Se connecterPartager
บทที่ 4
Date de publication:
2025-11-03 14:12:35เด็กสาวในชุดนักศึกษาพอดีตัวเบี่ยงหน้าออกไปยังด้านข้าง คล้ายกับความสนใจของเธออยู่ที่ริมถนน ต้นหญ้าข้างทาง ฟุตบาท หรือรถราที่สัญจรไปมามากกว่าที่จะสนใจคนขับที่นั่งอยู่เคียงข้างกันอย่างเขา
ดาวนิลเงียบตั้งแต่ก้าวขึ้นรถมาด้วยกัน เป็นความเงียบเหมือนปกติแบบที่ผู้หญิงคนนี้ทำเป็นนิสัย เงียบ ๆ นิ่ง ๆ ยิ้มอ่อน ๆ แบบคนหัวอ่อนว่าง่าย ติณคิดว่าที่เขาทนอยู่กับเด็กคนนี้ได้นานถึงสี่ปีก็เพราะความสงสารในความเจียมเนื้อเจียมตัวของเธอนี่แหละ"เลิกเรียนกี่โมง"
"บ่ายสามค่ะ"
ตอบคำถามเสร็จ หน้าหวานระคนโศกก็เบือนออกไปด้านข้างอีกครั้ง ดาวนิลทอดสายตาออกไปอย่างไร้จุดหมาย จากเริ่มแรกที่จับต้นชนปลายไม่ถูกก็เริ่มรวบรวมเรื่องราวให้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้ แม้จะยังไม่กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุ แต่ก็พอจะรู้ว่าผู้หญิงที่เป็นเจ้าของความรู้สึกของติณกลับมาแล้ว
ชายหนุ่มเปิดประตูต้อนรับเดือนพราวด้วยตัวเขาเอง คล้ายกับว่าความโกรธแค้นที่เขาตอกย้ำและระบายลงบนร่างกายเธอตลอดสี่ปีเป็นเพียงเรื่องขี้ผง การนอนกับเธอครั้งแล้วครั้งเล่าไม่เคยเพียงพอจะทดแทนความผิดที่เธอไม่ได้ก่อ แต่พอพี่สาวของเธอกลับมา แค่เท่านี้ก็พอจะเยียวยาทุกสิ่งทุกอย่างได้ง่าย ๆ"ไม่ดีใจเหรอ พี่สาวสุดที่รักกลับมาอยู่ด้วยกัน พี่สาวที่เธอรักอย่างถวายหัว จนยอมเอาตัวมาชดใช้แทนให้ฉันถึงที่" ติณตบไฟเลี้ยวเข้าข้างทาง มือใหญ่กระด้างราวกับคีมเหล็กบีบปลายคางบังคับให้หญิงสาวหันหน้ามา เขาโมโห
แต่โมโหอะไรก็ไม่รู้ รู้แค่ไม่ชอบท่าทีเย็นชาเหมือนไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาจากเด็กว่าง่ายแบบดาวนิล"ดีใจค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแบบที่ใช้อยู่ตลอด แม้จะถูกบังคับให้หันกลับมาประจันหน้ากับชายหนุ่มตรง ๆ แต่คนขี้ขลาดแบบดาวนิลก็ยังหลุบตาลงต่ำ หวาดกลัวที่จะเงยหน้าขึ้นไปเห็นแววตาที่แสดงความรังเกียจของติณ และการที่หญิงสาวหลุบตาลงแบบนี้ก็ทำให้คนขี้โมโหมองไม่เห็นความน้อยใจที่ผุดวาบขึ้นรอบกระบอกตากลมโตของเธอเช่นเดียวกัน
“อ้อ…” ติณลากเสียงยาว ยียวน ปลายนิ้วของเขาเชยคางของเธอขึ้น “น้องสาวผู้แสนดี ฉันจะคอยดูว่าเธอจะดีใจไปได้ถึงเมื่อไร แล้วพี่สาวของเธอเขาจะดีใจเหมือนกันหรือเปล่านะ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอทั้งที่ไม่มีตรงไหนน่าขำสักนิด เสียงหัวเราะของเขาเหมือนกับการเย้ยหยันให้กับอารมณ์บางอย่างมากกว่า
