LOGINShare
6
publish date:
2026-05-06 11:34:50หนึ่งวันก่อนวันแต่งงาน
เดชคุณเป็นหนุ่มวัยสามสิบสี่ ตามสไตล์สายเลือดไทย-จีนและดูแลตัวเอง หมั่นเข้ายิม ดูแลผิวพรรณ ใครเห็นก็นับเป็นตัวอย่างของลำดับอายุแบบใหม่ ที่ว่าวัยนี้ยังวัยรุ่นอยู่ ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังดูโตกว่าเจ้าเอยที่อายุสามสิบสอง ด้วยบุคลิกภูมิฐาน แต่งตัวแบบโอลด์มันนี่ พอเดินควงแขนกับสาวเหนือร่างบาง แต่งหน้าอ่อน ๆ สวมชุดหวาน ๆ อวดผมสีดำสลวยกับดวงตาสีนิล ดูเข้ากันราวกับกิ่งทองใบหยก
“วันนี้เอยน่ารักจัง” เดชคุณจับแก้มเธอเบา ๆ
ทันใดนั้น ออร์แกไนเซอร์ได้กลับมาสอบถามว่าทุกอย่างเรียบร้อยหรือไม่ เจ้าเอยรีบพยักหน้า ส่วนเดชคุณหัวเราะในลำคอ “เจ้าสาวว่าอย่างไรก็อย่างนั้นครับ”
ก่อนวันงานซึ่งก็คือวันนี้ ครอบครัวของทั้งสองมาพักที่โรงแรม โดยจะมีเพื่อนเจ้าสาวกับเพื่อนเจ้าบ่าวด้วย ส่วนนี้เดชคุณจัดการให้ก่อน เพราะมีส่วนลดกับคนที่สนิทกัน ก่อนหน้านี้ทั้งสองพาครอบครัวขึ้นห้องแล้ว นี่ก็ลงมาตรวจสอบรายละเอียด
พอออร์แกไนเซอร์ปิดแฟ้มก็แสดงความยินดีอีกรอบ เจ้าเอยยอมรับว่าตื่นเต้นมาก
เดชคุณจับมือเธอ ทว่ามือของเขากลับเย็น “เอยตื่นเต้นมากเลยใช่ไหม แต่คืนนี้ต้องนอนหลับนะคะ จะได้ตื่นมาสวย ๆ”
“ค่ะ” เธอพยักหน้า “อย่างไรก็เตรียมมาส์กหน้ามาตั้งหลายห่อ”
เขายิ้มแล้วหอมหน้าผากเธอ “น่ารักจังเลย น่ารักจนพี่ไม่...”
“ทำไมคะ”
เขาส่ายหน้า “แล้วจะไม่จ้างช่างที่คุณวิเสนอหรือครับ จะแต่งหน้ากับทำผมเองเลยเหรอ”
เจ้าเอยพยักหน้า “ค่ะ ตอนรับปริญญาหรือไปงานไหน เอยก็ทำเองหมดเลย ไม่ต้องใช้ของแพงมากก็ได้ ตัดงบไปได้เยอะ เชื่อมือเอยนะคะ ยังมีรุ้งกับอรอีก โดยเฉพาะอร พี่ก็รู้ว่ามือวิเศษของอร คงเสกหน้าของเอยให้สวยได้”
เดชคุณลูบแก้มเธอ หากแต่รอยยิ้มดูเหน็ดเหนื่อย “เอยไม่ต้องกังวลนะครับ ไม่แต่งก็ยังสวย แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น...พี่จะคืนให้หมด”
“คืนทำไมคะ” เธอย้อนถาม ไม่เข้าใจสิ่งที่เขาพูด ได้แต่จับมือของเขาแน่น อธิบายด้วยความเกรงใจ “เราจะสร้างครอบครัวด้วยกันนี่คะ ขนาดบ้าน...พี่ยังให้เป็นชื่อเอย เอยจะรับอย่างเดียวไม่ได้หรอกค่ะ”
ว่าที่สามีพยักหน้า กระทั่งสายตาของเขามองเลยไป เจ้าเอยหันไปมองตาม จากนั้นฉีกยิ้มทันทีเมื่อเห็นรุ้งพรายกับอรพลิน เพื่อนสนิทตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยมาถึงเสียที
