ย้อนเวลาไปเป็นหมอดู

ย้อนเวลาไปเป็นหมอดู

last update최신 업데이트 : 2026-01-21
에:  จันทร์ส่องแสง방금 업데이트되었습니다.
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
평가가 충분하지 않습니다.
37챕터
390조회수
읽기
서재에 추가

공유:  

보고서
개요
목록
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

จะยากอะไรก็อ่านมาตั้งสามรอบดูซีรีส์มาเกือบร้อยรอบ เรื่องอนาคตของพวกเจ้าน่ะหรอ จิ๊บจ๊อย ได้เวลากอบโกยแล้วจะไม่รวยก็ให้มันรู้ไป5555

더 보기

1화

ตอนที่1ย้อน

Even before I am fully awake, I know that this is going to be a day from hell and I have had enough of those in my life.

If just one more thing in my life goes wrong, I am out of here and I will never set foot in this territory again.

“Did the bond form?” I ask Charna, my Lycan, if it did it will make my day better or at least I hope so.

“It did form.” She replies, but her tone of voice tells me that something is wrong.

I turned eighteen a week ago and found a connection with the future Alpha, Nico, one of the people on my list for hurting me, over and over again.

No, he never hit me and neither did anyone else.

Okay, maybe I need to explain something for you to understand what I am talking about.

On my sixth birthday I had been at the lake with my Father, who is our Pack’s Beta, and the Alpha and Gamma family. I had gotten bored with the games they were playing and I had wandered off in to the forest, most of our territory is forest.

I knew to keep an eye out for the markings that tell us where our borders are and I had been picking wild flowers as I was walking around. A soft whimper had gotten my attention and being the curious little Beta, I had gone looking for the source.

If only I had known that one day I would come to hate my sixth birthday, I might have walked in the opposite direction.

I had found a girl in the forest, later it turned out that she was just a little older than me and I had taken her to our Alpha.

Her name was Lucy, but she hadn’t been able to tell us how she had gotten here or where she had come from. She did know that her birthday had just been a few days ago or would be in a few days and that had been the first time that she had gotten something that was mine.

“You have so many dolls, why don’t you give one to Lucy?” my Father had asked and as I had thought about which doll to gift her, I had nodded my head.

My Father had grabbed my favorite doll from the picnic blanket and as I had objected to it, my Father had already given it to Lucy.

I had tried to explain to my Father that I didn’t want to part with that specific doll, but he had just said that I was being selfish and he had placed Lucy next to him on the blanket.

Lucy had lived on the first floor with the Omegas for about a week, when my Father had moved Lucy to our floor. He had said that Lucy didn’t like living with the Omegas and she had asked my Father if she could come live with us.

I doubt now a days that she used the word “us” back then, but I wasn’t there when she had asked and there for I can’t be sure.

Every birthday I had was overshadowed by Lucy, my Father always telling me that she didn’t have parents to throw her a party and I could just share my party with Lucy.

This happened again and again and again, not only due to my Father but also due to the Alpha and Gamma family. Nico was the worst and he would always remind me that Lucy was much prettier than me, at least in his eyes.

So, know you might understand why Nico is on my shitlist.

I train every single day, I have to because I am the future Beta. Well, I was the future Beta and now I am going to be the future Luna.

Nico had been as surprised as me, but he wanted to form a bond with me. After all the Goddess had put the connection there and we needed to respect her decision.

Lucy hadn’t been to happy with it, she had been trying to get Nico’s attention for almost a year now and had failed miserably. She even went out of her way to make sure I knew that she would never accept me as a Luna and I had just laughed in her face.

Being Nico’s Mate will make me the Luna and there is nothing Lucy can do about it, even though she might try.

I have gone through my morning routine and I am rinsing the dishes that I used for breakfast. I hardly ever eat breakfast in the main dining room, because I am usually training during that time.

I see that the door to the master bedroom is wide open and that means that my Father is already downstairs, probably an early morning meeting with the rest of our leadership.

“Why are you so quiet?” I ask Charna, this should be a joyous day for both of us.

She doesn’t answer me, but the moment I leave the Beta floor she starts pacing in my head and she forces me to head up to the Alpha floor. I enter the floor by using the code I was given after I turned sixteen and I am met with complete silence.

