MasukShare
EP.03 กราดเกรี้ยว
Tanggal publikasi:
2024-12-07 19:26:43ศิศิราเหมือนจะเห็นแวววาบประหลาดปรากฏในดวงตาคมเฉี่ยวคู่นั้น รอยวาบที่ปรากฏมันเจือไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงข้างใน
“ก็ทั้งเรื่อง..คอนโด และก็เรื่องที่คุณหญิงป้า..จะจัดงานแต่งงานให้เรายังไงค่ะ น้ำ..ค้าง ดีใจม๊ากมาก.. พี่นพก็คงจะดีใจไปกับน้ำค้างและก็พี่ชัฎ เอิ๊ก!..”
“ระ..เหรอจ๊ะ นพเขาบอกน้ำค้างแบบนั้นเหรอ” แววกราดเกรี้ยวปรากฏพร้อมกับรอยแสยะยิ้มที่มุมปากดั่งคนเจ็บช้ำอะไรบางอย่างในใจ
“ก็..ช่าย..สิคะ ก็น้ำค้างน่ะ เป็นนางฟ้าของพี่นพ..นี่ค่ะ อะไรที่น้ำค้าง..มี..ฟาม..สุข พี่นพก็มี..ฟาม..สุขไปด้วยเสมอ พี่ชัฎว่าไหมคะ”
“เอ่อ..จ้ะ ตามนั้น” ใบหน้าคมเชิดขึ้นอย่างไม่รู้ตัวในขณะที่ในใจประหวัดถึงคนที่จะตามมาในวันรุ่งขึ้น
ร่างบางประคองตัวไต่เดินมาตามโต๊ะก่อนจะค่อยๆ หย่อนตัวลงใกล้ๆ คู่หมั้น ชัฎพงษ์กระเถิบตัวหนีอย่างอัตโนมัติแต่ก็ยังคงสงวนท่าทีไม่ให้ดูน่าเกลียดจนเกินไป ดวงตาคมวาวขึ้นด้วยความไม่พอใจในกิริยาที่หญิงสาวเป็นและกับความขุ่นมัวในใจที่ต้องรอให้คนต้นเรื่องมาแก้ไข ผิดกับดวงตาที่ช้อนขึ้นสบคู่หมั้นหนุ่มหวานหยาดเยิ้ม มือบางเอื้อมไปข้างหน้าหมายจะคล้องคอแต่ก็โดนปัดป้องไม่ให้เข้าใกล้
“น้ำค้าง..เมาแล้วนะเนี่ย นี่ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่านะ ปกติน้ำค้างก็เรียบร้อยอยู่หนิ ทำไมถึงทำอะไรไม่สำรวมแบบนี้” เสียงทุ้มปนหวานสะบัดพูดอย่างไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร
“โถ! พี่ชัฎขา.. น้ำ..ค้าง ม่ายเมานะคะ แค่มึน..นิดหน่อย..พี่ชัฎ..พาน้ำค้างไปส่งที่ห้องนอนหน่อยนะคะ”
ข้อมือตวัดโอบรัดรอบลำคอที่ชัฎพงษ์หลบหลีกไม่ทัน ก่อนที่ร่างบางแต่ทว่าสมส่วนไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวจะทิ้งร่างนั่งลงบนตักคู่หมั้นของตัวเองอย่างไม่นึกรังเกียจรังงอนอะไรอีกแล้ว ในยามนี้สมองสั่งเพียงอย่างเดียวคือต้องพิสูจน์ในสิ่งที่สงสัยให้ได้
“เอ่อ..น้ำค้าง น้ำค้างลุกขึ้นเดี๋ยวนี้! อย่า..ทำแบบนี้นะ มันไม่งาม ถ้าใครเขามาเห็นเข้า” เสียงสะบัดเข้มขึ้นอย่างระงับอารมณ์ที่เริ่มครุกรุ่นไปด้วยไอโกรธเกรี้ยวไม่อยู่
“อิ อิ อิ.. ใครจะมาเห็นคะ แต่..ถึงเห็นก็..ม่าย..เป็นไร ก็น้ำค้างกับพี่ชัฎก็จะแต่งงานกันเร็วๆ นี้ คนรักกันจะพรอดรักกันไม่ได้หรือคะ ใช่ไหม..คนหล่อ พี่ชัฎขา..พาน้ำค้างไปส่งห้องหน่อยนะคะ”
เสียงอู้อี้ส่งออกมาจากหน้าอกของคู่หมั้นที่ใบหน้านวลแนบซบอยู่ ดวงตาหวานเคลือคลอไปด้วยหยาดน้ำตา เมื่อสิ่งใหม่ที่ล่วงรู้กลับยิ่งตอกย้ำในความคิดสงสัย ‘น้ำหอม’ มันคงไม่แปลกหากมันจะเป็นน้ำหอมผู้ชาย แต่..ไม่ใช่
“อื้อ..ตัวพี่ชัฎห๊อมหอม.. พี่ชัฎใส่น้ำหอมอะไรคะ”
“เหรอจ๊ะ..หอมเหรอจ๊ะ ขวดนี้น่ะ นพเขาซื้อมาฝากจากปารีสเลยนะ..”
