5

ได้ยินดังนั้น เธอถอนหายใจ “หิวน้ำไหมคะ เดี๋ยวเอยไปหยิบขวดน้ำให้”

เขาส่ายหน้า โบกมือที่สวมถุงมืออยู่ เพราะปกติทิว‍เขาจะขี่บิ๊กไบก์คันแพง จึงมักเห็นเขาแต่งตัวแบบนี้ เครื่องแบบเสมอต้นเสมอปลายนั่นคือสวมแจ็กเกตกันลม กางเกงยีนบ้าง กางเกงหนังบ้าง รองเท้าบูตหนังไม่ก็ผ้าใบ เธอได้ยินว่าเขาเคยแข่งรถด้วย แต่นานมาแล้ว

ทิว‍เขากับเดช‍คุณเป็นลูกคนรวยทั้งคู่ แต่อาชีพของทิว‍เขาทำอะไรนั้น เธอไม่เคยรู้เลย เดช‍คุณบอกว่าเขามีธุรกิจของตัวเอง และมักไป ๆ มา ๆ แบบนี้ เจ้า‍เอยได้แต่สงสัยว่าเป็นพวกลงทุนคริปโตหรือเปล่า

“ไม่เอา พี่รีบ เอยเข้าไปเถอะ หรือเอยอยากไปหาไอ้คุณไหมล่ะ พี่จะพาไป” เขาถาม “เดี๋ยวนี้ไม่เห็นมาร้านหมอนั่นเลย”

“พี่คุณทำงานนี่คะ เอยจะไปกวนทำไม”

“แฟนไปหาแล้วจะทำไมล่ะ น้องก็ใจดีแบบนี้ ไปเฝ้ามันบ้างดิ  ลูกค้าสาว ๆ เยอะแยะ”

“พี่คุณไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกค่ะ” ก่อนจะปรายตาตำหนิเล็กน้อย อยากจะบอกว่าไม่ใช่พี่สักหน่อย

เพราะเขาไม่เปิดหน้า เลยได้ยินเสียงดังเฮอะเบา ๆ

“ให้เอยไปเฝ้าคนทำงานทำไมล่ะคะ” เธอตอบพลางหัวเราะขำขัน “พี่คุณไม่ใช่คนเจ้าชู้สักหน่อย”

สุดท้ายได้ส่งสายตามองคนตรงหน้าเป็นเชิงตำหนิมากกว่า

“หรือพี่รู้อะไรมา”

เขาได้แต่ส่ายหน้า “แค่เห็นไม่ได้ไปเฉย ๆ งั้นรีบเข้าไปสิ” ทั้งยังดันไหล่เธอ

เจ้า‍เอยพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนไขกุญแจเปิดประตูห้อง เธอยกมือไหว้อีกที เขารับไหว้แล้วยังคงรอ จนปิดประตูล็อก ได้ยินเสียงคนเดินไป เจ้า‍เอยมองตามตาแมวเห็นว่าเขาไปแล้วเลยถอนหายใจ

อาจเป็นเพราะทิว‍เขามักพูดจาไม่ค่อยอ่อนหวานแบบเดช‍คุณ พูดสั้น ๆ ไม่ค่อยชวนคุย เธอเลยไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไร อาจจะไม่ค่อยชอบเธอเท่าไรหรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่แฟนก็บอกว่าเขาเป็นคนเช่นนี้ อันที่จริงไม่มีอะไรเลย

ส่วนความรักของเธอกับเดช‍คุณเริ่มต้นอย่างไรงั้นหรือ

ขอเล่าหน่อย

เมื่อสองปีก่อน เพื่อนในแผนกคนหนึ่งลาออก หัวหน้าจึงเลี้ยงอำลาโดยการพาไปร้านเหล้าบรรยากาศดี ที่นั่น เธอได้เจอกับเดช‍คุณ ตอนแรกเขาออกมารับออร์เดอร์ ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าของร้านมาเอง แต่ซุบซิบว่าเด็กเสิร์ฟหล๊อหล่อ เธอเห็นเขามองอยู่ตลอด จนเมื่อเจ้า‍เอยรับหน้าที่ไปเช็กบิลเบิกบริษัทตามนิสัยเบ๊ประจำแผนก ถึงได้พูดคุยกัน เดช‍คุณเลยรู้ว่าเธอทำงานที่ไหน

เชื่อไหมว่าหลังจากวันนั้น เขาไปดักรอว่าเธอจะเดินออกจากตึกตอนไหน ตอนเจออีกครั้ง แน่นอนว่าเจ้า‍เอยตกใจ แต่เขาก็รีบบอกว่าไม่ได้จะพยายามเป็นสตอลก์เกอร์ แค่อยากรู้จักและขอติดต่อ รวมทั้งให้นามบัตร เธอจึงรู้ว่าเขาเป็นเจ้าร้านเหล้านั้นเอง

