ข้าอุตส่าห์ปูทางให้นางเอก ไยพระเอกถึงเดินเลี้ยวมาหาข้าเล่า!

ข้าอุตส่าห์ปูทางให้นางเอก ไยพระเอกถึงเดินเลี้ยวมาหาข้าเล่า!

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-28
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
5 Peringkat. 5 Ulasan-ulasan
40Bab
6.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อสวรรค์เล่นตลก ส่งดวงวิญญาณสาวจากโลกยุคปัจจุบันให้ย้อนเวลามาสวมร่างเฉินหลันซิน บุตรีภรรยาเอกแห่งจวนเสนาบดีกรมพิธีการ ผู้มีชะตาอาภัพเป็นเพียงหินรองฝ่าเท้าให้หลินซูอี่ก้าวข้ามไปครองคู่กับพระเอก และต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถในท้ายเรื่อง นางหรือจะยอมตายไร้ชื่อในหลุมศพเย็น ในเมื่อล่วงรู้บทสรุป ลู่ทางรอดเดียวคือต้องรีบผูกด้ายแดงให้พระเอกนางเอกได้ครองคู่กันเร็วที่สุด ยิ่งจบไว ชีวิตนางยิ่งปลอดภัย! ทว่า... เป้าหมายอย่าง ฮั่วจื่อเซียน หรือก็คือติ้งกั๋วกง ผู้บัญชาการกองทัพฉางเยี่ยนอันเกรียงไกร กลับมิใช่ตะเกียงขาดน้ำมันให้ผู้ใดมาชักจูงได้ง่ายดาย ภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง นัยน์ตาสีนิลกลับมองทะลุแผนการตื้นเขินเหล่านั้นจนหมดสิ้น ริมฝีปากหยักได้รูปกระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้คนฟังถึงกับเข่าอ่อน “ในเมื่อเจ้าขยันปูทางให้ข้านัก เช่นนั้นก็จงมาร่วมเดินบนเส้นทางสายนี้กับข้าจนแก่เฒ่าเถิด ฮูหยินของข้า...”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

“죄송합니다, 이해리 씨.”

전화기 너머 보험사 고객센터 직원이 차갑게 말했다.

“조회 결과 차주인인 정도원 씨는 기혼이 맞지만, 저희 쪽에 등록된 배우자가 고객님이 아닙니다.”

서경 그룹으로 향하는 길에 이해리는 교통사고를 당했다.

정도원이 줄곧 전화를 받지 않아 그녀는 보험사에 연락할 수밖에 없었다.

이 차가 정도원의 명의로 되어 있지만 두 사람은 부부이니 보험 혜택을 받을 수 있을 거로 생각했다.

“정도원 씨가 차를 인수할 때 배우자와 함께 오셔서 혼인 관계 증명서 원본도 제출하셨어요. 아내분 성함은 윤유나 씨였습니다.”

이해리는 그 순간 누군가에게 정면으로 뺨을 맞은 것처럼 머리가 어지럽고 온몸이 걷잡을 수 없이 떨렸다.

이해리와 정도원은 어릴 적부터 친구로 지냈고 두 집안은 대대로 친분을 쌓았다. 해성에서는 정도원이 이해리에게 껌딱지처럼 붙어 다닌다는 것을 모르는 사람이 없었다.

그토록 차분하고 냉정하던 남자는 단 하루도 이해리와 떨어져 지내기를 아쉬워했다.

3년 전, 이해리가 해외로 유학을 떠났을 때, 정도원은 웅장한 기세로 그녀를 배웅했다.

그녀가 워렌에 있는 3년 동안, 정도원은 그녀를 편하게 돌보기 위해 다국적 사업을 시작했다. 16000킬로미터를 일주일에 한 번씩 넘나들며 그녀를 만났었지.

이해리가 폐가 안 좋아서 거의 죽을 뻔했던 해, 중환자실에서 일주일 동안 지내면서도 정도원은 감염 위험을 무릅쓰고 그녀 곁을 지키며 반지를 끼워주었다.

“네가 만약 잘못되면 나도 함께 따라갈 거야. 우리 다음 생에도 부부로 지내.”

정도원 때문에 그녀는 지도교수의 연구실 잔류 요청을 정중히 거절하고 귀국했다.

기쁜 마음으로 정도원을 찾아가 서프라이즈를 해주려 했는데 대표이사실 문을 연 순간 가녀리고 아름다운 여자가 남자의 허리에 걸터앉은 모습이 한눈에 들어왔다.

여자는 청순한 얼굴을 살짝 들고 억울하다는 듯 말했다.

