Mag-log inShare
บทที่ 98
Petsa ng paglalathala:
2025-04-29 17:29:58
Pinakabagong kabanata
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 249
“ตราผนึกอักขระเช่นนี้... ลึกล้ำปานท้องนภาที่ไร้ขอบเขต” ชายชราพึมพำพลางถอนหายใจยาว แววตาที่จ้องมองพู่กันนั้นเต็มไปด้วยความอาวรณ์ทว่าก็แฝงด้วยความยอมรับในวาสนา เขาค่อยๆ ประคองพู่กันเล่มนั้นคืนสู่มือของอวี้เหวินอย่างทะนุถนอม “พู่กันเล่มนี้มีจิตวิญญาณของมันเอง... เมื่อครู่ข้าลองหยั่งเชิงดูแล้ว แม้แต่ข้
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 248
ใบหน้าของตาเฒ่าจูที่เคยบูดบึ้งถมึงทึง ปรับเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มยินดีดุจดอกไม้บานในฤดูใบไม้ผลิ แม้ในใจจะแอบฉงนสงสัยอยู่บ้างว่าเหตุใดเด็กหนุ่มผู้จองหองผู้นี้ถึงได้เปลี่ยนใจกะทันหันปานพลิกฝ่ามือ ‘หึ... คงเห็นท่าไม่ดี หรือไม่อยากให้ตาเฒ่าจางต้องปะทะกับข้าจนบาดเจ็บกระมัง’ เขาครุ่นคิดพลางปัดความสงสัยทิ้งไปเ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 247
พริบตาที่เสียงตวาดก้องดังมาจากด้านนอก อวี้เหวินสะบัดข้อมือคราหนึ่ง พู่กันไม้โบราณที่แฝงกลิ่นอายเร้นลับพลันหายวับเข้าไปในแหวนมิติอย่างไร้ร่องรอย ดวงตาคมกริบของเขาประสานเข้ากับดวงตาที่สั่นไหวของจางเซวียนเพียงวูบเดียว ทั้งคู่ต่างเข้าใจในเจตนาของกันและกันโดยไร้คำพูด โครม! ประตูแสงค่ายกลถูกกระแทกเปิดออ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 246
‘นี่มิใช่การจองจำ... แต่คือการทดสอบจิตวิญญาณ’ อวี้เหวินรำพึงในใจ เขาหลับตาลง นิ่งสงบดุจพระพุทธองค์ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เขาเลิกใช้เนตรเปล่งมองดูอักขระบนโซ่ แต่ใช้ ‘ดวงจิต’ สัมผัสถึงจังหวะการเต้นของค่ายกล เขาพบว่าอักขระเหล่านั้นมิได้หยุดนิ่ง แต่มันเปลี่ยนรูปร่างไปตามลมหายใจของเขา อวี้เหวินเริ่มขยับป
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 245
ชายชรามองดวงตาที่สงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความทะเยอทะยานของเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงกึ่งจริงกึ่งเล่น “ในเมื่อเจ้าเลื่อมใสในตัวหม่าเทียนหลัวถึงเพียงนี้... เจ้าสนใจจะเดินตามรอยเท้าอันลึกลับของเขา มุ่งสู่เส้นทางที่ใช้ 'สติปัญญา' สยบใต้หล้าอย่างนั้นหรือ?” “ข้าสนใจขอรับ” อวี้เหวินตอบโดยมิต้องค
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 244
ผู้อาวุโสหานเดินนำอวี้เหวินขึ้นสู่เบื้องบน ยิ่งผ่านแต่ละชั้น กลิ่นอายรอบกายก็ยิ่งหนักอึ้งและบริสุทธิ์ขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงโถงทางเดินไม้หอมที่เงียบสงัดที่สุดของชั้นที่เจ็ด สุดทางนั้นมีประตูบานใหญ่แผ่ไอพลังจางๆ ออกมา มันมิได้ทำจากเหล็กกล้าหรือศิลา หากแต่เป็น ประตูแสงค่ายกล ที่ร้อยเรียงขึ้นจากอักข
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 164
เขายืนสง่าอยู่กลางลานดั่งหินผาสูงตระหง่าน ท่าทางนิ่งเฉยไม่แพร่งพรายความรู้สึกใดออกมาสักนิด ด้านข้างคือชายหนุ่มรูปร่างใหญ่โตรองลงมา อาภรณ์ครามเข้มคลุมร่างจนแน่นรัด เผยกล้ามเนื้อที่แน่นล่ำจนชุดแทบปริ ใบหน้าเข้มดุดัน ขอบตาคมดั่งเหยี่ยว บรรยากาศรอบตัวเขาแผ่แรงกดดันออกมาเป็นระลอกคลื่นบางเบา แต่แหลมคม เ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 163
ภายใต้แสงสุริยาเจิดจ้าที่สาดส่องทั่วหล้า อวี้เหวินและเซี่ยชิงหลัวก้าวเดินอย่างเชื่องช้าบนเส้นทางศิลาที่ทอดยาว สองข้างทางร่มรื่นด้วยพฤกษานานาพันธุ์ มีเสียงจักจั่นที่ขับขานราวกับบทเพลงแห่งธรรมชาติ และกลิ่นหอมจางจากไม้หอมซึ่งใช้สร้างเรือนพักที่ลอยล่องอยู่ในอากาศ ปลายทางอยู่ไม่ไกล เรือนพักของพวกเขา เรือ
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 162
“เป็นไปได้หรือไม่ว่า…ทั้งสองเป็นคู่รักกัน?” ถ้อยคำเหล่านี้ฟังคล้ายกระซิบ ทว่าเมื่อรวมเข้าด้วยกันกลับเป็นกระแสเสียงที่ยากจะไม่สดับได้ ทันใดนั้น เสียงหนึ่งพลันโพล่งขึ้น ดังกว่าเสียงใดๆ “หึ! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!” ชายหนุ่มผู้หนึ่งในชุดศิษย์ใหม่ สบัดแขนเสื้ออย่างหัวเสีย สีหน้าขุ่นเคืองราวเพลิงคุที่พว
ดาบพิฆาตสลับนภา บทที่ 161
อวี้เหวินเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ร่องรอยความหวาดหวั่นเมื่อครู่จางหายไปสิ้น เหลือเพียงสีหน้าเจือความกระดากอาย ราวกับศิษย์ตัวน้อยที่ฝึกฝนมานานปี แต่ยังคงไร้ซึ่งความสามารถที่จะปกป้องผู้ใด "หากมิได้สหายเซี่ย..." อวี้เหวินเอ่ยเสียงแผ่ว ราวกับมิกล้าสบตา "ข้าคงมิอาจประคองสถานการณ์ไว้ได้ถึงเพียงนี้ นาง...ช่างเ
Maaari mong magustuhan
ทะลุมิติไปเป็นสะใภ้ยุค 80
กัญจารีย์1.8K viewsหลินหลินกับระบบมิติผันผวน
หลินหลินสาวน้อยนักผจญภัย15.4K viewsรัก ลวง ร้าย เสน่ห์มรณะ
เซเรีย1.5K viewsข้านี่แหละคุณหนูผู้ร้ายกาจ
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค4.3K viewsทะลุมิติไปเป็นสาวใช้ผู้มั่งคั่งในยุค 90
กัญจารีย์2.8K viewsศึกเทพชิงพิภพ
นักเขียนบ้านนา955 viewsหมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ
ฉินหลานฮุย905 viewsเดอะ เนฟีลิม The Nephilim
นักเขียนบ้านนา871 views