Seems I was right about the early morning meeting and Nico is using it to sleep in, just like he does every time his parents are preoccupied or absent.

I hadn’t made any plans with Nico, even though we knew that today would probably be the day that our Mate-bond would be completed. Charna doesn’t understand why we didn’t make any plans and to tell you the truth neither do I.

My steps falter as I stand in front of Nico’s bedroom door and I am glad that our bond hadn’t formed earlier. If it had and we had accepted one another as a Mate, I would be in excruciating pain right now.

Because the Asshole is fucking another female, the sounds coming from his room don’t leave any room for errors and I am not sure what to do right now.

“Is this why he didn’t want to tell anyone just yet?” Charna asks me and I think we both know that that is exactly the reason.

“Ohh, Lucy. That feels so good.” I hear Nico groan, but it is the name he called that has made me furious and I can barely manage to keep myself from bursting in. I need to find away to expose those two and slowly I make my way out of the Alpha floor, back to my own room without shedding a tear.

I am going to make them pay for what they did and everyone will know about our connection, but it ends today.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
37 챕터
ตอนที่1ย้อน
“ไอ้ฉิบห๊ายมางัยก่อนมึงเนี๊ยะ”เสียงเหน๋อๆ ของคนภูมิภาคหรือคนชายขอบกรุงเทพ ยามที่ตกใจหรือเผลอไผล (ปกตินางเอกพูดไทยกรุงเทพชัดๆ) มีมี่คว้าผ้าห่มมาห่มร่างเกือบเปลือยบนแท่นนอน …แท่นนอน ตายห่าล่ะทำไมเป็นแท่นนอนเสียงบางอย่างในหัวปรากฎขึ้นพร้อมจอบางใส“ออนไลน์ นี่คือระบบการเอาตัวรอดของหลี่ชวี่หลิน ท่านผู้ใช้มีมี่กำลังทดแทนในระบบ” มีมี่ไม่ได้ฟังคำพูดนั้นด้วยซ้ำ“ไม่ต้องเลยนะ 123กรี๊ดดดด หล่อจัง”นี่ที่นี่โรงถ่ายเหิงเตียน ใช่มันต้องเป็นโรงถ่ายเหิงเตียนในประเทศจีน แต่ว่า ฉันทำไมมานอนอยู่บนแท่นนอนกับพระเอกซีรีย์เล่าร่างที่นอนตะแคงเห็นแค่เสี้ยวหน้าขาวทางด้านขวา จมูกโด่งเป็นสันริมฝีปากแดงระเรื่อน่าจูบแดงกว่าปากกูอีกมีมี่คิดในใจ คนที่ถูกมองเหมือนจะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง ยกมือขึ้นขยี้ตาทั้งที่ไม่มีขี้ตาสักแอะแม้แต่ตอนขยี้ตายังหล่อ ชุดฮันฟูสีขาวสะอาดขับผิวขาวออร่า กินหลอดไฟเข้าไปหรืองัยขาวเว่อร์ดวงตากลมโตนี่มัน อ๋องหรงเป่ยหลางพระเอก กรี๊ดนี่มันพระเอกจากซีรีส์เรื่องสยบหัวใจอ๋องวายร้ายหน้านิ่งนี่ ต้ายตาย ตายแล้ว ตายแล้วเช็คอินรับทันที1 โอกาสพลังพิเศษ บวก1โอกาสพลังพิเศษออนไลน์ระบบยังอ่านรายงานไ
last update최신 업데이트 : 2025-12-05
더 보기
ตอนที่2มาแล้ว
“ช้าก่อน”ร่างสูงของใครอีกคนเดินเอามือไพล่หลังเข้ามาข้างในอ๋องเฉวียน หืมมมมตัวจริงหล่อใสฮืออออฉันกำลังสำลักความหล่อ จะเป็นอะไรไหม หากจะพูดว่าเห็นไหมมีคนหล่อมาพัวพันตั้งสองคนฮืออออๆๆๆ“อย่าหลงความหล่อเจ้าค่ะตายแล้วความหล่อแบบนี้ไม่หลงได้ไงเจ้าคะ” ห้ามมีมี่แต่ระบบเป็นเสียเอง อ๋องเฉวียนพูดเสียงทุ้มนุ่มหู“เพียงยั่วยวนโทษนางถึงตายเลยหรือไร หรือว่านางทำนายทายทักบางอย่างผิดไป” เสียงก็ทุ้มนุ่มลึก“ข้าหาได้ฝักใฝ่เรื่องงมงายเหล่านั้น ทำนายสิ่งใดได้ก็แค่วางท่าราวกับเทพธิดาแล้วก็พูดคำโป้ปดจนคนโง่หลงเชื่อ อ๋องเฉวียน อย่าบอกนะว่าจะมาขวางข้า เพราะนาง”“ใครจะบังอาจกับอ๋องหรง แต่นี่เอาไปอ่านเสีย”โยนม้วนกระดาษให้กับอ๋องหรง“มีคนขอให้นางรอดอย่างนั้นหรือมีคนเชื่อคำโป้ปดของนางอีกแล้วหรือ”คลี่กระดาษออกอย่างเร็ว“ฝ่าบาทให้คนส่งราชสาสน์มาให้พานางกลับวังหลวงทันที”“ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดในที่สุด ฟ้าต้องมีตา ถอยไปถอยไป”มีมี่ยิ้ม เดินออกมาจากทหารที่คุมตัวไว้ปัดไม้ปัดมือปัดเสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่เสีย ผมเผ้าที่หลุดหลุ่ยก็รีบเกล้ารวบเสียใหม่ หากจะย้อนเวลามาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างน้อยก็ต้องมีคนคุ้มกะลาหัวละวะ แต่ว่านี่มัน
last update최신 업데이트 : 2025-12-05
더 보기
ตอนที่3องค์หญิงเก้า
“แหม นานๆ ที ได้เป็นองค์หญิงฮ่าๆๆๆ” ไม่ใช่นานๆ ทีแต่เพิ่งจะได้เป็นนี่แหละ“เจ้าค่ะ ขอแค่ยอมทำนายอนาคตให้พวกข้าน้อย ข้าน้อยยินดีทำทุกอย่าง”มีมี่ยิ้ม “เอาน่า เอาน่าได้ทุกคนใจเย็นๆ แต่ว่าไม่ได้ให้ฟรีๆ นะต้องสิ่งตอบแทน เงินของข้าจะอยู่นิ่งไม่ได้จะต้องงอกเงย”“ได้ใช่ไหมระบบพลังพิเศษแบบที่ว่าหยั่งรู้”“นายหญิงจะเอาไปทำไมเจ้าค่ะนายหญิงก็อ่านมาหมดแล้วนี่เจ้าค่ะ” มีมี่พยักหน้าขึ้นลง“เอางี้เอาพลังพิเศษที่สามารถชักจูงคนดีไหม”“เจ้าค่ะพอจะมีโอกาสอยู่เจ้าค่ะท่านผู้ใช้”ซูเอ่อเร่งมือบีบนวดอย่างเอาใจ“องค์หญิงเจ้าขา