เจ้าของสวนร้ายกับแม่บ้านใจบาง

เจ้าของสวนร้ายกับแม่บ้านใจบาง

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-20
Oleh:  Bookkawaii Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
12Bab
429Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อ “ขวัญข้าว” หญิงสาวยากจนต้องมาทำงานเป็นแม่บ้านในสวนทุเรียนของ “กิตติ” เจ้านายหนุ่มเจ้าของสวนผู้แสนเย็นชา แต่เบื้องหลังแววตานิ่งนั้นคือแรงปรารถนาและความร้อนแรงที่เธอไม่อาจหนีได้…

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 แม่บ้านคนใหม่ (1)

จังหวะเพลงเร่งเร้าให้ร่างกายขยับตามอย่างควบคุมไม่ได้ แสงไฟหลากสีสาดส่องตัดสลับไปมา เผยให้เห็นเหล่าผีเสื้อราตรีที่กำลังปลดปล่อยตัวเองอย่างสุดเหวี่ยง ฤทธิ์แอลกอฮอล์ไหลเวียนในกระแสเลือด ทำให้ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความกล้าและความร้อนแรง

นาวก็เป็นหนึ่งในนั้น ร่างบางโยกสะโพกไปตามจังหวะเพลงขณะเบียดกับร่างหนุ่มที่เธอกับเขาเพิ่งนัดเจอกันในไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

บีม คือเพื่อนที่เธอนัดผ่านแอปพลิเคชันหาคู่มาเจอวันนี้ เขาเป็นผู้ชายร่างสูงใหญ่ ผิวขาว ใบหน้าเรียว จมูกโด่งเป็นสัน รอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ชวนหลงใหล

เส้นผมพลิ้วไหวตามแรงสะบัด ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อจากแอลกอฮอล์ ดวงตาพราวระยับไปด้วยความสนุก ขณะฝ่ามือใหญ่โอบประคองเอวเธอไว้ ก้นหล่อนสัดส่ายเสียดถูไปมากับเป้ากางเกงชายหนุ่มที่นาวเริ่มรู้สึกถึงความแข็งขืนที่แนบสะโพกตน

ทำให้ร่างบางร้อนรุ่ม เลือดในกายพล่านเดือด ความซ่านกระสัน ไฟปรารถนาแล่นปราดไปทั่วเรือนร่าง นาวแทบอยากจะชวนเขาเปิดห้องตอนนี้เลยก็ว่าได้

ยิ่งจังหวะที่เขาเด้งบั้นท้ายเสียดสีสะโพกหล่อนจนนาวยิ่งสะท้านวาบ รับรู้ได้ว่าตอนนี้เขาเองก็มีอารมณ์อยู่ไม่น้อย แต่แล้วทุกอย่างก็สะดุดลงเมื่อเสียงคุ้นหูที่ไม่คิดว่าจะได้ยินในตอนนี้กลับดังขึ้นขัดจังหวะ

“เมาแล้ว กลับกับพวกเรานาว” เสียงห้าวของคีย์ตะโกนแข่งกับเพลงในร้าน เขาก้มตัวลงพูดกับเธอในระดับใกล้ๆ กับหู แถมรั้งตัวเพื่อนสาวที่แต่งตัวล่อแหลมให้เข้ามาใกล้ๆ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของนาวลอยเข้าจมูกจนเขาเผลอสูดลมหายใจลึกโดยไม่รู้ตัว

รู้ดีว่าเพื่อนสาวคนนี้สวย แต่ภาพที่อยู่ตรงหน้ากลับทำให้หัวใจเต้นแรงกว่าที่เคยคาดไว้ เธอร้อนแรงอย่างไม่ปิดบัง เสื้อผ้าบางเบาแนบลำตัว เผยส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างมั่นใจ สะโพกผายได้รูปโยกไหวทุกย่างก้าวอย่างมีจังหวะ