“คุณจะทำอะไรคะ” ดาวนิลค่อย ๆ ช้อนตาขึ้น หญิงสาวรับรู้ถึงอันตรายและกระแสเหี้ยมเกรียมที่แผ่ออกมาจากร่างของชายหนุ่ม กลัวเหลือเกินว่าเขาจะเล่นเกมเอาคืนกับทั้งตัวเองและเดือนพราว
“หืม ? หมายถึงกับใครล่ะเด็กน้อย”
“กับทั้งดาว ทั้งพี่เดือน”
“พี่สาวเธอมาสมัครงาน ของานฉันทำ ฉันก็ให้งาน ส่วนเธอ…” ติณใช้หลังข้อนิ้วไล้ข้างแก้มสีชมพูระเรื่อด้วยเลือดฝาดของวัยสาว ผิวเนียนละมุนมือยิ่งกว่าผ้าไหมชั้นดีชิ้นใด ๆ ในโลก ให้ความรู้สึกอยากถนอมแต่ก็อยากย่ำยีฝากร่องรอยแสดงความเป็นเจ้าไว้เช่นกัน
“ดาวทำไมคะ”
“เธอก็ควรจะทำงานของเธอให้เต็มที่กว่านี้หน่อย” ไม่ว่าเปล่า ติณแสดงออกให้รู้ว่าหน้าที่ของดาวนิลคืออะไรด้วยการฉกปากลงบนริมฝีปากฉ่ำวาวด้วยลิปกลอส พอลิ้มรสหวานหอมจากลูกพีชที่น่าจะมาจากลิปสติกก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มกดน้ำหนักลงมากขึ้น ดูดดึงริมฝีปากล่างจนเกิดเสียง จากนั้นแยกฟันบนล่างออกจากกันด้วยปลายลิ้น ก่อนจะกวาดควานไปทั่วทั้งโพรงปากด้วยความหลงใหลและอารมณ์ที่เตลิดขึ้นอย่างง่ายดาย
“ดาวต้องไปเรียนค่ะ” หญิงสาวกระซิบเสียงสั่นในจังหวะที่เขาปล่อยให้เธอหายใจ จูบของเขาทำเธอมึนงงและทรงตัวแทบไม่อยู่ ติณหรี่ตาลง แตะริมฝีปากคล้ำของเขากับริมฝีปากที่บวมเจ่อขึ้นทันตาของหญิงสาว ปัดป่าย ถูไถ
ไปมาคล้ายหยอกเย้า ราวกับขนนกที่ไล้ผ่านที่ใดก็สร้างความวาบหวามไว้ที่นั่น“เดี๋ยวนี้จูบเก่งแล้ว ไม่เสียแรงที่ปล้ำสอน”
ว่าแล้วก็จูบเธออีกครั้ง จูบราวกับจะจมลงไปหมดทั้งตัว ดื่มด่ำรสหวานอันแสนบริสุทธิ์ที่ค่อย ๆ ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มอมเมาให้คนทั้งคู่ยิ่งถลำโดยไม่อาจหยุด เป็นแบบนี้มาตลอด แม้แต่ครั้งแรกที่ติณได้ลิ้มรสความหวานของผู้หญิง
คนนี้…ไม่เปลี่ยน ยิ่งใกล้ยิ่งกระหายและไม่เคยพอ…
Dernier chapitre
ดาวดามใจ ตอนพิเศษ 3
จากตัวแทนสู่ที่หนึ่งในหัวใจท้องฟ้าภายนอกยังเป็นสีดำอยู่ทั้งที่เป็นเวลาใกล้รุ่งสางแล้ว ติณหยิบรีโมทแอร์มาปรับอุณหภูมิให้สูงขึ้นเล็กน้อยเพราะหญิงสาวซุกตัวลงกับอกของเขาอย่างหาความอบอุ่นติณกระชับร่างภรรยาให้แนบชิด สูดกลิ่นหอมอ่อนหวานอันคุ้นเคยที่ทำให้เขาหลงใหลมิรู้คลาย ผ่านมาจนถึงวันนี้ที่ดาวนิลมีตาหนูตะวันและอีกไม่นานก็จะคลอดลูกสาวให้เขาอีกหนึ่งคน