“대표님, 이해리 씨 돌아오면 저는 어떻게 되는 거죠?”

정도원은 푹신한 가죽 의자에 앉아 커다란 체구로 여자를 감싸 안고서 냉랭한 얼굴에 섬뜩한 기운이 스쳤다.

“유나야, 넌 단지 해리의 대역일 뿐이야. 네 신분 잊으면 안 되지.”

그는 손을 들어 여자의 앙증맞은 턱을 잡고 쓴웃음을 지었다.

“외모가 조금 닮았다고 감히 해리랑 비교될 수 있다고 생각해?”

이해리의 손에는 정도원에게 주려던 선물이 들려 있었다. 쾅 하는 소리와 함께 선물이 바닥에 떨어졌다.

인기척 소리에 사무실 안의 대화가 일단락되었다.

정도원이 사색이 된 채 여자를 홱 밀치고 자리에서 일어섰다.

이 여자가 바로 윤유나였다.

두 사람이 불륜 현장을 잡힌 후, 정도원은 즉시 윤유나를 해고하고 갖은 방법을 동원해 이해리의 마음을 되돌리려 했다.

늘 고고하던 해성의 재벌가 꽃미남 정도원이 이해리 앞에선 한없이 자세를 낮추고 제발 기회를 달라고 비굴하게 애원했다.

그녀가 눈여겨본 프로젝트라면 고민 없이 바로 포기했고, 그녀 얼굴을 한 번이라도 보기 위해 집 아래에서 비까지 흠뻑 맞으며 일주일 넘게 기다린 적도 있었다.

“해리야, 날 용서해 달라는 게 아니야. 최소한 설명할 기회라도 줘야지! 유나는 단지 네 대역일 뿐이야. 네가 해외에 있는 동안 정말 너무 보고 싶었어. 맹세컨대 유나는 그저 곁에 두었을 뿐 그 이상 어떤 관계도 없어!”

“네가 본 그날은 술에 취했기도 하고 걔가 일부러 유혹하는 바람에 순간 통제력을 잃고 그만... 유나는 이미 해고했어. 앞으로 더는 우리 앞에 나타나지 않을 거야. 제발 돌아와 줘, 해리야. 내가 이렇게 빌게.”

그때의 이해리는 이 남자와의 감정이 때 묻지 않고 순수하길 바랐던지라 한사코 파혼하려 했다.

그러다 그 사건이 터졌다.

그녀는 경쟁사에 납치되어 인질이 되었고 납치범들은 그녀를 폐기된 공장에 묶어놓고 불을 질렀다.

정도원은 그녀를 구하기 위해 불길 속으로 뛰어들었다. 그녀에게 떨어지려는 철근을 막아주다가 중상을 입고 무려 반년 가까이 병상에 누워있어야 했다.

목숨을 걸고 그녀를 구한 덕분에 마침내 응어리가 풀리고 정도원이 퇴원한 후, 흔쾌히 그의 프러포즈를 받아들이곤 성대한 결혼식을 올렸다.

결혼 후 2년 동안, 정도원은 한결같은 마음으로 그녀를 대했고 어떠한 스캔들도 없었다. 심지어 스스로 통금시간을 정해놓고 매일 정시에 귀가했으며 출장 중에도 이해리와 자주 영상통화를 했다.

협력사 직원들이 정 대표님은 아내에게 꼼짝 못 한다고 농담할 때면 그는 단 한 번도 반박한 적 없고 되레 자랑스러운 얼굴로 말했다.

“가정적인 남자야말로 참된 남자죠.”

이런 일들이 주마등처럼 이해리의 머릿속을 스쳐 지나갔다. 그녀는 다리가 풀려 얼굴을 감싸고 바닥에 주저앉았다.

대체 뭐가 진짜 정도원의 모습일까?

이해리의 눈가에 짙은 조소가 떠올랐다. 가소롭기도 하지.

정도원의 아내로 2년을 살았는데 이제야 혼인신고서가 가짜라는 걸 알게 되었다니!

이해리는 거칠게 얼굴을 쓸어내렸다. 이마에 드리운 머리카락은 이미 식은땀으로 흠뻑 젖어 있었다.

그녀는 맞은편 운전기사의 욕설을 무시하고 침착하게 경찰에 신고했다.

경찰은 금방 도착했다.

진술을 마치고 경찰서를 나오자 어느덧 날이 완전히 어두워졌다.

휴대폰에는 정도원에게서 걸려온 부재중 전화가 몇 통 찍혀 있었다.

그녀가 안 받으니 곧바로 문자를 보냈다.

[자기야, 오후에 중요한 회의가 있어서 현장 신호가 차단되는 바람에 전화를 못 받았어. 무슨 일 있어?]

