ข้านี้แหละที่จะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวย

ข้านี้แหละที่จะทำให้ตระกูลนี้ร่ำรวย

last update最終更新日 : 2025-06-28
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
35チャプター
2.8Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

นางเอกเก่ง

ทำอาหาร

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ฉลาด

ระบบ

เหม่ยหลินเชฟหญิงผู้โด่งดังจู่ๆ ก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาสใจร้ายที่ยากจนและไม่มีใครอยากอยู่ใกล้

もっと見る

第1話

ชีวิตพลิกผัน

電話が鳴ったのは、蘇原菫(そはらすみれ)が段野寒夜(だんのかんや)と、別荘のソファで激しく抱き合っている最中だった。

熱気が一気に高まり、彼女は思わず首を反らし、細い首筋をさらけ出しながら長く息を吐き出した。

「や、優しくして……」

その時、寒夜は片手で電話に応答した。向こうからは、焦った声が飛び込んできた。

「寒夜、璃宛が、あなたが身代わりを探してるって知って、泣きながら飛び降りようとしてるんだ!」

その言葉に、重なっていた男の動きがぴたりと止まる。欲望に染まったその瞳も、次第に冷静さを取り戻していく。ただ、何も言わず沈黙していた。

電話の向こうではまだ声が続く。

「彼女、昔あなたと別れたくなくて、死んだふりまでして海外に行ったじゃないか。今さら苦しかったとか言って、こんな騒ぎまで起こして……本当に何考えてるんだか……」

菫には、なぜ彼が黙り込んだのかわかっていた。

七年前、彼の幼なじみである草薙璃宛(くさなぎりおん)が亡くなったという知らせが届いた。

だが、ほどなくして彼は知ることになる。彼女は死んでなどいなかった。新しい名前で海外で生きていたのだ、と。

何の説明もなく、一夜で消えた。

寒夜はその日から抜け殻のようになり、深い泥沼にはまってしまった。この出来事は彼の逆鱗となり、誰も触れることを許されない傷になった。

だが今、璃宛は一週間前に帰国し、彼が自分の身代わりを用意していたことを知って自殺騒ぎまで起こしている。

ほんの一瞬の沈黙の後、寒夜はすぐにいつもの冷静さを取り戻し、上着を羽織ると外へ向かった。

玄関の前で、ふと振り返り、ソファの残り香を見やる。

「きれいに片付けとけ」

菫は乱れた服のままソファにもたれ、長い脚を肘掛けに投げ出す。

がらんとした別荘の中、ライトの影がワインレッドの長い髪に反射し、まばゆいほど。

彼女は五年前を思い出す。

寒夜の母から10億円を提示され、「五年間だけ身代わりをやって、過去に囚われた寒夜を救ってほしい」と頼まれた。

当時、卒業したばかりで一文無しだった彼女は、病気の母の治療費のため契約書にサインし、まず1億円の前金を受け取って母を救った。

京市で有名な御曹司は、初恋の偽りの死で性格が一変し、陰鬱で冷たくなっていた。

ある令嬢が一夜の情事を狙って彼に薬を盛ったが、逆に片手を切り落とされる羽目になったという。

菫は彼を追いかけて別荘に引っ越し、ボディーガードに十八回も荷物を外に放り出されても、自分で全部拾い集めて戻った。けれど、彼は一度も彼女に目を向けることはなかった。

