تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 55
تاريخ النشر:
2025-04-20 16:48:09
أحدث فصل
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 249
“ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 248
ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 247
พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 246
‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 245
ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 244
ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 177
... เบื้องหน้าเรือนพักหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่โดดเด่น มีชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งตัวตรงสงบนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็ง ภายใต้แสงโคมสีอำพันที่สาดส่องนวลเรืองออกมาจากชายคาเรือน เขาสวมอาภรณ์ประณีตสีดำสนิท บนเนื้อผ้าปักลวดลายรูปกระบี่ไขว้และสายลมหมุนวนอันเป็นสัญลักษณ์แห่งหอค่ายกล รูปร่างผึ่งผายสง่างาม เส้นผมด
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 176
ยามนี้ ท้องนภาภายนอกได้แปรเปลี่ยนเป็นผืนผ้ากำมะหยี่สีดำสนิท ดวงจันทร์เสี้ยวบางดุจเคียวเงินคมกริบ ทอแสงเดียวดายกลางเวหา หมู่ดาวนับร้อยนับพันส่องประกายระยิบระยับ ราวมณีเม็ดงามที่ถูกโรยไว้บนผืนฟ้า ทว่าบรรยากาศโดยรอบเรือนพักกลับถูกปกคลุมด้วยเงามืดมิด มวลอากาศหนาหนักจนราวกับว่าแม้แต่สายลมก็มิอาจแทรกตัวพั
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 175
เสียงพร่าแหบแห้งซึ่งเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นกระซิบแผ่วเบาจากริมฝีปากที่สั่นระริกของอ๋าวหยินห่าว "...ข้า... ไม่อยากตาย..." หลินเซวียนเบือนหน้าหลบเล็กน้อย ร่องรอยความองอาจที่เคยฉายชัดบนใบหน้าคมสัน บัดนี้กลับถูกบดบังด้วยเงาแห่งความลังเลที่แผ่ซ่านอยู่ในดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยว เขากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอ่
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 174
"เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าหนู? เจ้ายังฝืนทนได้หรือไม่? เมื่อคืนเจ้าต่อสู้หนักหน่วงถึงเพียงนั้น..." อวี้เหวินปิดเปลือกตาลงชั่วครู่ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ช้าๆ 'ข้ายังคงทนได้... ต้องยุติการประลองนี้โดยเร็วที่สุด' ในห้วงเวลานั้นเอง อ๋าวหยินห่าวที่เห็นช่องโหว่อย่างชัดเจน ใบหน้าเหี้ยมเกรียม ดวงตาฉายแววแห่งความ
قد تعجبك أيضًا
สตรีผู้อาภัพกับชายเร่ร่อน
กัญจารีย์2.0K وجهات النظرจิ้งจอกอ่อนหัดขององค์ชายจอมโหด
หลิวซินอี้1.2K وجهات النظرให้ชะตากรรมนำทาง
Sanassetong 7.5K وجهات النظرซวยแล้ว ฉันดันเผลอมีลูกกับตัวร้าย
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.1K وجهات النظر5/B สวนสนุกต้องคำสาป
ยัยแม่มดแสนน่ารัก780 وجهات النظرตื่นขึ้นในร่างท่านหญิงตัวร้าย
หลูซื่อเต๋อ704 وجهات النظرก็บอกว่าไม่เอาบทบาทนักบุญหญิงไงล่ะ
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า966 وجهات النظرเทวา นาคา
ฮันนาห์198 وجهات النظر