[오늘 저녁에 약속이 있어서 좀 늦게 들어갈 거야. 여자 한 명도 없는 자리라고 확인했으니 걱정 마.]

[나 기다리지 말고 일찍 자. 사랑해.]

이해리는 문자를 내려다보며 마음속 깊은 곳에서부터 진한 야유가 차올랐다.

정도원은 한밤중이 되어서야 돌아왔다.

온몸에서 풍기는 짙은 술 냄새가 은은하게 밴 향수 냄새를 가렸다.

“자기야...”

그는 몸을 제대로 가누지 못하고 비틀거리며 다가와 이불 너머로 이해리를 끌어안았다.

“보고 싶었어...”

이해리는 아무 말도 하지 않았다. 정도원이 완전히 잠든 후에야 조용히 몸을 일으켜 그의 지문으로 휴대폰 잠금을 풀었다.

휴대폰은 역시나 어떤 흔적도 남기지 않고 매우 깨끗했다. 연락처 목록에는 친구들 외에 전부 업무와 관련된 것들이고 그녀는 [우리 자기님]으로 저장하고 맨 위에 고정된 상태였다.

이것 참... 그녀의 지난 결혼생활처럼 완벽할 정도로 깨끗했다.

이해리는 고개를 숙여 휴대폰을 컴퓨터에 연결했고 곧장 정도원의 카톡 부계정에 올랐다.

그녀가 로그인하자 메시지가 도착해 있었는데 프로필 사진은 귀여운 분홍색 아기 고양이였고 이름은 [애기]라고 저장되어 있었다.

[도원 씨, 오늘 밤 너무 고마웠어요. 도원 씨 아니었으면 나 진짜 어떻게 했을지 상상이 안 가요.]

[사실 난 도원 씨를 만난 게 가장 행운스러운 일이라고 생각해요. 방해는 안 할게요. 가끔 날 보러 와주는 것만으로도 충분히 만족하고 있어요.]

이해리는 채팅 기록을 위로 스크롤 했다. 이미 예감은 하고 있었지만 역겨운 멘트들이 적나라하게 눈앞에 드러나니 숨이 턱턱 막혀서 질식할 것만 같았다.

이들은 거의 매일 대화를 나누고 있었다.

윤유나는 매일 아침 정도원에게 모닝 인사를 보냈고 정도원의 답장은 처음에 무시하던 데서부터 가끔 한두 마디 대답하고 그 뒤론 유창한 대화가 이어졌다.

싸늘한 기운이 엄습해왔다. 이해리는 휴대폰을 꽉 잡고 더 이상 볼 필요가 없다는 것을 알면서도 멈출 수 없이 위로 스크롤 했다.

[도원 씨, 미안해요. 술을 좀 마셨더니 이성을 잃었어요. 의사 선생님이 괜찮다고 했으니 걱정 마세요.]

[해리 씨 생일 파티가 중요하니 옆에 꼭 있어 주세요. 난 정말 괜찮아요.]

이해리는 눈을 질끈 감고 그날을 떠올렸다.

정도원이 한 달 넘게 공들여 계획한 그녀의 생일 파티인데 정작 당일에는 계속 딴생각에 잠겨 있었고 케이크를 자르다가 손을 다칠 뻔하기도 했다.

왜 그러냐고 물었더니 회사에 문제가 생겨서 그런 거라며 너무 신경 쓰지 말라고 위로한 뒤 그녀를 품에 꼭 껴안고 소원을 빌게 했다.

이 채팅 기록을 보고 나서야 모든 것을 깨달았다.

그날 윤유나가 손목을 그어 병원에 실려 갔던 것이다.

가슴이 저렸다. 말로 이루 설명할 수도 없이 저렸다. 눈을 감고 소원을 빌던 그 몇 초 동안 정도원 이 인간은 병원에 있을 윤유나를 걱정했을까 아니면 자신과 함께 오래오래 행복하게 살기를 바랐을까?

이해리는 이미 해답을 얻은 기분이었다.

휴대폰을 제자리에 내려놓고 고개를 숙여 깊이 잠든 정도원을 바라보았다.

그녀는 네 살 때 정도원을 알게 되었고 이후 20년 동안 이 남자가 준 사랑은 세상에 단 하나뿐인 사랑이라고 믿어 왔다. 하지만 이제야 깨달았다. 그토록 신성하게 느꼈던 사랑은 마트 시식 코너의 값싼 시식품과 같아서 누구든 와서 한 조각씩 떠갈 수 있었다.