仕事で海外に行くときも、彼女は自ら秘書役を買って出て、あらゆる手配をこなしたのに、わざと人を使って彼女を現地に置き去りにし、飢えと寒さを味わわせた。

彼女は彼の初恋の情報をかき集め、あらゆる面で模倣しようとした。

そして、あの夜、璃宛の服を身にまとい、彼に飛び込んだ。

寒夜が驚愕したあの瞬間、彼女は今も鮮明に覚えている。

その後、彼は初めて彼女の前で笑った。嘲笑だったけれど、その美しさに心が眩んだ。

初めて、彼は彼女に触れた。真っ赤な瞳で、狂おしく絡み合い、一夜の熱。

だが、ベッドの上以外では、彼は相変わらず人を寄せ付けず、冷たく、情け容赦なかった。

今、初恋の人が戻ってきた。菫と寒夜の母の契約も、もしかしたら前倒しで終わるかもしれない。

そう思いながら、菫は不動産業者に電話をかける。

「短期の賃貸を探してほしいの。ええ、京北(きょうほく)エリアで」

話がまとまった後も、彼女はしばらくソファを見つめてから、跡を丁寧に消していった。

どれほど時間が過ぎたのか、半分眠りかけていた菫は、電話の着信音で目を覚ました。寒夜の低い声が耳元で響く。たった一言だった。

「降りてこい」

身代わりである以上、菫は常に彼の感情に気を配り、望みを満たさなければならない。

パジャマのまま、靴も履かずに階段を降りると、下からエンジン音が響き、雨音、雷鳴が混じる。

リビングにはすでに二人の人影があった。

一人は薄い服の少女で、全身びしょ濡れで立っていた。どこか儚げで、守ってあげたくなるような雰囲気だった。

「寒夜、あなたが私を恨んでいるのは分かってる。でも、あの時私は本当に……」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
35 チャプター
ชีวิตพลิกผัน
กลิ่นหอมหวลของน้ำมันงากับกระเทียมเจียวฉุนกึกไปทั่วทั้งครัวสเตนเลสสตีลขนาดใหญ่ อุณหภูมิภายในห้องที่สูงลิบไม่ได้ทำให้สติของ เหม่ยหลิน วัยสามสิบห้าปีสะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย ใบหน้าเรียวสวยที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มอบอุ่นยามอยู่นอกครัว บัดนี้กลับเคร่งขรึมและเปี่ยมด้วยสมาธิ ดวงตาสีรัตติกาลจับจ้องไปยังกระทะใบยักษ์เบื้องหน้า ที่กำลังเดือดพล่านด้วยความร้อนระอุจากเตาแก๊สแรงดันสูง"ผักบุ้งไฟแดงสามที่! กุ้งผัดพริกเกลือหนึ่ง! ปลาหิมะนึ่งซีอิ๊วสอง!" เสียงตะโกนสั่งจากหัวหน้าเชฟประจำไลน์ดังสนั่น เหม่ยหลินไม่รอช้า มือหนึ่งตวัดกระบวยเหล็กตักน้ำมันร้อนจัดราดลงบนกุ้งตัวโตที่กำลังถูกทอดในอีกกระทะจนผิวส้มสวย อีกมือก็ตวัดผักบุ้งที่เพิ่งลงกระทะแรงๆ เพียงไม่กี่ครั้ง เปลวไฟสีแดงฉานลุกโชนขึ้นท่วมกระทะ ราวกับจะแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้ แต่เหม่ยหลินกลับนิ่งสงบราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเปลวไฟนั้นเธอคือเชฟกระทะเหล็กแห่งภัตตาคาร 'มังกรทอง' ภัตตาคารอาหารจีนหรูใจกลางมหานครเซี่ยงไฮ้ ที่เลื่องชื่อเรื่องรสชาติอาหารระดับห้าดาวและการตกแต่งที่วิจิตรบรรจง เธอสั่งสมประสบการณ์ในเส้นทางนี้มานับสิบปี ฝึกฝนฝีมือจนได้รับการยอมรับจากทั้ง
続きを読む
โชว์ฝีมือ
หลังจากตั้งปณิธานในใจ เหม่ยหลินก็สูดหายใจลึกๆ พยายามรวบรวมสติที่ยังคงสับสนอลหม่าน สายตาของลูกๆ และลูกสะใภ้ยังคงจับจ้องมาที่เธอด้วยความระแวง เธอรู้ว่าเธอต้องทำให้พวกเขาเชื่อใจให้ได้"พวกเจ้า...กินข้าวกันหรือยัง?" เธอถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้เป็นปกติที่สุด แต่คำถามง่ายๆ กลับทำให้ใบหน้าของทุกคนแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดลงไปอีก"ท่านแม่...พวกเรา...