ชัฎพงษ์เหมือนจะลืมความขุ่นใจในคราแรกเพียงแค่ได้คุยในเรื่องสวยๆ งามๆ เสียงหวานจากอารมณ์เป็นปกติกับดวงตาพร่างพราวยามนึกไปถึงใครคนนั้น
“งั้นเหรอคะ พี่นพนี่เข้าใจซื้อของมาฝากพี่ชัฎ ดูไปแล้วพี่นพจะรักพี่ชัฎมากกว่าน้ำค้าง..อีกนะเนี่ย” น้ำค้างมองใบหน้าหล่อเหลาที่ระเรื่อขึ้นด้วยความอาย ก่อนจะตัดสินใจทำตามสิ่งที่ตั้งใจไว้
“พี่ชัฎขา..พาน้ำค้างไปนอนหน่อยนะ น้ำค้างเดิน..ม่าย..ไหว”
“เอ่อ..”
“นะค้า.. พาไปหน่อยนะ.. พี่ชัฎขา..พาไปหน่อยนะ”
ชัฎพงษ์จำใจต้องอุ้มศิศิราอย่างทุลักทุเล เพราะไม่งั้นเธอไม่ยอมปล่อยเขาแน่วันนี้ แม้ระเบียงหน้าบ้านกับห้องนอนด้านในจะไม่ไกลกันมาก แต่เขาที่ไม่เคยหยิบจับของหนักอะไรมาก่อนก็แทบจะทนอุ้มเธอไปถึงห้องไม่ไหว ยิ่งมาเห็นเรือนร่างสตรีอย่างใกล้ชิดในลักษณะถึงเนื้อถึงตัวแบบนี้ ยิ่งทำให้เขาแทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความอึดอัดใจ
ดวงตากราดเกรี้ยวมองตรงไปข้างหน้าไม่อยากแม้จะชำเลืองคนในอ้อมแขนสักนิด เสื้อคอปาดลาดต่ำเน้นทรวงอกเบียดแนบชิดไม่ทำให้เขาเกิดอาการใดนอกจากแสยงขนเสียจนอยากไปรดน้ำมนต์สัก 7 วัด 9 วัด
“ว้าย! ปล่อยนะน้ำค้าง ปล่อย.. พี่บอกให้ปล่อย” ชัฎพงษ์ดิ้นรนในทันทีที่ส่งเจ้าหล่อนถึงเตียงด้วยอยู่ๆ คนที่นอนอ่อนระทวยก็โน้มศีรษะเขาเข้าใกล้
“ปล่อยพี่เดี๋ยวนี้! น้ำค้าง เมาแล้วก็นอนซะ อย่าทำแบบนี้”
“ไม่ปล่อยค่ะ พี่ชัฎขา.. มองน้ำค้างสิคะ น้ำ..ค้าง..ไม่สวยตรง..หนาย.. ดูสิคะ” เสื้อคอปาดถูกรั้งลงต่ำเผยให้เห็นไหล่เนียนละมุนและทรวงอกอวบอิ่มชูช่อ
“สะ..สวยจ้ะ น้ำค้างสวยมาก แต่..ปล่อยพี่เถอะนะ พี่ไม่อยากให้น้ำค้างต้องเสียหาย”
“โธ่! พี่ชัฎขา.. แค่กอดกันนิด หอมกันหน่อย น้ำค้างไม่เสียหายหรอกค่ะ อีกไม่กี่เดือนเราก็จะแต่งงานกันแล้ว น้ำค้างไม่ว่าพี่ชัฎหรอกค่ะ”
“ไม่เอาหรอก พี่ไม่อยากเอาเปรียบนางฟ้าของพี่ ปล่อยพี่เถอะนะ นี่ถ้านพรู้เข้าคงต่อว่าพี่แน่ๆ ที่ทำรุ่มร่าม” ชัฎพงษ์พยายามแกะมือที่เกาะเกี่ยวต้นคอตัวเองให้แยกออกแต่ลักษณะคู้กายทำให้แกะไม่สะดวก
“พี่ชัฎขา...” ข้อมือบางโน้มคอคู่หมั้นจนสุดแรงส่งผลให้ชัฎพงษ์เสียหลักล้มทับบนร่างบางทั้งตัว
“โอ๊ะ! ว้าย!!”