รุ้งพรายแต่งงานแล้ว แม้จะคลอดลูกมาแล้วหนึ่งคน ช่วงนี้หุ่นเริ่มเข้าที่เข้าทางเพราะลูกชายเข้าอนุบาล แถมยังมีแม่สามีนิสัยน่ารัก พอมีเวลาว่างเลยเข้ายิมเตรียมพร้อมสวมชุดเพื่อนเจ้าสาวเต็มที่ ดูจากกระเป๋า คงหอบข้าวของมามากมาย คืนนี้คงได้เตรียมพอกหน้าพอกตัวตามสูตรแน่นอน
ส่วนอรพลินนั้นเป็นแม่ม่าย เธอแต่งงานไวที่สุดในรุ่น แต่ชีวิตรักจบไวเช่นกัน ปัจจุบันเพิ่งหย่าขาดสามีได้หกเดือน ถึงอย่างนั้น ในสายตาของเจ้าเอย อรพลินที่เคยเป็นดาวคณะก็ยังเป็นดาวเหมือนเดิม แถมสวยขึ้นทุกปี อายุทำอะไรไม่ได้เลย เจ้าเอยมักมองเพื่อนคนนี้ด้วยสายตาชื่นชม ถึงจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แต่ก็จัดการชีวิตได้ดี อรพลินทำงานเก่ง เป็นเซลล์สาวที่ได้รางวัลทุกปี พอเลิกรากับสามี ก็ไม่ได้ทำให้เธออ่อนแอขึ้นเลย กับแกร่งขึ้นอีกต่างหาก
“รุ้ง อร” เธอลุกขึ้น สองสาวเดินเข้ามากอด
“ว่าไงจ๊ะ ว่าที่เจ้าสาว”
“ตื่นเต้นน่ะสิ” เจ้าเอยจับมือเพื่อนทั้งสอง
“พี่คุณตื่นเต้นไหมคะ” รุ้งพรายชะโงกหน้าถามว่าที่เจ้าบ่าว
“ตื่นเต้นสิครับ” เดชคุณตอบเขิน ๆ หากแต่เหลือบตามองหญิงสาวอีกคน ซึ่งเจ้าเอยกับรุ้งพรายไม่ได้สังเกตเลยสักนิด
ใบหน้าของอรพลินหมองลงเล็กน้อย เธอมีใบหน้าเล็ก ดวงตาโตงามดั่งกวาง จมูกโด่งรั้นธรรมชาติ ริมฝีปากเป็นกระจับ เรียกได้ว่าสวยน่ารักตั้งแต่เด็กยันโต ปราศจากร่องรอยศัลยกรรม พอเป็นสาวก็มีคนจีบมากมาย แม้เป็นม่ายก็ยังมีคนเข้าหาเรื่อยมา เพื่อนทั้งสองจึงค่อนข้างชินที่อรพลินได้รับความสนใจ จึงไม่ได้ใส่ใจว่าความสวยนี้ ยังดึงดูดว่าที่เจ้าบ่าวด้วย
“เดี๋ยวเราพาไปดูห้องนะ พี่คุณ” เจ้าเอยหันมามองอ้อน “เอยพาเพื่อนไปก่อนนะคะ”
“พาเพื่อนไปเถอะ เดี๋ยวพี่ไปเจอเพื่อนพี่ด้วย พวกนั้นคงมาช้ากว่า” เดชคุณอนุญาตอย่างใจดี
“ขอบคุณนะคะ” สาว ๆ ต่างยกมือไหว้ พอพวกเธอเดินออกไป เขากลับเดินไปยืนข้างหน้าต่าง ใจลอยด้วยความเหน็ดเหนื่อยใจ
เดชคุณพึมพำกับตัวเอง “ทำอย่างไรดี”
Latest chapter
ดามใจเจ้าเอย 51