พวกเรายังไม่ได้กินเลยเจ้าค่ะ/ขอรับ" ชิวลี่ฮวาเอ่ยตอบเสียงสั่นๆ พลางก้มหน้าหลบสายตาเหม่ยหลินพยักหน้าช้าๆ ถึงว่าสิ ดูผอมโซกันขนาดนี้... เธอหันมองไปรอบห้องอีกครั้ง พยายามสำรวจหาห้องครัว"ครัวอยู่ทางไหน?" เธอถามคราวนี้หลี่เฟยหลงเป็นฝ่ายตอบด้วยน้ำเสียงที่ห้วนกว่าน้องๆ "อยู่ด้านหลังขอรับท่านแม่" แววตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ ราวกับกำลังรอคอยว่าเธอจะเล่นตลกอะไรอีกเหม่ยหลินไม่ได้สนใจสายตาของเขา เธอเดินตรงไปตามทิศทางที่หลี่เฟยหลงบอก เมื่อเดินผ่านประตูไม้เก่าๆ ออกไปด้านหลัง ก็พบกับลานเล็กๆ และห้องครัวที่แยกออกมาจากตัวบ้านหลัก มันเป็นห้องเล็กๆ ที่ทำจากไม้ ผนังบางส่วนมีรอยผุพัง หลังคามุงจากมีรอยรั่วประปรายภายในครัวมีเพียงเตาฟืนก่อด้วยดินเหนียว
続きを読む
เปลี่ยนไป
ซุปผักกาดขาวมันเทศร้อนๆ ไม่เพียงแต่อบอุ่นร่างกาย แต่ยังทำให้อาหารมื้อแรกของเหม่ยหลินในโลกใหม่นี้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ความโล่งใจที่ลูกๆ ยอมรับรสชาติอาหารของเธอ ความตื้นตันที่ได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่เฟยหยาง และความมุ่งมั่นที่จะกอบกู้สถานการณ์ของครอบครัวนี้ให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากอิ่มท้องแล้ว หลี่เฟยหยางก็เผลอหลับไปบนตักของชิวลี่ฮวาด้วยความเหนื่อยล้า ชิวลี่ฮวาลูบไล้เส้นผมของเขาเบาๆ ส่วนหลี่เฟยหานก็ก้มหน้าก้มตาเก็บถ้วยชามไปล้างอย่างเงียบๆ มีเพียงหลี่เฟยหลงเท่านั้นที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงหน้าเหม่ยหลิน ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวยามนี้คล้ายจะอ่อนลง แต่ก็ยังคงแฝงไว้ด้วยความระแวง"พวกเจ้า...มีอะไรที่ต้องเล่าให้ข้าฟังบ้างไหม?" เหม่ยหลินเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ น้ำเสียงของเธออบอุ่นและอ่อนโยนที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอรู้ว่าการจะเปลี่ยนแปลงสิ่งใดได้ เธอต้องเข้าใจสถานการณ์ของร่างนี้อย่างถ่องแท้เสียก่อนหลี่เฟยหลงเงยหน้าขึ้นมองเธอ ดวงตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ "ท่านแม่...ท่านแม่หมายถึงเรื่องอะไรหรือขอรับ?""ทุกเรื่อง" เหม่ยหลินตอบ พลางจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขา
続きを読む
โอกาสใหม่
ค่ำคืนนั้นผ่านพ้นไปพร้อมกับความอบอุ่นที่ไม่คุ้นเคยในบ้านของตระกูลหลี่ เหม่ยหลินนอนหลับอย่างสนิทเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ข้ามมิติมา เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เธอก็ได้กลิ่นหอมของข้าวต้มลอยเข้ามาในจมูกเธอเดินออกมาจากห้องนอน ก็เห็นชิวลี่ฮวากำลังตักข้าวต้มใส่ถ้วยให้หลี่เฟยหยาง ส่วนหลี่เฟยหลงและหลี่เฟยหานกำลังนั่งรออยู่บนเก้าอี้ไม้เก่าๆ ใบหน้าของทุกคนไม่ได้แสดงความหวาดกลัวอีกต่อไปแล้ว มีเพียงแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง"อรุณสวัสดิ์เจ้าค่ะท่านแม่" ชิวลี่ฮวากล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มบางๆ"อรุณสวัสดิ์" เหม่ยหลินตอบ พลางยิ้มให้ "วันนี้มีอะไรกินบ้าง?""