INICIAR SESIÓNCompartir
เศษซากแห่งความจองหอง
Fecha de publicación:
2026-10-15 21:11:37
Último capítulo
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters ตันแทนที่ไม่มีวันเป็นจริง 2
คุกใต้ดินเขตหวงห้ามต่อ...ชิงหลีนิ่งอึ้งพลางนึกถึงชีวิตตัวเอง เธอรีบหันไปมองหน้าสามีอย่างไม่เข้าใจ “แต่ฉันก็เรียนศิลปะการแสดง... ทำไมฉันถึงไม่รู้เรื่องพวกนี้”“มึงจำไม่ได้เหรอชิงหลี ว่าใครเป็นคนสั่งยกเลิกงานแสดงของมึง? มึงควรจะเข้าใจนะว่าทันทีที่เข้าวงการแสดงประวัติมึงจะถูกขุดขึ้นมา ซึ่งตัวตนที่แท้จริงของตระกูลเรามันขุดขึ้นมาไม่ได้ เพราะมันเป็นความลับชั้นยอดในฐานข้อมูลมืด วงการบันเทิงพวกนั้นย่อมไม่ให้การยอมรับ เรียกว่าคนเถื่อนในสายตาพวกเขา แต่พวกมันก็น่าสมเพชตรงที่ต้องการเงินทุนจากคนเถื่อนที่พวกตราหน้าเอาไว้ และยังส่งนักแสดงมาขึ้นเตียงถึงที่เพื่อแลกกับเส้นสายและเงินทุนมหาศาล” หยางเป่ยกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น พลางยิ้มมุมปากให้ภรรยาสาวชิงหลีสะท้านไปทั้งร่าง... เธอจำได้ว่าเจิ้งยวนพ่อของเธอคอยห้ามไม่ให้เธอเรียนและไม่เคยสนับสนุน จนเธอต้องแอบเอาเงินเก็บของแม่มาใช้จนหมด แต่คนที่ให้ท้ายเธอมาตลอดคือ หลิวเหมยที่บอกว่าอยากเรียนก็เรียนไปเถอะ แท้จริงแล้วหลิวเหมยไม่ได้สนับสนุนด้วยความหวังดี แต่สนับสนุนเพื่อให้เธอทุ่มเทจนสุดตัว แล้วค่อยให้เจิ้งยวนเป็นคนกระชากความฝันนั้นทิ้งเพื่อให้เธอเจ็บปวดที่สุด...
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters ตันแทนที่ไม่มีวันเป็นจริง
คุกใต้ดินเขตหวงห้ามต่อ...“พวกแก! มันหมาติดสัตว์ทั้งผัวทั้งเมีย!” หยางกวงตะโกนก้องจนเส้นเลือดที่คอปูดโปน ความโกรธแค้นทำให้เขาสูญเสียความสุขุมที่เคยมี“แต่ฉันก็ยังมีเป็นของตัวเองไม่ต้องมองผ่านใครเพื่อจินตนาการ” หยางเป่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ทว่าเฉียบขาดดั่งคมมีด เขาเอื้อมมือไปลูบเส้นผมสีขาวเงินของชิงหลีอย่างหลงใหล สายตาที่มองเมียรักเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เปิดเผย “เห็นไหม... ว่าเมียกูมีตัวตน มีเลือดเนื้อ เส้นผมสีขาวเงินโดยไม่ต้องย้อมหรือหลับตาเพื่อจินตนาการ เพราะเธอไม่ใช่แค่ตัวแทนเหมือนที่มึงทำ!”คำพูดของหยางเป่ยเหมือนศรอาคมที่แทงทะลุความทรงจำอันบิดเบี้ยวในใจหยางกวง เขาชะงักไปชั่วครู่ ภาพใบหน้าของผู้หญิงที่เขาพยายามไขว่คว้ามาทั้งชีวิตซ้อนทับขึ้นมา จนเขาเผลอครางถามออกมา “เธออยู่ที่ไหน! เมียฉันอยู่ที่ไหน! เฉียนเว่ยอยู่ไหน”“ตายไปแล้ว!” หยางจิงอวี่เค้นเสียงที่เต็มไปด้วยแรงอาฆาตออกมาอย่างแหบแห้ง ร่างกายที่เต็มไปด้วยแผลพุพองสั่นระริก “เธอหนีไป... หนีไปจากคนวิปริตอย่างแกนานแล้ว!” จิงอวี่รวบรวมแรงเดินเข้าไปประจันหน้ากับกรงขัง “มองฉันสิ! ดูฉัน! ฉันที่เป็นลูกสาวแกไง!”หยางกวงหรี่ตาลง มอ