เด็กชายวัยหกขวบ นัยน์ตาคมแบบผู้เป็นพ่อชูมือขึ้น ด้วยความเป็นเด็ก วงหน้าจะยังกลมมน แก้มยุ้ยน่ารัก สายตาของเขาจับจ้องเด็กหญิงวัยอ่อนกว่าสองปี เธอมีผมสีดำหยักศกเล็กน้อย ดวงตาสีน้ำตาลแบบคุณพ่อ แต่รูปตาเรียวดั่งอัลมอนด์แบบคุณแม่ เด็กหญิงรีรอดูลังเลที่จะสไลด์ลงมา“ลงมาเลย พี่รอรับน้องอยู่ ไม่ต้องกลัวนะ”“ตะ แต่น้องกลัวนี่นา”“ไม่ต้องกลัว พี่อยู่นี่ไง”“พี่ต้องรับน้องนะ”“รับสิ”เด็กหญิงพยักหน้าแล้วกลั้นใจสไลด์ลงมา “ว้าว” แป๊บเดียวพี่ชายก็จับตัวให้หยุด เธอหัวเราะคิกคักเสียงน่ารัก “สนุกจัง”“ใช่ม้า งั้นไปเล่นอีกรอบ พี่ลงก่อนนะ” เด็กชายจับมือน้องสาวพาปีนขึ้นเครื่องเล่นผู้เป็นพ่อเป็นแม่นั่งมองลูกทั้งสองเล่นด้วยกัน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันสองคน เด็กชายมีชื่อว่าทิวไผ่ ส่วนเด็กหญิงชื่อขวัญเอย ทั้งสองนามสกุลพรพันรบ เป็นลูกของทิวเขากับเจ้าเอย“หกปีแล้ว ไม่นึกว่าเวลาจะผ่านมาไวขนาดนี้” เจ้าเอยคุยกับสามี มือของเขาจับมือเธอแน่นเสมอมา แม้แต่ตอนนี้ ตอนคลอดทิวไผ่ ทั้งสองหัวยุ่งกันเลยทีเดียว แถมยิ่งโตยิ่งเหมือนพ่อ ขนาดที่ว่าพ่อแม่ของทิวเขาบ่นว่าทำไมไม่ได้อุปนิสัยมารดา พอเริ่มคลาน เริ่มวิ่งได้ ทีนี้ได้ตัว
ดามใจเจ้าเอย 50
แสงตะวันสาดส่องเข้าหน้าต่างในห้องแต่งตัว หากเดินออกมาชมทิวทัศน์ด้านนอกริมระเบียง จะเห็นขุนเขาเป็นเนินสีเขียว ด้านล่างมีสวนดอกไม้อวดสีสันสดใสงดงาม ลมเย็นเบาสบายพัดผ่านจนม่านโปร่งปลิวไสว เจ้าเอยเดินออกจากห้องแต่งตัวมายืนยังจุดนี้ ก่อนจะหันไปยิ้มให้กับตากล้องที่มาเก็บรูปก่อนเริ่มงานชุดเจ้าสาวสีขาวตัวนี้ต่างจากตัวแรกที่เธอสวมใส่ อีกทั้งยังเป็นชุดเย็บใหม่ที่เจ้าบ่าวซื้อให้เลย เป็นกระโปรงยาวเรียบ ๆ แต่ปักเย็บประณีต หากเทียบกับกำลังทรัพย์ของเจ้าบ่าวแล้ว ทิวเขานั้นมีฐานะมากกว่าเดชคุณแน่นอน ถึงอย่างนั้น ฝ่ายครอบครัวศิลาคำไม่ได้ขอสินสอดเลย แต่ทางบ้านพรพันรบก็มอบของขวัญให้มากมายเพื่อต้อนรับสะใภ้พวกเขาดีกับเธอมาก ดีจนเหมือนฝัน ดีจนที่เมื่อเธอแต่งตัวเสร็จ เจ้าเอยแอบหยิกตัวเองอยู่หลายทีพิธีในงานจัดเรียบง่าย วันก่อนทำบุญตักบาตรแล้วกราบไหว้บิดามารดา วันนี้เป็นวันเลี้ยงฉลอง เมื่อประตูอีกบานเปิด เจ้าบ่าวในชุดสีดำสูงสง่ายืนตะลึง จากที่มักมีผมยุ่งตลอด วันนี้พอปัดเสยขึ้น ทิวเขาดูหล่อเหลาราวกับราชนิกุล สายตาคมไม่ได้หลุกหลิกแม้แต่น้อย กลับจับจ้องเพียงแต่เจ้าสาวในชุดขาวจะไม่ให้เขาตะลึงได้อย่างไร
ดามใจเจ้าเอย 49