ชิวลี่ฮวาเอาข้าวสารที่เหลือจากเมื่อวานไปผสมกับมันเทศ แล้วต้มเป็นข้าวต้มเหมือนเมื่อคืนเจ้าค่ะท่านแม่" ชิวลี่ฮวาตอบด้วยความประหม่าเล็กน้อยเหม่ยหลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ดีมาก" เธอเดินไปนั่งลงที่โต๊ะไม้ พลางมองดูข้าวต้มในถ้วยที่ดูน่ากินกว่าเมื่อวานเล็กน้อย"ท่านแม่...วันนี้เราจะไปที่ไหนกันหรือขอรับ?" หลี่เฟยหยางถามด้วยความกระตือรือร้นเหม่ยหลินมองไปที่ลูกๆ ทั้งสามคน และลูกสะใภ้ที่กำลังตั้งครรภ์ เธอรู้ดีว่าการจะทำให้ครอบครัวนี้อยู่รอดและมีชีวิตที่ดีข
続きを読む
การประลอง
รุ่งเช้าของวันถัดมา ดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้าส่งแสงสีทองสาดส่องกระทบยอดไม้ เหม่ยหลินและครอบครัวก็ตื่นขึ้นมาด้วยความกระตือรือร้น เสียงตำครกดังโขกไปมาตั้งแต่ไก่โห่ บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยความคึกคักอย่างไม่เคยมีมาก่อน"ชิวลี่ฮวา เจ้าช่วยบดข้าวโพดที่เหลือให้ละเอียดกว่านี้นะ" เหม่ยหลินสั่งกำชับ ขณะที่มือเรียวของเธอกำลังคลุกเคล้าหัวไชเท้าขูดกับแป้งข้าวโพดที่ได้จากการแลกเปลี่ยนเมื่อวาน"เจ้าค่ะท่านแม่" ชิวลี่ฮวารับคำอย่างกระตือรือร้น เธอใช้ไม้เท้าคนข้าวโพดที่แช่น้ำไว้ในครกไม้ขนาดใหญ่ พลางใช้สากตำอย่างระมัดระวัง แม้จะยังไม่คุ้นเคยกับงานครัวนัก แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอก็บ่งบอกถึงความสุขที่ได้ช่วยเหลือหลี่เฟยหลงกับหลี่เฟยหานช่วยกันก่อไฟในเตาฟืนจนเปลวไฟลุกโชน ส่วนหลี่เฟยหยางก็วิ่งพล่านไปมาในครัวอย่างสนุกสนาน คอยหยิบจับสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ตามที่เหม่ยหลินบอก"หลี่เฟยหลง เจ้าช่วยยกกระทะใบนี้ขึ้นตั้งบนเตาให้แม่หน่อย" เหม่ยหลินบอก เมื่อเธอปรุงส่วนผสมของลูกชิ้นหัวไชเท้าเสร็จแล้วหลี่เฟยหลงรับคำอย่างแข็งขัน ยกกระทะเหล็กหนักอึ้งขึ้นวางบนเตาอย่างคล่องแคล่ว แววตาของเขาจับจ้องการกระทำของเหม่ยหลินอย่างไ
続きを読む
แผนการลับ
แผนการลับของเชฟข้ามภพเมื่อกลับมาถึงบ้าน เหม่ยหลินก็เรียกทุกคนมานั่งรวมกันในห้องโถงอีกครั้ง ใบหน้าของเธอเคร่งเครียดกว่าเมื่อเช้า แต่แววตายังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น"เรามีเวลาแค่คืนนี้เท่านั้น" เหม่ยหลินกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "พรุ่งนี้เช้าเราต้องประลองรสชาติกับมาดามหลี่""แต่ท่านแม่...เราจะทำอะไรไปสู้บะหมี่เนื้อตุ๋นของนางได้ขอรับ?" หลี่เฟยหลงถามด้วยความกังวลเหม่ยหลินยิ้มบางๆ "เราจะทำ 'บะหมี่เจ' และ 'ซุปเห็ดหลินจือดำ'"คำว่า 'บะหมี่เจ' ทำให้ทุกคนงงไปตามๆ กัน"บะหมี่เจคืออะไรหรือขอรับท่านแม่?" หลี่เฟยหยางถามด้วยความสงสัย"มันคือบะหมี่ที่ไม่มีส่วนผสมของเนื้อสัตว์เลย" เหม่ยหลินอธิบาย "เราจะใช้เส้นบะหมี่ที่เราทำเองจากแป้งข้าวโพด ผสมกับผักต่างๆ และเห็ดที่เรามีอยู่ แล้วปรุงรสด้วยเต้าเจี้ยวและเครื่องเทศที่หาได้""แต่...มันจะอร่อยหรือขอรับ?" หลี่เฟยหานถามอย่างไม่แน่ใจ"เชื่อมือแม่เถอะ" เหม่ยหลินตอบอย่างมั่นใจ "และที่สำคัญ...เราจะต้องหา เห็ดหลินจือดำ มาให้ได้"ชื่อ 'เห็ดหลินจือดำ' ทำให้ทุกคนถึงกับตกใจ"เห็ดหลินจือดำ!" หลี่เฟยหลงอุทาน "ท่านแม่! เห็ดนั้นหายากมากนะขอรับ! แถมยังขึ้นอยู่แต่บนภูเข
