LOGINShare
EP 1/3 ฉากนี้มีตบ
Last Updated:
2026-01-30 10:39:41ผลัวะ!
ประตูห้องถูกผลักเข้ามาสุดแรง ตามด้วยร่างสูงใหญ่ของผู้กำกับมาดเข้ม เขาตีหน้ายุ่งใส่คนที่ยืนอยู่ จับข้อมือหล่อนไว้มั่นแล้วดึงแรงๆ
“ปล่อยนะ!” กฤติการ้องใส่หน้าคนที่กล้ามาแตะเนื้อต้องตัว
“ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้” ผู้กำกับมาดเข้มสั่งเสียงเขียว ดวงตาดุๆ เขม้นมองนางร้ายดาวรุ่งราวจะกินเลือดกินเนื้อ
“ไม่ไป ฉันจะไม่ไปไหนจนกว่าผู้หญิงคนนี้จะยอมไปโรงพยาบาลกับฉัน!”
“กฤติกา! เธอล้ำเส้นมากไปแล้วนะ!”
“เรื่องของฉัน อย่ามาแส่!” นางร้ายปากดีโต้คืนคนที่บังอาจมาดึงแขนกัน เธอสลัดเขาจนหลุดแล้วจ้องเขม็งไปที่ไหมขวัญ
“ถ้าวันนี้คุณไม่ไปโรงพยาบาล คุณได้เสียใจไปตลอดชีวิตแน่”
ไหมขวัญยักไหล่ไม่ยี่หระ มองตรงไปยังผู้กำกับหนุ่มรุ่นน้อง
“พาเธอออกไป เดี๋ยวนี้”
“ฉันไม่ไป! ว้าย!”
ไม่ร้องได้อย่างไรในเมื่อจู่ๆ ถูกแบกขึ้นบ่า อีตาผู้กำกับจอมป่าเถื่อน ทำกับเธออย่างนี้ได้อย่างไร!
“ปล่อยฉันลงนะ ปล่อย! บ้าไปแล้วเหรอ ปล่อยนะ!!!”
เวหาขบกรามดังกรอดๆ ถ้าฟาดก้นได้ละก็ เขาคงฟาดไปแล้ว เขาอุ้มหล่อนออกมาไกลพอสมควร ไกลจากห้องแต่งตัวของไหมขวัญ หล่อนเป็นบ้าหรือ ทำไมถึงก่อเรื่องไม่จบไม่สิ้น
“อ๊า! หนัก!” เขาบ่นดังๆ ยามปล่อยร่างอวบอัดของกฤติกาลงพื้น หล่อนดิ้นพราดๆ ไม่ยอมอยู่นิ่งๆ ยิ่งทำให้เขาแบกหล่อนยากมากขึ้นไปอีก
“กรี๊ดดด!!! คนบ้า! คนเลว! มาว่าฉันหนักได้ยังไงฮะ!”
“ก็มันหนักจริงๆ นี่!”
เขาเถียงเสียงดัง ทำเอาทีมงานที่กำลังเซ็ตฉากหันมามองเป็นตาเดียว
“ปากหมาจริงๆ”
“ยัยเด็กคนนี้นี่! พูดให้มันดีๆ หน่อย ยังไงฉันก็อายุมากกว่าเธอนะ”
“เรื่องของคุณสิ อยากเกิดก่อนทำไมล่ะ” บอกเขาแล้วจะก้าวขากลับไปทางเก่า อีกฝ่ายก็ดึงแขนไว้อีก ดึงจริงๆ นะ ดึงแรงด้วยไม่ใช่แค่ดึงให้หยุด “เจ็บ!!”
“ก็อยากให้เจ็บไง เลิกไปรบกวนพี่ไหมได้แล้ว”
“อย่ามายุ่ง เกี่ยวอะไรด้วยฮะ”
“ฉันพูดในสิ่งที่ต้องพูด เธอเลิกทำตัวเป็นเด็กเที่ยวระรานคนอื่นได้แล้ว ปล่อยให้ฉันทำงานอย่างมีความสุขไม่ได้เหรอ”
“ไม่ได้! ตราบใดที่ฉันยังคุยกับเธอไม่รู้เรื่อง ฉันก็จะตามตื๊อตามราวีไปอย่างนี้แหละ คุณปกป้องเธอไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ!”