ใครบ้างจะไม่อยากหยั่งรู้เรื่องในอนาคต ข้าได้ยินกิตติศัพท์ขององค์หญิงเอ่อถัวมานานแสนนานว่าสามารถทำนายทายทักอนาคตได้แม่นยำ”มีมี่ยิ้มตาหยี แววตาช่างฝัน เมื่อเข้ามาในห้องนี้ครั้งแรก ที่หีบใบนั้นใบที่มีมี่เก็บไว้อย่างดีในตอนนี้ มีทองอยู่จำนวนหนึ่งเงินอีกนิดไม่เรียกว่ารวยจะเรียกว่าอะไร ทำนายอนาคตอะไรนั่นแค่พูดเรื่องสวยหรูหรือเป็นกลางๆ ก็สามารถทำคนเชื่อได้พวกนางไม่ได้มีส่วนสำคัญอะไรที่นักเขียนจะต้องเขียนถึงอนาคตของพวกนาง มีมี่เลยคิดว่าแค่พูดในสิ่งที่พวกนางอยากฟัง แค่นี้ก็อยู่ได้สบายๆ เอาล่
last update최신 업데이트 : 2025-12-05
더 보기
ตอนที่4ต่อรอง
ปากพูดไปแต่สายตาจับจ้องกิริยาของมี่มี่ขัดใจเล็กน้อยที่ไม่เห็นสายตาโศกสลดปนความแค้นเคืองที่เคยเห็นจากซวี่หลินก่อนหน้านั้น“ระบบมีทางช่วยสองคนไหม”“ไม่เจ้าค่ะผิดแผนผิดเหลี่ยมเจ้าค่ะโอกาสพลังพิเศษของท่านผู้ใช้เหลือ1 หากใช้จะทำให้อ๋องหรงสงสัยในพลังพิเศษและจะทำให้ทุกอย่างบิดเบี้ยวเจ้าค่ะ”“ช่างเถอะๆ หากพวกท่านทำร้ายทั้งสองคนมากไปก็จะไม่มีทางหาไข่มุกมังกรพบ”“ใครเชื่อที่เจ้าพูดกัน”อ๋องเฉวียนที่ยืนอยู่ก่อนแล้วถอนหายใจ ลังเลกับคำพูดของมีมี่ไม่น้อยแรมปีแล้วเขาที่หาไข่มุกมังกรไม่พบนั่นเท่ากับล้มเหลว“แล้วแต่น้าาา….ไม่ได้ขู่นะแต่ว่าถ้าพวกเขาตาย ก็เท่ากับที่ทำมาทั้งหมดสูญเปล่า เห็นไหมฉันเอ่อข้าจริงใจแค่ไหนก่อนหน้านั้น ที่ไม่บอกเพราะคิดว่าตัวข้าเองก็ไม่รอดแต่มาตอนนี้ก็แค่อยากจะบอกว่าสองคนนี้สำคัญที่สุดแล้ว พวกเขาคือผู้ที่กำความลับเรื่องนี้ไว้”ชักแม่น้ำทั้งห้าและยังโน้มน้าว คนใส่หน้ากาก ก็ในเมื่อไม่มีเรื่องราวทุกอย่างจึงควรเป็นไปตามที่มีมี่คิดว่ามันควรจะเป็นต่างหาก ในเมื่อมีตัวละครเพิ่มขึ้นมาเนื้อหาเพิ่มเข้ามา ก็แค่พอเดาทางถูก“อย่าคิดว่าข้าเชื่อในสิ่งที่เจ้าพูด แต่ให้เจ้ามาดูว่าการเดินทางกลับไปท
last update최신 업데이트 : 2025-12-05
더 보기
ตอนที่5 กลับ
“องค์หญิงเจ้าขาค่อยๆ เดินเจ้าค่ะเดี๋ยวจะล้ม”ซูเอ่อพยุงมีมี่ขึ้นบนเกี้ยวหลังใหญ่อย่างเอาใจ“ไม่เป็นไรน่าข้าเดินเองได้”ชักเริ่มอึดอัดแล้วตั้งแต่เช้ามา ที่เจ้าลู่เหวินนำเนื้อแพะภูเขาย่างมาให้เพื่อเอาใจ อ๋องเฉวียนให้คนนำบิดากับมารดาของซวีหลินมากล่าวลาถึงในห้องมีมี่ก็หวานอมขมกลืน ยอมกินหมั่นโถวที่ทำจากแป้งเปล่าๆ ดีกว่าต้องกินเนื้อแพะภูเขาที่ ไม่เคยกินสักครั้งนั่น ยอมตีหน้าเศร้าพูดจาอำลาบิดากับมารดาของซวีหลินอย่างจำใจดีที่ดูซีรีส์มาเยอะก็พอจะถูไถไปได้ก็นะคนเป็นแม่ก็ห่วงเหลือเกินกอดลาครั้งแล้วครั้งเล่ามีมี่อึดอัดจะแย่ พอถึงเวลาออกมาข้างนอกนี่ค่อยโล่งหน่อยก็ดันมาถูกซูเอ่อพยุงราวกับคนพิการ“ข้าเดินเองได้ น่า” ก้าวขาขึ้นไปบนเกี้ยวแต่ทว่าพลาด เหอะ“โอ๊ย” คนร่างสูงในอาภรณ์สีดำ ดูดุดันและน่าเกรงขาม คนดาร์กๆ รับไว้ได้ทันภายใต้หน้ากากนั่นมีใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชาจ้องใบหน้างามตาไม่กะพริบตาสบตามีมี่หลบตาเสียนี่มันบทล้มทับหรือบทเข้าพระเข้านางชัดๆ หรือว่าเรื่องนี้เปลี่ยนนางร้ายอย่าบอกนะว่ามีมี่ถูกวางตัวเป็นนางร้ายแทนบุตรีขุนนางกรมคลัง เสวียนอี้คนนั้น“เห็นไหมเจ้าค่ะบอกแล้วว่ามันสูงเกินไปก้าวขาลำบาก
last update최신 업데이트 : 2025-12-09
더 보기
ตอนที่6จำไว้เลยนะ
“รอพรุ่งนี้เถอะนะ รอพรุ่งนี้เถอะนะหนูจะหายไป”น้ำตาเต็มสองตา“ซวี่หลิน ซวี่หลิน”มีมี่สะดุ้งตื่นเมื่อรู้สึกได้ว่ามีใครบางคนกำลังเขย่าตัวยกมือขึ้นปาดน้ำตา ที่เปรอะแก้ม“เกี้ยวหยุดพักกินอาหารเที่ยงกันที่นี่เจ้าควรลงมาเดินเสียบ้างจะได้ไม่ปวดเมื่อย” น้ำเสียงเรียบเฉย มีมี่ได้แค่พยักหน้า อ๋องหรงสังเกตเห็นหยาดน้ำตาและแววตาเศร้าสร้อยของมีมี่ชัดเจน“ไปกันเถอะ”ข้างล่างนั่น เหล่าทหารกำลังหุงหา ซูเอ่อรีบนำเอาซาลาเปามายื่นให้อย่างเอาใจ“มีไส้เค็มที่ทำจากเนื้อหมูน้ำค้างเจ้าค่ะแล้วนี่ไส้หวานจากถั่วแดง ซู่เอ่อรู้ว่าองค์หญิงไม่นิยมกินเนื้อแพะภูเขา”มีมี่ยิ้มน้อยๆ ไม่ได้ร่าเริงเพราะความฝันที่ฉุดให้จมดิ่งลงกว่าเดิม โรคซึมเศร้ามันร้ายกว่าที่คิดมันจะโจมตีคุณทุกครั้งที่คุณดิ่งลงให้ยิ่งดิ่งลึกลงไปลึกสุดลึกจนในที่สุดคุณก็ไม่อยากจะขึ้นมาอ๋องหรงเดินมาทรุดกายลงนั่งข้างๆ พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเช่นเดิม“เจ้าควรจะหัดกินเนื้อสัตว์อื่นบ้าง การเดินทางต้องใช้เวลาจึงไม่มีการเตรียมเสบียงมามากพออาศัยล่าสัตว์ตามป่าเขาพอได้ประทังหากเจ้ากินยากอยู่ยากแบบนี้จะทำให้ร่างกายอ่อนแอ”“ไม่ต้องมายุ่ง ข้าไม่ชอบกินเนื้อสัตว์ป่
last update최신 업데이트 : 2025-12-09
더 보기
ตอนที่7ตัวร้าย
“ข้าไม่ชอบเข้าใกล้หญิงใด เจ้าหากยังคิดว่าจะนั่งบนเกี้ยวหลังนี้กับข้าจะต้องพึงระลึกไว้เสมอว่าอย่าเข้าใกล้ข้ามากกว่านี้”“เชอะใครอยากเข้าใกล้ก่อนนั้นก็ลากเราเข้าไปในห้องตื่นมาสภาพโป้เปลือยไม่รู้ทำอะไรหรือเปล่ามาวันนี้บอกว่าไม่อยากเข้าใกล้หญิงใด” บ่นงึมงำ“เย้ๆๆๆๆ ดีใจด้วยได้รับ1โอกาสพลังพิเศษเพราะสามารถทำให้ตัวร้ายใจสั่น” เสียงระบบปั่นป่วน“เจ้าเป็นคนแรกที่เห็นใบหน้าของข้า