이해리는 더 이상 이런 사랑 따위 필요가 없어졌다.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Pyn Pyn
Pyn Pyn
สนุกดีค่ะ อ่านเพลิน ไม่ยืดเยื้อ
2026-05-03 20:33:22
1
0
Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
ชอบความเด็ดขาดไม่ลังเลของพระเอก ไม่มีงี่เง้า ไม่มีนางร้ายดอกบัวขาว ให้น่ารำคาญ ขอบคุณคะ
2026-04-21 03:26:12
1
0
Pat M.
Pat M.
แรกๆจะงงนางเอกนิดนึง ไม่อยากยุ่งแต่โผล่ไปยุ่งเค้าทุกที่ อ่านไปซักพักก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง นางเอกฉลาด พระเอกเก่ง อ่านได้เพลินๆ
2026-04-16 14:05:29
1
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุกมากค่ะ ลองอ่านเลบ
2026-04-03 11:33:55
2
0
Anna Chanthavilai
Anna Chanthavilai
อัพเร็วๆนะค่ะ
2026-03-12 13:38:52
1
0
40 Bab
ตอนที่ 1
กลิ่นกำยานหอมกรุ่นลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ ผสมผสานกับกลิ่นสมุนไพรจางๆ ที่ทำให้รู้สึกสดชื่นและวิงเวียนไปพร้อมกัน แสงแดดรำไรลอดผ่านหน้าต่างไม้แกะสลักลวดลายวิหคถลาลม ทอทาบลงบนพื้นพรมขนสัตว์ราคาแพงที่ปูลาดไปทั่วห้องนอนกว้างบนเตียงไม้แกะสลักสี่เสา มุ้งไหมสีกลีบบัวถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีตด้วยตะขอทองคำรูปผีเสื้อ ร่างบอบบางของสตรีผู้หนึ่งค่อยๆ ขยับกายลุกขึ้นนั่ง พิงแผ่นหลังเข้ากับหัวเตียงที่บุด้วยผ้าไหมเนื้อดี นิ้วมือเรียวยาวดุจลำเทียนยกขึ้นนวดคลึงขมับตนเองเบาๆ เพื่อขับไล่ความมึนงงที่ยังคงหลงเหลืออยู่ดวงตาคู่สวยดุจเมล็ดซิ่งกวาดมองไปรอบห้องด้วยแววตาที่สงบนิ่ง ผิดวิสัยสตรีที่เพิ่งฟื้นจากพิษไข้ ภาพสะท้อนในคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง เผยให้เห็นดรุณีวัยแรกแย้มผู้มีผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะแรกฤดู ริมฝีปากแดงระเรื่อราวผลอิงเถา แม้ใบหน้าจะดูซีดเซียวไปบ้าง แต่ก็มิอาจบดบังความงดงามที่ฟ้าประทานมาให้ได้นางคือเฉินหลันซิน บุตรีภรรยาเอกแห่งจวนเสนาบดีกรมพิธีการ สตรีผู้เพียบพร้อมด้วยรูปโฉมและทรัพย์สมบัติทว่า... ภายใต้เปลือกนอกที่งดงามนั้น วิญญาณที่สิงสถิตอยู่ภายในกลับหาใช่คุณหนูเฉินผู้เย่อหยิ่งจอง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
อินฉือเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ ปกติคุณหนูของนางโปรดปรานเสื้อผ้าสีสดและเครื่องประดับหรูหรา ยิ่งโดดเด่นยิ่งชอบใจ เหตุใดวันนี้จึงเลือกแต่งกายสมถะผิดวิสัย แต่ด้วยความเป็นบ่าวที่ดี นางจึงรับคำโดยไม่โต้แย้ง “เจ้าค่ะคุณหนู”“ส่วนเจ้า ฉิงเหอ” เฉินหลันซินหันไปหาสาวใช้จอมแก่น “เจ้าจงไปสืบดูว่า วันนี้คุณหนูรองตระกูลหลิน หลินซูอี่ นางจองที่นั่งไว้ที่โรงน้ำชาใด”“คุณหนูหลินหรือเจ้าคะ?” ฉิงเหอทำหน้าฉงน “คุณหนูจะไปหาเรื่องนางหรือเจ้าคะ คุณหนูหลินผู้นั้นเรียบร้อยดั่งผ้าพับไว้ รังแกไปก็ไม่สนุกหรอกเจ้าค่ะ”“ใครว่าข้าจะไปรังแก” เฉินหลันซินหัวเราะเสียงใส “ข้าจะไปส่งเสริมวาสนาให้นางต่างหากเล่า รีบไปจัดการเสีย อย่าให้ข้าต้องรอนาน”หนึ่งชั่วยามต่อมา ณ โรงน้ำชาจุ้ยอวิ๋น ซึ่งเป็นโรงน้ำชาที่ขึ้นชื่อที่สุดในเมืองหลวง ตั้งอยู่บนทำเลทองที่สามารถมองเห็นถนนสายหลักที่กองทัพจะเคลื่อนผ่านได้อย่างชัดเจนเฉินหลันซินในอาภรณ์สีฟ้าอ่อนดูสะอาดตา ขับเน้นใบหน้าให้ดูอ่อนเยาว์และน่าทะนุถนอมยิ่งขึ้น นางนั่งอยู่ริมระเบียงชั้นสอง จิบชาหลงจิ่งชั้นดีพลางทอดสายตามองลงไปยังถนนเบื้องล่างที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คน“คุณหนูเจ้าคะ สืบม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
เสียงฝีเท้าที่ก้าวขึ้นบันไดโรงน้ำชาจุ้ยอวิ๋นนั้นหนักแน่นและมั่นคง ทุกย่างก้าวเสมือนค้อนเหล็กที่ทุบลงกลางหัวใจของเฉินหลันซิน นางนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเก้าอี้ไม้ มือที่ซ่อนอยู่ภายใต้อาภรณ์สีฟ้าอ่อนเย็นและชื้นไปด้วยเหงื่ออินฉือและฉิงเหอ สองสาวใช้คนสนิทต่างพากันหน้าซีดเผือด ยืนตัวลีบอยู่มุมห้องราวกับลูกนกที่หวาดกลัวพายุฝน“คุณหนู เราจะหนีทางหน้าต่างดีหรือไม่เจ้าคะ” ฉิงเหอกระซิบเสียงสั่น เสนอความคิดที่ดูสิ้นคิดที่สุดออกมา“ชั้นสองสูงเพียงนี้ หากกระโดดลงไป แข้งขาหักขึ้นมา ข้าคงได้ตายก่อนจะได้แก้ตัวเป็นแน่” เฉินหลันซินกัดฟันตอบ นางพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เรียกสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับคืนมา “จำไว้ ไม่ว่าใครจะเข้ามา ให้สงบปากสงบคำ ข้าจะเจรจาเอง”ทันใดนั้น บานประตูห้องรับรองก็ถูกผลักออกอย่างแผ่วเบา แต่ความกดดันที่แผ่ซ่านเข้ามากลับหนักอึ้งผู้ที่ก้าวเข้ามาคือชายหนุ่มร่างโปร่งสวมชุดองครักษ์สีเข้ม ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่ดูสุภาพทว่าแววตากลับคมประดุจใบมีดที่ซ่อนอยู่ในฝัก โจวจื่อ องครักษ์ซ้ายคนสนิทของติ้งกั๋วกงนั่นเอง“คารวะคุณหนู” โจวจื่อประสานมือคำนับอย่างนอบน้อม ท่วงท่าสง่างามสมกับเป็
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
เฉินหลันซินหน้าแดงระเรื่อ คราวนี้ไม่ใช่เพราะเขินอาย แต่เพราะความอับอายขายขี้หน้า นางอยากจะขุดดินหนีไปให้พ้นๆฮั่วจื่อเซียนกระตุกบังเหียนม้าเล็กน้อย สั่งให้ม้าก้าวเข้ามาใกล้นางอีกหนึ่งก้าว ร่างสูงใหญ่โน้มลงมาจากหลังม้า ใบหน้าคมคายอยู่ห่างจากนางเพียงคืบ กลิ่นกายบุรุษผสมกลิ่นอายสนามรบทำให้นางแทบหยุดหายใจ“ข้างในนี้มีจดหมาย...” เขาเอ่ยเสียงแผ่วเบาให้ได้ยินกันเพียงสองคน “ ‘ภูเขาไม่อาจไร้ไม้พรรณ พฤกษาไม่อาจไร้กิ่งก้าน ใจข้ามีเพียงท่าน ไยท่านไม่รับรู้’ บทกวีนี้ เจ้าก็ตั้งใจส่งให้คุณหนูหลินผู้นั้นด้วยหรือ?”เฉินหลันซินเบิกตากว้าง... ซวยแล้ว! นางลืมไปสนิทว่านางยัดบทกวีสารภาพรักใส่ไว้ข้างใน “เอ่อ คือ...” นางอึกอัก สมองแล่นเร็วรี่เพื่อหาทางออก “บทกวีนี้ ข้าเพียงแค่คัดลอกเล่นๆ เพื่อฝึกลายมือเท่านั้นเจ้าค่ะ มิได้มีเจตนาลึกซึ้งอันใด!”“หึ...” ฮั่วจื่อเซียนหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือกแต่แฝงความพึงพอใจเขาค่อยๆ เก็บถุงหอมนั้นใส่เข้าไปในอกเสื้อของตนเอง อย่างทะนุถนอมและเปิดเผยต่อหน้าธารกำนัล“ไม่ว่าเจ้าจะตั้งใจฝึกลายมือ หรือฝึกฝีมือการขว้างปาอาวุธลับ” ฮั่วจื่อเซียนยืดตัวขึ้นนั่งหล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-21