ผู้หญิงคนนี้เป็นความมหัศจรรย์ในชีวิตของเขา ติณย้อนกลับไปนึกถึงวันแรกที่เขาพบดาวนิล ทุกสิ่งทุกอย่างกระจ่างชัดราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน…“อายุเท่าไร”คำพูดแรกที่ติณพูดกับเด็กสาวที่ถูกพามาให้เขาถึงที่ พอเดือนพราวเชิดเงินหนีไปออสเตรเลีย ทิ้งงานแต่งงานเรียบ ๆ ที่เขาตั้งใจเตรียมไว้ให้เธออย่างไม่ไยดี เดิมที ‘รักร้อย’ มารดาของเดือนพราวและดาวนิลก็ตั้งใจจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่พอเจอกับความโกรธและอิทธิพลของติณ รักร้อยก็แก้ปัญหาง่าย ๆ ด้วยการโยนลูกสาวคนเล็กที่เขาไม่เคยเจอมาก่อนให้ถึงเตียง“สิบแปดค่ะ”ชายหนุ่มขมวดคิ้ว นึกขัดใจท่าทางตื่น ๆ และน้ำเสียงที่เบาจนจับใจความไม่ได้ เขาต้องถามซ้ำอีกครั้งจึงจะได้ยินว่าเด็กสาวตรงหน้าอายุสิบแปดปีแล้ว โตพอที่เขาจะไม่
ดาวดามใจ ตอนพิเศษ 2
ดาวนิลเป็นคนท้องที่สวยมาก ทั้งที่ปกติมักจะมีคนบอกว่าถ้าแม่ผิวพรรณเปล่งปลั่งจะได้ลูกสาว แต่จากการตรวจหมอยืนยันว่าเธอตั้งท้องลูกชาย ติณเห่อหนักถึงขนาดเตรียมหาชื่อมงคลออกมาเป็นหางว่าว ของเล่นต่างก็ขนซื้อจนเต็มห้องเด็กที่จัดไว้รอลูกชายคนนี้ หนักเข้าดาวนิลต้องดุให้เขาเพลา ๆ ลงบ้าง ไม่อย่างนั้นบ้านจะกลายเป็นโชว์รูมของเล่นเอาส่วนคุณย่าต้องตากับคุณป้าตุลยาก็ปรึกษาซินแสประจำตระกูลเรื่องฤกษ์ยาม ตอนแรกติณเหมือนจะไม่สนใจ ลูกชายเขามาเกิดวันไหน เวลาไหน นั่นคือฤกษ์ซูเปอร์มงคล แต่พอถูกผู้เป็นย่าและป้าชักจูงโน้มน้าวบ่อย ๆ รวมถึงหัวใจคนเป็นพ่อที่อยากจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูกโดยไม่มีข้อแม้ คนมั่นใจในตนเองอย่างติณก็เขวไปเหมือนกัน ถึงขนาดระดมหาซินแสชื่อดังมาช่วยดูเวลาคลอดให้ดาวนิลได้แต่ส่ายหัวให้กับหลาย ๆ อย่างที่เธอไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นจากชายหนุ่มที่แสนจองหองและดื้อรั้น เชื่อแค่ตนเองแบบติณ ถือว่าลูกชายคนนี้ช่วยให้เธอได้เปิดหูเปิดตาจนเห็นอีกด้านของบ้านตระการเกียรติเช่นกัน“ดาวมาดื่มนมหน่อยครับ” ชายหนุ่มเตรียมนมอุ่น ๆ มาให้ภรรยาดื่มก่อนนอนทุกคืน ตั้งแต่อ่านข้อมูลว่าคนท้องจะถูกดึงแคลเซียมไปให้กับลูกเ
ดาวดามใจ ตอนพิเศษ 1