“เธอมันบ้า!”
“ใช่! ฉันรู้ ฉันมันบ้าเหมือนหมานั่นแหละ บ้ามากด้วย อย่ามาใกล้นะ เดี๋ยวแม่กัดไส้ขาดเลย!”
กฤติกาเท้าสะเอวรอเอาเรื่อง และในตอนที่จ้องหน้าเวหานิ่งๆ อีกฝ่ายจึงได้เห็นความผิดปกติ ปลายนิ้วเขาเลื่อนมาที่ปลายคางมน บีบมันเล็กน้อยแล้วเชยขึ้นอีกนิด
“นี่รอยอะไร? ร้องไห้เหรอ”
กฤติกาปัดมือเขาออก อีตานี่ชอบทำงานเกินขอบเขต ทำไมชอบแตะเนื้อต้องตัวเธออยู่เรื่อย
“เรื่องของฉัน!” บอกแล้วใช้หลังมือซับหยาดน้ำตาชื้นๆ บนแก้ม
“ประสาทหรือไง แต่งหน้าเสร็จแล้วจะร้องไห้เพื่อ?”
“คุณสิประสาท ฉันเป็นคนนะไม่ใช่หุ่นยนต์ เวลาเจ็บปวดฉันก็ร้องไห้ได้เหมือนกัน เลิกพูดเหมือนว่าฉันไม่มีหัวใจได้ไหม!”
“ไม่รู้สิ ก็ภาพลักษณ์เธอมันเป็นอย่างนั้นนี่ นางร้ายอย่างเธอก็เป็นนางร้ายวันยังค่ำ เล่นบทอื่นไม่ได้หรอก คนไม่อิน”
“นี่!?”
“หยุด! เลิกเถียงฉันแล้วเตรียมตัวเข้าฉาก เจ๊หวี เจ๊หวี!” เรียกหาช่างแต่งหน้าประจำกอง “พากุ๊กไปแต่งหน้าใหม่อีกรอบซิ หน้าเลอะหมดแล้วเนี่ย!”
กะเทยร่างหมีนามว่าหวี รีบวิ่งสี่คูณร้อยมาหา มือข้างหนึ่งของช่างแต่งหน้ายังถือพัฟค้างอยู่
“คะ!? ผู้กำกับเรียกหวีหรือคะ”
“ใช่ พากุ๊กไปแต่งหน้าใหม่ ให้เสร็จในห้านาที เร็วๆ เลย”
หวีมองมายังกฤติกาอย่างเกรงๆ
“หนูกุ๊กขา ไปเถอะค่ะ ไปแต่งหน้ากันนะคะลูก เจ๊ไม่อยากโดนด่าค่า”
คนถูกแนะหน้าหงิกหน้างอ
“ไม่ถ่งไม่ถ่ายแล้ว ไม่มีอารมณ์”
“หืม?” ผู้กำกับมือทองครางเสียงต่ำ หรี่ตามองคนที่ไม่มีอารมณ์ทำงานแล้วอยากจับหล่อนเหวี่ยงลงคลองให้สมแค้น เขาไม่ลืมหรอกนะว่ากฤติกาทำอะไรไว้กับเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ทำงานด้วยกัน
“ก็ตามนั้นละค่ะผู้กำกับ ถ่ายชาวบ้านไปก่อนแล้วกัน วันนี้ฉันไม่ถ่าย”
“กฤติกา!”
คนโดนเรียกชื่อลอยหน้าลอยตาใส่ผู้กำกับมือทอง ชาติที่แล้วเธอคงเกิดเป็นหมาแล้วคงมีหมาคู่อริเป็นเขานี่แหละ พอชาตินี้เกิดมาเป็นคนเลยต้องตามมากัดกัน ปกติเธอไม่เคยมีปัญหากับผู้กำกับหรอกนะ ยกเว้นเขานี่แหละ เขาคนเดียว!
“เท่านี้ข่าวเธอยังฉาวไม่พอเหรอ เอาสิ อยากไปก็ไปเลย จบละครเรื่องนี้ถ้าไม่มีคนจ้างก็อย่ามาว่าฉันก็แล้วกัน เข้าใจไหมว่าการไม่มีคนจ้างมันคืออะไร ไม่มีเงินไง เธอชอบไม่ใช่เหรอ เงินน่ะ!”
