ตอนที่55 ฉันไม่ได้ เธอก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน

"ผู้หญิงอย่างเธอไม่เหมาะกับป่าเขาหรอกนะ เธอไม่ใช่สเปกของเขาเลยแม้แต่นิดเดียวจำใส่หัวเอาไว้" อันเซลเธอพูดจบก็ก้มเก็บชุดแล้วเดินไปหยิบรองเท้าก่อนจะเข้าไปในห้องเพื่อแต่งตัว

น่านฟ้ายกมือขึ้นมาปิดแก้มข้างที่โดนตบ น้ำตาไหลออกมาจากดวงตากลมอีกครั้ง ก่อนจะหันไปสบตากับคนที่กำลังทำหน้าบอกกับเธอว่าเขาเสียใจและขอโทษ แววตาที่สื่อออกมาเธอรู้ดี แต่เธอคงต้องไปตามเส้นทางที่เธอต้องเดิน ดีแค่ไหนที่เธอยังไม่ปักใจรักผู้ชายคนนี้ อีกไม่กี่เดือนก็จะหมดสัญญา และเธอก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าผู้ชายตรงหน้าคงจะทำตามสัญญา

"ขอน่านอยู่คนเดียวก่อนนะคะ หมดสัญญาเมื่อไหร่น่านจะหย่าให้ค่ะ"

"ไม่ๆ!! ไม่นะน่านเฮียไม่หย่า...น่าน!!" ถึงแม้น้ำป่าจะพูดอะไรออกไป น่านฟ้าก็ไม่ได้อยู่ฟังแม้แต่นิดเดียว

"ยากุ"

"ครับนาย" ยากุรีบเดินตามน่านฟ้าไปเพื่อคอยดูแลอยู่ห่างๆ หรือถ้าหากว่าน่านฟ้ามีอะไรให้ช่วยเขาก็จะได้ช่วยได้ทันที

///

ย้อนไปก่อนหน้านี้ น้ำป่าที่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ที่มีร่างบางเอวคอดนั่งทาบทับอยู่บนตักแกร่งทั้งสองคนสบตากันไม่กี่วิก็เหมือนกระแสไฟที่สปาร์คกันอย่างลงตัว สองคนต่างบรรเลงบทจูบที่เร่าร้อน เดิมทีน้ำป่าก็มีความต้องการตั้งแต่