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5
รุ่งอรุณแห่งวันงานเลี้ยงฉลองชัยชนะมาถึงเร็วกว่าที่ใจปรารถนา แสงสีทองจับขอบฟ้าทางทิศตะวันออก ขับไล่ความมืดมิดให้จางหาย ทว่าในใจของเฉินหลันซินกลับมืดมนยิ่งกว่าค่ำคืนคืนเดือนดับภายในห้องนอนอันโอ่อ่าของจวนตระกูลเฉิน ความวุ่นวายขนาดย่อมกำลังเกิดขึ้นหน้าโต๊ะเครื่องประทินโฉมอินฉือเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ ในมือของนางถืออาภรณ์ผ้าไหมสีเขียวหม่นราวกับใบไผ่แห้งเหี่ยว ไร้ซึ่งลวดลายปักดิ้นเงินดิ้นทองอันวิจิตรใด ๆ“คุณหนู ท่านแน่ใจหรือว่าจะสวมชุดนี้จริงๆ”เฉินหลันซินตอบอย่างหนักแน่น ขณะส่องคันฉ่องสำรวจใบหน้าตนเอง “แน่ใจยิ่งกว่าแน่ใจ วันนี้ข้าต้องเป็นเพียงเงาที่จืดจางที่สุดในงานเลี้ยง ข้าต้องการให้สายตาของทุกคน โดยเฉพาะติ้งกั๋วกง มองข้ามข้าไปราวกับข้าเป็นเพียงเสาต้นหนึ่งในวังหลวง”ฉิงเหอแย้งขึ้นบ้าง นางมองดูปิ่นปักผมไม้เรียบง่ายในมือด้วยความขัดใจ “แต่ว่า ฮูหยินผู้เฒ่ากำชับมาว่าให้ท่านแต่งกายให้สมเกียรติบุตรีภรรยาเอกนะเจ้าคะ อย่างน้อยปักปิ่นระย้าทองคำสักชิ้นเถิด”“ไม่” เฉินหลันซินปฏิเสธเสียงแข็ง นางหยิบแป้งขึ้นมาทาหน้าบางเบา เพียงเพื่อให้ดูนวลเนียน แต่จงใจไม่เขียนคิ้วให้โก่งดั่งคันศร และไม่แต้มช
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-26
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6
หลินซูอี่น้ำตาคลอ “ข้าเป็นบุตรีเจ้ากรมโยธา วันๆ ขลุกอยู่แต่กับการวาดแบบแปลนสร้างสะพานสร้างเขื่อน หาได้เคยจับดาบไม่เจ้าค่ะ ที่ท่านได้ยินมาอาจจะเป็นพี่สาวต่างมารดาของข้ากระมัง”เฉินหลันซินหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม ข้อมูลผิดพลาด นิยายเรื่องนี้บิดเบือนไปถึงขั้นไหนกันแล้วนางพยายามตั้งสติ “เช่นนั้นเจ้าทำอะไรเป็นบ้าง”“ข้า ข้าแกะสลักไม้เป็นเจ้าค่ะ”เฉินหลันซินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ จะให้ไปนั่งเหลาไม้ต่อหน้าพระพักตร์หรืออย่างไรในขณะที่นางกำลังกุมขมับคิดหาทางแก้ไข เสียงขันทีหน้าพระที่นั่งก็ประกาศก้อง“ฮ่องเต้เสด็จ ฮองเฮาเสด็จ”ทุกคนลุกขึ้นทำความเคารพ เฉินหลันซินก็ต้องลุกตามพิธีการ เมื่อเงยหน้าขึ้น นางก็พบว่าที่นั่งของติ้งกั๋วกงฮั่วจื่อเซียนนั้น อยู่ตรงข้ามกับนางพอดีช่างเป็นความบังเอิญที่โหดร้ายยิ่งนักฮั่วจื่อเซียนนั่งสง่าผ่าเผย จอกสุราในมือหมุนวนไปมา สายตาของเขาไม่ได้จับจ้องที่การแสดงระบำบนเวที แต่กลับทอดมองข้ามโถงกว้างมายังสตรีชุดเขียวที่กำลังทำหน้าเหมือนคนปวดท้องฮั่วจื่อเซียนเปรยขึ้นเบาๆ “ดูเหมือนแม่สื่อตัวน้อยจะมีปัญหาเสียแล้ว”โจวจื่อที่ยืนอยู่ด้านหลังกระซิบถาม “ท่านแม่ทัพหมายถึงคุณหนูเฉินหรื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-27
