้ เธฮจะต้องการใครสักคนอยู่เคียงข้าง และช่วยรักษาแผลบนร่างกาย รวมถึงแผลในใจให้กับเธอ

“ฮึก ๆ” ตอนนี้ฉันไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด บาดแผลที่อยู่บนร่างกายของฉันยังไม่เจ็บเท่าบาดแผลที่พ่อทำกับฉันในวันนี้เลย

พอเดินกลับเข้ามาคุณหนูก็ยังนั่งสะอึกสะอื้น ไม่พูดไม่จานั่งเหม่อลอยอยู่เหมือนเดิม ผมใช้ผ้าผืนเล็กชุบน้ำอุ่นก่อนจะบิดหมาด ๆ แล้วเอามาเช็ดตัวให้เธออย่างระวังมือ เพราะไม่อยากทำให้เธอเจ็บไปมากกว่าที่เป็น

เขาเดินมานั่งลงที่ด้านหน้าของคนตัวเล็ก ก่อนจะดึงมือของเธอไปกุมไว้ และค่อย ๆ ใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดลงที่แขนของเธอเบา ๆ “เจ็บไหมครับ?”

คุณหนูไม่ยอมพูดตอบอะไรกลับผมเลย แต่ผมก็ยังคงทำหน้าที่เช็ดตัวให้เธอต่อผิวขาวเนียนของเธอเป็นรอยเต็มไปหมด ส่วนเท้าของเธอก็มีเศษแก้วตำเท้าอยู่ ผมยกเท้าของคุณหนูขึ้นวางบนหน้าขาของผมก่อนที่จะค่อยๆ ลูบเช็ดขาเธอเบา ๆ ส่วนเธอก็ยังคงนั่งเหม่อไม่แม้แต่จะมองหน้าผมด้วยซ้ำ

“พรุ่งนี้...ผมต้องบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า คุณหนูอยู่ที่นี่ดูแลตัวเองนะครับ” จริง ๆ ที่ผมกลับมาบ้านก็ตั้งใจว่าจะมาลาคุณหนูนี่แหละ เพราะผมคงจะไม่ได้เจอกับเธอไปอีกหลายเดือนเลย ผมเองก็อดห่วงเธอไม่ได้ถ้าผมไม่อยู่ไอเจเคมันก็ดูแลปกป้องคุณหนูได้แน่นอน แต่ว่ามันคงจะไม่ยอมตามใจเธอเหมือนผมแน่

“ทำกับหนูแบบนี้ยังมีหน้าจะทิ้งหนูไปอีกเหรอ ฮึก ๆ” เขาใจร้ายไม่ต่างจากพ่อของฉันเลยสักนิด ทุกคนที่ฉันรักกำลังจะทิ้งฉันไปกันหมด

“ผมขอโทษนะครับ”

“ฮึก ๆ ไม่ไปได้ไหม ฮือ ๆ”

เสียงร้องไห้ของเธอมันทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองสีหน้าของเธอในตอนนี้ทันที ซึ่งภาพนั่นมันทำให้ผมปวดใจอย่างมาก เพราะผมไม่อาจจะทำตามที่เธอขอได้ ผมไม่สามารถเลือกหรือตัดสินใจเองได้เลยว่าจะไปหรือไม่ไป ผมต้องฟังคำสั่งของนายแล้วมีหน้าที่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

“พี่วอม ฮือไม่ไปได้ไหม”

“…เดี๋ยวผมเติมน้ำในอ่างให้แล้วคุณหนูแช่น้ำดีกว่านะครับ” เขาพยามเปลี่ยนเรื่องพูด เพราะไม่สามารถตอบรับคำขอของเธอได้

“พ่อทิ้งหนูไปแล้วพี่วอมก็ยังจะทิ้งหนูไปอีก ฮึก ๆ” ตั้งแต่ที่แม่จากไปพ่อก็ไม่ค่อยสนใจฉันมีแต่พี่วอมนี่แหละที่คอยตามใจฉันตลอด เขาเป็นพี่ชายที่ดีมากเลย แม้ฉันจะดื้อหรือพูดจาไม่น่ารักเขาก็ไม่เคยตะคอกหรือดุฉันสักครั้ง แต่ว่าตอนนี้ฉันกำลังจะโดนเขาทิ้งแล้ว

ผมเปิดน้ำในอ่างทิ้งไว้ แล้วรอให้มันเต็มพอที่คุณหนูจะลงไปแช่ในนั้นได้ “เดี๋ยวผมไปเอาชุดนอนมาให้เปลี่ยนนะครับ”