続きを読む
เรื่องไม่คาดคิด
ชัยชนะจากการประลองรสชาติครั้งนั้นสร้างชื่อเสียงให้เหม่ยหลินและตระกูลหลี่อย่างรวดเร็ว เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ตลาดในเมือง แผงขายอาหารของพวกเขาคึกคักเป็นพิเศษ ผู้คนต่างมาเข้าคิวรอซื้อ "บะหมี่เจผักรวม" และ "ซุปเห็ดหลินจือดำ" อย่างไม่ขาดสาย กลิ่นหอมฟุ้งของอาหารจีนโบราณที่ปรุงด้วยความพิถีพิถันลอยอบอวลไปทั่วทั้งตลาด"ท่านแม่เจียง! ข้าขอซุปเห็ดหลินจือดำสองถ้วย!""ท่านแม่เจียง! บะหมี่เจของท่านอร่อยจริง ๆ ข้าจะกลับมากินทุกวันเลย!"เสียงชมเชยและเสียงเงินทองที่ดังกระทบกัน สร้างรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของเหม่ยหลินและลูก ๆ หลี่เฟยหลงกับหลี่เฟยหานช่วยกันตักอาหารอย่างคล่องแคล่ว ส่วนชิวลี่ฮวากับหลี่เฟยหยางก็ช่วยกันรับเงินและห่ออาหารด้วยความกระตือรือร้น"วันนี้เราขายดีมากเลยนะขอรับท่านแม่!" หลี่เฟยหยางเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาเปื้อนไปด้วยคราบแป้งเล็กน้อยเหม่ยหลินยิ้ม "ใช่แล้วลูก วันนี้เราต้องทำอย่างเต็มที่นะ"ตลอดทั้งวันนั้น อาหารของเหม่ยหลินขายหมดเกลี้ยงตั้งแต่ช่วงบ่าย ผู้คนบางส่วนถึงกับผิดหวังที่มาไม่ทัน พวกเขาก็ต่างสั่งจองอาหารสำหรับวันพรุ่งนี้ล่วงหน้า"ท่านแม่! วันนี้เราได้เงินเยอะมากเลยขอรั
続きを読む
ท้าประลอง
คำพูดของเหม่ยหลินทำให้ทุกคนในตลาดถึงกับตกตะลึง รวมถึงหัวหน้าหมาและลูกน้องของเขาด้วย"ประลองฝีมืออย่างนั้นรึ! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใครกัน!" หัวหน้าหมาหัวเราะเยาะ "เจ้าเป็นแค่แม่ครัวอ่อนแอคนหนึ่งเท่านั้น! จะเอาอะไรมาสู้กับพวกข้า!""ข้าไม่ได้ท้าเจ้าประลองกำลัง" เหม่ยหลินตอบ "ข้าขอท้าเจ้าประลอง...ปัญญา!"คำว่า 'ประลองปัญญา' ยิ่งทำให้ทุกคนงงไปกันใหญ่"ประลองปัญญาอย่างนั้นรึ! ตลกสิ้นดี!" หัวหน้าหมากล่าวอย่างเยาะเย้ย "เจ้าจะประลองปัญญาอะไรกับข้า!?""ข้าจะท้าเจ้าให้ตอบคำถามของข้าสามข้อ" เหม่ยหลินตอบอย่างมั่นใจ "หากเจ้าตอบได้ทั้งสามข้อ...ข้าจะยอมออกจากตลาดแห่งนี้ไปตลอดกาล และจะไม่กลับมาค้าขายอีก! แต่หากเจ้าตอบไม่ได้...เจ้าต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวของข้า และห้ามมารังแกพวกเราอีกตลอดไป!"ข้อเสนอของเหม่ยหลินทำให้ผู้คนในตลาดต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัย พวกเขาไม่เคยเห็นการประลองแบบนี้มาก่อนหัวหน้าหมาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขามองไปที่เหม่ยหลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูถูก เขาไม่คิดว่าแม่ครัวธรรมดา ๆ คนหนึ่งจะมีความรู้หรือปัญญาอะไรมากมายนัก"ได้! ข้ารับคำท้า!" หัวหน้าหมากล่าวอย่างลำพองใจ "เอาเลย! เจ