เสียงอาเจียนที่ดังขึ้นแทบทุกเช้าเป็นเวลาเกือบเดือนแล้ว ชายหนุ่มร่างสูงที่เคยดูกร้าวแกร่งไปทั้งตัวตามลักษณะของชายวัยฉกรรจ์ที่ดูแลตนเองอย่างดีมาตลอดกลับมีสภาพคอพับคออ่อน นั่งแปะลงไปบนพื้นห้องน้ำ กอดโถชักโครกไว้แน่นเหมือนเป็นของสำคัญดาวนิลตามเข้ามาในห้องน้ำ ค่อย ๆ ลูบแผ่นหลังเปลือยเปล่าของติณจากบนลงล่าง หวังว่ามันจะช่วยบรรเทาอาการอาเจียนอย่างเอาเป็นเอาตายของสามีลงได้บ้าง จากที่ในช่วงแรกตัวเธอเองก็ขำและแอบสมน้ำหน้าที่ชายหนุ่มมีอาการแพ้ท้องแทนเมียแบบที่คนอื่น ๆ บอก ตอนนั้นยังนึกไปว่าติณคงเห่อและตื่นเต้น สักพักอาการแพ้ท้องเหล่านี้ก็คงหายไป ที่ไหนได้ ผ่านมาเป็นเดือนแล้วติณก็ยังไม่ดีขึ้น แถมดูจะยิ่งแย่ลงกว่าเดิมอีกต่างหาก ในขณะที่ตัวเธอเองกลับกินได้นอนหลับ อ้วนท้วนสมบูรณ์จนน่าแปลกใจ“บ้วนปากหน่อยนะคะ คุณติณ” หญิงสาวส่งแก้วน้ำให้ชายหนุ่มกลั้วคอ ใช้ผ้าเย็นที่มีกลิ่นหอมอ่อนเช็ดหน้าที่ซีดเหมือนไก่ต้มของเขา“ดาวจ๋า ผมเวียนหัว ทรมานจังเลยครับที่รัก” ติณย้ายมือจากการกอดโถชักโครกโผเข้ามาสวมกอดหญิงสาวตัวนุ่มนิ่มหอมกรุ่นแทน ซุกหน้ากับซอกคอของดาวนิล ถูไถไปมาเหมือนลูกแมวตัวโตจอมขี้อ้อน ตั้งแต่ภรรยาสาวตั
ดาวดามใจ บทที่ 89
กลับมาที่วงเหล้าอันครื้นเครงอีกครั้ง คราวนี้สีหน้าสีตาของติณดูผ่อนคลายขึ้นมาก จนถึงขนาดที่ไม่ดุหรือหัวเสียยามที่ปู่เชยรินเหล้าน้ำผึ้งให้หญิงสาวอีกจอกซึ่ง ๆ หน้า“ให้อีกแก้วเดียวนะ จะพากลับไปนอนแล้ว” หญิงสาวหน้าแดง ตาฉ่ำชวนให้มันเขี้ยว ติณมาทรุดนั่งลงข้างตัวคนขี้เมา ไหล่เกยไหล่จนคนอื่นอมยิ้มไปตาม ๆ กันตั้งแต่ติณมาอยู่ที่เกาะหยกคราม เขาสงบจนเงียบขรึม คนงานต่างสัมผัสถึงความเศร้าโศกจนดูอ้างว้าง กระทั้งวันนี้ทุกคนได้เห็นหญิงสาวที่นายน้อยเคยพามาด้วยกันครั้งก่อน ต่างมีความหวังว่าสาวน้อยคนนี้จะทำให้ติณยิ้มออก แม้ว่าตั้งแต่เย็นจนค่ำ เขาจะหน้าบูดบึ้ง ไม่พูดไม่จา“งั้นกลับดีกว่าค่ะ ดาวมึน ๆ แล้วเหมือนกัน” หญิงสาวดื่มไปแค่สองจอกเล็ก ๆ เพราะเธออยากคุยกับเขาให้รู้เรื่องเสียที เห็นหน้าจ๋อยคอตก ดาวนิลเองก็สงสาร“แต่ผมยังอยากดื่มต่ออยู่เลย ติดใจเหล้าน้ำผึ้ง” พินันท์บอกเบา ๆ“มึงอยู่ต่อแล้วกัน เดี๋ยวกูไปส่งดาวนิลแล้วค่อยกลับมา”“เหรอ อ่า ๆ” พินันท์เลิกคิ้ว เหมือนไม่อยากเชื่อ ดูตาแล้วพี่ชายคงไม่มีทางทิ้งเนื้อสาวมานั่งให้ยุงกัด ข้ออ้างที่เอ่ยปากก็เห็นไปถึงลิ้นไก่ ยิ่งมองตามหลังพี่ชายที่โอบเอวบางประคองไป
ดาวดามใจ บทที่ 88
