MasukShare
22 จุมพิตใต้แสงจันทร์
Tanggal publikasi:
2026-10-21 11:18:23
Bab terbaru
ดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน 34 แด่รักอันนิจนิรันดร์ (ตอนจบ)
ต้นฤดูใบไม้ผลิปีนั้น ดอกเหมยบานเต็มกิ่งทั่วเมืองหลวง งานอภิเษกสมรสของโหย่วอ๋องถูกกล่าวขานว่ายิ่งใหญ่ไม่น้อยหน้างานใด ถนนสายหลักตั้งแต่จวนสกุลหลินจนถึงจวนอ๋องถูกประดับด้วยโคมแดงนับพันดวง ที่แขวนเรียงรายตามชายคา เสียงประทัดดังไม่ขาดสาย ชาวบ้านล้นออกมาจากตรอกซอกซอยเพื่อดูขบวนเจ้าสาว แม้แต่ฮ่องเต้เองก็เสด็จมาประทับเป็นประธานในพิธีเจิงหลิงนั่งอยู่หน้ากระจกในห้องแต่งตัว ชุดเจ้าสาวสีแดงสดปักไหมทองเป็นลายหงส์คู่เหมยบาน ผมเกล้าสูงประดับมงกุฎทองคำฝังหยก ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยชาดอ่อน ๆ ยิ่งทำให้ดวงตาเปล่งประกายเหมือนดวงดาว ชุนเถาที่เดินทางมาจากหลานเหลียงพร้อมลุงเจิ้งเพื่อร่วมงานโดยเฉพาะ ยืนร้องไห้จนด้วยความยินดีที่ครั้งนี้คุณหนูของพวกตนได้สมรสกับคนที่ควรคู่“คุณหนู บ่าวฝันไม่ถึงเลยเจ้าค่ะ ว่าจะได้เห็นคุณหนูแต่งชุดนี้” นางสะอื้น “ครั้งก่อนคุณหนูแต่งงาน บ่าวเป็นคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างเตียง”เจิงหลิงยกมือจับมือนาง ภาพวันแต่งงานครั้งแรกผุดขึ้นมาในความคิด ชุดสีแดงเก่าที่ยืมมาจากเพื่อนบ้าน ห้องเล็กที่มีเทียนเพียงสองเล่ม ไม่มีแขก ไม่มีเสียงดนตรี ฮูหยินผู้เฒ่าซูนั่งหน้าบึ้งอยู่ตรงหัวโต๊ะ และซูซือเจ๋อที
ดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน 33 บททดสอบสุดท้ายของว่าที่ชายา
“ข้าให้เวลาเจ้าสามสิบวัน” ฮ่องเต้ทรงวางหนังสือกองหนึ่งลงบนโต๊ะทรงพระอักษรต่อหน้าเจิงหลิง โม่จิ่งเหว่ยยืนอยู่อีกข้างหนึ่งของห้อง ไม่พูดอะไร ตามข้อตกลงที่ทรงกำหนดไว้ว่าการทดสอบนี้เป็นของนาง เขาเป็นเพียงผู้ดู“เสบียงกองทัพที่ค้างอยู่ในคลังสิบสองแห่งทางตอนเหนือ ไม่สามารถส่งไปถึงป้อมจินสุ่ยได้ก่อนหิมะปิดช่องเขา กรมกลาโหมส่งไปสามครั้งล้มเหลวสามครั้ง กรมคลังกล่าวว่าไม่มีเสบียงเพียงพอ กรมกลาโหมกล่าวว่าขนส่งไม่ได้ ผู้คนในป้อมกำลังจะอดตาย ข้าไม่ต้องการคำแก้ตัว ข้าต้องการให้เสบียงไปถึงป้อมนั้น เจ้าทำได้หรือไม่”เจิงหลิงก้มศีรษะน้อมรับพระบัญชา ก่อนจะหยิบหนังสือราชการมากมายมาเปิดอ่านอย่างช้า ๆ ทีละหน้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้น“หม่อมฉันขอเวลาสามวันเพื่อตรวจสอบคลังทั้งสิบสองแห่งเพคะ แล้วจะกราบทูลแผนที่แน่ชัด”สามวันที่นางใช้ นางไม่ได้นอนเลยสักคืน คลังทุกแห่งถูกตรวจนับด้วยจากนักบัญชีที่นางคัดจากกรมกลาโหมเอง สมุดบัญชีสามปีย้อนหลังถูกนำมากางเรียงบนพื้นห้องใหญ่ และสิ่งที่นางพบทำให้นางรู้ว่าปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่เรื่องเสบียงไม่พอ“เสบียงมีอยู่ครบ” นางรายงานต่อท่านอ๋องและฮ่องเต้ “แต่มีเสบียงจำหนวหนึ่งกลับถูกบันท
ดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน 32 ทวงคืนเกียรติยศ
