EP 2/3 ข้อตกลงอันร้อนแรง

“มามี้ต้องจุ๊บๆ แด็ดดีน้า ม่ายงั้นแด็ดดีม่ายฟื้นเจงๆ”

“ช่ายค่า! จุ๊บๆ ค่า มามี้จุ๊บๆ แด็ดดีสิค้า”

แฝดผู้น้องร้องเย้วๆ พร้อมกับปรบมือเปาะแปะเร่งเร้ามารดา

นิลอรอยากจะฆ่าคนที่นอนนิ่งๆ ยิ่งนัก เขายังนอนนิ่งให้ลูกๆ ได้เล่นสนุก

“ไม่เอาค่ะ มามี้ว่าเราได้เวลานอนแล้วนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปโรงเรียนสายนะคะ เข้านอนดีกว่า”

“ม่าย...มามี้ต้องจุ๊บๆ แด็ดดีก่อน ถ้าแด็ดดีม่ายฟื้นแล้วพุ่งนี้คายจาเล่านิทานให้เจสซี่ฟังค้า” หนูน้อยแสนงอนทำหน้าบึ้งขัดใจ นิลอรอยากจะถามกลับจริงๆ ว่าใครกันล่ะที่อ่านนิทานให้ฟังอยู่ทุกคืน ไม่ใช่เธอหรอกหรือ

“ก็ได้ๆ เจ้าตัวแสบสองตัวป่วนมามี้หนึ่งหนแล้วนะ มามี้แปะโป้งไว้ก่อน เดี๋ยวจะหาโอกาสทวงคืนทีหลังแน่ๆ” นิลอรย้ำกับลูกๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วโน้มหน้าลงไปเพื่อประทับริมฝีปากกับคนที่หลับสนิท

“อ๊ากกก! เจคเขิน! ปิดตาสิเจสซี่ ปิดตา!”

เมื่อได้ยินแฝดผู้พี่สั่ง หนูน้อยเจสสิก้าก็เอามือปิดตาแน่น นิลอรเมื่อเห็นลูกน้อยปิดตาก็ผละออกจากใบหน้าของคนที่นอนอยู่ ทั้งที่ริมฝีปากเธอยังไม่ได้ประทับกับริมฝีปากเขา แต่ดูเหมือนว่าคนที่แกล้งสลบจะไม่ยอมให้ทำเช่นนั้น

มือหนาของโจนาธานเลื่อนมากดท้ายทอยของแองจี้น้อยให้เข้าหา กะระยะให้ริมฝีปากหล่อนประทับลงมาตรงตำแหน่งที่เขาต้องการพอดิบพอดี ตอนนี้เขาลืมตาขึ้นมาแล้ว และได้เห็นนัยน์ตาขุ่นเขียวของคนที่เขากำลังพยายามจูบอยู่

“อ้าปากเดี๋ยวนี้แองจี้” เขากระซิบลอดไรฟัน แต่นิลอรยังเม้มปากแน่นไม่ยอมให้เขาได้ล่วงล้ำไปมากกว่านี้ หนุ่มใหญ่หัวใจละอ่อนไม่ยอมแพ้ในยกแรก ในเมื่อนิลอรไม่ยอมเปิดปากให้เขาจูบ เขาจึงเปลี่ยนมาหอมแก้มสีน้ำผึ้งของเจ้าหล่อนแทน

ฟอด! ฟอด!

“อ๊ายยย!”

