공유

10

last update 게시일: 2026-05-11 20:45:59

ไม่นาน แม่ของเดช‍คุณไปถึงห้องเจ้าสาว เดินเข้ามาในห้องอย่างมั่นใจ พร้อมทั้งส่งสายตาดุดันไม่ให้รุ้งพรายพูดอะไร พอเห็นเจ้า‍เอยหันมาก็รีบเดินไปจับมือ ด้านข้างมีเจ้า‍นางที่แต่งตัวเป็นเพื่อนเจ้าสาวเสร็จแล้วเช่นกัน งามละมุนด้วยกันทั้งพี่ทั้งน้อง

“ลูกเอย ลูกเอยของแม่สวยจัง”

“ขอบคุณค่ะคุณแม่” เจ้า‍เอยยกมือไหว้งดงาม

 บัดนี้เธอแต่งตัวชุดไทยเสร็จเรียบร้อย ผมเกล้าขึ้นแล้วติดดอกไม้ พอสวมสไบสีเงินแล้วงามอย่างกับนางในวรรณคดี ผิวขาวเปล่งปลั่งเนียนไปหมด ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มก็ขับให้เธอโดดเด่นสมเป็นเจ้าสาวที่สมควรมีความสุขที่สุด

สิ่งที่เจ้า‍เอยรู้ แต่รู้ไม่สุด นั่นคือแม่ของเดช‍คุณเชื่อเรื่องฤกษ์ยามและดวงยิ่งกว่าสิ่งใดทั้งหมด ยิ่งหมอดูเจ้าประจำบอกว่าดวงของเจ้า‍เอยนั้นส่งเสริมสามี เป็นดวงนางแก้วแสนเลิศเลอ เธอยิ่งอยากได้ลูกสะใภ้ที่มาเสริมบารมีลูกชาย จึงรักและเอ็นดูแต่แรก พลอยให้เจ้า‍เอยโล่งใจที่ว่าที่แม่สามีต้อนรับ

ไม่มีใครคาดคิดว่าความเชื่อนี้ได้เสริมให้งานแต่งวันนี้เป็นหายนะยิ่งกว่าเดิม

เมื่อลูกชายหายไป เธอไม่ยอมให้ยกเลิก แต่จะต้องตามตัวปัญหากลับมาในงานให้ได้ จึงสวมกอดแล้วบอกเจ้าสาวดั่งให้คำมั่น ไม่ต่างจากหลอกลวงผลักไสให้เจ้า‍เอยเดินต่อไปยังเส้นทางแห่งความอับอาย

“ไม่ว่าอย่างไร ลูกเอยก็ต้องเป็นสะใภ้ของแม่”

หญิงสาวสับสน แต่ก็ยังไม่เอะใจ “พี่คุณเป็นอย่างไรบ้างคะ เดี๋ยวพวกเราต้องลงกันแล้ว”

“คือ...เอย...”

ว่าที่แม่สามีจับมือเจ้าสาว ขัดไม่ให้เพื่อนเจ้าสาวชิงพูด “ลูกเอยคงต้องทำพิธีเช้าไปก่อนน่ะจ้ะ เราสองคนก็เลือกจัดง่าย ๆ นี่เนอะ มีแต่คนกันเอง ช่วงเช้าคงไม่เป็นไรถ้าจะมีเจ้าสาวคนเดียว”

“เอ๊ะ จะดีหรือคะ” รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าเจ้า‍เอยทันที “เกิดอะไรขึ้นคะ พี่คุณเป็นอะไร ทำไมเอยต้องทำคนเดียว ไหนว่าโอเคไงคะ”

“คือ...จริง ๆ คุณท้องเสียจ้ะ ท้องเสียหนักเลย เหมือนเพื่อนหนูก็ท้องเสียด้วย” เธอโกหกหน้าตาย “แต่เขาไม่ยอมเลิกงาน”

“คุณป้า!” รุ้งพรายตะลึง แต่ถูกผู้ใหญ่มองตาเขียว

“ฤกษ์นั้นสำคัญ อย่างไรช่วงไหว้พระมีแต่คนกันเอง ตอนมอบแหวนรับไหว้เนี่ย ก็...ไหว้กันเองก็ได้ ลูกเอยเข้าใจแม่เนอะ”

