로그인“ไปครับ แต่พี่สองคนจะไปให้หมอแสงเหนือคนเดียวเท่านั้น”“คนบ้า”แสงเหนือต่อว่าทั้งสองคนด้วยท่าทีเง้างอน กว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนหลอก อารมณ์และความต้องการของเธอก็เริ่มไปไกลจนกู่ไม่กลับ“อ๊ะ อื้มมมม”ไนท์เอนตัวพิงบนหัวเตียง แล้วดึงร่างเล็กให้โน้มตัวตามมา ก่อนจะตะโบบจูบดูดนมทั้งสองเต้าหายเข้าไปในปาก โดยที่แ
“งั้นหันหน้ามานี้ครับ แล้วอมมันเข้าไปให้พี่หน่อย”ไนท์ที่เห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จนำไปก่อน และคิดว่าแสงเหนือพร้อมที่จะรับตัวตนของพวกเขาแล้ว ก็จับร่างบางพลิกเข้าหาตัวเองมือหนาบีบคางเล็กเล็ก ๆ ให้เธออ้าปากออก ก่อนจะดันแท่งเอ็นร้อนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่มนั้นทันที“อ่าส์
“อย่าใจร้ายกับผัวเลยนะครับ”ไนท์กับเดย์กลับหัวเราะในลำคอพร้อมกัน เสียงทุ้มต่ำแบบนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดจากอก“หนูไหวครับ แต่พี่ไม่ไหว”ทันทีที่พูดจบ เดย์ก็อุ้มเธอขึ้นทั้งตัว ด้วยเรียวแขนแกร่ง ร่างเล็กของเธอถูกอุ้มจนตัวลอย ก่อนถูกวางลงบนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดแสงเหนือเผลอขยับถอยจนติดหัวเ
เสียงเพลงจากงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ค่อย ๆ เลือนหายไปและเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน เมื่อเดย์เดินนำขึ้นบันไดหินอ่อนออกมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาในลิฟต์เพื่อกลับขึ้นไปยังห้องสวีทที่ใช้เป็นห้องหอในคืนนี้ทว่าประตูลิฟต์ยังไม่ทันได้ปิดลง ฝ่ามือหนาของไนท์ก็มาขวางเอาไว้ซะก่อน“กูไปด้วย”“หึ”ร่างสูงของคนสองก้าวออกมาจากประต
หลังจากพิธีการจบลงและแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แสงไฟสีทองอ่อน ๆ ก็เปิดขึ้นทั่วห้องจัดเลี้ยงที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นโซนอาฟเตอร์ปาร์ตี้สุดหรู แท่งไฟยาวประดับด้วยดวงดาวคริสตัลหลายพันดวง ทำให้บรรยากาศเหมือนอยู่กลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงของออโรร่าจริง ๆ แสงเหนือ อยู่ในชุดเดรสสีขาวไข่มุกสั้นเหนือเข่า ปั
เสียงไวโอลินบรรเลงเพลงหวานแผ่วเบา ประกายแสงสะท้อนจากคริสตัลที่แขวนเรียงกันเป็นม่านใส ๆ เป็นคลื่นซ้อนกันคล้ายกับแสงออโรร่า หรือแสงเหนือทางเดินยาวปูด้วยดอกกุหลาบสีขาว ตั้งแต่บันไดหินอ่อนด้านหน้าไปจนถึงซุ้มพิธีที่ล้อมรอบด้วยม่านผ้าชีฟองสีขาวสวยงามลงตัวราวกับฉากแต่งงานในเทพนิยายที่หลายคนใฝ่ฝันถึง งดงา
เสียงน้ำตกดังแว่วมาแต่ไกล ละอองน้ำบางเบาปะทะมากับสายลม กลิ่นหอมอ่อนของดอกไม้ และกล้วยไม้ป่าลอยคลุ้งในอากาศถนนเส้นเล็ก ๆ คดเคี้ยวไปตามแนวต้นไม้ใหญ่และพุ่มเฟิร์นที่บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติ ก่อนจะเข้าสู่ลานกว้างของโรงแรมที่ซ่อนตัวอยู่ ท่ามกลางขุนเขาและความเขียวชอุ่มของธรรมชาติไม่นาน รถ Por
ดวงตากลมโตมองไปยังแนวเขียวของภูเขาที่ทอดตัวอยู่ไกลสุดสายตา แสงแดดยามบ่ายกระทบกระจกหน้ารถเป็นเงาสะท้อนละมุน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่วางนิ่งอยู่ข้างตัวขึ้นมามันคือโทรศัพท์เครื่องเดิมที่เธอแทบไม่ได้แตะต้องเลยตลอดหลายวันที่อยู่โรงพยาบาล เพราะเธออยากหนีจากโลกภายนอกนั้นชั่วคราวอยากหยุดรับรู้ทุกอย่างที่จะมี
หลายวันต่อมา แสงเหนือยังคงนอนอยู่บนเตียงในห้องพักคนป่วยเหมือนเช่นทุกวัน บรรยากาศในห้องไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังอยู่ในโรงพยาบาลเลยสักที แต่เหมือนกับว่าเธอแค่มาเที่ยวพักผ่อนตามโรงแรมหรู ๆ เท่านั้นทว่าคนตัวเล็กก็ยังต้องอยู่ต่อที่ทั้งที่ความจริง เธอรู้สึกดีมากขึ้นแล้ว รวมถึงรอยซ้ำห
เดย์มองแสงเหนือที่ยังซุกใบหน้าลงอกแกร่งของไนท์ ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมามองตามเสียงของเขา ด้วยความรู้สึกลังเล พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำของไนท์ที่เอ่ยสำทับคำพูดของฝาแฝดตัวเองทันที“นั้นสิพี่รักหนู เพราะหนูคือแสงเหนือ ไม่ใช่แค่เพราะรูปลักษณ์ภายนอก ไม่ว่าจะผมจะสั้นหรือผมยาวพี่ก็รัก”“…”“ต่อให้วันนี้หนูหัวล้าน