พอเขาพูดถูกจุด นางร้ายตัวแม่เลยได้แต่ขบปากขบฟัน เธอชอบสิ เงินน่ะ ชอบมากด้วย!
“ไปก็ได้!” คนสวยตอบรับแบบพาลๆ ยอมเดินตามแรงจูงของช่างแต่งหน้าร่างหมี ไม่มีประโยชน์ที่จะทำให้ตัวเองเสียชื่อ นอกเหนือจากข่าวฉาวที่จะได้รับ นั่นคือเงินทองที่จะหดหาย เธอยังต้องการเงิน เงินเยอะๆ ด้วย!
เวหามองตามร่างกฤติกาแล้วส่ายหน้า พระเอกนางเอกไม่มีใครพูดยากสักคน จะมีก็แต่หล่อน แม่นางร้ายนี่แหละ
“พี่ทิว! พี่ทิว! พร้อมแล้วซ้อมคิวซีนต่อไปได้เลยนะ เร็วๆ เลย” ร้องหาผู้ช่วยผู้กำกับให้เริ่มซ้อมคิวนักแสดงในซีนต่อไป ในกองถ่ายนั้นมีปัญหาหยุมหยิมเกิดขึ้นตลอด ถ้าไม่ร่วมด้วยช่วยกัน งานคงออกมาดีไม่ได้ โดยเฉพาะนักแสดงที่เป็นส่วนสำคัญ นอกจากชื่อเสียงของพวกเขา สิ่งหนึ่งที่ต้องมีก็คือวินัย และเขาต้องรบรากับนิสัยส่วนนี้ของกฤติกาอยู่เสมอ วันดีคืนดีหล่อนก็หายไปจากกองเสียดื้อๆ เมื่อก่อนเขาไม่รู้ว่ายังไงนะ แต่พอละครเรื่องนี้ที่เขากำกับเริ่มถ่าย กฤติกาคือนางร้ายที่พ่วงปัญหามาร้อยแปดเลย
Latest chapter
ตราบสิ้นแสงดาว ตอนพิเศษ 1/5
- ooooooo - หลังมื้อค่ำครอบครัววัฒนนท์นั่งล้อมวงอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ ปู่รงค์ดูข่าวช่วงสองทุ่ม ตังเมทำการบ้านในขณะที่สองแฝดเป็นตัวป่วน แต่พี่ชายยังยิ้มแป้น รักน้องห่วงน้อง ไม่ตีไม่ว่า น้องทำอะไรก็ดีไปหมด ก็คนไม่เคยมีน้องนี่นา“พี่ตาง หนูฟ้าช่วยพี่ตางเขียนกอไก่นะคะ”“โอ...อย่าๆ ไม่เอา นี่การบ้านพี่”“ก็หนูฟ้าอยากเขียน”“ของตัวเองล่ะ”“ปายแย่ง” ว่าแล้วชี้ให้ดูสมุดวาดเขียนที่ตอนนี้มีแต่สีน้ำเงินเข้มข้นระบายอยู่บนนั้น“โอ้...ปลายไม่เอา เอาสมุดตัวเองมาวาด ไม่แย่งของฟ้าสิ”“ป่าวแย่งฟ้า..ฟ้าให้”หนูฟ้าส่ายหน้ารัวๆ พี่ตังเลยต้องฉีกกระดาษสมุดให้หนูฟ้าแล้วจับสองแฝดนั่งดีๆ โดยที่ตัวเองนั่งคั่นกลาง ปลายยังแอบเอื้อมมือมาดึงกระดาษของฟ้ายิกๆ“อย่าแกล้งกันนะ ใครแกล้งไม่ซื้อขนมให้กินด้วย”เด็กน้อยทั้งสองรีบหันมานั่งดีๆ และสนใจแต่เฉพาะกระดาษที่อยู่ตรงหน้าตัวเองเท่านั้นเวหามองลูกๆ หลานๆ แล้วยิ้มชื่นใจ ในขณะที่กฤติกาเอาแต่ทำเสียงฮึดฮัดขัดใจอยู่ข้างๆ เขาแอบวาดแขนไปข้างหลังหล่อน ใช้มือร้อนๆ แอบลูบไล้สีข้างอวบๆ ของภรรยา “พี่เวย์....เอามือออกไป กุ๊กยุ่งอยู่” เธอกระซิบ มือทั้งสองยังอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์“อะไ