ทั้งอาชีพและธุรกิจที่ข้องเกี่ยวนั้นต่างกันมาก เดช‍คุณสารภาพว่าเห็นเธอนั่งตาปรือคล้ายจะหลับ ไม่ดื่มเหล้าอยู่คนเดียว แต่ก็พยายามคอยดูแลทุกคน เขาเลยประทับใจ เมื่อลองคบหา เธอพบว่าแม้เขาทำร้านเหล้าก็จริง แต่นิสัยสุภาพอ่อนหวานมาก ดูแลเอาใจใส่ดี ให้เกียรติ ที่บ้านเขาก็ชอบ เพราะคุณแม่ของเดช‍คุณบอกว่าดวงเธอสนับสนุนเขา

พอเธอเล่าเรื่องที่บ้านให้ฟัง รวมถึงให้เขาไตร่ตรองเรื่องฐานะ เขาก็บอกว่าครอบครัวไม่ได้ไฮโซอะไร ก็แค่มีเงินลงทุนทำธุรกิจ ไม่ถึงกับเป็นเศรษฐีร้อยล้านหรอก พ่อเขาก็เป็นนายพลมาก่อน ส่วนมารดาเป็นเจ้าของร้านทอง แค่มรดกเยอะ

กลุ่มเพื่อนของเขาก็ต่างจากเธอ เพราะแม้เดช‍คุณจะบอกว่าไม่ใช่ไฮโซ แต่เหล่าเพื่อนฝูงก็นับว่าเป็นพวกชนชั้นกลางไปทางสูงทั้งนั้น จบนอกกันทั้งกลุ่ม ลูกหลานเจ้าของร้านอัญมณีบ้าง เจ้าของโรงเรียนอินเตอร์บ้าง เพื่อนสาวบางคนก็เน้นลงทุนในหุ้น แต่งงานกับคนสถานะเดียวกัน กลายเป็นแม่บ้านสวย ๆ เดินชอปปิงเก๋ ๆ นั่งรอเงินปันผลหลักล้านในแต่ละปี

ส่วนเจ้า‍เอยนั้นมาจากน่าน ครอบครัวชนชั้นกลางธรรมดา พ่อเปิดร้านทำกรอบรูปที่ยังขายดีจนถึงวันนี้ เพราะงานของพ่อนั้นเรียบร้อย ราคากำลังดี สมัยนี้หาร้านยากด้วย ต่อมาพี่ชายก็มาช่วยทำงานต่อ จนแต่งงานก็มาทำเต็มตัว ส่วนภรรยาตั้งแผงขายขนมหวานข้างหน้าเสริมอีก เรียกได้ว่าไม่ลำบากนัก แต่ก็ไม่ได้อนุญาตให้ใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อ

จะมีเจ้า‍เอยที่หนักหน่อย น้องสาวอย่างเจ้า‍นางรับราชการครู พอแต่งงานกับครูด้วยกันก็ประจำอยู่จังหวัดเดียวกัน ค่าครองชีพไม่สูงมากนัก ส่วนเจ้า‍เอยยังคงทำงานในกรุงเทพ ค่าครองชีพค่อนข้างแพง

ใครจะนึกว่าวันหนึ่งเดช‍คุณจะมาหลงรัก ทั้งที่มีชีวิตต่างกัน เธอทำงานเช้า เขาทำงานดึก เผลอ ๆ คบกันจนสองปีก็พร้อมเข้าประตูวิวาห์ เรียกได้ว่าเหมือนฝัน

พอตอนดึก เธอโทรหาแฟนหนุ่มอีกครั้งเพื่อพูดคุยเรื่องงานแต่ง เพราะอีกแค่สามวันเท่านั้น เดช‍คุณก็รับคำว่าจะเคลียร์งานมาตรวจสอบความเรียบร้อยก่อนถึงวันงานแน่นอน

ซึ่งเขาก็มาหาทันที

แล้วแบบนี้จะให้เธอสังหรณ์อะไรได้อีก

เห็นคำว่าสัญชาตญาณผู้หญิงมันแรง อาจใช้ไม่ได้กับเจ้า‍เอย เพราะเธอไม่อาจสัมผัสได้เลย หรือเป็นเพราะความรักบังตา เธออยากเป็นเจ้าสาวมากจนมองข้ามรายละเอียดเล็กน้อยไปทั้งหมดกันแน่?