ติณนั่งมองปู่เชยที่หัวเราะกับดาวนิลและพินันท์โดยไม่ใส่ใจหรือเหลือบแลนายน้อยคนโปรดอย่างเขา อาหารทะเลหลายอย่างที่วางอยู่เริ่มพร่องไปบ้าง แต่ครู่เดียวก็ถูกยกมาเติมราวกับไม่มีวันหมดดาวนิลเหลือบมองชายหนุ่มที่นั่งหน้าบูดบึ้ง ไม่พูดไม่จา แต่ก็ยังยอมมาด้วยกัน หญิงสาวอยากจะหยิกแก้มคนที่ฟอร์มจัดแล้วทุบอีกสักหลายปึก รู้ว่าเขาแอบมองเธออยู่ตลอด พอเธอจับได้ เขาก็สะบัดหน้าหนีไปทางอื่นเหมือนสาวน้อยแสนงอนไม่มีผิด“ปู่เชยขา ดาวอยากดื่มเหล้าน้ำผึ้ง”“ไม่ได้” คราวนี้คนที่ไม่พูดกับใคร ขวางขึ้นทันที“ปู่ขาดาวจะดื่ม คุณพินันท์ก็อยากลองด้วย ใช่ไหมคะ” หญิงสาวหาพวก พอพินันท์พยักหน้า เหล้าน้ำผึ้งโหลใหญ่ก็ยกมาวางทันที“มาครับพี่ติณ มาดื่มด้วยกัน” พินันท์ยกเหล้าจอกแรกให้พี่ชาย แล้วส่งอีกจอกให้หญิงสาว พอกระดกของตนเองลงคอ เหล้าแรงก็ร้อนวาบ รสชาติแบบนี้ ดีกรีแรงไม่กี่จอกก็หัวทิ่มชัวร์“พอแล้วนะ จำครั้งที่แล้วไม่ได้เหรอว่าดื่มเหล้านี่แล้วเป็นยังไง” ติณยึดจอกเหล้าเล็ก ๆ ที่ว่างเปล่าของหญิงสาวไว้ เพราะเธอก็เพิ่งกระดกลงไปในทีเดียว“ก็เมาไงคะ” หญิงสาวลอยหน้าตอบ นัยน์ตาพราว มีหรือว่าเธอจะจำไม่ได้ ยิ่งเห็นหน้าคร้ามดูดซับส
ดาวดามใจ บทที่ 87
กว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็เกือบสว่าง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของหญิงสาวปั่นป่วนจนเขาต้องควักบทสวดสารพัดขึ้นมาภาวนาอยู่ในใจ ดังนั้นตอนที่ดวงตาดำขลับงัวเงียลืมตาอีกครั้งก็สายโด่ง พลิกตัวมองที่นอนด้านข้าง เหลือแต่ความว่างเปล่า ดาวนิลคงลุกออกไปนานแล้วเพราะใช้มือลูบคลำ ไม่หลงเหลือไออุ่นจากร่างของเธออยู่ติณรีบผุดลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว เมื่อคืนมัวแต่ตกตะลึงจนทำตัวไม่ถูก เช้านี้เขาต้องรีบหาคนงานผู้หญิงที่ไว้ใจได้มานอนเป็นเพื่อนหญิงสาว ก่อนที่เลือดกำเดาเขาจะไหลหมดตัว นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน ไอ้พินันท์ส่งดาวนิลมาทำงานที่นี่ทำไม แขกเหรื่อเขาไม่ได้เปิดให้เข้ามาพัก มีแค่กลุ่มเพื่อนหรือวีไอพีที่ต้องการพักผ่อนซึ่งต้องให้เขาอนุญาตก่อน หรือไอ้พินันท์มันคิดว่าเขาเป็นพระโพธิสัตว์ที่ตัดกิเลส เลิกยุ่งเกี่ยวข้องแวะกับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจได้เด็ดขาดแล้วจริง ๆชายหนุ่มจัดการธุระส่วนตัวและตรงไปที่ตัวรีสอร์ตซึ่งอยู่ไม่ไกล มีพนักงานต้อนรับซึ่งก็เป็นลูกหลานคนงานในเกาะนั่นแหละที่ประจำการอยู่“ดาวนิลล่ะ”“คุณดาวทานอาหารเช้าอยู่ที่ห้องอาหารค่ะ คุณติณจะรับพร้อมกันเลยไหมคะ” ติณพยักหน้ารับ กินเสียพร้อมกัน พนักงานจะได้ไม่ลำบากและมัว