ตราบสิ้นแสงดาว ตอนพิเศษ 1/4
เสียงตังเมเรียกน้องอยู่หน้าประตู ลูกบอลลูกใหม่ช่างเข้ากันเหลือเกินกับสนามหญ้าเขียวๆ เธอมองออกไปตรงนั้น มองนิ่งนาน แลเห็นพ่อสามีกำลังเอามือไขว้หลัง เดินไปเดินมาบนหญ้านุ่มๆ ที่สนาม ท่านยังคงเฝ้ามองหลานๆ ไม่ห่างสายตา...ดีจัง ครอบครัวของเธอไม่ได้มีแค่เธอกับพ่อเหมือนที่เคยเป็นแล้วนะ วันนี้เธอมีครอบครัวที่อบอุ่นแล้วจริงๆ “พ่อ...หนูรักพ่อนะคะ ไม่ว่าเรื่องอะไร หนูไม่เคยโกรธพ่อเลย สำหรับคนอื่นหนูไม่รู้ แต่สำหรับหนู พ่อคนนี้แสนดีที่หนึ่ง ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะมีความสุข จะใช้ชีวิตให้ดีอย่างที่พ่อเลี้ยงหนูมา” บอกกล่าวกับรูปถ่ายของบิดา ก่อนจะเลื่อนสายตามายังรูปที่อยู่ข้างกัน “ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูจะเลี้ยงเด็กๆ ให้ดี ไปอยู่ในดินแดนแสนสงบให้สบายนะคะ...แม่”คำพูดแผ่วเบาแต่เจ้าตัวได้ยินอย่างชัดเจน เวหาเดินเข้ามาหาภรรยา วางมือบนบ่าแล้วยิ้มอ่อนโยนมาให้“เอาไว้จัดของเสร็จ ตกแต่งทุกอย่างจนเรียบร้อย เราค่อยทำบุญบ้านกันนะ จะได้เริ่มต้นใหม่กับที่นี่อีกครั้ง เราจะอยู่ที่นี่ ที่นี่จะเป็นบ้านของเรา ตลอดไป”“ตลอดไป...ชอบคำนี้จัง อยู่ด้วยกันนานๆ นะคะ”“แน่นอนที่รัก” บอกเมียแล้วไม่ลืมดึงมากอดมาหอม อยู่ใกล้เมียแล้วอ
ตราบสิ้นแสงดาว ตอนพิเศษ 1/3
เสียงทุ้มนุ่มนั้นฟังดูคุ้นๆ แต่สมองบอกว่าอย่าไปใส่ใจ เธอเริ่มประหม่าหนักขึ้นเมื่อรู้ว่าหมอที่จะมาตรวจ เป็นผู้ชาย“เสร็จแล้วค่ะ” “ถอดบราด้วยครับ” ครูสาวกะพริบตาถี่ๆ หมอมีตาทิพย์หรือไง เธอรีบถอดบราแล้ววางไว้ นั่งอยู่บนเตียง มือสองข้างโอบอุ้มพุ่มทรวงครืด...เสียงผ้าม่านถูกเลื่อนออก แล้ววินาทีที่ดวงตาสองคู่สานสบ ความตื่นตกใจก็ตามมา“กรี๊.... อื้อ...”หมอหนุ่มรีบปิดปากเล็กๆ นั่นให้ไว เขาเปล่านะ เขาไม่ได้ทำอะไรจริงๆ“ชู่ว์...ไม่เอาน่า ไม่กรี๊ดนะ คุณจะกรี๊ดทำไม ผมไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย”“อื้อ...