หน้าอกอวบอิ่มดันเนื้อผ้าตัวเล็กจนแทบเก็บความอ่อนหวานเอาไว้ไม่อยู่ ลำคอขาวระหงทอดยาวลงมาจนเห็นแนวไหปลาร้าชัดเจน เพิ่มเสน่ห์บางอย่างที่ยากจะละสายตาไปได้ กลิ่นอายบางอย่างจากตัวเธอ ทำให้บรรยากาศรอบข้างเหมือนร้อนขึ้นโดยไม่รู้ตัว คีย์เป็นแค่เพื่อน รู้จักยัยนี่มานานเห็นแล้วยังมีอารมณ์ ผู้ชายคนอื่นจะไปเหลืออะไร

“ไม่ต้องๆ วันนี้ฉันมีเพื่อนกลับ ว่าแต่พวกนายมาได้ยังไง” นาวปฏิเสธเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมจนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังเรียนที่เดียวกัน ต่างเพียงแค่เรียนคนละคณะเท่านั้น

“พวกฉันมาได้ยังไงไม่สำคัญ แต่ตอนนี้เธอต้องกลับ ฉันไม่ไว้ใจเพื่อนใหม่เธอ” ปรัช คนที่ไม่ค่อยพูดค่อยจาปรายสายตาไปยังเพื่อนใหม่ของนาวที่จ้องเขม็งมาทางพวกเขาด้วยสีหน้าเอาเรื่องที่บังอาจไปขัดจังหวะเขากับนาว

แล้วไงล่ะ ใครใช้ให้ยัยนี่เป็นเพื่อนพวกเขา

“ไม่เอา ถ้าฉันกลับกับพวกแก คืนนี้ฉันก็อดสิ” คนกำลังจะได้ปลดปล่อย จะให้พวกมันมาขัดได้ไง ตั้งแต่เลิกกับแฟนเก่าได้สามเดือน นาวก็อดอยากปากแห้ง นอนเหี่ยวมาหลายคืน กว่าจะทำใจยอมรับเรื่องฟรีเซ็กส์ได้ เธอก็ตีกันกับตัวเองในหัวตั้งหลายรอบแน่ะ จนสุดท้ายรวบรวมความกล้าโหลดแอป นัดผู้ชายมาเจอในผับ ทุกอย่างกำลังไปได้ดี นาวจะให้สองคนนี้มาทำแผนล่มไม่ได้

“นี่เธออดอยากปากแห้งขนาดนั้นเลยหรือไง” คีย์พูดอย่างเอือมระอาเพื่อนสาว มองหล่อนด้วยสายตาต่างออกไป ไม่คิดเลยว่าไอ้ไทป์ อดีตแฟนเพื่อนจะทำให้นาวกลายเป็นคนติดเซ็กส์ได้ขนาดนี้

“ก็นะ” นาวไม่ปฏิเสธ เพราะเธอกำลังเป็นแบบนั้นจริงๆ แล้วคืนนี้เธอจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายแผนของเธอ

“ไม่ต้องไปหาคนอื่นก็ได้ ถ้าเธอต้องการ” ปรัชรั้งแขนอีกข้างของนาวเข้าหาตัว โน้มใบหน้ากระซิบชิดใบหน้าหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแหบพร่าของเขาแฝงบางอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ร่างสูงจงใจแนบชิดจนแผ่นหลังเปลือยของนาวสัมผัสได้ถึงความร้อนจากตัวเขา

ดูๆ ไป บั้นท้ายกลมงอนของยัยนี่ก็สวยดีเหมือนกันนะ ถ้าหล่อนทำท่าคลานเข่า แอ่นสะโพกให้เขาท่าหมา ปรัชสาบานเลยว่าจะกดมิดลำแล้วกระแทกรูหล่อนให้เดินไม่ได้เลยทีเดียว

“อะ เอ่อ ปรัช นาย” นาวเงยหน้าขึ้นมองอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าเพื่อนผู้ที่เงียบขรึมและดุดันจะมีมุมนักล่าเช่นนี้ แถมตอนนี้ยังรู้สึกได้ถึงความแข็งขืนดันสะโพกเธอหน่อยๆ เพียงเท่านั้นความร้อนรุ่มที่อัดแน่นมานานก็ระเบิดออกมา