นับถอยหลังวันแต่งงานที่แท้จริง กระชั้นชิดเข้ามาเรื่อย ๆ เพื่อนร่วมงานร่วมอวยพรและขอให้งานผ่านไปอย่างราบรื่น เธอขออภัยที่ไม่อาจชวนได้ทุกคน“โธ่ ๆ ถ้าเกิดจบไม่ดีเหมือนครั้งก่อนก็แย่ เข้าใจนะ” พัชราเข้ามาจับไม้จับมือ “หวังว่าจะผ่านไปด้วยดี ไม่มีเจ้าบ่าวตัวแทนอีกนะจ๊ะ”เจ้าเอยฉีกยิ้มเสแสร้งอย่างเป็นงาน ถึงอย่างนั้น ร่องรอยริษยาปรากฏผ่านดวงตาของเพื่อนร่วมงาน เธอจึงไม่ได้ตอบโต้ ปล่อยให้อีกฝ่ายจมอยู่กับไฟอิจฉาต่อไป“เกรงใจทุกคนน่ะค่ะ งานจัดที่เขาใหญ่ด้วย เอยเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะสะดวก”“ครั้งนี้ไปฮันนีมูนเลยนี่ พี่ว่าสมบูรณ์แล้วล่ะ” รุ่นพี่ในที่ทำงานเอ่ยเข้าข้าง “ครั้งนี้ได้แต่งกับคู่ตัวจริง ไม่มีทางเหมือนครั้งก่อนแน่นอน โชคดีแล้วล่ะเจ้าเอย”“ขอบคุณนะคะ”“บางคนปากไม่ดี อิจฉาน่ะแหละ เห็นเจ้าเอยมีคนดามใจไวไม่พอ ยังหล่ออย่างกับเจ้าชาย”พัชราร้อนตัวแทรกทันที “เจ้าชายเลยเหรอคะ ลุคแบบนั้น”“ลุคแบด ๆ พวกนี้เผ็ดนะคะคุณน้อง” พี่สอง รุ่นพี่ที่เจ้าเอยฝากให้ช่วยเลือกชุดไบเกอร์สาวมาให้ตอบโต้ ทั้งยังขยิบตารู้กัน“ฮอตเนิร์ดก็ร้อนแรงค่ะ” พัชราเถียง“จะว่างั้นก็ได้ค่ะ ใครจะไปรู้เนอะ” พี่สองหันมาพยั
ดามใจเจ้าเอย 48
ตอนกลางคืน หลังจากทิวเขาเดินสวมผ้าขนหนูเดินออกจากห้องน้ำ กำลังเช็ดที่ยังเปียกหมาด ๆ กลับพบเจ้าเอยยืนรอในชุดนอนสีดำซีทรูสุดวาบหวิว มีสายรัดลูกไม้ตรงเอวกับต้นขา“ของขวัญสุดท้ายค่ะ” เธอยืนเอียงคอเอามือไพล่หลังแค่นี้เขาคำรามในคอ “น้องเอย พี่ชอบมากเลยครับ เพราะงั้น...”สามีสุดหื่นเตรียมพร้อมจะจับคุณภรรยากินให้หนำใจในทันที แต่เจ้าเอยคล้ายรู้ทัน หยิบไม้แขวนเสื้อดันออกอกยืนอยู่ เขาได้แต่ทำเสียงครางหงิง“ไม่เอาสิคะ ยังไม่ได้ให้เลย”“ก็พี่กำลังจะแกะ”“จุ๊ ๆ” เธอยกนิ้วขึ้น เจ้าเอยแอบไปศึกษาจากบทความ รวมถึงกรุ๊ปที่เขาเม้ามอยกันเรื่องบนเตียง ว่าผู้ชายชอบอะไรบ้าง อย่างทิวเขานั้น ไม่รู้ว่าเขาชอบเห็นภรรยาแต่งตัวคอสตูมหรือไม่ จึงเลือกชุดนอนแบบไม่ได้นอนแทน ทั้งยังจะลองทำสิ่งตัวเองยังไม่เคยทำให้เขาด้วยเจ้าเอยเดินไปหา ลูบมือจากหน้าอกของเขาจึงมาถึงผ้าขนหนู เห็นลูกกระเดือกของทิวเขาขยับ“น้องเอย อย่าทดสอบความอดทนของพี่นะ”เขาเหมือนกับเสือร้ายที่พร้อมขย้ำ โดนยั่วยวนขนาดนี้ เขาอยากจะอุ้มเธอแล้วปล้ำบนเตียงจนถึงเช้าเลย คอยดูเถิด“ต้องใจเย็นสิคะ” เธอบอกแล้วกระตุกผ้าขนหนูของเขาจนมันหล่นกองกับพื้น อวดร่าง
ดามใจเจ้าเอย 47
