แชร์

บทที่ 56

ผู้เขียน: Prince_White
last update วันที่เผยแพร่: 2025-04-20 16:49:15
กลางป่าเงียบสงบที่บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสนามรบ เสียงฟาดปะทะและเสียงร้องคำรามแทรกซึมไปทั่วทุกอณูอากาศ ด
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 249

    “ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 248

    ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 247

    พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 246

    ‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 245

    ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 244

    ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 175

    เสียงพร่าแหบแห้งซึ่งเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นกระซิบแผ่วเบาจากริมฝีปากที่สั่นระริกของอ๋าวหยินห่าว "...ข้า... ไม่อยากตาย..." หลินเซวียนเบือนหน้าหลบเล็กน้อย ร่องรอยความองอาจที่เคยฉายชัดบนใบหน้าคมสัน บัดนี้กลับถูกบดบังด้วยเงาแห่งความลังเลที่แผ่ซ่านอยู่ในดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยว เขากัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะเอ่

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 174

    "เป็นอย่างไรบ้าง เจ้าหนู? เจ้ายังฝืนทนได้หรือไม่? เมื่อคืนเจ้าต่อสู้หนักหน่วงถึงเพียงนั้น..." อวี้เหวินปิดเปลือกตาลงชั่วครู่ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ช้าๆ 'ข้ายังคงทนได้... ต้องยุติการประลองนี้โดยเร็วที่สุด' ในห้วงเวลานั้นเอง อ๋าวหยินห่าวที่เห็นช่องโหว่อย่างชัดเจน ใบหน้าเหี้ยมเกรียม ดวงตาฉายแววแห่งความ

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 173

    การปะทะยังคงดำเนินอย่างดุเดือด ฝ่ามือปะทะหมัด อากาศโดยรอบสะเทือนระลอก ๆ ครู่เวลาล่วงเลยไป... ท่ามกลางการปะทะอันรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด อวี้เหวินพลันสังเกตเห็นเส้นสายยันต์ ณ จุดหนึ่งสั่นไหวผิดปกติ ราวกับเส้นไหมที่กำลังจะขาดสะบั้นด้วยลมหายใจเพียงแผ่วเบา "ตรงนั้น!" ดวงตาคมกริบเปล่งประกายเจิดจ้า ร่างกายท

  • ดาบพิฆาตสลับนภา   บทที่ 172

    อ๋าวหยินห่าวซึ่งยืนประจันหน้าเบื้องหน้าอวี้เหวิน ดวงตาดุดันประหนึ่งเหยี่ยวทมิฬ ร่างกายสูงใหญ่ปานพยัคฆ์แผ่ไอกรุ่นกร้าวแทรกซึมอากาศ เขายกมือขึ้นช้า ๆ ฝ่ามือที่ปูดโปนด้วยมัดกล้ามแน่นราวแกะสลักศิลาถูกระเบิดพลังกายออกมาอย่างรุนแรง "เคล็ดอินทรีโลกันต์กำราบพยัคฆ์!" เสียงตะโกนของเขาดังสนั่น ราวพายุฤดูหนาว

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status