“นั่นสิ ถ้าคันมากขนาดนี้พวกฉันก็เกาให้ได้นะ ไม่ติด ดีกว่าปล่อยเธอไปเจอผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกัน” คีย์ยิ้มตาพราวระยิบใส่เพื่อนสาว เขาไม่พูดเปล่า มือที่เคยจับแขนหล่อนเปลี่ยนมาเป็นสอดเข้ามาโอบเอวคอดกิ่ว สัมผัสผิวเนื้อเนียนโดยตรงเพราะวันนี้หล่อนใส่เกาะอกเอวลอย โชว์สะดือจิ๋วคู่กับกระโปรงสั้น

ให้ตายเถอะ เขาไม่เคยรู้สึกว่ายัยนี่น่าจับกระแทกรูเท่าวันนี้มาก่อน

กล้าดียังไงมานัดผู้ชายคนอื่นเพื่อไปทำเรื่องอย่างว่า ทั้งๆ ที่พวกเขาก็คอยดูแลเธอไม่ห่าง

“คีย์ นายจะทำอะไร” ถามเหมือนขัดขืน แต่ร่างกายกลับรู้สึกดียามที่ฝ่ามือร้อนรุ่มของคีย์แตะเบาๆ แต่กระนั้นก็ส่งผลทำให้นาวร้อนผะผ่าวไปทั้งตัว เลือดในกายสูบฉีดแรงขึ้นเรื่อยๆ หัวใจเต้นถี่ระรัว นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกพวกเขาล่วงเกินตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา

ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนสองคนนี้ปฏิบัติกับเธอด้วยความสุภาพ อ่อนโยนเสมอ แต่ครั้งนี้ต่างไปจนนาวเองก็ตั้งตัวไม่ทัน ทั้งสายตาและท่าทาง จากที่เคยนิ่งเรียบกลับเต็มไปด้วยความร้อนแรงและความต้องการที่แทบไม่ปิดบัง

ทว่าแทนที่เธอจะโกรธเกลียดสัมผัสของพวกเขา นาวกลับรู้สึกดีเสียอย่างนั้น หรือว่าจะลองหน่อยก็ไม่เสียหาย เพราะตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกแปลกๆ กับร่างกายตัวเอง มันดูปั่นป่วน ช่องท้องบีบรัด ดูมีความต้องการมากกว่าผิดปกติ เหมือนกับว่ามีบางอย่างกระตุ้นความรู้สึก อย่าบอกนะว่า เครื่องดื่มที่หล่อนดื่มเข้าไปมียา แถมยังมาจากบีม หล่อนหันไปมองหน้าชายหนุ่มที่เพิ่งเจอกันไม่กี่ชั่วโมงก่อนด้วยความรู้สึกผิดหวัง