Bab terbaru
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.114 เฌอ แตม อา แลงฟินี.. ฉันรักเธอชั่วนิรันดร์ (จบบริบูรณ์)
นิทรรศการภาพวาดแห่งรักที่ศิลปินสร้างสรรค์ผลงานและจัดแสดง เต็มไปด้วยกรุ่นอายบรรยากาศแห่งรักที่โอบล้อม เหล่าศิลปิน สื่อมวลชน และแขกผู้มีเกียรติที่ได้รับบัตรเชิญให้เข้าร่วมงานต่างจับกลุ่มวิจารย์ภาพวาดที่แสดงออกถึงความรักมากล้นที่ศิลปินมีต่อผู้หญิงในภาพ แต่แล้วทุกสายตาก็เหมือนถูกสะกดด้วยหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในงานน้ำตาไหลลงอาบสองแก้มขณะที่มือบางปิดกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้เล็ดลอดออกมา ทุกภาพที่ก้าวผ่านนั้นเธอได้เห็นแล้ว ภาพหญิงสาวคนหนึ่งในอิริยาบทต่างๆ กันออกไป ภาพที่แสดงออกทั้งความสุข ความเศร้าที่เธอคนนั้นเป็น และอีกภาพหนึ่งที่ไม่เคยเห็นทว่ากลับจดจำทุกเหตุการณ์นั้นได้อย่างชัดเจนชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนแค่ศอก เส้นด้ายบางเบาบริเวณกระดุมที่เกิดจากการกระชากให้หลุดออกเผยให้เห็นช่วงอกกว้าง ช่วงขาเรียวนั้นกางเกงขายาวก็ถูกพับทบขึ้นมาจนถึงเข่า สองเท้ากำลังก้าวละริมชายทะเล ทว่าท่อนแขนแกร่งกลับกระชับต้นขาเรียวที่โอบกระชับเบื้องหลังนั้นไว้หญิงสาวในภาพเอนใบหน้าลงซบที่หัวไหล่ ฝ่ามือบางแตะประทับบนไหล่หนา ดวงตาคู่หวานนั้นปิดสนิทหลับพริ้ม เขาในภาพชำเลืองมองใบหน้างดงามที่ห่างกันแค่คืบอย่างแ
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.113 กรรม
ร่างที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงผู้ป่วยสีขาวสะอาดตาดูซูบซีดลงไปมาก ดวงตาที่เคยเจิดจ้าไปด้วยแรงโทสะทอแสงอ่อนลง สายตาจับจ้องมองดูร่างเล็กที่ก้มๆ เงยๆ ขีดเขียนอะไรบางอย่างอยู่ข้างเตียงก่อนที่เจ้าตัวน้อยจะเงยหน้าขึ้นมองเขาและยิ้มให้ทั้งดวงหน้าดวงตาและหัวใจ ภาพที่เห็นคงติดตรึงใจไปอีกนาน“พ่อครับ ปีโป้ให้”ภาพที่ยื่นมาตรงหน้าหมายถึงให้เขารับ แต่มือที่ไร้แรงแม้แต่จะกระดิกนิ้วนั้นไม่สามารถรับไว้ได้ เจ้าตัวน้อยมีสีหน้าสลดลงก่อนจะขอโทษที่ลืมตัว“ปีโป้ขอโทษครับพ่อ มานี่เดี๋ยวปีโป้เอาให้ดูเอง ภาพครอบครัวของเราครับพ่อ”เจ้าตัวน้อยพยายามปีนขึ้นมานอนข้างๆ ก่อนจะชูภาพในมือที่เจ้าตัวตั้งใจวาด ภาพวาดสีเทียนที่ไร้เดียงสาไร้จริตมารยาใดๆ ทั้งสิ้น ภาพวาดที่มีค่าแก่จิตใจของเขามากมายจนไม่มีคำพูดใดที่จะเปรียบเทียบ ภาพวาดมุมหนึ่งเป็นภาพครอบครัวพ่อแม่ลูก ที่นั่งเล่นกันอยู่ที่สนามหญ้า และไม่ไกลกันนักมีผู้ชาย 2 คน และผู้หญิงอีก 1 คนที่ยืนอยู่“นี่พ่อ แม่ และก็ปีโป้ครับ ส่วนตรงนี้ก็เป็นพ่อปอนด์ ลุงนพ และก็ป้ามิเชลครับ ปีโป้ให้พ่อนะครับ แม่บอกว่าพ่ออาจจะคิดถึงปีโป้มากถ้าปีโป้ไม่อยู่ และปีโป้ก็จะคิดถึงพ่อมากๆ เช่นกันค
