ตอนที่ 6 การกลับมาของพระชายา 1.2

พรึบ! เปลือกตาเปิดขึ้นมาอีกครั้งครั้นคิดได้ว่าแฝดคนพี่บางทีอาจจะมีวิธีนำน้องสาวหวนคืนกลับมาได้

“หลินเอ๋อ!”เว่ยอี้เรียกบุตรสาว

ใบหน้างามของเว่ยหลินหลางหันกลับไปมองหน้าผู้เป็นพ่อทันทีเมื่อได้ยินชื่อของนาง

“ข้ารู้ว่าท่านพ่อต้องการอะไร มุกคืนชีพจากหอดวงดาวจะใช้ได้กับคนที่ยังไม่หมดอายุขัยเท่านั้นจึงจะสามารถหวนกลับมามีชีวิตอยู่ต่อได้ตามอายุขัยที่แท้จริง แต่สำหรับหลิงเอ๋อนางหมดอายุขัยแล้วท่านพ่อ”เว่ยหลินหลางบอกผู้เป็นพ่อกลับไป

และนั่นทำให้ร่างสันทัดที่นั่งฟังอย่างมีความหวังต้องทิ้งตัวลงอย่างอ่อนแรงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“โธ่! หลิงเอ๋อลูกพ่อ”เว่ยอี้คร่ำครวญหาบุตรสาวฝาแฝดด้วยความเสียใจยิ่งนักพร้อมเสียงของแฝดคนพี่ดังขึ้น

“แต่ข้าจะไม่ยอมให้หลิงเอ๋อต้องสิ้นชีพไปอย่างไร้ค่าเช่นนี้ท่านพ่อ ตระกูลเว่ยจะต้องปลอดภัยจากฮองเฮาผู้นั้นข้าให้สัญญา”เว่ยหลินหลางบอกผู้เป็นพ่อกลับไป

หากแต่เว่ยอี้กลับส่ายหน้าไปมาเป็นสัญญาณปฏิเสธเมื่อได้ยินบุตรสาวฝาแฝดกล่าวเช่นนั้น

“พ่อไม่อยากสูญเสียอีกแล้วหลินเอ๋อ หวังฮองเฮายากนักที่ผู้ใดจะต่อกรได้ อำนาจของสกุลหวังล้นฟ้า บารมีมากมายเหลือล้นเพราะถือตราบัญชาทัพอีกครึ่งของแผ่นดินเอาไว้ พ่อไม่อยากกลายเป็นคนผมขาวเผาคนผมดำอีก”เว่ยอี้กล่าวด้วยความเป็นห่วง

“ขอท่านพ่อวางใจทุกอย่างต้องมีทางออกเสมอเจ้าค่ะ ข้าลงจากเขาครั้งนี้ก็เป็นไปตามที่สวรรค์ลิขิต ถ้าหลิงเอ๋อไม่จบชีวิตมีหรือที่ข้าจะก้าวออกมาจากหอดวงดาวใหท่านพ่อต้องเป็นกังวลและข้าจะไม่ให้ฮองเฮาผู้นั้นสมดั่งใจ”เว่ยหลินหลางบอกบิดา

เว่ยอี้หันกลับไปมองแฝดคนพี่ทันทีครั้นได้ยินเช่นนั้น

“เจ้าจะทำอะไรหลินหลาง”คนเป็นพ่อถามกลับไปเสียงเบา

“วิธีที่จะลดอำนาจของสกุลหวังลงไปได้นั่นก็คือ ตราบัญชาทัพต้องเปลี่ยนผู้ถือครอง นอกจากจะทำให้สกุลหวังของฮองเฮาหมดอำนาจลงแล้ว สกุลที่ถือครองตราบัญชาทัพจะได้รับเอกสิทธิ์การคุ้มครองจากกองทัพและสามารถใช้กองกำลังทหารไปในทางที่ถูกที่ควรกว่านี้ ไม่ใช่ฉกฉวยเอาแต่ประโยชน์เข้าหาพวกพ้องดั่งเช่นที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ เช่นนั้นแล้วข้าจะสวมรอยเข้าไปเป็นพระชายารัชทายาทแทนหลิงเอ๋อเพื่อถือครองตราบัญชาทัพนี้สืบต่อไปเจ้าค่ะ”

“อะไรนะ!”เว่ยอี้อุทานออกมาทันทีครั้นได้ยินเช่นนั้น

ใบหน้าของผู้เป็นพ่อส่ายไปมาติดต่อกันบ่งบอกถึงความกังวลใจเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวอย่างยิ่งยวด

“ไม่ได้นะ! หากเจ้าสวมรอยแทนหลิงเอ๋อ หวังฮองเฮาไม่มีทางที่จะละเว้นเจ้าแน่ พ่อไม่อยากเห็นการตายของเจ้าสองคนพี่น้องเกิดขึ้นอีก..ไม่อยากเห็น!”เว่ยอี้บอกลูกสาวอย่างห่วงใย

เว่ยหลินหลางได้ยินเสียงสั่นเครือของบิดากล่าวออกมาเช่นนั้น ร่างอรชรแน่งน้อยเดินออกจากหน้าเตียงนอนของน้องสาวฝาแฝดตรงไปหาบิดาพร้อมทรุดกายลงนั่งคุกเข่ากับพื้นก่อนจะโผเข้าสวมกอดร่างชราที่นั่งใบหน้าอมทุกข์อยู่ตรงหน้านาง