“อยากได้ไม่ใช่เหรอ” ปรัชกระซิบถาม

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
12 Bab
ตอนที่ 1 แม่บ้านคนใหม่ (1)
“นี่คุณกิตติ เจ้านายของแม่เอง”เสียงของป้าสำลีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพแฝงด้วยความเคารพ หญิงวัยกลางคนผ่านการทำงานในบ้านหลังนี้มานานกว่าสิบปีเอี้ยวตัวผายมือไปทางชายร่างสูงที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่กลางห้องทำงานภายในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นอ่อนๆของไม้สักใหม่ แสงแดดยามสายส่องลอดผ่านบานหน้าต่างกระจกใส กระทบกับกรอบรูปและแฟ้มเอกสารที่จัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ เงาแสงนั้นทอดตัวลงบนใบหน้าคมเข้มของชายหนุ่มราวกับกำลังแต่งแต้มให้เขาดูเข้มขรึมยิ่งขึ้น“สวัสดีค่ะ หนูชื่อขวัญข้าว เรียกว่าขวัญก็ได้ค่ะ”หญิงสาววัยยี่สิบปีเอ่ยเสียงแผ่วนุ่ม มือเล็กยกขึ้นพนมไหว้ด้วยความนอบน้อม ท่าทางสุภาพเรียบร้อยสะท้อนความเป็นเด็กที่ผ่านการอบรมมาดี เธอไม่กล้าเงยหน้ามองเจ้าของบ้านตรงๆเพราะสายตาคมของเขามีบางสิ่งบางอย่างที่ชวนให้ใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัวกิตติหนุ่มใหญ่วัยสามสิบห้าชะงักเงยหน้าขึ้นจากเอกสารในมืออย่างไม่ตั้งใจ แต่พอได้สบตากับดวงตากลมโตใสแจ๋วของหญิงสาวตรงหน้า เวลาราวกับหยุดเดินไปชั่วขณะ แววตาคู่นั้นที่มองมาเต็มไปด้วยความซื่อและอบอุ่นอย่างประหลาด สะกดสายตาเขาได้อยู่หมัดใบหน้าจิ้มลิ้มที่ส่งยิ้มตามมารย
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 แม่บ้านคนใหม่ (2)
กิตติยืนพิงรถกระบะสีเทาอยู่หน้าบ้านใหญ่ แสงแดดยามบ่ายส่องสะท้อนกระจกจนเป็นประกาย เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะเห็นร่างเล็กของหญิงสาวเดินกึ่งวิ่งออกมาจากทางเดินด้านใน“ขึ้นรถสิ” เสียงเข้มเอ่ยเรียบๆ แต่แฝงความอบอุ่น“ไปไหนเหรอคะ” ขวัญข้าวถามพลางใช้มือลูบเส้นผมที่ปลิวจากแรงลม“ฉันจะพาเธอไปดูสวนทุเรียน”“ค่ะ”หญิงสาวขึ้นไปนั่งข้างคนขับอย่างว่าง่าย เธอคาดเข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย มือเล็กวางบนตักอย่างเกร็งๆ ขณะที่เครื่องยนต์เริ่มทำงาน เสียงเครื่องกระหึ่มดังขึ้นพร้อมกับความเงียบที่ปกคลุมอยู่ในรถดวงตากลมโตมองผ่านหน้าต่างออกไปเห็นแนวต้นไม้ใหญ่เรียงรายตลอดสองข้างทาง เมื่อรถเคลื่อนผ่านรั้วบ้านหลังใหญ่ไปไม่ถึงสิบนาที ทิวทัศน์เบื้องหน้าก็เปลี่ยนเป็นพื้นที่สีเขียวกว้างขวาง เต็มไปด้วยต้นทุเรียนสูงใหญ่ที่ใบเขียวเข้มสะท้อนแสงแดดแผ่นป้ายไม้หน้าทางเข้าเขียนว่า “สวนทุเรียนดวงจันทร์”ใบหน้าน่ารักเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าฉงน เธอหันไปหาคนข้างตัว แต่ยังไม่ทันได้อ้าปากถามถึงที่มาของชื่อ เขาก็หันมาหาเธอเหมือนรู้ตัวว่ากำลังถูกมอง“มีอะไรเหรอ”“ทำไมถึงชื่อสวนดวงจันทร์เหรอคะ”ชายหนุ่มเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง มุมปากกร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 แรกสัมผัส (1)