“เอา...งั้นหรือคะ” เจ้า‍เอยเริ่มหน่วงในท้อง สังหรณ์ประหลาดขึ้นมาอย่างไรไม่รู้ มีด้วยหรือให้เจ้าสาวไหว้เองไปก่อน แต่จะบอกว่ามีแต่คนกันเองก็ใช่ เพราะไม่มีแขกผู้ใหญ่อื่นอีก เหล่าเพื่อนฝูง เพื่อนร่วมงานวงนอกจะมาในงานเลี้ยงช่วงประมาณสิบโมงถึงบ่าย

“นะจ๊ะ แม่ไปดูลูกชายตัวดีก่อน อ่อนแอเหลือเกิน แต่ไม่ยอมล้มเลิกงานหรอก” เธอแสร้งหัวเราะแล้วจิกแขนรุ้งพรายลากออกไปด้วย “หนูมาด้วยจ้ะ”

“อ้าว คุณป้า”

เจ้า‍นางมองหน้ากับพี่ “แปลกนะ”

“นั่นสิ ถ้าพี่คุณอาการหนัก พี่ว่าเราควรเลื่อนนะ”

“แต่คุณป้าไม่ยอมเลย ทำไงดี” ทั้งสองจับมือกัน แต่ออร์แกไนเซอร์สาวได้เร่งให้พวกเธอออกไปทำพิธีต่อเพียงลำพัง เพราะถูกแม่ฝ่ายชายกำชับไว้ ว่าถ้าไม่มีงานเกิดขึ้นก็จะไม่จ่ายส่วนที่เหลือ

เมื่อพ้นจากห้อง รุ้งพรายก็ถูกต่อว่าไม่หยุด “จะทำลายฤกษ์หรืออย่างไร เรื่องนี้ตกลงกันได้ งานสำคัญคือช่วงแขกภายนอก เดี๋ยวแม่ตามลูกชายมาแต่งด้วยแน่นอน ถ้าหนูพูดอะไรไป ค่าเสียหายวันนี้ ป้าไม่รับผิดชอบ เพื่อนของหนูจะจ่ายทั้งหมดไหวหรือจ๊ะ”

“แต่มันไม่ถูกนี่คะ เจ้าบ่าวไม่ได้ท้องเสีย เขาหายไปเลย ถ้าเกิดเริ่มงานแล้วไม่มีเจ้าบ่าว คนที่เสียคือเพื่อนของหนูนะคะ ยิ่งตอนนี้แขกยังไม่มา เรายังแก้ได้ทัน”

“ก็ทำตามป้านี่แหละ ยังไงเจ้าบ่าวก็จะต้องมา” หญิงชราบีบแขนย้ำแล้วเดินออกไป ไม่ลืมหมุนตัวชี้หน้า “ถ้างานสะดุด เธอต้องรับผิดชอบนะ”

“เชี่ยแล้วไง” รุ้งพรายกัดฟัน “อีอร อย่าให้เป็นอย่างที่คิดแล้วกัน”