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters เศษซากแห่งความไร้ค่า 2
สวนหลังคฤหาสน์ตระกูลหยาง | เวลา 14:00 น.ต่อ...“ยุคสมัยนี้แล้ว ชิงหลี! ยาบำรุงดี ๆ มีเยอะแยะไป” จ้าวเมิ่งตอบอย่างสบายใจ พลางโบกมือปัดกลางอากาศ “แค่ทีมแพทย์ในโรงพยาบาลในเครือตระกูลของสามีเรา ก็จัดหาเทคโนโลยีช่วยให้เธอมีเจ้าตัวเล็กได้ไม่มีปัญหา พี่ถึงได้บอกไงว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรเลยสำหรับยาตัวนี้ พวกพี่ก็เลยไม่ได้สนใจมันจนกระทั่งมันหายนั่นแหละ”ในสายตาของจ้าวเมิ่งผู้เป็นหมอและผู้เชี่ยวชาญด้านยา พิษชนิดนี้เป็นเพียงเศษซากความเชื่อที่ล้าสมัย ในโลกที่การแพทย์ก้าวไกลไปถึงการผ่าคลอดและเทคโนโลยีเจริญพันธุ์ พิษที่ตั้งใจจะให้ผู้หญิงตายพร้อมลูกในท้องจึงกลายเป็นเพียงขยะสารเคมีเท่านั้น“แต่มันก็เป็นความผิดพลาดของพวกเรานั่นแหละ...” หลีอวิ่นยอมรับอย่างตรงไปตรงมา แววตาที่เคยมั่นใจกลับฉายแววรู้สึกผิดต่อน้องสะใภ้คนเล็กที่ต้องมารับเคราะห์จากรอยรั่วในบ้านของพวกเธอเองชิงหลีมองหน้าพี่สะใภ้ทั้งสามคนที่กำลังทำหน้าเคร่งเครียดราวกับแบกโลกเอาไว้บนบ่า ทั้งที่พวกเธอคือหญิงแกร่งที่คุมอำนาจหลังบ้านพยัคฆ์มานาน เธอจึงหลุดขำออกมาเบาๆ เพื่อทำลายความอึดอัดที่ปกคลุมอยู่ “ยุ่งยากจริงๆ นะคะ... ตระกูลหยางของเรานี่”คำพูด
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters เศษซากแห่งความไร้ค่า
ห้องใต้ดิน 01ต่อ...ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความแค้นและการแตกสลาย หยางเปียงที่ก้าวเท้าเข้ามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องใต้ดินอย่างเงียบเชียบ ทุกคำพูดของชิงหลีที่ดังเข้าหู เขาก็ถึงกับชะงักเท้าที่ก้าวลงบันใดไปชั่วขณะเขามองภาพชิงหลีที่นั่งอยู่บนตักของหยางเป่ยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... ผู้หญิงที่เคยดูเปราะบางคนนั้น บัดนี้ถูกหล่อหลอมโดยหยางเป่ยจนกลายเป็นเพชฌฆาตทางจิตวิณญาณที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอ การทำให้คนสติแตกแล้วเย็บปะชุนด้วยตรรกะที่บิดเบี้ยวเพื่อสร้างบาดแผลทางใจที่ไม่มีวันรักษาหาย มันคือการสังหารวิญญาณที่เหี้ยมโหดกว่าการใช้กระสุนปืนเสียอีกหยางเปียงไม่ได้ตั้งใจจะลงมาที่คุกใต้ดินแห่งนี้เลยสักนิด เขามักจะกันตัวเองออกห่างจากเรื่องการเข่นฆ่ากันในสายเลือดมาตลอดเพราะความขยาด แต่เป็นเพราะวันนี้คฤหาสน์ทั้งหลังเงียบเชียบผิดปกติ เมื่อเขาถามลูกน้องของหยางเป่ย จึงถูกพามาที่นี่เพื่อส่งข่าวสำคัญ...ในมือของเขาคือเอกสารที่เพิ่งได้รับการอนุมัติ... โครงการคาสิโนและป้อมปราการหมื่นล้านสามารถที่เริ่มดำเนินการได้ทันทีทว่าเมื่อสายตาของเขาปะทะเข้ากับร่างของหยางจิงอวี่ที่เกาะซี่กรงเหล็ก
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters เศษซากแห่งความจองหอง 2