พวกเขานั่งพักอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ข้างสระน้ำ เงาแดดช่วงบ่ายทอดผ่านใบไม้ร่วงลงมาบนพื้นดินเป็นลวดลายพร่างพราว เสียงลมพัดแผ่วเบา กลีบดอกไม้แห้งปลิวหมุนวนไปในอากาศก่อนร่วงลงข้างตัวพวกเขาขวัญข้าวนั่งเงียบ มือเล็กยกขึ้นปาดเหงื่อจากขมับอย่างเงอะงะ ความเหนื่อยจากการเดินดูสวนยังไม่จางหาย แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความประหม่าทุกครั้งที่สายตาเหลือบเห็นใบหน้าคมเข้มด้านข้างของเจ้านาย ดวงตาคมดุใต้คิ้วเข้มขมวดน้อยๆ ริมฝีปากหนาที่มักมีรอยนิ่งเฉยประดับอยู่ บางทีเขาก็ดูดุดันจนน่ากลัว แต่บางครั้งกลับอบอุ่นราวกับสายลมอ่อนๆที่พัดผ่านกลางวันร้อน“มองอะไร”เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นโดยไม่หันมามอง ทำเอาหญิงสาวสะดุ้งเฮือก รีบหลุบตาลงต่ำแทบไม่ทัน “เปล่าค่ะ”“หายเหนื่อยยัง”“หายแล้วค่ะ” เสียงตอบเบาแทบไม่พ้นริมฝีปาก เธอไม่กล้าเงยหน้ามองตรงๆเพราะกลัวจะเผลอเปิดเผยความรู้สึกในใจที่เริ่มปั่นป่วน“งั้นเดินดูสวนต่อกันเถอะ”ทั้งคู่ลุกขึ้นเดินไปตามทางเดินดินที่ปกคลุมด้วยหญ้าอ่อน เสียงฝีเท้าเบาๆดังสลับกันไปมา ทว่าความเงียบระหว่างทางกลับไม่อึดอัดอย่างที่คิด ขวัญข้าวได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นดังในอก เมื่อเงาของทั้งสองทอดลงบนพื้นใกล้จน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 แรกสัมผัส (2)
วันรุ่งขึ้น ขวัญข้าวถูกเรียกให้ขึ้นไปหาเจ้านายตั้งแต่เช้าตรู่ ความรู้สึกประหลาดใจกับคำสั่งที่ได้รับทำให้เธอเดินขึ้นบันไดด้วยความสงสัย เมื่อมาถึงหน้าห้องนอนของกิตติ มือเล็กก็ยกขึ้นเคาะประตูเบาๆสามครั้งตามมารยาทก๊อก ๆ ๆ"เข้ามาเลย" เสียงทุ้มต่ำอนุญาตจากด้านในหญิงสาวหมุนลูกบิดเข้าไปและมองสำรวจภายในห้องนอนอย่างช้าๆภายในห้องไม่ค่อยมีของตกแต่งอะไรมากนัก ดูเรียบง่ายแต่หรูหราตามสไตล์ของเขา มีเพียงตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ โต๊ะทำงานตัวยาว ทีวีติดผนังขนาดใหญ่ และเตียงคิงไซซ์ที่มีผ้าปูสีดำสนิทอยู่ตรงมุมห้อง แต่เจ้าของห้องกลับไม่อยู่ในสายตาเสียงน้ำกระทบพื้นดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ก่อนจะมีเสียงเข้มที่คุ้นหูเอ่ยขึ้นจากด้านใน“เข้ามาช่วยหน่อยได้ไหม”หญิงสาวชะงักไปชั่วครู่ หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไร้เหตุผล “คะ… คุณกิตเรียกหนูเหรอคะ?”“อืม เข้ามาหน่อยสิ”หญิงสาวหันไปตามเสียงเรียก ก็เห็นประตูห้องน้ำที่แง้มอยู่เล็กน้อย ร่างบางเดินไปหยุดยืนอยู่หน้าห้องนั้นด้วยท่าทีที่ยังคงสงสัย“คุณกิตเรียกหนูมามีอะไรหรือเปล่าคะ" ขวัญข้าวถามด้วยน้ำเสียงเกรงใจ“พอดีฉันลืมผ้าเช็ดตัวน่ะ มันอยู่ในตู้เสื้อผ้าน่ะ ช่วยหยิบมาให้หน่อยสิ"
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 วันที่ไม่มีทางย้อนกลับ (1)