ผมทิ้งเธอไว้ในห้องน้ำก่อนที่จะเดินเข้ามาในห้องเสื้อผ้าของเธอที่อยู่ติดกันกับห้องน้ำ เพื่อเอาชุดนอนกับชุดชั้นในให้เธอเปลี่ยน คุณหนูไว้ใจให้ผมหยิบของในห้องนี่ได้ทุกชิ้นแม้กระทั่งเสื้อในเกงในเธอก็ไม่เคยอายที่จะใช้ให้ผมหยิบให้

“นี่...เอ่อ” พอผมเดินกลับเข้ามาในห้องน้ำก็เห็นว่าเธอถอดเสื้ออกไปแล้วและก็กำลังยืนถอดกางเกงอยู่ ซึ่งพอเห็นแบบนั้นผมก็หันหลังให้เธอทันทีเพราะกลัวว่าเธอจะอาย “ชะ...ชุดครับ” ผมยื่นชุดไปด้านหลังโดยที่ไม่ได้หันไปมองและพอรู้สึกว่าเธอดึงมันไปจากมือผมก็เดินออกจากห้องน้ำทันที

“รอหนูอยู่หน้าห้องน้ำนะ ห้ามไปไหน”

“ครับคุณหนู”

พอพี่วอมดันปิดประตูฉันก็ถอดชุดชั้นในและลงไปแช่น้ำเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกผ่อนคลาย สิ่งที่ฉันเจอในวันนี้มันทำให้จิตใจของฉันยิ่งแย่ลงไปอีก จากที่เคยมีแม่ก็ไม่มีจากที่เคยมีพ่อก็ไม่มี จากที่เคยมีคนจงรักภักดีก็ไม่มี

ผมยืนรออยู่หน้าห้องน้ำตามที่คุณหนูสั่งไม่ห่าง เพราะกลัวว่าถ้าผมเดินห่างไปไกลกว่านี้เธอจะเรียกหาแล้วไม่ได้ยิน

ผมเดินขึ้นมาหาไอวอมที่บนชั้นสองห้องของคุณหนูเพราะเห็นว่ามันหายขึ้นมานานแล้ว ซึ่งพอเดินเข้ามาด้านในห้อง ก็เห็นว่ามันมายืนเฝ้าคุณหนูอาบน้ำอีกแล้ว

พอเห็นว่าไอเจเคมันเดินเข้ามาผมก็รีบห้ามเสียงมันไว้ทันที “ชู่..” เพราะกลัวว่าถ้าเกิดคุณหนูได้ยินเสียงว่ามันขึ้นมาบนห้องจะเกิดอาละวาดขึ้นมาอีก

ผมเห็นว่าไอวอมมันยังติดธุระอยู่กับคุณหนูของมัน ผมก็เลยสงซิกบอกมันว่าจะลงไปรอข้างล่าง แล้วมันก็พยักหน้าตอบกลับ

“พี่วอม” ฉันตะโกนเรียกพี่วอมเพราะเห็นว่าเขาเงียบหายไป และเหมือนว่าเขาจะลืมหยิบบางอย่างมาให้

“ครับคุณหนู?”

“เอามาให้แต่เสื้อผ้าเหรอ แล้วผ้าคุณหนูเช็ดตัวล่ะ” ฉันไม่มีอะไรเช็ดตัวเลยไม่อยากลุกออกไปตรงโซนแห้งทั้งแบบนี้ กลัวว่าจะพลานเปียกไปหมดทั้งห้องน้ำ เพราะฉันไม่ชอบอะไรที่เฉอะแฉะ

“อ๋อ แป๊ปนึงนะครับคุณหนู” ผมเดินเข้าไปหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่มาให้เธอเช็ดตัวทันที ดูเหมือนว่าผมจะวางลืมไว้ตอนหยิบชุดออกจากตู้เสื้อผ้า

“เอาเข้ามาให้ด้วยนะ” ฉันตะโกนบอกเขาอีกรอบ และเขาก็เงียบหายไปสักพักก่อนจะเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนใหญ่

“นี่ครับ” ผมหันมองไปทางอื่นก่อนจะยื่นผ้าให้คุณหนู เพราะว่าน้ำในอ่างนั้นใสจนไม่สามารถบดบังเรือนร่างของคุณหนูที่แช่อยู่ในอ่างได้

“กางผ้าให้หน่อย” ผมรีบสบัดผ้าและกางมันออกตามที่คุณหนูสั่ง

ฉันลุกยืนขึ้นจากอ่างก่อนจะเดินตรงเข้าไปที่ผ้าขนหนูที่กางอยู่และยืนให้พี่วอมม้วนผ้าคลุมตัวฉัน