หลังจากนั้นวันนั้น ทิวเขากับเจ้าเอยได้ไปจดทะเบียนสมรสที่เขตอย่างเป็นทางการ เหลืองานแต่งที่จะจัดขึ้นที่เขาใหญ่เจ้าเอยรู้สึกว่าทิวเขาทำตัวเป็นแมวน้อยมากกว่าโกลเด้นมากขึ้นทุกวัน ทั้งอ้อนทั้งเข้ามากอดรัดออเซาะตลอด อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ขัดใจหรอก กลับชอบใจด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าภีมคุยกับจูเน่ถึงไหนกันแน่ แต่ได้ยินว่าหญิงสาวบินกลับไปออสเตรเลียเรียบร้อยแล้ว“จะว่าไป พี่ภีมกับพี่ริชาร์ดไม่มีแฟนเหรอคะ” เธอถามทิวเขาขณะเขามาส่งเธอไปทำงาน“ริชาร์ดมี แต่แฟนเรียนป.เอกอยู่เมืองนอก”“อ้อ คนไทยหรือคะ”“คนไทยสิ” เขาค่อย ๆ เปลี่ยนเกียร์จอด “ส่วนภีม มันปิ๊งสาวอยู่ แต่ยังไม่กล้าจีบ”“ทำไมคะ”“ไม่รู้มัน” เขายักไหล่แล้วหอมแก้มเธอ “ตอนเย็นมารับเหมือนเดิมนะครับ”“ขอบคุณค่ะ” เธอยิ้ม “วันนี้เอยมีของจะเซอร์ไพรส์ด้วยนะ” บอกแล้วเปิดประตูลงไปเลย ทิวเขาที่รอฟังเลยได้แต่รอเก้อ“แบบนี้ค้างสิครับ น้องเอย” เขาตะโกนผ่านกระจก แต่เจ้าเอยเพียงโบกมือ ยิ้มหวานอย่างเดียวแท้จริงแล้ว เจ้าเอยอยากเป็นฝ่ายให้บ้าง เธอคิดว่ารับจากทิวเขามาเยอะ ทั้งแรงสนับสนุนทางกายและทางอารมณ์ เสียงนินทาซุบซิบเกี่ยวกับวันงานแสนโกลาหลเบาลง เมื่อ
ดามใจเจ้าเอย 46
ทิวเขาถูกประคองออกมาจนถึงลอบบีโรงแรม เดชคุณกับริชาร์ดวางตัวเพื่อนลง เขาแสร้งร้องโอดโอยอยากให้เจ้าเอยเอาใจ“โอย พี่เหมือนเดินไม่ไหวเลย”“งั้นหรือคะ นี่พี่จูเน่ทำอะไรกันแน่เนี่ย”“มันสำออย” ริชาร์ดชี้ “ตอนเดินลงมา มันก็ยังเดินได้ กะอีแค่แผลถลอกนิดเดียว น้องเอยอย่าตกหลุมพราง”“แม่ง” พลันก็ยกเท้าเตะเพื่อน“นั่นไง”เจ้าเอยยิ้ม เธอนั่งลงข้าง ๆ สามี ดีที่จับใส่เสื้อผ้าคลุมแล้วแต่ยังไม่เรียบร้อย จึงช่วยติดกระดุมให้“ทำไมพี่จูเน่เล่นแรงขนาดนี้คะ ต้องถึงกับชอร์ตไฟฟ้าเลยเหรอ พี่จะแจ้งความไหม”เขานิ่งไปนิดหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า “พี่ว่าภีมคงทำให้เธอเข้าใจแล้วล่ะ แล้วทำไมถึงมากันหมดได้”“น้องเอยโทรไปหาไอ้ภีม พวกเราก็เลยโดนเรียกมาด้วย พอเห็นรูป พอดีไอ้ริชาร์ดจำได้ว่าที่ไหน” เดชคุณเล่าให้ฟัง ชั่วแวบหนึ่งที่เขาสบตากับเจ้าเอย ก่อนจะละสายตาไปทางอื่น “นั่นแหละ พวกเราก็เลยรีบมา ไม่รู้ว่าจูเน่จะบ้าขนาดนี้”“เฮ้ย ทำไมแกจำได้วะ ไอ้ริช เคยมากับใคร” ทิวเขายังมีอารมณ์แซวเพื่อน เลยโดนริชาร์ดเตะเบา ๆ“เงียบไปเลย คุณมึง”“แล้วทำไมต้องขนาดนี้ด้วย เอยฟังแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ไม่เข้าใจ”“จูเน่น่ะ ไม่เคยโดนปฏิเสธ
