LOGINนักเขียนตัวแม่ตัวมัมแห่งวงการนิยายจีนโบราณ ดันตายเพราะความสะเพร่าของตัวเอง และได้เกิดใหม่ในร่างของคุณหนูจ้าวตัวร้าย ผู้ซึ่งเป็นภรรยาเอกเพียงหนึ่งเดียวของเฉินโหว ซ้ำร้ายยังเกือบถูกเขาฆ่าตายในคืนเข้าหอ!
View Moreคำโปรย
นักเขียนตัวแม่ตัวมัมแห่งวงการนิยายจีนโบราณ ดันตายเพราะความสะเพร่าของตัวเอง และได้เกิดใหม่ในร่างของคุณหนูจ้าวตัวร้าย ผู้ซึ่งเป็นภรรยาเอกเพียงหนึ่งเดียวของเฉินโหว ซ้ำร้ายยังเกือบถูกเขาฆ่าตายในคืนเข้าหอ!
---------------
แนะนำเรื่อง
คุณหนูจ้าวตัวร้ายใช้แผนการสกปรกและใช้เส้นสายของบิดา บีบให้เฉินโหวยอมแต่งนางเข้าจวนในฐานะภรรยาเอก แต่ทว่าหลังจากนางก้าวเท้าลงจากเกี้ยวเจ้าสาวจนถึงยามนี้ ผู้เป็นสามีกลับไม่โผล่หน้ามาให้เห็น ปล่อยให้แขกเหรื่อรอเก้อ ปล่อยให้บิดาของนางต้องขายหน้า ปล่อยให้นางนั่งรอในห้องหออย่างโดดเดี่ยว
“ท่านพี่... ท่านช่างใจร้ายและเย็นชากับข้านัก” หญิงสาวในอาภรณ์สีแดงมงคลกำจอกสุราแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด
นางจงใจดื่มยาพิษเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา และบีบให้เขาปรากฏตัว เดิมทียาพิษที่เตรียมไว้ ไม่มีฤทธิ์ทำให้ถึงแก่ชีวิต หากแต่หลังจากดื่มเข้าไป พิษร้ายกลับคร่าชีวิตนางไปต่อหน้าต่อตาเฉินโหว และที่น่าปวดใจยิ่งกว่าความตายก็คือ การที่เขายืนมองนางด้วยสายตาไม่สะทกสะท้าน
เมื่อเฉินโหวหันหลังกลับ จวนจะก้าวเท้าข้ามธรณีประตู สวรรค์กลับส่งนักเขียนสาวตัวแม่ตัวมัมจากปี 2026 ให้ฟื้นขึ้นมาในร่างของคุณหนูจ้าวตัวร้ายที่เพิ่งสิ้นใจตายไปหมาด ๆ แล้วแบบนี้คุณนักเขียนสาวจะรอดพ้นจากเงื้อมมือของท่านโหวธงแดงไปได้อย่างไร?
---------------
ข้อมูลเรื่อง
เรื่อง : เกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายของท่านโหวธงแดง
เขียน : หวงตี้ny
สำนักพิมพ์ : ครีษมายัน1638
เผยแพร่อีบุ๊คครั้งแรก : ตุลาคม 2569
จัดรูปเล่ม/พิสูจน์อักษร : เว้าวอนอักษร
ปกนิยาย : ปกนิยาย by ซันซัน - ปกนิยายเรื่องนี้สร้างจาก Artificial Intelligence
ติดต่อนักเขียน อ***ล : supranee.phumphila@kkumail.com
ติดตามผลงานนักเขียน แฟนเพจ : นิยายจีน by หวงตี้ny
---------------
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการเท่านั้น ไม่ได้อิงหลักการใด สถานที่และตัวละครล้วนถูกสมมุติขึ้นมาทั้งสิ้น
นิยายเรื่อง เกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายของท่านโหวธงแดง สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์
เว้นแต่ได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของผลงาน หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำการละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น