“ข้าเข้าใจที่ท่านพ่อเป็นกังวลเช่นนั้น แต่ถ้าพวกเราไม่ทำตระกูลเว่ยก็จะต้องพบกับจุดจบเช่นกัน ไม่มีใครเหลือรอดแม้แต่ชีวิตเดียว”นางบอกบิดากลับไปตามตรง

ควับ! เว่ยอี้หันกลับไปมองใบหน้าแสนสวยของฝาแฝดคนพี่ทันใดเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“เจ้าหยั่งรู้ล่วงหน้าแล้วอย่างนั้นเหรอว่าตระกูลของเราจะมีจุดจบเช่นนั้น”เว่ยอี้ถามกลับไป

แทนการตอบรับเว่ยหลินหลางพยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ และนั่นทำให้เว่ยอี้ถึงกับสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างแรงครั้นบุตรสาวยืนยันกลับมาเช่นนั้น นางหยั่งรู้เหตุการณ์เบื้องหน้าย่อมไม่มีผิดพลาดอย่างแน่นอน

“แต่การเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์เพื่อไม่ให้ตระกูลเว่ยพบกับจุดจบเช่นนั้น จะไม่ส่งผลต่อเจ้าอย่างนั้นเหรอหลินเอ๋อ”เว่ยอี้ถามกลับไปด้วยความเป็นห่วงบุตรสาว

และนั่นทำให้เว่ยหลินหลางนิ่งงันไปชั่วขณะเพราะหากจะกล่าวตามความเป็นจริงแล้ว นางหยั่งรู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผู้ใดบ้างก็จริง แต่นางยังไม่เคยให้คำแนะนำให้ผู้ใดเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ดังกล่าวแม้แต่น้อย

ใบหน้าแสนสวยที่จะงามล้ำกว่าน้องสาวฝาแฝดของนางคลี่ยิ้มออกมาบางๆ ส่งกลับไปให้บิดา

“เรื่องนั้นท่านพ่อไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ ไม่มีผลอะไรกับข้าอย่างแน่นอน”นางกล่าวคำเท็จออกไปเพื่อให้บิดาคลายความกังวลแต่ในความเป็นจริงแล้ว เว่ยหลินหลางก็ไม่อาจล่วงรู้เช่นกัน หากนางเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นผลที่นางจะได้รับตามมาจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง พร้อมเสียงของเว่ยอี้เอ่ยขึ้น

“หากไม่ลงมือทำอะไรสักอย่าง สกุลหวังก็จะกดขี่ผู้คนอยู่เช่นนี้เรื่อยไปและใช้อำนาจเข่นฆ่าชีวิตราวกับว่าไม่มีค่าเหมือนที่ทำกับหลิงเอ๋อ แม้พ่อจะหวั่นใจในความปลอดภัยของเจ้าก็ตาม แต่ในเมื่อเป็นลิขิตของสวรรค์ที่มอบหน้าที่ให้เจ้าเป็นตัวแทนในการทำลายบัลลังก์หงส์ของต้าโจว ฝืนไม่ทำรั้งจะเกิดผลเสียกับตระกูลของเรารวมไปถึงตัวเจ้าเองด้วยหากสวรรค์พิโรธ”เว่ยอี้กล่าวพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง

“เมื่อเป็นเช่นนี้เจ้าจะทำเช่นไรต่อไปมีแผนหรือยัง”คนเป็นพ่อถามกลับไป

เว่ยหลินหลางส่ายหน้าไปมาเมื่อเว่ยอี้ถามกลับมาเช่นนั้น

“ข้ายังไม่มีแผนอะไรเลยท่านพ่อ ตอนนี้ทำได้แต่เพียงต้องประกาศออกไปว่าหลิงเอ๋อยังไม่ตาย หวังฮองเฮาสังหารหลิงเอ๋อเพื่อต้องการตราบัญชาทัพกลับคืน ดังนั้นจะต้องไม่ให้นางได้ในสิ่งที่หวัง และข้าจะเก็บตราบัญชาทัพเอาไว้เอง คาดว่าภายในวันนี้นางต้องส่งคนจากวังหลวงเพื่อริบตราบัญชาทัพกลับคืนอย่างแน่นอน และเตรียมการยกพระชายารองที่มาจากสกุลหวังขึ้นเป็นพระชายาเอกแทนหลิงเอ๋อ”นางบอกบิดาพร้อมหันหน้ากลับไปมองร่างไร้วิญญาณของแฝดน้อง

“แล้วร่างของหลิงเอ๋อจะทำอย่างไงหากเจ้าจะให้มีข่าวออกไปเช่นนั้น”เว่ยอี้ถามบุตรสาวกลับไป

เว่ยหลินหลางนั่งครุ่นคิดอยู่เพียงครู่ก่อนจะล้วงเข้าไปในอกเสื้อหยิบเอาหีบไม้ขนาดย่อมออกมาพร้อมเลื่อนออก เผยให้เห็นมุกขนาดหัวแม่นิ้วโป้งจำนวนสามเม็ดวางไว้อยู่ในหลุมที่เป็นฐานรองรับอยู่ในขณะนั้น สีขาวคือทำให้ชีวิตที่ยังไม่สิ้นอายุขัยหวนกลับคืนและจะอยู่ในร่างของคนผู้นั้นตลอดไปจนกว่าจะตายใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น