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • ดามใจเจ้าเอย   51

    เด็กชายวัยหกขวบ นัยน์ตาคมแบบผู้เป็นพ่อชูมือขึ้น ด้วยความเป็นเด็ก วงหน้าจะยังกลมมน แก้มยุ้ยน่ารัก สายตาของเขาจับจ้องเด็กหญิงวัยอ่อนกว่าสองปี เธอมีผมสีดำหยักศกเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลแบบคุณพ่อ แต่รูปตาเรียวดั่งอัลมอนด์แบบคุณแม่ เด็กหญิงรีรอดูลังเลที่จะสไลด์ลงมา“ลงมาเลย พี่รอรับน้องอยู่ ไม่ต้องกลัวนะ”“ตะ แต่น้องกลัวนี่นา”“ไม่ต้องกลัว พี่อยู่นี่ไง”“พี่ต้องรับน้องนะ”“รับสิ”เด็กหญิงพยักหน้าแล้วกลั้นใจสไลด์ลงมา “ว้าว” แป๊บเดียวพี่ชายก็จับตัวให้หยุด เธอหัวเราะคิกคักเสียงน่ารัก “สนุกจัง”“ใช่ม้า งั้นไปเล่นอีกรอบ พี่ลงก่อนนะ” เด็กชายจับมือน้องสาวพาปีนขึ้นเครื่องเล่นผู้เป็นพ่อเป็นแม่นั่งมองลูกทั้งสองเล่นด้วยกัน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันสองคน เด็กชายมีชื่อว่าทิวไผ่ ส่วนเด็กหญิงชื่อขวัญเอย ทั้งสองนามสกุลพร‍พัน‍รบ เป็นลูกของทิว‍เขากับเจ้า‍เอย“หกปีแล้ว ไม่นึกว่าเวลาจะผ่านมาไวขนาดนี้” เจ้า‍เอยคุยกับสามี มือของเขาจับมือเธอแน่นเสมอมา แม้แต่ตอนนี้ ตอนคลอดทิว‍ไผ่ ทั้งสองหัวยุ่งกันเลยทีเดียว แถมยิ่งโตยิ่งเหมือนพ่อ ขนาดที่ว่าพ่อแม่ของทิว‍เขาบ่นว่าทำไมไม่ได้อุปนิสัยมารดา พอเริ่มคลาน เริ่มวิ่งได้ ทีนี้ได้ตัว

  • ดามใจเจ้าเอย   50

    แสงตะวันสาดส่องเข้าหน้าต่างในห้องแต่งตัว หากเดินออกมาชมทิวทัศน์ด้านนอกริมระเบียง จะเห็นขุนเขาเป็นเนินสีเขียว ด้านล่างมีสวนดอกไม้อวดสีสันสดใสงดงาม ลมเย็นเบาสบายพัดผ่านจนม่านโปร่งปลิวไสว เจ้า‍เอยเดินออกจากห้องแต่งตัวมายืนยังจุดนี้ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับตากล้องที่มาเก็บรูปก่อนเริ่มงานชุดเจ้าสาวสีขาวตัวนี้ต่างจากตัวแรกที่เธอสวมใส่ อีกทั้งยังเป็นชุดเย็บใหม่ที่เจ้าบ่าวซื้อให้เลย เป็นกระโปรงยาวเรียบ ๆ แต่ปักเย็บประณีต หากเทียบกับกำลังทรัพย์ของเจ้าบ่าวแล้ว ทิว‍เขานั้นมีฐานะมากกว่าเดช‍คุณแน่นอน ถึงอย่างนั้น ฝ่ายครอบครัวศิ‍ลา‍คำไม่ได้ขอสินสอดเลย แต่ทางบ้านพร‍พัน‍รบก็มอบของขวัญให้มากมายเพื่อต้อนรับสะใภ้พวกเขาดีกับเธอมาก ดีจนเหมือนฝัน ดีจนที่เมื่อเธอแต่งตัวเสร็จ เจ้า‍เอยแอบหยิกตัวเองอยู่หลายทีพิธีในงานจัดเรียบง่าย วันก่อนทำบุญตักบาตรแล้วกราบไหว้บิดามารดา วันนี้เป็นวันเลี้ยงฉลอง เมื่อประตูอีกบานเปิด เจ้าบ่าวในชุดสีดำสูงสง่ายืนตะลึง จากที่มักมีผมยุ่งตลอด วันนี้พอปัดเสยขึ้น ทิว‍เขาดูหล่อเหลาราวกับราชนิกุล สายตาคมไม่ได้หลุกหลิกแม้แต่น้อย กลับจับจ้องเพียงแต่เจ้าสาวในชุดขาวจะไม่ให้เขาตะลึงได้อย่างไร