สองแฝดส่งเสียงอย่างชอบอกชอบใจเมื่อได้ยินเสียงฟอดๆ ดังกล่าว นิลอรหน้าแดงก่ำ เธอคาดโทษตาแก่โจนาธานเอาไว้ในใจตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

“เอามือออกได้แล้วจ้า รู้สึกว่าแด็ดดีจะได้ยาดีฟื้นแล้วครับผม” คุณพ่อลูกสองปล่อยแม่ของลูกให้เป็นอิสระ ตอนนี้หนูน้อยจึงเอามือที่ปิดตาออก

“พรุ่งนี้แด็ดดีจะไปซื้อของ ใครจะเอาอะไรบ้างไหมครับ แด็ดดีจะให้รางวัลบ้าง” เขาบอกพลางยิ้มกว้าง ก็อยากตอบแทนที่ลูกๆ ทำให้แด็ดดีได้หอมแก้มมามี้นี่นา

“เจคจาเอาหุ่นยนต์” เจ้าหนูนัยน์ตาพราวระยับขณะบอกกล่าวในสิ่งที่ตนปรารถนา โจนาธานพยักหน้าหงึกหงัก แค่หุ่นยนต์สบายมาก ซื้อให้ทั้งโรงงานยังได้เลยลูกชาย

“เจสเอาตุ๊กตาเจ้าหญิงตัวหญ่ายๆ” เจสสิก้าบอกบิดาบ้าง

“อืม...ได้อยู่แล้วลูกรัก แต่ก่อนอื่นต้องให้รางวัลแด็ดดีก่อน เอ้าเร้ว! ใครจะหอมแก้มแด็ดดีเป็นรางวัลบ้าง”

ฟอด!!!

สองแฝดหอมแก้มบิดาคนละข้างพร้อมๆ กันแล้วส่งเสียงหัวเราะชอบใจ นิลอรเบะปากใส่ความขี้อ้อนของหนุ่มใหญ่ ก่อนจะประกาศว่าปาร์ตี้นิทานรอบดึกหมดเวลาแล้ว และทุกคนต้องเข้านอนเสียที

โจนาธานและนิลอรส่งลูกๆ เข้านอนด้วยการจูบอวยพรให้ทั้งสองคนนอนหลับฝันดี ก่อนจะออกมาจากห้องของเด็กๆ เมื่อปิดไฟเรียบร้อยแล้ว

หญิงสาวเป็นฝ่ายปิดประตูห้องให้ลูก เธอเดินกลับมาที่ห้องของตัวเองโดยไม่ยอมพูดอะไรกับพ่อของลูกสักคำ

“เดี๋ยวสิแองจี้” โจนาธานร้องห้ามแม่ของลูก เจ้าหล่อนกำลังจะเปิดประตูห้องนอนของตัวเองแล้วเข้าไปในนั้น โดยทิ้งเขาเอาไว้ด้านนอกตอนเที่ยงคืนกว่าๆ

“อะไรมิทราบ” นิลอรหันกลับมา ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทั้งที่ข้างในมันกำลังปั่นป่วนเพราะกลิ่นของบุรุษเพศที่ไม่ได้พานพบในระยะประชิดมากว่าสี่ปี แถมบุรุษคนดังกล่าวยังเป็นพ่อของลูก เป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ได้สัมผัสพรหมจรรย์ของเธอ

“ใจคอเธอจะให้ฉันนอนข้างล่างเหรอ”

“ใช่ แต่ถ้าไม่พอใจ จะกลับไปนอนบ้านตัวเองก็ได้นะ”

นิลอรยิ้มเยาะเล็กน้อย ยกมือกอดอกรอดูท่าทีเขาว่าจะทำอย่างไรต่อ โดยหารู้ไม่ว่าการทำเช่นนั้นยิ่งทำให้ทรวงอกที่ไร้เสื้อชั้นในถูกดันจนขึ้นรูป มันยังอวบอิ่มและดูเหมือนจะอวบยิ่งกว่าตอนที่ยังไม่มีเจ้าตัวแสบสองคนเสียอีก

“แน่ใจเหรอ ก็ในเมื่อเธอจงใจยั่วฉันซะขนาดนี้”

นิลอรปล่อยมือที่กอดอกออก เขาพูดเรื่องอะไรกัน เธอเนี่ยนะยั่ว ก็แค่ชุดนอนสายเดี่ยวคอลึกและชายกระโปรงสั้นเต่อจวนจะเห็นแก้มก้นกับชุดชั้นในที่เธอไม่ได้ใส่มันเท่านั้นเอง...