"ปล่อยนะคะ! อุ๊บ!" เสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความตกใจและความรู้สึกอับอายของขวัญข้าวพูถูกกลืนหายไปในทันที เมื่อปากที่กำลังจะเปล่งเสียงโดนปิดด้วยริมฝีปากหนาอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง ลิ้นสากของกิตติสอดแทรกเข้ามาสำรวจภายในโพรงปากเล็กอย่างไม่รอช้า เขาไล้เลียลิ้นของเธออย่างช่ำชองจนร่างบางใจสั่นสะท้าน สัมผัสที่อ่อนโยนแต่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนทำให้ขวัญข้าวรู้สึกเคลิบเคลิ้มอย่างประหลาด เธอเผลอไผลเอียงศีรษะเล็กน้อยเพื่อให้เขาจูบได้อย่างถนัดขึ้นตามสัญชาตญาณ กลิ่นไอของความชื้นและสบู่ผสมกับกลิ่นกายอบอุ่นของกิตติทำให้เธอรู้สึกมึนงงไปชั่วขณะเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ จากจูบนุ่มนวลก็เปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆเรียกร้องและดูดดึงจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ แขนเรียวที่เคยผลักไสกลับยกขึ้นโอบรอบลำคอหนาอย่างลืมตัวมือใหญ่ข้างหนึ่งประคองท้ายทอยเธอไว้ ดึงร่างเล็กให้เข้ามาใกล้จนหน้าอกที่เปียกชื้นของเธอบดเบียดกับแผงอกเปลือยเปล่าของเขา มืออีกข้างที่เคยว่างล้วงเข้าไปในเสื้อยืดของหญิงสาว สัมผัสอุ่นจัดของฝ่ามือเขาทาบลงบนผิวเนื้อเย็นๆของเธอ ลูบไล้จากเอวคอดกิ่วขึ้นไปยังเต้าทรวงนุ่ม"อ๊ะ!" เสียงอุทานเล็กๆหลุดจากริมฝีปา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 วันที่ไม่มีทางย้อนกลับ (2)
ซ่า!น้ำเย็นจัดจากฝักบัวไหลอาบลงมาบนตัวทั้งสองคน จนเสื้อผ้าของขวัญข้าวเปียกโชก เสื้อยืดสีดำบางเฉียบแนบลู่ไปตามเรือนร่างอรชร เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้า โดยเฉพาะส่วนหน้าอกที่นูนเด่นออกมาอย่างชัดเจนทำให้กิตติแทบถอนสายตาไม่ได้ เขาล้างตัวและล้างตัวให้เธออย่างรวดเร็วจนฟองสบู่หายเกลี้ยงแล้วค่อยปิดน้ำ ทิ้งให้ความเงียบและความหนาวเข้าครอบงำ“ปล่อยหนูเถอะค่ะ” ขวัญข้าวอ้อนวอน เสียงสั่นเครือจากความหนาวและความกลัว มือแข็งแรงดุจคีมเหล็กที่จับแขนเธอไว้ไม่ยอมปล่อยเธอสักวินาที"ปล่อยแน่ แต่ปล่อยในนะ" "มะ ไม่นะคะ" แคว้ก!มือหนาฉีกเสื้อยืดที่เปียกน้ำและยกทรงราคาถูกของเธอออกทันที ขวัญข้าวกรีดร้องอย่างตื่นกลัว รีบยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกตัวเองที่เปลือยเปล่า เปิดโอกาสให้เขาก้มลงไปจัดการถอดท่อนล่างของเธอได้อย่างง่ายดายขาเรียวข้างหนึ่งถูกจับยกขึ้นพาดบ่ากว้างของเขาอย่างมั่นคง การกระทำนี้เปิดเผยดอกไม้งามต่อหน้าชายหนุ่ม ภาพของกลีบกุหลาบสีชมพูอ่อนที่ปิดสนิทซ่อนเร้นความลับอันหอมหวานไว้ภายใน ขนอ่อนบางเบาที่ขึ้นประปรายยิ่งขับให้ผิวขาวเนียนของเธอดูโดดเด่น หยาดน้ำใสที่ค่อยๆซึมออกมาจากรอยแยกเล็กๆนั้น นัยน์ตาคมของกิตติฉายแวว
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 บทลงโทษของเด็กดื้อ (1)