  • ดามใจเจ้าเอย   49

    นับถอยหลังวันแต่งงานที่แท้จริง กระชั้นชิดเข้ามาเรื่อย ๆ เพื่อนร่วมงานร่วมอวยพรและขอให้งานผ่านไปอย่างราบรื่น เธอขออภัยที่ไม่อาจชวนได้ทุกคน“โธ่ ๆ ถ้าเกิดจบไม่ดีเหมือนครั้งก่อนก็แย่ เข้าใจนะ” พัช‍ราเข้ามาจับไม้จับมือ “หวังว่าจะผ่านไปด้วยดี ไม่มีเจ้าบ่าวตัวแทนอีกนะจ๊ะ”เจ้า‍เอยฉีกยิ้มเสแสร้งอย่างเป็นงาน ถึงอย่างนั้น ร่องรอยริษยาปรากฏผ่านดวงตาของเพื่อนร่วมงาน เธอจึงไม่ได้ตอบโต้ ปล่อยให้อีกฝ่ายจมอยู่กับไฟอิจฉาต่อไป“เกรงใจทุกคนน่ะค่ะ งานจัดที่เขาใหญ่ด้วย เอยเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะสะดวก”“ครั้งนี้ไปฮันนีมูนเลยนี่ พี่ว่าสมบูรณ์แล้วล่ะ” รุ่นพี่ในที่ทำงานเอ่ยเข้าข้าง “ครั้งนี้ได้แต่งกับคู่ตัวจริง ไม่มีทางเหมือนครั้งก่อนแน่นอน โชคดีแล้วล่ะเจ้า‍เอย”“ขอบคุณนะคะ”“บางคนปากไม่ดี อิจฉาน่ะแหละ เห็นเจ้า‍เอยมีคนดามใจไวไม่พอ ยังหล่ออย่างกับเจ้าชาย”พัช‍ราร้อนตัวแทรกทันที “เจ้าชายเลยเหรอคะ ลุคแบบนั้น”“ลุคแบด ๆ พวกนี้เผ็ดนะคะคุณน้อง” พี่สอง รุ่นพี่ที่เจ้า‍เอยฝากให้ช่วยเลือกชุดไบเกอร์สาวมาให้ตอบโต้ ทั้งยังขยิบตารู้กัน“ฮอตเนิร์ดก็ร้อนแรงค่ะ” พัช‍ราเถียง“จะว่างั้นก็ได้ค่ะ ใครจะไปรู้เนอะ” พี่สองหันมาพยั

  • ดามใจเจ้าเอย   48

    ตอนกลางคืน หลังจากทิว‍เขาเดินสวมผ้าขนหนูเดินออกจากห้องน้ำ กำลังเช็ดที่ยังเปียกหมาด ๆ กลับพบเจ้า‍เอยยืนรอในชุดนอนสีดำซีทรูสุดวาบหวิว มีสายรัดลูกไม้ตรงเอวกับต้นขา“ของขวัญสุดท้ายค่ะ” เธอยืนเอียงคอเอามือไพล่หลังแค่นี้เขาคำรามในคอ “น้องเอย พี่ชอบมากเลยครับ เพราะงั้น...”สามีสุดหื่นเตรียมพร้อมจะจับคุณภรรยากินให้หนำใจในทันที แต่เจ้า‍เอยคล้ายรู้ทัน หยิบไม้แขวนเสื้อดันออกอกยืนอยู่ เขาได้แต่ทำเสียงครางหงิง“ไม่เอาสิคะ ยังไม่ได้ให้เลย”“ก็พี่กำลังจะแกะ”“จุ๊ ๆ” เธอยกนิ้วขึ้น เจ้า‍เอยแอบไปศึกษาจากบทความ รวมถึงกรุ๊ปที่เขาเม้ามอยกันเรื่องบนเตียง ว่าผู้ชายชอบอะไรบ้าง อย่างทิว‍เขานั้น ไม่รู้ว่าเขาชอบเห็นภรรยาแต่งตัวคอสตูมหรือไม่ จึงเลือกชุดนอนแบบไม่ได้นอนแทน ทั้งยังจะลองทำสิ่งตัวเองยังไม่เคยทำให้เขาด้วยเจ้า‍เอยเดินไปหา ลูบมือจากหน้าอกของเขาจึงมาถึงผ้าขนหนู เห็นลูกกระเดือกของทิว‍เขาขยับ“น้องเอย อย่าทดสอบความอดทนของพี่นะ”เขาเหมือนกับเสือร้ายที่พร้อมขย้ำ โดนยั่วยวนขนาดนี้ เขาอยากจะอุ้มเธอแล้วปล้ำบนเตียงจนถึงเช้าเลย คอยดูเถิด“ต้องใจเย็นสิคะ” เธอบอกแล้วกระตุกผ้าขนหนูของเขาจนมันหล่นกองกับพื้น อวดร่าง