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.112 ความลับของปรมะ
ปรมะทอดสายตามองมาพร้อมขยับเข้าใกล้ศิศิราพลางโอบกอดร่างบางไว้อย่างปกป้อง ทว่าแววตาที่เขามองตรงมามันหมายถึงอยากจะฆ่าให้ตาย ทั้งน้ำคำเชือดเฉือนนั่นอีกเล่า ผู้ชายที่เคยแสนดีคนนั้น ไม่น่าเชื่อว่าปรมะจะเพียงเล่นละครตบตา เขาแค่แกล้งทำดี เขาแค่แกล้งทำเหมือนคนแบบเดียวกัน ทั้งที่จริงแล้ว‘เขา..รักมัน นังน้ำค้าง เขารักนังน้ำค้าง’“หึ! คุณปอนด์รู้อย่างนี้แล้วยังจะเอามันอีกรึ หรือคุณปอนด์อยากจะโง่เป็นควายกินของเหลือเดนคนอื่นรึไง นังน้ำค้างฉันถามจริงๆ แกใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรหลอกล่อให้คุณปอนด์ทำแบบนี้ แกใช้มารยาอะไร สำออย คนอย่างแกก็ดีแต่สำออย อีร่าน! แกทำอะไรให้คุณปอนด์หลงรักแกจนโงหัวไม่ขึ้นอย่างนี้ อีเลว! แกใช้มารยาอะไร!”ชัฎพงษ์ระงับอารมณ์ไม่อยู่กระโจนเข้าใส่ศิศิรา ทว่าบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของมิเชลยังรั้งไว้ได้ทัน ศิศิราลุกขึ้นยืนประจันหน้า ดวงตาหวานพรั่งพรูไปด้วยหยาดน้ำตามากมาย ในชีวิตนี้ไม่เคยคิดจะมีศัตรูแต่ทำไมคนที่คิดร้ายอยากฆ่าเธอให้ตายนั้นกลับได้ชื่อว่าเป็นเขา..ชัฎพงษ์แม้จะเป็นเพียงสามีแต่ในนาม แต่วันเวลาดีๆ ที่เคยใช้ชีวิตอยู่เป็นครอบครัวที่ต่างประเทศมันไม่ทำให้เกิดความผูกพันธ์ เกิดความรู้สึกด
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.111 ความในใจของชัฏพงษ์
“มิเชลจะใส่ร้ายคุณชัฎทำไมคะ ไม่เห็นมีประโยชน์อะไรเลย แต่มิเชลมีของขวัญมาเซอร์ไพรส์คุณชัฎด้วยล่ะค่ะ เพราะมิเชลรู้ว่าคุณชัฎชอบอะไรที่มันเซอร์ไพรส์ๆ”บอดี้การ์ดคนสนิทโค้งคำนับก่อนจะให้สัญญาณคนที่อยู่ข้างนอกให้เข้ามา และคนที่ก้าวเข้ามาใหม่นั้นถึงกับทำให้แข็งขาอ่อนแรงจนบอดี้การ์ดร่างยักษ์ต้องเข้ามาหิ้วปีกสองข้างบังคับให้มองตรงไปนายตำรวจ 6 นายที่เดินเข้ามาพร้อมๆ กับกลุ่มชายหน้าเหี้ยมที่ไม่มีทางที่จะลืมได้เพราะหนึ่งในนั้นคือ..ไอ้ยิ่ง คนรับงานที่ทรยศ“คุณชัฎพงษ์ผมขอจับคุณในข้อหาจ้างวานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนาและไตร่ตรองไว้ก่อน ขอความร่วมมือยอมมอบตัวเสียดีๆ ครับ” ท่านสารวัตรที่เดินนำเข้ามาเป็นผู้แจ้งข้อหา“อะไรกับครับ คุณตำรวจพวกคุณพูดเรื่องอะไรกัน ผมไม่เห็นเข้าใจ ใครจ้างวานฆ่าใครผมไม่รู้เรื่อง พวกคุณรวมหัวกันใส่ร้ายผมใช่ไหม ผมจะฟ้องพวกคุณทุกคน คุณเตรียมตัวย้าย 24 ชั่วโมงได้เลย คุณเตี่ยผมไม่มีทางยอมแน่ๆ ผมจะฟ้องพวกคุณทุกคน!” ชัฎพงษ์ปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่มีทางเสียล่ะที่จะยอมรับ เงินจะสามารถปกปิดทุกอย่างได้“แต่ฉันยอม”เสียงทรงอำนาจที่ดังมาจากด้านหลังของกลุ่มนายตำรวจสร้างความหนาวสะท้านวิ่งไปถึงหนังศีรษะ