ขวัญข้าวตื่นขึ้นมาในตอนเที่ยง แสงแดดจ้าที่ลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาทำให้เธอต้องหยีตา ความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั่วร่างโดยเฉพาะกลางกายสาวทำให้เธอนิ่วหน้า พอเห็นห้องที่ดูไม่คุ้นตา กลิ่นโคโลญจน์จางๆที่ติดอยู่บนหมอน และความกว้างขวางที่แตกต่างจากห้องพักแม่บ้าน ร่างเล็กจึงดีดผึงขึ้นจากที่นอนทันที ผ้าห่มผืนหนาที่คลุมกายเธออยู่เลื่อนหล่นลงไปกองที่เอว เผยให้เห็นรอยจ้ำแดงประปรายบนผิวขาว“ตื่นแล้วเหรอ”เสียงทุ้มที่คุ้นหูดังขึ้นข้างตัว เธอหันกลับไปมองข้างเตียงก็เห็นกิตตินอนเปลือยท่อนบนอยู่ แผงอกกำยำขยับขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เขานอนตะแคงใช้แขนเท้าศีรษะมองเธออยู่ก่อนแล้ว สมองของขวัญข้าวประมวลผลอย่างหนัก เธอจำได้ว่าเมื่อเช้าถูกเรียกให้ขึ้นมาหาเจ้านาย แล้วหลังจากนั้นก็โดนเขาจับกินในห้องน้ำ ภาพความรุนแรงและสัมผัสวาบหวามหวนกลับมาชัดเจน ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อนึกออกว่าเกิดอะไรขึ้น"คุณกิต!" เธออุทานเสียงหลง รู้สึกทั้งอายทั้งโกรธ“ไม่เห็นต้องเสียงดังเลย" เขาพูดเสียงเรียบ ยืดตัวบิดขี้เกียจอย่างไม่ทุกข์ร้อนประกายวิบวับในดวงตาคมของเขาหลุบมองต่ำกว่าใบหน้าของขวัญข้าวเล็กน้อย หญิงสาวก้มลงมองตามก็เห็นว่าตัวเองโ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 บทลงโทษของเด็กดื้อ (2)
“อุ๊บ”แรงกระชากนั้นรุนแรงและฉับพลันจนขวัญข้าวแทบจะหวีดร้องออกมาไม่ได้ เสียงร้องที่เกือบจะหลุดออกจากปากแต่ก็โดนมืออุดปากจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วและหนักแน่นเสียก่อน หัวใจของเธอเต้นรัวเหมือนกลองศึกด้วยความตกใจปนหวาดหวั่น เธออยู่ในช่องแคบระหว่างซอกตึก ที่มีเพียงความสลัวเข้ามาแทนที่แสงอาทิตย์แสงอ่อนๆช่วงเย็นส่องลอดมาไม่ถึงตรงนี้ บรรยากาศเงียบสงัดทำให้หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความหวาดหวั่น ทว่ากลิ่นครีมอาบน้ำอันคุ้นเคยก็ตีเข้าจมูกของเธออย่างจัง ชวนให้นึกถึงฉากร่วมรักที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าในห้องน้ำอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง ภาพความเร่าร้อนเหล่านั้นย้อนกลับมาฉายซ้ำในหัว จนใบหน้าเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง “อย่าร้องนะ” เสียงกระซิบพร่าที่ข้างหูนั้นฟังดูเยือกเย็นแต่กลับจุดประกายความร้อนในตัวเธออย่างประหลาด พอเขาปล่อยมือออกจากปากขวัญข้าวจึงหันกลับไปมองอย่างช้าๆ เจ้านายหนุ่มยืนยิ้มส่งมาให้ ที่มุมปากนั้นมีร่องรอยของความร้ายกาจอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน แววตาแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ชัดเจน “คุณกิตเล่นอะไรคะ” น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย พยายามรักษาระยะห่างจากเขา แต่ซอกตึกแคบๆนี้ทำให้เธอไม่มีทางหนี "เล่น