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7
สายลมยามเช้าพัดพากลิ่นหอมจางของดอกเหมยเข้ามาภายในห้องนอน แสงแดดอ่อนทอประกายผ่านม่านมุ้งสีกลีบบัวที่ถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีต ทว่าบรรยากาศภายในจวนตระกูลเฉินกลับมิได้สงบสุขดังเช่นธรรมชาติภายนอกเฉินหลันซินเดินวนเวียนอยู่กลางห้องด้วยความกระวนกระวายใจ ใบหน้างดงามบัดนี้ยับยู่ยี่ด้วยความกลัดกลุ้ม ตั้งแต่งานเลี้ยงฉลองชัยชนะในวังหลวงผ่านพ้นไป ชื่อเสียงของนางก็โด่งดังไปทั่วเมืองหลวงในชั่วข้ามคืน มิใช่ในทางที่นางปรารถนาแม้แต่น้อยอินฉือสาวใช้คนสนิทวางถาดน้ำชาลงบนโต๊ะ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง “คุณหนู ท่านเดินเช่นนี้มาร่วมครึ่งชั่วยามแล้ว พักจิบชาสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ”เฉินหลันซินหยุดเดิน หันขวับมามองสาวใช้คู่ใจ “ข้าจะกินลงได้อย่างไร เจ้าไม่ได้ยินข่าวลือข้างนอกหรือ ชาวบ้านต่างลือกันให้แซ่ดว่าติ้งกั๋วกงพึงใจในเสียงพิณของข้า บ้างก็ว่าข้าใช้มารยาหญิงล่อลวงเขา ทั้งที่ข้าพยายามทำตัวจืดจางปานนั้น”ฉิงเหอที่กำลังจัดแจกันดอกไม้หัวเราะคิกคัก “บ่าวว่าข่าวลือก็มีมูลนะเจ้าคะ วันนั้นสายตาที่ท่านแม่ทัพมองคุณหนู หวานเชื่อมยิ่งกว่าน้ำตาลปั้นเสียอีก”เฉินหลันซินถลึงตาใส่สาวใช้จอมแก่น “หวานกับผีน่ะสิ นั่นมั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-02-28
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8
เฉินหลันซินสะดุ้งสุดตัว ขนอ่อนลุกชันไปทั้งตัว นางค่อย ๆ หันกลับไปมองที่ศาลากลางสวนเหมย ฮั่วจื่อเซียนมิได้ยืนอยู่ที่เดิมแล้ว แต่เขากำลังก้าวเดินตรงมายังพุ่มไม้ที่นางซ่อนตัวอยู่ สายตาคมจ้องมองทะลุใบไม้เข้ามาอย่างแม่นยำ ราวกับเขามีตาทิพย์“แย่แล้ว เขาเห็นข้า” เฉินหลันซินกระซิบสั่งสาวใช้“พวกเจ้าแยกย้ายกันหนี ไปรอข้าที่รถม้า”ฉิงเหอทำท่าจะแย้ง “แต่คุณหนู”“ไป” เฉินหลันซินสั่งเสียงเข้ม สองสาวใช้จำใจต้องล่าถอยออกไป ทิ้งให้เจ้านายรับหน้าเพียงลำพังเฉินหลันซินสูดหายใจเข้าลึก ปั้นหน้ายิ้มแย้ม ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากหลังพุ่มไม้ ปัดใบไม้ออกจากอาภรณ์สีฟ้าอ่อน“คารวะติ้งกั๋วกง ช่างบังเอิญเหลือเกินที่มาพบท่านที่นี่”ฮั่วจื่อเซียนหยุดยืนอยู่เบื้องหน้านาง ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว ร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงอาทิตย์จนเกิดเงาทาบทับร่างบางของนาง“บังเอิญหรือ” เขาทวนคำ มุมปากยกยิ้ม “ข้าเพิ่งรู้ว่าความบังเอิญของคุณหนูเฉิน หมายถึงการสะกดรอยตามและจัดฉาก”เฉินหลันซินหัวเราะกลบเกลื่อน “ท่านกั๋วกงกล่าวหนักไปแล้ว ข้าเพียงพาคุณหนูหลินมาไหว้พระ เห็นท่านอยู่ที่นี่จึงมิกล้ารบกวน ตั้งใจจะหลบออกไปเงียบ ๆ ”“แล้วถุงหอมนั่นเล่า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-01