หากผิดพลาดประการใด โปรดชี้แนะด้วยคำสุภาพ เนื่องจากนักเขียนใจบาง ขอให้สนุกกับโลกจินตนาการของหวงตี้คนงาม ณ บัดนี้
บทที่ 3 สุราพิษ (1/2)ทางด้านของจ้าวหลิวหลี เมื่อเห็นว่าเฉินหย่งเฉวียนยอมปรากฏตัว นางจึงรีบกระดกจอกสุรามงคลผสมยาพิษลงคอทันที ในนั้นแม้จะเป็นยาพิษที่นางตระเตรียมไว้ แต่กลับไม่มีฤทธิ์ทำให้ตาย อย่างน้อยก็ปวดเมื่อยร่างกายลุกเดินไม่ได้ เวียนหัว สายตาฝ้าฟางชั่วคราว อย่างมากก็หมดสติไปหนึ่งชั่วยามเท่านั้นทว่า... หลังจากดื่มสุราพิษจอกนั้นเข้าไป ผลลัพธ์กลับไม่เป็นเช่นนั้นความเจ็บปวดแสบร้อนดุจเปลวเพลิงแผดเผาแล่นพล่านจากลำคอลงสู่กระเพาะอาหาร ภายในช่องท้องราวกับถูกบิดด้วยมือที่มองไม่เห็น จ้าวหลิวหลีเบิกตากว้าง ร่างบอบบางล้มแผละลงจากเตียงมงคลกระแทกพื้นเสียงดังตุบ มือเรียวเล็กกุมลำคอตัวเองแน่น เลือดสีแดงฉานพุ่งกระอักออกจากปากและหยดแหมะลงบนชุดแต่งงานสีแดงสดจนกลืนเข้าไปเป็นเนื้อเดียวกัน‘เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ มีคนสลับยาพิษของข้างั้นหรือ’“แย่แล้ว!! คุณหนูของบ่าว” เสี่ยวถิงรีบปรี่เข้าไปหาคุณหนูของตนด้วยความร้อนใจ น้ำตาเม็ดโตไหลซึมออกจากหางตาของนาง คราวนี้ไม่ใช่การเสแสร้งแกล้งทำ แต่เป็นน้ำตาแห่งความกลัว กลัวว่าคุณหนูของนางจะตายจากไปจริง ๆ“ท่านโหวขอรับ...” อู๋เซียว องครักษ์ข้างกายคนสนิท เ
บทที่ 2 ในห้องหอ (2/2) ‘อย่าบอกนะ... ว่าในจอกนั้นเป็นยาพิษน่ะ’ เฟยจิ่วเยี่ยนที่เห็นเหตุการณ์และได้ยินคำพูดตัดพ้อของหญิงสาวตรงหน้าทุกอย่าง รีบตะโกนถาม และพยายามจะยื่นมือไปแย่งจอกสุราเอามาดู แต่ไม่ว่าเธอจะโก่งคอตะโกนขนาดไหน อีกฝ่ายก็ไม่ได้ยิน หนำซ้ำมือที่โปร่งแสงของเธอก็ไม่สามารถสัมผัสอะไรได้เลย‘บัดซบเอ้ย! นี่ฉันเป็นแค่ผีวิญญาณเร่ร่อนเหรอเนี่ย’เฟยจิ่วเยี่ยนร้องอุทานออกมาอย่างหัวเสีย และสิ่งที่เธอทำได้ ก็แค่ยืนมองสตรีตรงหน้า และปล่อยให้เหตุการณ์ทุกอย่างดำเนินต่อไปตามชะตากรรมขณะเดียวกัน ในหัวของจ้าวหลิวหลีกำลังฉุกคิดไปถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา นางเป็นบุตรสาวของขุนนางขั้น 3 ที่มีหน้ามีตาในเมืองหลวง บุรุษที่หมายปองในตัวนางมีไม่น้อย แต่นางกลับไม่เคยชายตาแลพวกเขา นางรักมั่นหมายปองอยู่แค่กับบุรุษแซ่เฉินเกือบสองปีมานี้นางหมกมุ่นอยู่กับการตามคะคานเขา ตามกีดกันสตรีอื่นให้ออกห่างจากเขา คอยแต่งองค์ประโคมโฉมไปปรากฏตัวอยู่ใกล้ ๆ สายตาของเขา แต่เขากลับเห็นนางเป็นเพียงธาตุอากาศ ไม่แม้แต่จะชายตามองนางเพื่อให้ได้เขามาครอง นางใช้แผนการสกปรกและใช้เส้นสายของบิดา บีบให้เขายอมแต่งนางเข้าจวนในฐานะภรรย