  • ดามใจเจ้าเอย   47

    หลังจากนั้นวันนั้น ทิว‍เขากับเจ้า‍เอยได้ไปจดทะเบียนสมรสที่เขตอย่างเป็นทางการ เหลืองานแต่งที่จะจัดขึ้นที่เขาใหญ่เจ้า‍เอยรู้สึกว่าทิว‍เขาทำตัวเป็นแมวน้อยมากกว่าโกลเด้นมากขึ้นทุกวัน ทั้งอ้อนทั้งเข้ามากอดรัดออเซาะตลอด อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ขัดใจหรอก กลับชอบใจด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าภีมคุยกับจูเน่ถึงไหนกันแน่ แต่ได้ยินว่าหญิงสาวบินกลับไปออสเตรเลียเรียบร้อยแล้ว“จะว่าไป พี่ภีมกับพี่ริ‍ชาร์ดไม่มีแฟนเหรอคะ” เธอถามทิว‍เขาขณะเขามาส่งเธอไปทำงาน“ริ‍ชาร์ดมี แต่แฟนเรียนป.เอกอยู่เมืองนอก”“อ้อ คนไทยหรือคะ”“คนไทยสิ” เขาค่อย ๆ เปลี่ยนเกียร์จอด “ส่วนภีม มันปิ๊งสาวอยู่ แต่ยังไม่กล้าจีบ”“ทำไมคะ”“ไม่รู้มัน” เขายักไหล่แล้วหอมแก้มเธอ “ตอนเย็นมารับเหมือนเดิมนะครับ”“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้ม “วันนี้เอยมีของจะเซอร์ไพรส์ด้วยนะ” บอกแล้วเปิดประตูลงไปเลย ทิว‍เขาที่รอฟังเลยได้แต่รอเก้อ“แบบนี้ค้างสิครับ น้องเอย” เขาตะโกนผ่านกระจก แต่เจ้า‍เอยเพียงโบกมือ ยิ้มหวานอย่างเดียวแท้จริงแล้ว เจ้า‍เอยอยากเป็นฝ่ายให้บ้าง เธอคิดว่ารับจากทิว‍เขามาเยอะ ทั้งแรงสนับสนุนทางกายและทางอารมณ์ เสียงนินทาซุบซิบเกี่ยวกับวันงานแสนโกลาหลเบาลง เมื่อ

  • ดามใจเจ้าเอย   46

    ทิว‍เขาถูกประคองออกมาจนถึงลอบบีโรงแรม เดช‍คุณกับริ‍ชาร์ดวางตัวเพื่อนลง เขาแสร้งร้องโอดโอยอยากให้เจ้า‍เอยเอาใจ“โอย พี่เหมือนเดินไม่ไหวเลย”“งั้นหรือคะ นี่พี่จูเน่ทำอะไรกันแน่เนี่ย”“มันสำออย” ริ‍ชาร์ดชี้ “ตอนเดินลงมา มันก็ยังเดินได้ กะอีแค่แผลถลอกนิดเดียว น้องเอยอย่าตกหลุมพราง”“แม่ง” พลันก็ยกเท้าเตะเพื่อน“นั่นไง”เจ้า‍เอยยิ้ม เธอนั่งลงข้าง ๆ สามี ดีที่จับใส่เสื้อผ้าคลุมแล้วแต่ยังไม่เรียบร้อย จึงช่วยติดกระดุมให้“ทำไมพี่จูเน่เล่นแรงขนาดนี้คะ ต้องถึงกับชอร์ตไฟฟ้าเลยเหรอ พี่จะแจ้งความไหม”เขานิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “พี่ว่าภีมคงทำให้เธอเข้าใจแล้วล่ะ แล้วทำไมถึงมากันหมดได้”“น้องเอยโทรไปหาไอ้ภีม พวกเราก็เลยโดนเรียกมาด้วย พอเห็นรูป พอดีไอ้ริ‍ชาร์ดจำได้ว่าที่ไหน” เดช‍คุณเล่าให้ฟัง ชั่วแวบหนึ่งที่เขาสบตากับเจ้า‍เอย ก่อนจะละสายตาไปทางอื่น “นั่นแหละ พวกเราก็เลยรีบมา ไม่รู้ว่าจูเน่จะบ้าขนาดนี้”“เฮ้ย ทำไมแกจำได้วะ ไอ้ริช เคยมากับใคร” ทิว‍เขายังมีอารมณ์แซวเพื่อน เลยโดนริ‍ชาร์ดเตะเบา ๆ“เงียบไปเลย คุณมึง”“แล้วทำไมต้องขนาดนี้ด้วย เอยฟังแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ไม่เข้าใจ”“จูเน่น่ะ ไม่เคยโดนปฏิเสธ