กลองร้องทุกข์หน้าที่ว่าการดังขึ้นในเช้าวันหนึ่ง ผู้ที่ตีกลองไม่ใช่ราษฎรธรรมดา แต่เป็นสตรีในชุดสีขาวล้วนไร้ลวดลาย ผมเกล้าเรียบ ไม่มีเครื่องประดับใดนอกจากปิ่นหยกดอกเหมยหนึ่งอัน นางถือฎีกาเล่มหนาด้วยสองมือ ก้าวผ่านประตูไปด้วยความมั่นใจ ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างกระซิบกันว่านั่นคือคุณหนูหลินที่เคยถูกพูดถึงไปทั่วเมือง แต่ไม่มีใครรู้ว่าวันนี้นางไม่ได้มาในนามนั้น‘ข้าน้อยเจิงหลิง บุตรสาวของเจิงเหวินหยวน อดีตนายอำเภอแห่งหลานเหลียง ขอถวายฎีกาล้างมลทินให้ท่านพ่อผู้ล่วงลับ'นางคุกเข่าลงต่อหน้าขุนนางในที่ว่าการ ท่ามกลางสายตาของขุนนางที่ถูกเรียกมาเป็นสักขีพยานเรื่องราวนั้นเริ่มต้นเมื่อสี่ปีก่อน หลังจากท่านนายอำเภอเจิงสิ้นชีวิตด้วยโรคร้ายอย่างกะทันหัน ไม่นานนักก็มีข่าวลือแพร่ไปทั่วหลานเหลียงว่าท่านยักยอกภาษีข้าวของหลวงไปเป็นเงินกว่าสองพันตำลึง ทรัพย์สินของท่านถูกกล่าวหาว่าเป็นของที่ได้มาโดยมิชอบ และชื่อเสียงของนายอำเภอผู้ซื่อตรงก็ถูกย่ำยีจนไม่เหลือชิ้นดี‘แต่ความจริงคือ ผู้ยักยอกภาษีคือเมิ่งฮั่ว น้องชายของฮูหยินรอง ผู้ดำรงตำแหน่งเสมียนคลังของอำเภอ เขายักยอกเงินไปเกือบสามพันตำลึงแล้วโยนความผิดให้นายอำเภ
ดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน 31 ผลกรรมของหญิงปากร้าย
ฮูหยินผู้เฒ่าซูตื่นขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้นบนพื้นห้องโถงที่เย็นยะเยือก ปากบวมจนแทบไม่ขยับ ศีรษะหนักเหมือนถูกครอบด้วยหม้อเหล็ก ไม่มีบ่าวคนใดอยู่ใกล้ ไม่มีใครมานอนเฝ้า ทั้งจวนโล่งราวกับจวนร้างนางเดินเซออกไปที่หน้าประตูจวน เห็นกลุ่มคนที่เป็นเจ้าหนี้กำลังเรียงตัวกันอยู่เร่งรัดจะเอาหนี้ที่ติดค้างเอาไว้ เจ้าหน้าที่จากสำนักตรงการก็กำลังไล่ขนเอาของออกจากจวนทีละชิ้น ทั้งผ้าไหม ทั้งปิ่นทองที่นางโอ้อวด สร้อยหยกที่นางเคยสวม ไปจนถึงตู้ไม้ที่ซูซือเจ๋อซื้อมาประดับห้องรับแขกล้วนถูกยกออกมาทั้งสิ้น“นั่นของข้า!” นางตะโกนด้วยเสียงอู้อี้ พุ่งเข้าไปคว้าปิ่นทองในมือเจ้าหน้าที่ “ของข้า! ลูกข้าเป็นขุนนาง!”“ไม่มีผู้ใดเป็นขุนนางแล้ว” เจ้าหน้าที่ปัดมือนางออกอย่างไม่ปรานี “ท่านซูถูกตัดสินเมื่อคืน ทรัพย์สินทั้งหมดถูกยึดตามคำสั่งผู้แทนพระองค์ ที่ดินสี่แปลงและร้านเมล็ดพันธุ์สองคูหาที่หลานเหลียง คืนให้เจ้าของสินเดิมคือคุณหนูเจิงหลิง ส่วนของเหลือจะนำไปชำระหนี้ทั้งหมด”นางยืนนิ่งอยู่กลางลานจวน สายตาเลื่อนลอย ได้ยินคำว่า ‘คุณหนูเจิงหลิง’ แล้วเหมือนมีเสียงอะไรบางอย่างในหัวแตกเป็นเสี่ยงนางจำได้แล้ว ใบหน้าของสตรีผู้งดงา
ดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน 30 ชะตาที่ถูกลิขิตใหม่