บทที่ 2 ในห้องหอ (1/2)เฟยจิ่วเยี่ยนปิดประตูลงกลอนอย่างดี เดินหันหลังกลับเข้ามาในห้อง แม้ปากจะบอกว่าไม่อยากสนใจเรื่องแปลก ๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่สมองของเธอกลับตรงกันข้าม มันเอาแต่คิดหาคำตอบ ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นพนักงานส่งอาหารจริง ๆ เหรอ? ถ้าเป็นพนักงานส่งอาหารจริง ๆ แล้วทำไมเขาถึงไม่เอาเงิน แต่ถ้าไม่ใช่พนักงานส่งอาหาร แล้วเขาเป็นใคร มีเหตุผลอะไรที่เขาต้องยิ้มให้เธอแบบนั้น?เฟยจิ่วเยี่ยนเดินมาถึงโต๊ะทำงาน วางกล่องบะหมี่หมูตุ๋นลงบนโต๊ะ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้เออร์โกโนมิกส์ตัวโปรด มือเล็ก ๆ แกะฝากล่องพลาสติกออก กลิ่นหอมรุนแรงของบะหมี่หมูตุ๋นเจ้าดังฟุ้งกระจายไปทั่วห้องตะเกียบเรียวเล็กที่แถมมากับกล่องบะหมี่ถูกหยิบขึ้นมาใช้โซ้ยเส้นบะหมี่เข้าปากอย่างรวดเร็ว “อื้มมม อร่อย!!! กินเมื่อไหร่ก็อร่อยเมื่อนั้น” เฟยจิ่วเยี่ยนบ่นพึมพำอื้ออึงทั้งที่ปากก็ยังเคี้ยวบะหมี่ตุ้ย ๆ จนแก้มพองความอร่อยระดับนี้ช่วยทำให้หญิงสาวสลัดความคิดเรื่องชายปริศนาไปได้จนหมดสิ้น จิ่วเยี่ยนเอื้อมมือไปกดแป้นพิมพ์โน้ตบุ๊ก ตั้งใจจะกินไปด้วย พิมพ์นิยายไปด้วย แต่แล้วมือของเธอดันกดไปโดนปุ่มปิดแท็บโดยที่ยังไม่ได้กดเซฟ‘ไม่นะ!!!
บทที่ 1 ปั่นนิยาย (2/2) เฟยจิ่วเยี่ยนวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพลางบิดขี้เกียจเพื่อคลายความปวดเมื่อยตามกระดูกสันหลัง ท้องของเธอเริ่มส่งเสียงร้องประท้วงเบา ๆ เป็นสัญญาณเตือนว่าร่างกายต้องการพลังงานมาเติมเต็มหลังจากที่เค้นสมองเขียนนิยายอย่างหนักมาตลอดทั้งวัน“อ้า... หิวจัง... อีกตั้งนานกว่าบะหมี่หมูตุ๋นจะมาส่ง” เฟยจิ่วเยี่ยนบ่นพึมพำเบา ๆ พลางเคลื่อนมือลงไปลูบหน้าท้องแบนราบที่ส่งเสียงร้องโครกครากปัง! ปัง! ปัง!แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้หันกลับไปพิมพ์นิยายต่อ เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังติดกันสามครั้งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ“แปลกจัง ทำไมมีคนมาเคาะประตูหน้าห้องตอนนี้ล่ะ หรือว่าจะเป็นคนส่งอาหาร?” เฟยจิ่วเยี่ยนขมวดคิ้วด้วยความตกใจปนสงสัย แต่สุดท้ายแล้วจิตใต้สำนึกก็สั่งให้เธอลุกไปเปิดประตู“มาแล้วค่ะ มาแล้ว...” เฟยจิ่วเยี่ยนเอื้อมมือไปหมุนลูกบิด ทันทีที่บานประตูแง้มออก เธอก็รู้สึกได้ถึงกระแสลมเย็นอ่อน ๆ ที่พัดแทรกเข้ามาเมื่อประตูเปิดออกจนเกือบจะสุดบาน สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับทำให้หญิงสาวจำต้องชะงักไปไฟบริเวณโถงทางเดินอยู่ ๆ ก็กะพริบติด ๆ ดับ ๆ พนักงานส่งอาหารก็ดันแต่งตัวแปลก ๆ เหมือนพวกนักแต่งตัวคอสเพ