  • ดามใจเจ้าเอย   12

    บนเวทีนั้น เจ้า‍เอยใช่ว่าจะไม่รู้สึกว่าทุกอย่างพิลึกพิกลไปเสียหมด บรรยากาศปราศจากความสุขจนเธอยิ้มไม่ออกแล้ว เมื่อถึงช่วงเซ็นเอกสาร ตัวเธอเซ็นไปก่อน แต่เดช‍คุณกลับกำปากกาแน่น ไม่รู้เพราะอะไรถึงไม่ยอมจรดนามลงไปสักทีเพราะเหตุใดหัวใจของเธอถึงได้เต้นเร็วนัก หวาดกลัวกับบางสิ่ง แค่เห็นสายตาแขกมอ

  • ดามใจเจ้าเอย   11

    เพราะแม่ของเดช‍คุณกลัวคนทำลายฤกษ์แต่งงานของลูกชาย เธอจึงจัดการทั้งโทรทั้งส่งข้อความขู่ ไม่นานนัก เดช‍คุณโทรกลับมาบอกสั้น ๆ ว่ากำลังกลับไป เธอเลยสบายใจ บอกเพื่อนเจ้าบ่าวว่าเดช‍คุณกำลังกลับมา พอพูดแบบนี้ ก็หาข้ออ้างเลื่อนไม่ได้“เดช‍คุณอาจตื่นเต้นน่ะ” พ่อของเขากล่าว “เจ้าหมอนี่ไม่เคยคิดเรื่อ

  • ดามใจเจ้าเอย   9

    เจ้า‍เอยตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่งเพื่ออาบน้ำล้างหน้า พอตีห้า รุ้งพรายมาเคาะประตู บอกว่าอรพลินยังไม่ตื่น แต่ตัวเธอนั้นแต่งตัวรอแล้ว เหลือทำผมกับแต่งหน้านิดหน่อย เลยจะมาช่วยกันแต่งในห้อง ภายหลัง น้องสาวอย่างเจ้า‍นางก็เข้ามาช่วยอีกคนเจ้า‍นางตามเข้ามาทีหลังพร้อมกับอาหารเช้าง่าย ๆ ที่โรงแรมจัดเตรี

  • ดามใจเจ้าเอย   8

    ดึกคืนนั้น เจ้า‍เอยนั่งอยู่ในห้องนอน โดยมีพี่ชายกับน้องสาวนั่งอยู่เป็นเพื่อน ทั้งสองต่างพูดคุยเรื่องครอบครัว รวมไปถึงเรื่องของพ่อกับแม่ที่ผ่านไปแล้วด้วย“ถึงแม้พ่อจะเป็นแบบนี้ แต่ตอนนางแต่งงาน พ่อก็เข้ามาสวมกอดแล้วบอกยินดีด้วยนะลูก” เจ้า‍นางเล่าประสบการณ์ของตัวเอง “ชั่วเวลานั้น เหมือนได้พ่อกลับคืนมา

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status