ห้องใต้ดิน 01 | เวลา 10:20 น.เช้าวันต่อมา...ต่อ...หยางเป่ยยิ้มออกมาด้วยความภาคภูมิใจในตัวโสเภณีตัวน้อยของเขา จึงโน้มใบหน้าที่คมสันไปหอมแก้มนวลเนียนอย่างเอาแต่ใจ“ได้สิ... พาฉันไปหาเขา ฉันจะฆ่าเขา แต่ก่อนจะฆ่า ฉันต้องถามเขาให้หายคาใจ” จิงอวี่ตอบเสียงแหบพร่า“เรื่องไหนล่ะ? เรื่องแม่ของเธอ... หรือเรื่องที่เขาแยกเธอออกจากสี่คนนี้ดีล่ะ?” ชิงหลีถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ลงกลางใจจิงอวี่ “อ้อ... ให้ฉันเล่าเรื่องแม่เธอเพิ่มอีกนิดดีไหม?”จังหวะที่ลูกน้องเอาเก้าอี้มาวางให้คนทั้งแปด หยางเป่ยกลับไม่ยอมให้ชิงหลีนั่งแยกออกไป เขาจัดการรั้งร่างบางลงมานั่งบนตักแกร่งของเขา สองแขนโอบรัดเอวบางไว้แน่นไม่ยอมปล่อยภาพความรักความหวงแหนที่หยางเป่ยมีต่อชิงหลี ยิ่งเป็นดั่งน้ำกรดเข้มข้นที่สาดซัดลงบนใจที่บิดเบี้ยวของจิงอวี่ ทำให้เธอยิ่งโหยหาที่จะปลิดชีพเจ้าของชีวิตที่บิดเบี้ยวนี้ทิ้งเสียความเงียบเข้าปกคลุมห้องใต้ดินจนได้ยินเพียงเสียงหยดน้ำที่กระทบพื้น และเสียงลมหายใจที่ติดขัดของหยางจิงอวี่ พยัคฆ์ร้ายทั้งสี่และพี่สะใภ้อีกสามคนต่างนั่งนิ่ง สายตาคมกริบหลายคู่ต่างจับจ้องไปที่ชิงหลีที่นั่งอยู่บน
ตรวนรักสีชาด Crimson Fetters เศษซากแห่งความจองหอง
คฤหาสน์ตระกูลหยางหนึ่งสัปดาห์ต่อมา...ตลอดทั้งสัปดาห์ที่ผ่านมา ห้องทำงานของหยางเป่ยกลายเป็นศูนย์บัญชาการลับที่ไร้การหลับใหล สี่พี่น้องตระกูลหยางขลุกตัวอยู่แต่ในนั้นจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของเฟอร์นิเจอร์ เหล่าพี่สะใภ้ต้องทำหน้าที่เป็นกองกำลังบำรุง ขนเสื้อผ้าชุดใหม่มาส่งให้ถึงที่และบังคับให้เหล่าพยัคฆ์ยอมวางปากกามากินข้าว เพราะพี่ชายทั้งสามเริ่มพ่ายแพ้ต่อสังขารด้วยอาการปวดหลัง ไม่ใช่หนุ่มกระทงที่มีพลังล้นเหลือเหมือนเมื่อก่อนยกเว้นหยางเป่ยเพียงคนเดียว...ด้วยความเป็นลูกหลงที่อายุยังน้อยและร่างกายที่ถูกเคี่ยวกรำมาอย่างหนัก พลังงานของเขาจึงยังเต็มเปี่ยม และเขามักจะหาวิธีเติมไฟให้ตัวเองด้วยการปลีกตัวออกจากกองเอกสารแวบเข้าไปหาชิงหลีที่ห้องนอนทุกวัน จนปานันต้องทำหน้าที่เป็นนาฬิกาปลุกจำเป็น คอยเดินมาเคาะประตูเรียกเจ้านายให้กลับไปทำงานตลอด"คุณ! ออกไปได้แล้ว ปานันเคาะประตูจนมือจะหักแล้ว!" ชิงหลีแหวใส่สามีที่ยังไม่ยอมถอนอ้อมกอด"งานมันเครียด... มึงคือที่พักพิงและที่ระบายความเครียดที่ดีที่สุดของกูไง" หยางเป่ยตอบหน้าตาย พลางซุกหน้าลงกับซอกคอขาวกรุ่น บ่งบอกชัดเจนว่า สามถึงสี่ชั่วโมงที่เขาหายไปนั
También te puede gustar
บำเรอรักเจ้าพ่อมาเฟีย
เลคเชอร์10.4K vistasคลั่งรัก | คุณป๋า
ลำเจียก15.1K vistasพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana31.2K vistasพิษรักร้ายหมอมาเฟีย
Spypink12.7K vistasรูมเมทคนดีของพี่วิศวะ
ผีเสื้อกลืนหาง265 vistasในปกครองบรวิชทร์
เพียงเจ้าขา346 vistasพันธนาการรักมาเฟียซ่อนเงา
จิรัฐติกาล89 vistasRain Over Me ติดฝน
Melyssa457 vistas