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 คำว่ารักที่ไม่กล้าพูด (1)
บรรยากาศในครัวยามเช้าคึกคักไปด้วยกลิ่นหอมของอาหารและการพูดคุยแผ่วเบาของบรรดาแม่บ้านขวัญข้าวก้าวเข้ามาในห้องครัวอย่างกระฉับกระเฉง พยายามทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้เพื่อสลัดความรู้สึกกระวนกระวายที่ติดอยู่ในใจมาหลายวัน“มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะพี่แวว” ขวัญข้าวอาสาช่วยงานในครัวแต่เช้า แสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาในครัวที่กว้างขวาง กลิ่นหอมของน้ำซุปที่เริ่มเดือดลอยฟุ้งไปทั่ว “พี่กำลังจะทำสุกี้ทะเล พอดีเลยขวัญหั่นผักเป็นไหม" “เป็นค่ะ สบายมาก เดี๋ยวขวัญทำให้นะคะ" ขวัญข้าวหยิบผักที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวไปล้าง ก่อนจะนำมาหั่นบนเขียง การเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วของเธอแสดงให้เห็นถึงความคุ้นเคยกับงานในครัว“คุณกิตเขาทานเผ็ดไม่ได้ เมนูส่วนใหญ่เราก็ต้องทำรสชาติอ่อนๆนะ" พี่แววพูดขึ้นขณะเตรียมเครื่องทะเล ชื่อของคนที่ถูกพูดถึงทำให้ขวัญข้าวชะงักไปเล็กน้อย แม้จะพยายามไม่คิดถึงเขาแต่ทุกอย่างในบ้านหลังนี้ก็มักจะโยงกลับมาหากิตติเสมอ เพียงแค่ได้ยินชื่อหัวใจก็รู้สึกเต้นผิดจังหวะ“ถ้าวันไหนเห็นเขาเข้าสวนแต่เช้า เราต้องเอาข้าวกลางวันไปส่งในสวนด้วย" "ค่ะ" ขวัญข้าวรับคำสั้นๆพยายามไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมา"อ้อ แล้วพวกอาหารก
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 คำว่ารักที่ไม่กล้าพูด (2)
กิตติอึ้งไปชั่วครู่ เขาประหลาดใจกับคำพูดของเธอ แต่แป๊บเดียวก็ยกยิ้มเอ็นดู เขาไม่คิดเลยว่าจะเผลอไปมีอะไรกับเด็กไร้เดียงสาขนาดนี้ได้ ที่ผ่านมาถ้าถูกใจผู้หญิงคนไหนเขาก็พาขึ้นเตียงก่อน พอเบื่อก็แยกย้ายแล้วให้เงินไป ไม่เคยผูกมัด ไม่เคยคิดว่าจะต้องเป็นแฟนกันด้วยซ้ำ “ตอนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกันก็จริง แต่อีกหน่อยไม่แน่” "หมายความว่ายังไงคะ" "ฉันชอบเธอ" "คะ?" หญิงสาวอ้าปากค้าง คิดว่าตัวเองหูฝาดไป “งั้นมาคบกันดูไหม" "ไม่ค่ะ" เธอตอบทันควัน “อ้าว ทำไมล่ะ หรือเธอมีแฟนอยู่แล้ว" “ไม่มีค่ะ แต่หนูไม่เชื่อว่าคุณกิตจะชอบหนูได้ยังไงค่ะ เราเพิ่งรู้จักกันไม่กี่วันเอง คุณกิตแค่... แค่อยากจะนอนกับหนู” เธอพยายามหาเหตุผลมาหักล้างความรู้สึกที่เริ่มสั่นคลอนของตัวเอง"ชอบได้สิ ฉันชอบเธอตั้งแต่ที่เห็นครั้งแรกแล้ว" คำสารภาพตรงๆและสายตาจริงจังของเขา ทำให้ขวัญข้าวรู้สึกเขินไม่น้อย แต่ก็กลัวว่านี่จะเป็นแค่คำลวง จะเป็นเพียงของเล่นชั่วคราวของเขา “หนูขอเวลาคิดก่อนค่ะ" "งั้นระหว่างที่คิด เราเอากันได้ใช่ไหม" “มะ ไม่ได้ค่ะ!" “ขอแตกในอีกสักรอบนะ" ชายหนุ่มพูดได้ไม่อายปาก ก่อนจะโน้มใบหน้าลงหาหญิงสาว ขวัญข้าวผลักร่างส
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status