ดามใจเจ้าเอย 3
เพราะไม่มีสินสอด เดชคุณให้บ้านเป็นชื่อของเธอ แถมแสดงความใจป้ำสมทบเงินดาวน์ให้ก่อน หนี้งานแต่งไม่มี แต่หนี้บ้านนี่แหละก้อนใหญ่สุด อย่างน้อยสองสามีภรรยาก็ช่วยกัน เวลาจ่ายค่าบ้านต่อไปก็คนละครึ่ง เธอไม่คิดจะให้เขารบกวนสมบัติพ่อแม่หรอกขณะเดียวกัน พัชราเหลือบมองเจ้าเอยที่กำลังฝันหวานอยู่ จึงหันไปทาง
ดามใจเจ้าเอย 2
ระหว่างรอรถไฟฟ้า เจ้าเอยคุยโทรศัพท์กับคนรักเรื่องงานแต่ง “ค่ะ พี่คุณ เอยจ่ายมัดจำไปหมดแล้ว ครึ่งหนึ่งค่ะ”“งั้นหรือ จ่ายแล้วใช่ไหม”เธอย่นคิ้วนิดหนึ่ง “พี่คุณ...เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”“เปล่าจ้ะ เดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง เอยไม่ต้องกังวลนะ พี่จะสมทบที่เหลือ”“เอยไม่กังวลอยู่แล้วล่ะค่ะ” ก็เขาเป็นคนขอแ
ดามใจเจ้าเอย 1
สามวัน-ก่อนวันแต่งงานระหว่างเจ้าเอยกับเดชคุณหญิงสาวอายุสามสิบสองปี เจ้าเอย ศิลาคำ ทำงานอยู่ในแผนกวิเคราะห์ข้อมูลของบริษัทแห่งหนึ่ง ตอนเที่ยงของวัน เธอเดินเข้ามาพร้อมกับหิ้วแก้วกาแฟเต็มสองมือ“คาปูชิโน่เย็นของพี่สองค่ะ”“ขอบคุณนะเอย”“ลาเต้เย็นของรัตน์กับแต้วจ้า”“ขอบใจจ้าเอย”“ชาไทยเย็นมาแล้วจ้
ดามใจเจ้าเอย บทนำ
ชุดแต่งงานสีขาวที่ผู้หญิงหลายคนเฝ้าฝันว่าจะได้สวม บัดนี้ กลับไปแขวนอยู่หน้าตู้ เจ้าเอยแสนตื่นเต้นนัก ไม่นึกว่า...มันจะเกิดขึ้นงานแต่งงานที่แฟนหนุ่มตามใจ อนุญาตให้เธอจัดการล้วนผิดแผนไปเสียหมด ทั้งที่ควรจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้ชายที่เธอรัก ได้สร้างครอบครัวแสนสุขกับชายหนุ่มที่เธอหลงคิดว่าแสนดี เจ
You may also like
รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 172.4K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.6K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่216.8K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง235.7K viewsสู่อ้อมกอดของเมฆินทร์
พิจิกา Pijika / นาวาพันดาว / ณ สรา38 viewsคุณหมอณภัทร
นรมน112 viewsSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร21 viewsหลงเหลี่ยมเหมันต์
Thita_296 views