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.110 แผนแตก
“อีมิเชล! กูโชคดีที่ไม่เอามึงทำเมีย ผู้หญิงอย่างมึง..จัญไร”“ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง คุณชัฎ แหกปากให้ใครได้ยินไม่ทราบ รู้อยู่แล้วไม่ใช่รึว่าคง..ไม่มีใครได้ยิน หึหึหึ.. มิเชลก็ต้องขอบคุณคุณชัฎมากเลยนะคะ ที่ไม่เอามิเชลทำเมีย มิเชลเลยกลายเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลยอ่ะ ก็..นพ..เขา.. หึหึหึ..” “อีมิเชล! อี-อก อีร่าน..” “ไม่ต้องสรรเสริญเยินยอกันมากหรอกค่ะ อีกแป๊บนึงก็จะจบแล้วล่ะ มิเชลก็เบื่อที่จะเล่นเกมกับคน..ไร้ค่าแล้วอ่ะ เดี๋ยวคนมีค่าทั้งหลายก็จะมาถึงกันแล้ว เก็บแรงไว้ร้องตอนนั้นก็ยังไม่สาย จำไว้นะจ๊ะ”มือบางตบลงที่ข้างแก้มเนียนนุ่มเหมือนสตรีอย่างหยอกเย้าก่อนจะหันไปสั่งความกับบอดี้การ์ดด้วยน้ำเสียงหวานแต่คนที่ฟังนั้นรู้สึกหนาวสะท้านไปถึงอก “แต่งตัวคุณชัฎให้หล่อๆ นะจ๊ะ เวลาออกสื่อจะได้ไม่ขายหน้าเขา..ทายาทอิสระบารมีวางแผนฆ่าเจ้าสาวหมาดๆ ของตัวเองเพราะหึงหวงที่ชายหนุ่มที่ตัวเองพอใจดันไปหลงรักเจ้าสาวแสนสวย หึหึหึ.. ตรงเป้ารัดให้แน่นๆ นะจ๊ะ เผื่อคุณชัฎจะคันจนทนไม่ได้ หึหึหึ...” ร่างบางเดินกรีดกรายออกไปดั่งนางพญาไม่สนใจเสียงร้องโหยหวนพร้อมคำด่าที่ตามมา
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.109 คนที่คุ้มครองทั้งกายและใจ
สัมผัสอุ่นกำซาบรดรินบริเวณหน้าผากกับแรงกอดรัดรอบเอวทำให้ศิศิรารับรู้ว่าตัวเองยังอยู่ ความรู้สึกรับรู้ได้ด้วยกายเนื้อใช่เพียงร่างโปร่งใสของดวงวิญญาณ ‘ทว่า..ใครกันล่ะ’ จะรับรู้หรือไม่รับรู้จะต่างอะไรกันในเมื่อสิ่งที่หวังและคนที่เฝ้ารอไม่มีทางเป็นไปได้“น้ำค้าง..ลืมตาขึ้นสิ มองผม”เสียงทุ้มดังชิดอยู่ข้างใบหูขณะที่อ้อมแขนแกร่งกอดกระชับร่างน้อยแนบชิดมากขึ้น ประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัว เสียงที่ได้ยินนี้..ใช่หรือไม่ หรือขวัญที่โบยบินไปทำให้ได้ยินได้ฟังผิดเพี้ยนหยาดน้ำตารินรดสองแก้มทว่าดวงตาหวานยังคงหลับพริ้ม ศิศิราสะอื้นไห้จนหอบตัวโยน หากจะเป็นเพียงฝันละเมอก็อย่าได้ตื่นขึ้นเลย ขอเพียงได้ซึมซับความรักที่หัวใจยอมรับแล้วว่าใช่..เท่านั้น“น้ำค้าง..มองผม”เสียงทุ้มย้ำเตือนชัดเจน หัวใจเต้นรัวเร็วกับสิ่งที่มองเห็น แม้ดวงตาจะพร่างพราวไปด้วยหยาดน้ำตาเอ่อล้นทั้งความสลัวรายรอบกาย ทว่าภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่ฝัน..ใช่ไหม“คุณปอนด์..คุณปอนด์..”ศิศิราโอบกระชับต้นคอของเขาแน่น ทั้งสัมผัสกอดรัด ทั้งความรู้สึกหรือแม้กระทั่งกลิ่นลมหายใจ เป็นเขาจริงๆ ร่างบางสั่นสะท้านตามแรงสะอื้นยามแอบอิงภาพฝันที่มีตัวตนข