ดาวดามใจ บทที่ 80
รุ่งเช้าดาวนิลก็พบกับหญิงสาวที่พร้อมจะออดอ้อนอย่างที่ติณต้องการกำลังนั่งกินอาหารอยู่กับตุลยาสีหน้าของปลายฉัตรไม่แจ่มใส ดาวนิลเองก็ไม่อยู่ในจุดที่จะปลอบใจหรือให้กำลังใจใครทั้งนั้น ผู้หญิงที่เป็นว่าที่ภรรยาของผู้ชายที่ลูกของเขาอยู่ในท้องเธอ มันเป็นความสัมพันธ์ที่กระอักกระอ่วน และเชื่อว่าคนที่อึดอัดก
Dernière mise à jour : 2026-04-02ดาวดามใจ บทที่ 75
แล้วก็เป็นเอกสิทธิ์ที่มาเก็บกวาดและปิดข่าว ในขณะที่เจ้านายของเขากำลังโอบประคองดาวนิลที่อยู่ในการตกใจขึ้นไปพักที่ห้องของเธอก่อน รอจนดาวนิลหลับไปแล้ว ติณจึงมาสะสางกับเดือนพราวและรักร้อยที่ถูกลูกน้องของเอกสิทธิ์คุมตัวไว้บนรถแวนฟิล์มดำที่จอดรออยู่ติณเปิดประตูขึ้นไปนั่งตรงข้ามกับสองแม่ลูกใจทมิฬ...“อยา
Dernière mise à jour : 2026-04-01ดาวดามใจ บทที่ 61
ของดีที่ติณว่าคืออาหารทะเลง่าย ๆ ที่คนงานหามาด้วยตนเอง…ปกติดาวนิลใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ อาหารทะเลก็มักจะถูกแช่แข็งแล้วส่งมาจากชายทะเล ไม่ได้กินสด ๆ แบบนี้ ดังนั้นพอได้ลองชิมหมึกย่าง กุ้งเผา จิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดรสเด็ด แถมติณยังขอให้ทำอาหารประเภทซุปมาให้ดาวนิลเพิ่มอีกอย่างคือโป๊ะแตก หรือต้มยำทะเลน้ำใสรสจัด
Dernière mise à jour : 2026-03-28ดาวดามใจ บทที่ 44
ร่างสูงในเชิ้ตยับยู่ยี่พิงรั้วเตี้ยๆ ของบ้านหลังที่ดาวนิลมาอาศัยนอนด้วย ลูกน้องเอกสิทธิ์ที่กำชับให้ตามมาเฝ้ารายงานว่าเจ้าของบ้านคือ มณทิราก็เบาใจขึ้น หลังสะสางบัญชีไอ้เสี่ยกำชัยกับสองแม่ลูกนั่นได้ ติณก็กระวีกระวาดมารอดาวนิลตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางชายหนุ่มอยากจัดการให้เด็ดขาดและหมดจด ครั้นพอนึกถึงว่า
Dernière mise à jour : 2026-03-24
Vous vous intéresseriez aussi à
รักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา59.6K Vuesนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย157.5K Vuesปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย62.6K Vuesคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M Vuesชี (She) ไม่นกนะจ๊ะ
นิชา อลีนา148 Vuesอ่อยรักพ่อเลี้ยง
นิชา อลีนา391 Vuesเมษาลาพักร้อน
อำพันน้ำผึ้น54 Vuesคนของฝาแฝด
กระเป๋าเปเป้58 Vues