เช่นนั้นหากกล้าพูดเรื่องใบหน้าข้าให้ใครรุ้ข้าจะฆ่าเจ้าเสีย”“ไปโดนอะไรมา” ทอดเสียงอ่อนโยนเดินเข้ามาสังเกตใกล้ๆนี่ไม่ใช่ปู้ๆ จิงชินเวอร์ชันเกาหลีแล้วอีกอย่างมีมี่ก็ไม่ได้มีความสามารถในการแต่งหน้าก็แค่แสดงความเห็นใจ ในนิยายไม่ได้เขียนบอกไว้ว่าไปโดนอะไรมาด้วยสิ“อย่ายุ่ง” มีมี่ยิ้มเจื่อนๆ พยักหน้าขึ้นลง“ไม่ยุ่งก็ได้ ขอโทษละกันฉันเผลอไปหน่อยปกติต้องจับจิ้งจกให้แมวทุกเย็นป่านนี้เจ้ามูมู๋เป็นอย่างไรบ้างไม่รู้คงคิดถึงฉันแย่เลย” บ่นเบาๆ ในตอนท้ายอดไม่ได้ที่จะคิดถึงแมว“จริงด้วยฉันจะต้องไม่ตายจะต้องไม่ติดอยู่ที่นี่จะต้องออกไปให้ได้กลับไปหามูมู๋”“เพ้ออะไรของเจ้า จำไว้ว่าห้ามพูดเรื่องใบหน้าของข้ากับใครโดยเฉพาะองค์หญิงสาม” เสี
last update최신 업데이트 : 2025-12-09
더 보기
ตอนที่8ส่งเข้าถวายตัวทันที
“ดีๆๆๆ เอาตามนี้ แต่อย่าลืมองค์หญิงเก้าของเอ่อถัวจะต้องส่งเข้าถวายตัวทันที ข้าอดที่จะได้เห็นใบหน้างดงามของนางเสียไม่ได้ ภาพวาดที่ส่งมาจากชายแดนทำข้ากินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายคืนแล้วหวังจะได้เชยชมนางให้จงได้”“ฝ่าบาทองค์หญิงเก้าซวี่หลินว่ากันว่ามีกิริยาสูงส่งดั่งเทพธิดาสวรรค์ อีกทั้งคำพูดของนางล้วนหยั่งรู้อนาคต ฝ่าบาทแน่ใจหรือว่าจะรับองค์หญิงในตำแหน่งสนม ไม่อยากได้องค์หญิงไว้ในฐานะผู้วิเศษคอยทำนายทายทักเรื่องต่างๆ ล่วงหน้าหรอกหรือพ่ะย่ะค่ะ”ฉีก้านขมวดคิ้ว แต่ก็ยิ้มออกมาในที่สุด“หือ เป็นสนมข้าแล้วไม่อาจหยั่งรู้หรืออย่างไร ดีเสียอีกนางจะได้ไปไหนไม่รอด อยุ่ให้ใช้งานทั้งกลางวันกลางคืน5555”ขันทีประสานมืออมยิ้ม“ฝ่าบาททรงพระปรีชาจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ”“ฮะฮะฮะฮ่าาาาา เอาน่าไม่ได้แย่เสียหน่อย ชีวิตท่านก็ได้เป็นนายกอง และยังมีครอบครัวที่อบอุ่น”ทหารนายหนึ่งที่ นั่งล้อมวงฟังมีมี่ทำนายอนาคตให้ ท่ามกลางความมืดที่มีเพียงกองไฟลุกโชติช่วงราวกับกำลังเล่นรอบกองไฟยามที่ไปพักแรมค่ายลูกเสือ“ข้ายังเป็นทหารเหมือนเดิมใช่ไหม”มีมี่ถอนหายใจ“ก็ใช่นะซี้ ไม่อยากเป็นหรือความจริงอยู่ตรงนี้ก็ดีแต่หากว่าไม่ชอบ กลับไปที่บ้
last update최신 업데이트 : 2025-12-09
더 보기
ตอนที่9แย่แล้ว