อื้อ...” หญิงสาวส่งเสียงอู้อี้เมื่อถูกปิดปากแน่น มือข้างหนึ่งรีบควานหาเสื้อมาปิดหน้าอกหน้าใจ ชานนท์ปล่อยมือจากปากของครูเอย หญิงสาวทอดมองเขาตาขวางขุ่น แขนเล็กเรียวกอดหน้าอกแนบแน่น หล่อนเอาเสื้อมาปิดหน้าอกไว้ ปิดทำไม เห็นหมดแล้ว“อย่ามองหน้าอกฉันนะ”“ไม่มองจะตรวจได้ยังไง”“ก็...” เหมือนจะถูกต้อนให้จนมุมชานนท์นึกขัน หล่อนคงไม่คิดไม่ฝันว่าจะเจอเขาละสิ สวรรค์นี่ก็นะ ชอบเล่นตลกเสียจริง ส่งหล่อนมาให้เขาตรวจ แล้วเขาน่ะ...จะเป็นหมอที่ดีได้ยังไง“เร็วๆ คุณ ผมรีบนะ มีคนไข้รออยู่อีกเยอะเลย”“...ให้พยาบาลตรวจแท
ตราบสิ้นแสงดาว ตอนพิเศษ 1/2
“ฟ้าทำความสะอาด พี่ตังเปิดยูทูปให้ดู ยาสีฟันทำความสะอาดได้”เวหาเม้มปากแล้วถอนหายใจ ดีเท่าไหร่ที่เจ้าฟ้าไม่เอาแปรงสีฟันตัวเองมาถูอ่างเล่น และดีเท่าไหร่ที่เจ้าปลายไม่บีบโฟมล้างหน้าเข้าปาก“เอาละนะเด็กๆ ถ้าใครดื้อละก็พ่อจะทำซุปข้าวโพดให้กิน โอเคนะ”ดูเหมือนว่าคำขู่นั้นจะทำให้เด็กแฝดยอมศิโรราบ ก็บิดาที่เคารพชอบบังคับให้กินผัก ผัดผัก ซุปผัด ยี้....“ดีมาก เป็นเด็กดี แก้ผ้าแล้วอาบน้ำทีละคน พ่อเปิดน้ำอุ่นให้แล้ว เร็วๆ เลย” แล้วการต้อนเด็กแฝดอาบน้ำก็เกิดขึ้นตอนใกล้หกโมงเช้า ความป่วนของเจ้าสองแฝดทำเอาปวดหัว แต่ความน่ารักน่าเอ็นดูก็มีมาก เขายินดีให้เจ้าสองแสบแสนซนไปอย่างนี้ ขอเพียงให้ครอบครัวอยู่พร้อมหน้าเท่านั้นก็พอ- ooooooo - สองชั่วโมงให้หลังเตียงที่ยุบยวบทำให้คนที่กำลังหลับขยับตัวตื่น กฤติกาปรือตาขึ้นมอง แลเห็นสามีกำลังคลานขึ้นเตียงมา“อือ...เด็กๆ ละคะ”“ส่งขึ้นรถแล้ว คุณพ่อขับรถไปส่งเอง”“ดีจัง คุณพ่อน่ารักที่สุดเลย”“ห้ามไม่ฟังน่ะสิ ความสุขของแกก็ให้ทำไป เหนื่อยเมื่อไหร่คงเรียกเราเองนั่นแหละ” ว่าแล้วขยับไปเบียดร่างของภรรยา กอดร่างนุ่มๆ ของหล่อนไว้แล้วไซ้ซอกคอแรงๆ“ไม่เอา พี่เวย์ กุ๊ก
ตราบสิ้นแสงดาว ตอนพิเศษ 1/1
- ooooooo - ตอนพิเศษ- ooooooo - งานแต่งเล็กๆ แต่อบอุ่นยังตราตรึงในหัวใจของหมอหนุ่มและครูสาว ทั้งสองนอนไม่หลับ เลยเดินออกจากบ้านพักมาเดินตากลมเล่น หัวใจเปล่าเปลี่ยวของคนทั้งสอง ยังไม่จูนมาเจอกันสักครา แม้ว่าบางเวลาคุณหมอคล้ายจะทอดสะพานอยู่บ้าง แต่ครูสาวนั้นทึ่มเกินกว่าจะเข้าใจ“ลมแรงนะคุณ เสื้อแขนยาวก็ไม่เอามา” หมอว่าแล้วถอดเสื้อคลุมของตัวเองให้ครูสาว อย่างที่สุภาพบุรุษพึงทำ แต่ครูสาวส่ายหน้ารัวๆ ส่งเสื้อคืนให้เขา“ไม่เอา ฉันร้อน เดินตากลมเล่นเย็นดี”คุณหมอกะพริบตาช้าๆ ท้าแรงลม โอเค...