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.07 ข้อแม้ต้องรักน้ำค้าง
“ข้อแม้..พี่จ๋า..ต้องรักน้ำค้าง พี่จ๋า..ทำได้ไหม รักน้ำค้าง..ได้ไหม ได้โปรด..น้ำค้างอยากให้พี่จ๋า..รัก..อุ๊บ!..อึม..”ข้อแม้ที่เอื้อนเอ่ยพร้อมลมหายใจหอมแอลกอฮอล์อ่อนๆ ขาดห้วงไปเพราะรสสัมผัสอุ่นวาบที่จาบจ้วงล่วงเกิน ความอุ่นวาบทาบทับริมฝีปากบอบบางช่างจำนรรจา เรียวลิ้นสากชื้นตวัดไล่ลิ้นเรียวเล็กหยอกเ
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.06 หญิงแปลกหน้าชายทะเล
“คู๊ณ!.. ได้ยินข้าเจ้าบ่ ได้ยินแล้วตอบด้วยยยยย...”น้ำเสียงเมาได้ที่ที่ได้ยินเรียกรอยวาบขึ้นในดวงตาคมเข้ม“ผู้หญิงอย่างว่า เฮอะ!” ปรมะสะบัดเสียงอย่างสมเพช“นางแมวออกมาหาเหยื่อถึงที่ เมืองไทยนี่บริการดีจริงจริ๊ง.. อยู่ไกลขนาดนี้ยังตามมาบริการได้ ให้มันได้อย่างนี้สิโว้ย! ไม่ต้องเก็บต้องกดมันแล้ว ไหนๆ
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.05 ละลายทุกข์
เสียงตะโกนออกมาจากกระท่อมริมทะเลทำให้ดวงตาคมเข้มต้องชะงักนิ่งเหมือนจะรู้ว่าเจ้าของกระท่อมคงจะรีบไปธุระที่ไหนแน่ ก็พี่หมึกเจ้าของเรือและเป็นลูกของลุงหมายคนเก่าแก่ของบิดานั้นที่เห็นอยู่ทุกวันก็มีเพียงกางเกงเลเพียงตัวเดียวเพราะทุกครั้งที่เขาแวะมาหาโลเคชั่นหรือสร้างบรรยากาศในงานเขียนที่นี่ พี่หมึกก็มัก
ดั่งน้ำค้างกลางตะวัน EP.04 ร่าน!
ริมฝีปากแตะต้องสัมผัสกันโดยความตั้งใจของศิศิราแต่เป็นความตกใจของอีกฝ่าย ริมฝีปากบางพยายามบดเบียดริมฝีปากอ่อนนุ่มเกินบุรุษของอีกฝ่ายตามที่เคยพบเห็นในละครทีวี โดยไม่สนใจแรงดิ้นหนีของชัฎพงษ์ที่พยายามแกะมือที่โอบกอดรอบต้นคออย่างสติแตก“ปล่อย!!!! นังบ้า! แกมันบ้า! ไปแล้ว อีนังบ้า! นังร่าน! อดยากปากแห้งน
Anda juga akan menyukai
So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้232.3K Dibacaพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี148.9K DibacaOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat115.4K Dibacaวิศวะร้ายพลาดรัก
Re-match I รีแมทช์84.8K Dibacaเกิดใหม่ในยุค80ภรรยาลับของท่านนายพลจอมดุ
ปะหนัน56 Dibacaทริปสวาท The Lustful Journey
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko177 Dibacaไร้เดียงสาซ่อนร้าย
เย้ายวน48 Dibacaเมียบำเรอ
Xiaohlinz254 Dibaca