“อือ”สะดุ้งเฮือกเมื่อพบว่าในผ้าห่มมีร่างอุ่นๆ ของใครในนั้นอีกทั้งมือเหนียวราวกับหนวดปลาหมึกกอดรัดเขาไว้แน่นผงกศีรษะมองหน้าก็รู้ว่านี่คือมีมี่ นางมานอนที่นี่ได้อย่างไร“มูมู่มาให้กอดหน่อยจะหนีไปไหน”มีมี่เองก็ครึ่งหลับครึ่งตื่นคิดว่ากำลังกอดแมว อ๋องหรงแกะมือเหนียวออกแต่ไม่สำเร็จ“หือ กอดนิดกอดหน่อยทำเป็นโมโห พรุ่งนี้ไม่ต้องกินเปียกเลยนะ” บนงึมงำอ๋องหรงเป่ยหรางใจเต้นตึกตัก จะว่าไปคืนนั้นจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นด้วยซ้ำแต่ทำไมพอโดนนางกอดอ้อมกอดอบอุ่นนี้กลับรู้สึกแปลกๆ ใจก็เต้นไม่เป็นท่า ก็เขาไม่เคยแนบชิดหญิงใดมาก่อนต่างหาก แค่เพียงรอว่าสักวันได้ได้เผยความในใจกับองค์หญิงสามอวี่หนิง“ได้รับ1โอกาสพลังพิเศษ ทำให้ตัวร้ายใจสั่นอีกแล้วเย้ๆๆๆๆ”“นอนๆๆๆ ฉันง่วงแล้ว”ยกมือเกาที่คอให้อ๋องหรงตาก็ไม่ลืมอีกคนอยากจะปัดมือออกแต่พอเห็นดวงตาดำขลับที่หลับตาพลิ้มเคี้ยวปากจั๊บๆ ก็เลยสงสารไม่อยากปลุกปล่อยให้มี่มี่นอนกอดแบบนั้นมันก็รู้สึกดีไปอีกแบบ หากไม่รวมอาการใจเต้นตึกตักที่เป็นอยู่ริมฝีปากแห้งผากและรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่เขาเป็นบุรุษ ไม่สิจะเห็นแก่ตัวมากไปแล้วนางเป็นหญิงนี่จะมาทำแบบนี้นาง
last update최신 업데이트 : 2025-12-11
더 보기
ตอนที่10เวทย์หยั่งรู้
ไม่มีในบท นิยายเรื่องนั้นอ๋องหรงไม่ได้มาส่งใครไม่มีใครตามมาด้วยเพียงแค่กลับวังหลวงใกล้ชิดองค์หญิงสามโดยมีฝ่าบาทและเสวียนอี้คอยขัดขวางแสดงว่ามีมี่ถูกเพิ่มบทเข้ามาแน่ๆแล้วฉานเป็นตัวอะไรวะ“ได้ได้ได้ ฉันจะดูแลตัวเองท่านเองก็ระวังตัวต่อจากนี้จะต้องพบเจออุปสรรคมากหน่อยแต่อย่ายอมแพ้นะ..สู้สู้ อืมลืมบอกไปหากมีอะไรที่ไม่เข้าใจหรือหาทางออกไม่ได้ก็มาปรึกษาได้นะข้าช่วยได้จริงๆ นะ”ในฐานะคนคุ้นเคยมีมี่อดที่จะรู้สึกใจหายไม่ได้แค่ไม่กี่วันที่ใช้เวลาเดินทางร่วมกันมารู้สึกว่าอ๋องหรงคนนี้มีบางอย่างที่แบกไว้หนักอึ้งทีเดียว“ข้าไม่มีอะไรให้เจ้าช่วย เพราะข้าช่วยอะไรเจ้าไม่ได้”เหลือบตามองขันทีอาวุโสที่ถือพานเดินมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ต้อนรับองค์หญิงเก้าซวี่หลินเข้าสู่ตำหนักเหมยฮวา…..เตรียมการถวายตัววววว” มีมี่ยืนตัวแข็งทื่อ นี่มันเรื่องอะไรกัน เดิมคิดว่านี่คือวิกฤติของอ๋องหรงแต่ตอนนี้เป็นวิกฤติของมีมี่ไปเสียแล้ว ถวายตัวอะไรกันใครจะถวายตัวฉันไม่ใช่องค์หญิงเก้าแต่จะปฏิเสธอย่างไรได้เสื้อผ้าหน้าผมก็องค์หญิงเก้าซวี่หลินทั้งหมดหันมองอ๋องหรงสบตาคมที่เฉยชานั้น เหมือนจะขอร้องให้ช่วย แต่กลับถูกนางกำนัลกับขันทีล็อ
last update최신 업데이트 : 2025-12-12
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status