ไม่เอาเสื้อก็ไม่เอา “คุณเป็นยังไงบ้าง ที่โรง’บาลไม่มีพยาบาลสาวๆ มาจีบบ้างเหรอ”“มี แต่ไม่ชอบ สวยๆ ก็มี แต่คุณคิดสิ อยู่ที่ทำงานก็เห็นแต่พยาบาล กลับมาบ้านยังจะให้เห็นพยาบาลอีกเหรอ ถ้าเห็น...คนอื่นที่ไม่ใช่พยาบาลก็คงดี” อย่างเช่น คุณครู เป็นต้น ประโยคนั้นหมอหนุ่มก็ได้แต่เอ่ยในใจ ครูเอยไม่ใช่คนสวยมากมาย แต่หล่อนเป็นพวกเรียบเรื่อย มองได้เรื่อยๆ ติดเชยไปสักหน่อย แต่เขาว่ามันท้าทายดี บางทีก็นึกทะลึ่งตึงตัง อยากรู้ว่าใต้เสื้อผ้ารัดกุมของหล่อนนั้น...มันจะเป็นอย่างไรอา...สงสัยจะเมาเบียร์แฮะเรา คิดอะไรบ้าๆ“น
ตราบสิ้นแสงดาว EP 30/4 เมียพี่
วันเวลาที่ผ่านมา แม้มีทะเบียนสมรสแต่เขาไม่เคยรู้สึกเป็นเจ้าของ ผิดกับเวลานี้ ตอนที่ได้สวมแหวนให้กฤติกา ตอนที่หล่อนมองมาด้วยสายตาแห่งความรัก นั่นต่างหากที่ทำให้เขารู้สึกถึงความเป็นเจ้าของ เจ้าของความรักอย่างไรเล่า“จะไม่จูบเจ้าสาวหรือคะพี่!” ครูเอยร้องเชียร์ ชานนท์เปิดเพลงหวานอีกคราหนึ่ง ความหวานละมุนโอบล้อมรอบด้าน สร้างบรรยากาศแห่งความสุขแสนหวาน เขาเฝ้ามองคนที่กำลังจุมพิตเจ้าสาว คิดว่าจะมีสักครั้งไหมที่ได้ทำเช่นนั้น กับใครสักคนที่รักเขาบ้าง ความมั่นคงของเวหาถูกพิสูจน์ด้วยกาลเวลา จนแม้แต่ครูเอยยังต้องพ่ายแพ้ ความโสดยังปักหลักอยู่ที่เขากับคุณครู จนต้องมานั่งอิจฉาบ่าวสาวอย่างนี้เวหาโน้มหน้าไปหากฤติกา บรรจงจูบเบาๆ แต่ความหวานช่างล้ำลึกหนักหน่วง ริมฝีปากที่แตะต้องสัมผัส ราวกับไม่อยากผละจาก“พ่อคะ...จุ๊บๆ ฟ้าด้วย จุ๊บ!”“ปายด้วยค้าบ! จ๊วบๆ แม่ค้าบจ๊วบๆ”เจ้าสองแฝดร้องขอให้พ่อกับแม่จุ๊บพวกเขาบ้าง เรียกเสียงฮาครืนให้กับทุกคนที่เฝ้ามองอยู่ กฤติกากับเวหาอุ้มลูกชายลูกสาว เดินฝ่าทรายเม็ดเล็กๆ ไม่กี่ก้าวไปนั่งยังโต๊ะที่ตั้งอยู่ ก่อนที่งานฉลองเล็กๆ จะเริ่มต้นขึ้นในตอนนั้น กฤติกาไม่เคยมีความสุขอ
You may also like
เมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์91.2K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน83.4K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.6K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่209.1K viewsคุณทนายขา ช่วยด้วยหนูถูกฟ้อง
Dogsmilea 37 viewsคุณผู้หญิงวิศวะ
นารีเขียนรัก2.0K viewsใต้ร่างของเหนือฟ้า
มังกรเล่นน้ำ277 viewsแผนขย้ำใจยัยบอดี้การ์ด
เดย์ไลลา494 views