พอได้ยินเสียงว่าคุณหนูขึ้นมาจากน้ำและเดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าของผมแล้ว ผมก็จับผ้าม้วนคุมตัวเธอไว้เหมือนเด็กน้อย ผมหันหน้ากลับมามองหน้าเธอทันทีเมื่อมั่นใจว่าตอนนี้เธอไม่ได้โป๊อยู่ “ผมไปรอข้างนอกนะครับ”

“เดี๋ยว...” เสียงแข็งของเธอเรียกผมให้หยุดขาไม่กล้าก้าวเดินออกจากห้องน้ำไป เพราะกลัวว่าเธอจะโกรธ

“ครับ?”

“จะไปแล้วเหรอ?”

“ครับ ผมแค่มาลาคุณหนูเฉย ๆ” พรุ่งนี้ผมบินไฟล์ทตอนเช้าเลยกะว่าจะกลับบ้านไปจัดการธุระที่ค้างอยู่ให้เสร็จเพราะหากไปอยู่นู่นแล้วจะได้ไม่ต้องมีห่วง ที่จะห่วงก็มีแค่คุณหนูนี่แหละ

“อย่าเพิ่งไป” ดูเหมือนว่าพ่อจะพาพี่วอมไปอยู่นู่นด้วยแล้วทิ้งให้ไอเจเคมันอยู่ดูแลฉัน ไม่เอาไม่มีทางให้ไปหลอก ''เช็ดตัวให้หน่อย''

“เอ่อ...” คุณหนูค่อยๆ เขยิบเดินเข้ามาใกล้และหยุดอยู่ตรงหน้าผมพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองจ้องมาที่ผม

“บอกว่าเช็ดตัวให้หน่อย” ฉันจะดึงเวลาให้จนถึงพรุ่งนี้เลย พ่อจะเอาพี่วอมไปจากฉันหรอฉันไม่ยอมให้ไปหลอก เอาไอขี้ข้าไปนู่น

“คือ...” ผมคิดว่าคุณหนูทำแบบนี้เพื่อต้องการจะถ่วงเวลาไม่ให้ผมไป แต่ถึงเธอจะทำแบบนี้ผมก็ต้องไปอยู่ดี “…ครับ”

ผมค่อย ๆ ดึงผ้าขนหนูออกอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้มันเปิดเห็นของลับของคุณหนู ตอนนี้เธอไม่รู้หรอกว่าการที่เธอทำแบบนี้มันทำให้ผมใจสั่นมากแค่ไหน พอผมกางผ้าออกเธอก็เดินถอยหลังหนีจนผมต้องยกผ้าขึ้นมากางปิดสายตาของตัวเองไว้

“เดินมานี่” ตอนนี้ฉันคิดอะไรสนุก ๆ ออกแล้วล่ะ ถ้าให้เช็ดตัวให้เสร็จแล้วพี่วอมก็ต้องไปอยู่ดี งั้นจับลงน้ำเลยแล้วกัน ถ่วงเวลาได้นานดี

“เดินหนีทำไมล่ะครับคุณหนู” ผมเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะเอาผ้าห่อตัวเธอไว้อีกครั้ง

ฉันขยับเอาแขนออกจากผ้าขนหนูก่อนจะสบัดผ้านุ่งกระโจมอกใหม่ ดูเหมือนว่าพี่วอมจะอายฉันทั้งที่ฉันต้องเป็นฝ่ายอายเขามากกว่า “เล่นน้ำกันค่ะ” พอพูดจบฉันก็ดึงพี่วอมลงอ่างอาบน้ำทันที

ตูม!

“คุณหนูครับ” จู่ ๆ คุณหนูก็ดึงผมลงมาในอ่างแถมเธอก็ยังเดินตามลงมานั่งตรงกลางระหว่างขาของผม และเหมือนว่าเธอกำลังจะดึงผ้าขนหนูนั่นออก

“ยะ...อย่านะครับคุณหนู” เขารีบดันตัวขึ้นและกอดคนตัวเล็กไว้ เพราะคิดว่าเธอกำลังจะถอดผ้าที่คุมร่างอยู่ออก เพื่อต้องการใช้สิ่งนั้น หยุดเขาไว้ ไม่ให้ทิ้งเธอไป

ผมหัวใจจะวายอยู่แล้ว เลิกทำแบบนี้สักทีเถอะครับ…

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~