Share

บทที่ 130

Penulis: Prince_White
last update Tanggal publikasi: 2025-04-29 17:33:26
อวี้เหวินชะงักงัน ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวเบิกกว้าง ประกายในดวงตาวาววับดุจสายฟ้าฟาดผ่าม่านเมฆ สายตาข
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 58

    คืนนี้คงไม่มีบทเพลง ไม่มีเสียงขลุ่ย ไม่มีเสียงหัวเราะ... มีเพียงไฟ กองฟืน และความเงียบที่โอบล้อมพวกเขาไว้ ทว่าสิ่งเหล่านี้เอง...ก็เพียงพอแล้วสำหรับใจที่เพิ่งรอดตายมาได้อีกวัน แสงไฟลุกโชนกลางลานยังคงไหวระริก เสียงไม้แห้งแตกเพียะเบา ๆ คล้ายดั่งดนตรีแห่งรัตติกาล ลมเย็นจากภูผาพัดผ่านพอให้ขนลุกวาบ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 57

    เสียงของเขายังมั่นคง แต่แววตาเต็มไปด้วยความอ่อนล้า อวี้เหวินช่วยพยุงเขากลับไปยังรถม้า ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครา แต่ครั้งนี้มิใช่ความเงียบแห่งภัย หากคือความเงียบที่อวี้เหวินรู้สึกได้ถึงบางสิ่ง ไม่ใช่เพียงกลิ่นเลือด หรือกลิ่นดินชื้นจากผืนป่าหลังฝน หากแต่คือกลิ่นของโชคชะตา...ที่เริ่มหมุนวนเปลี่ยนไป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 55

    คืนนั้น แสงจันทร์สีเงินขลับลอยอ้อยอิ่งเหนือยอดไม้ พาดเงายาวทอดผ่านผืนทางที่ลัดเลาะไปในม่านไม้ลึก พวกเขาออกจากโรงเตี๊ยมได้ราวหนึ่งชั่วยาม รถม้ายังคงเคลื่อนผ่านเส้นทางแคบคดเคี้ยวที่ขนาบด้วยเนินเขาทั้งสองข้าง บรรยากาศเงียบงันเยือกเย็น มีเพียงเสียงล้อลากไหลทับพื้นดิน เสียงม้าหอบหายใจแผ่ว และเสียงสายลมพั

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 54

    เมื่อทุกอย่างลงตัวแล้ว ชายชราหน้ารถก็ตวัดบังเหียนเบา ๆ ม้าทั้งสองเคลื่อนตัวอีกครั้ง ล้อไม้บดถนนดินเกิดเสียงเบา และรถม้าค่อย ๆ มุ่งหน้าไปตามเส้นทางเดิม อวี้เหวินหันหน้ามองม่านที่ปลิวไสวเบา ๆ พลางสัมผัสถึงกลิ่นหอมอ่อนจากผ้าไหมและบุปผา... กลิ่นที่ไม่เคยมีในป่าเขา แต่ใครเล่าจะรู้... ว่านี่อาจเป็นการ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status