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9
กลิ่นสุราชั้นดีคละคลุ้งไปทั่วหอสุรา ซึ่งเป็นสถานเริงรมย์ที่เลื่องชื่อที่สุดในเมืองหลวง เสียงดนตรีบรรเลงขับกล่อมสอดประสานกับเสียงหัวเราะของเหล่าบุรุษเจ้าสำราญที่แวะเวียนมาแสวงหาความหรรษา เฉินหลันซินในคราบคุณชายน้อยหน้าหยกเดินก้าวเข้ามาภายในร้านด้วยท่าทีองอาจ นางสวมอาภรณ์บุรุษสีขาวสะอาดตา มือถือพัดจีบสะบัดพัดวีเบา ๆ เพื่อขับไล่ความอบอ้าวและกลิ่นแป้งผัดหน้าของนางโลมที่เดินเบียดเสียดเข้ามานางกวาดสายตามองหาเป้าหมาย ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับบุรุษผู้หนึ่งที่กำลังนั่งเอกเขนกอยู่บนตั่งไม้สักทอง รายล้อมไปด้วยสาวงามสามนางคอยปรนนิบัติพัดวีและป้อนองุ่นนั่นคือ หลิวจิ้งอวี่ คุณชายรองตระกูลหลิว ลูกพี่ลูกน้องของนาง ผู้ที่ได้ฉายาว่าบัณฑิตเจ้าสำราญอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงเฉินหลันซินเดินตรงเข้าไปหา พร้อมกระแอมไอเสียงดังเพื่อเรียกความสนใจ“พี่จิ้งอวี่ ช่างมีความสุขเสียจริงนะขอรับ”หลิวจิ้งอวี่ปรือตามองผู้มาเยือน เมื่อเห็นว่าเป็นผู้ใดเขาก็รีบดีดตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรง โบกมือไล่สาวงามทั้งหลายให้ออกไปก่อน“น้องหญิงหลันซิน เจ้ามาทำอันใดที่นี่ ที่อโคจรเช่นนี้มิใช่ที่ที่สตรีในห้องหอควรย่างกรายเข้ามา”เฉินหลันซินทรุ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-02
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
เฉินหลันซินหน้าตึง รีบแก้ต่าง “พี่จิ้งอวี่เพียงแค่ตื่นเต้นที่ได้พบวีรบุรุษตัวจริง เขาเป็นคนอ่อนโยน จิตใจดี ไม่นิยมใช้กำลัง ผิดกับบางคนที่วันวันเอาแต่จับดาบฆ่าฟัน”นางเหน็บแนมเขาซึ่งหน้า ฮั่วจื่อเซียนกลับไม่โกรธ แต่กลับยิ้มมุมปาก“ไม่นิยมใช้กำลัง เป็นเรื่องดี แต่การปกป้องสตรี บางครั้งต้องอาศัยความแข็งแกร่งดุจหินผา มิใช่ความอ่อนไหวดุจต้นหลิวลู่ลม คุณชายหลิว ท่านคิดว่าบ่าของท่านกว้างพอที่จะแบกรับความเอาแต่ใจของคุณหนูเฉินได้จริงหรือ”เขาขยับก้าวเข้าไปหาหลิวจิ้งอวี่ ความกดดันแผ่พุ่งออกมาจนหลิวจิ้งอวี่ถอยหลังไปชนแผงขายของ“ข้า ข้า” หลิวจิ้งอวี่อึกอัก มองหน้าเฉินหลันซินสลับกับหน้าฮั่วจื่อเซียน เหงื่อไหลซึมเต็มหน้าผากฮั่วจื่อเซียนวางมือหนาหนักลงบนบ่าของหลิวจิ้งอวี่ บีบเบาเบา แต่หลิวจิ้งอวี่รู้สึกราวกับกระดูกจะแตกละเอียด“คุณชายหลิว ข้าขอบอกท่านด้วยความหวังดี คุณหนูเฉินผู้นี้ นางชอบบุรุษที่เข้มแข็ง มั่นคง และที่สำคัญ นางชอบคนที่มีอายุยืนยาว ท่านว่าจริงหรือไม่”คำพูดนั้นชัดเจนยิ่งกว่าแสงตะวัน หลิวจิ้งอวี่เข้าใจทันทีว่า หากเขายังดันทุรังเล่นละครเป็นคนรักของนางต่อไป อายุขัยของเขาคงจะสั้นลงอย่างน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-03
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status