ห้องโถงที่เคยอึกทึกด้วยเสียงดนตรีบัดนี้เงียบสงัด โม่จิ่งเหว่ยยืนอยู่กลางห้อง ตราทองคำพระราชทานอยู่ในมือที่ยกสูง เสียงของเขาทุ้มต่ำและมั่นคง ไม่ใช่เสียงของชายที่เพิ่งลุกจากเตียงไข้เมื่อสามวันก่อน แต่เป็นเสียงของแม่ทัพผู้ผ่านศึกมานับร้อยครั้ง“ซูซือเจ๋อขุนนางขั้นเจ็ด ตำแหน่งผู้ช่วยเสมียนพิธีกรมพิธีการ ได้กระทำผิด ประการแรก ปลอมแปลงเอกสารและลายมือของภรรยาตน เพื่อทำหนังสือหย่าอันไม่ชอบด้วยกฎหมาย ประการต่อมา กระทำการติดสินบนนายอำเภอเพื่อปิดคดีร้องทุกข์ของสตรีที่ถูกทอดทิ้ง ประการที่สาม ซื้อข้อสอบของราชสำนักจากเสมียนกรมพิธีการ และประการสุดท้าย หมั้นหมายซ้อนโดยที่ไม่ได้รับการยินยอมจากภรรยาเอก เจ้ามีสิ่งใดจะแก้ต่างหรือไม่”ซูซือเจ๋อที่ถูกองครักษ์จับแขนไว้ทั้งสองข้างอ้าปากจะพูด แต่ไม่มีถ้อยคำใดเล็ดลอดออกมา ใบหน้าที่เคยหยิ่งทะนงในชุดขุนนางสีเขียวบัดนี้เปียกชุ่มด้วยเหงื่อและน้ำตา เขามองไปรอบห้องหวังจะพบคนที่ยอมช่วย แต่ไม่มีใครกล้าสบตา“ข้า...ข้าเพียงหลงผิด...” เขาพึมพำในที่สุด “ในนามของฝ่าบาท ข้าจะตัดสินลงโทษเจ้า ให้ถอดซูซือเจ๋อออกจากตำแหน่งขุนนางทั้งหมดทันที ยึดสิทธิ์สอบตลอดชีวิต สำหรับความผิดท
ดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน 29.2 ฉีกหน้ากากคนลวง
“ข้ามีพยาน” เจิงหลิงเอ่ย “เชิญเข้ามา”ประตูห้องโถงเปิดออก หญิงสาวร่างบางในชุดฝ้ายเรียบ ๆ ก้าวเข้ามา นางยืนตัวตรงอยู่กลางห้อง ก้มศีรษะคำนับขุนนางทั้งหลายก่อนจะเงยหน้าขึ้น“ชุนเถา!” เสียงที่หลุดออกมาจากริมฝีปากซูซือเจ๋อเป็นเสียงแหลมเกือบเป็นหวีดร้อง “นังสาวใช้หัวขโมย...เจ้ายังไม่ตาย?”“บ่าวไม่ได้ขโมยอะไรเลย นายท่านซู” ชุนเถาเอ่ยด้วยเสียงสั่นแต่ชัดเจน “บ่าวถูกฮูหยินผู้เฒ่าขายทิ้งเพราะเห็นนายท่านฝึกลอกลายมือคุณหนู”แล้วนางก็เล่าทุกอย่างให้ที่ประชุมฟังตั้งแต่ต้น คืนที่ซูซือเจ๋อนั่งอยู่ใต้ตะเกียงในห้องหนังสือ ฝึกเขียนคำว่า ‘เจิงหลิง’ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าบนกระดาษที่ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นผู้ยื่นให้ คืนที่คุณหนูหลับไปเพราะพิษไข้ และเช้าวันรุ่งขึ้นที่คุณหนูถูกลากออกจากเรือนทั้งที่ยังไม่ฟื้นดี เมื่อนางเอ่ยปากถามก็ถูกตบหน้าและขายไปในวันเดียวกัน“บ่าวแอบเก็บกระดาษที่เขาจะทิ้งเตาไฟไว้ได้” ชุนเถายื่นกระดาษเศษแผ่นเล็กที่ห่อด้วยผ้า “เขียนชื่อคุณหนูซ้ำกันสิบกว่าครั้ง จากลายมือที่ผิดเพี้ยนไปจนเหมือนจริงที่สุด”ใต้เท้าซ่งรับกระดาษแผ่นนั้นไปวางเทียบกับหนังสือหย่า และจดหมายอีกฉบับที่เจิงหลิงยื่นให้ เป็นจดหมายขอบคุณที
Anda juga akan menyukai
ปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.9K Dibacaหลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ259.1K Dibacaลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง138.2K Dibacaบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.8K Dibacaชาติสองนี้ขอเป็นแม่ที่ดี ไม่ขอเป็นภรรยาที่ใครรัก
moonlight -mini459 Dibacaบำบัดรักต่างมิติ
JustMoonLight334 Dibacaเกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายของท่านโหวธงแดง
หวงตี้ny219 Dibacaหวนคืนครานี้ ข้ามิขอเป็นเบี้ยล่าง
ดอกไม้หนาม123 Dibaca