続きを読む
คลื่นใต้น้ำ
ชัยชนะจากการประลองปัญญาครั้งนั้นส่งให้ชื่อเสียงของ เหม่ยหลิน และ ตระกูลหลี่ ดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งตลาด และลามไปถึงหมู่บ้านใกล้เคียงอย่างรวดเร็ว ผู้คนต่างพูดถึง "แม่เจียงคนใหม่" ที่ไม่เพียงแต่ทำอาหารอร่อยเลิศ แต่ยังเฉลียวฉลาดและกล้าหาญ กล้าเผชิญหน้ากับผู้มีอิทธิพลอย่างหัวหน้าหมาเช้าวันรุ่งขึ้น แผงขายของเหม่ยหลินไม่เพียงแค่คึกคัก แต่กลับแน่นขนัดไปด้วยผู้คนที่มาต่อคิวยาวเหยียด พวกเขาไม่เพียงมาซื้อ "บะหมี่เจผักรวม" และ "ซุปเห็ดหลินจือดำ" เท่านั้น แต่ยังมาเพื่อชมบารมีของเหม่ยหลินและลูก ๆ ของเธอด้วย"ท่านแม่เจียง! ข้ามาจากหมู่บ้านเจียงเป่ย! ได้ยินว่าอาหารของท่านอร่อยล้ำเลิศนัก ข้าจึงมาขอชิมด้วยตัวเอง!" ชายชราคนหนึ่งกล่าวด้วยความเลื่อมใส"ท่านแม่เจียง! ข้าซื้อบะหมี่เจของท่านไปให้ลูกเมียกินแล้ว! พวกเขาชอบมากเลย! ขอบพระคุณท่านแม่เจียงที่ทำอาหารดี ๆ แบบนี้มาให้พวกเราได้กิน!" ชาวนาอีกคนกล่าวพร้อมรอยยิ้มเหม่ยหลินยิ้มตอบรับคำชมเชยอย่างอ่อนน้อม เธอและลูก ๆ ทำงานกันอย่างขะมักเขม้น หลี่เฟยหลงกับหลี่เฟยหานทำหน้าที่ตักบะหมี่และซุป ส่วนชิวลี่ฮวากับหลี่เฟยหยางก็ช่วยรับเงินและห่ออาหารด้วยความสนุกสนาน"ท่า
続きを読む
เงื่อนไข
แสงตะวันเริ่มลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มแดงฉานเมื่อเหม่ยหลินกลับมาถึงบ้าน ตลอดทางกลับ เธอครุ่นคิดถึงสถานการณ์ที่ยากลำบากที่เธอและครอบครัวต้องเผชิญอยู่ตอนนี้ คำสั่งของเจ้าเมืองหลี่กวงหมิงเป็นดั่งดาบที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย หากเธอปฏิเสธหรือทำผิดพลาดแม้แต่น้อย ชีวิตของเธอและลูกๆ อาจตกอยู่ในอันตรายเมื่อก้าวเข้าสู่ห้องโถงบ้าน ใบหน้าของหลี่เฟยหลง ชิวลี่ฮวา หลี่เฟยหาน และหลี่เฟยหยาง ก็ปรากฏแก่สายตา แววตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวลและคำถาม"ท่านแม่! เป็นอย่างไรบ้างขอรับ? ท่านเจ้าเมืองพูดอะไรกับท่าน?" หลี่เฟยหลงเอ่ยถามทันทีด้วยน้ำเสียงร้อนรนเหม่ยหลินถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอนั่งลงบนเก้าอี้ไม้เก่าๆ อย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนจะเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในจวนเจ้าเมืองให้ทุกคนฟัง ตั้งแต่คำชมเชยของหลี่กวงหมิง ข้อเสนอให้เป็นพ่อครัวประจำจวน และคำสั่งให้ส่งอาหารทุกวัน รวมถึงการบีบบังคับให้บอกสูตรอาหารบรรยากาศในห้องเงียบสงัดลงทันที ใบหน้าของทุกคนซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะหลี่เฟยหลงที่กำมือแน่น ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ"ท่านเจ้าเมืองช่างบีบบังคับกันเกินไปแล้วขอรับ!" หลี่เฟยหลงเอ่ยขึ้นอย
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status