เข้าสู่ระบบ“ไปครับ แต่พี่สองคนจะไปให้หมอแสงเหนือคนเดียวเท่านั้น”“คนบ้า”แสงเหนือต่อว่าทั้งสองคนด้วยท่าทีเง้างอน กว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนหลอก อารมณ์และความต้องการของเธอก็เริ่มไปไกลจนกู่ไม่กลับ“อ๊ะ อื้มมมม”ไนท์เอนตัวพิงบนหัวเตียง แล้วดึงร่างเล็กให้โน้มตัวตามมา ก่อนจะตะโบบจูบดูดนมทั้งสองเต้าหายเข้าไปในปาก โดยที่แ
“งั้นหันหน้ามานี้ครับ แล้วอมมันเข้าไปให้พี่หน่อย”ไนท์ที่เห็นว่าคนตัวเล็กเสร็จนำไปก่อน และคิดว่าแสงเหนือพร้อมที่จะรับตัวตนของพวกเขาแล้ว ก็จับร่างบางพลิกเข้าหาตัวเองมือหนาบีบคางเล็กเล็ก ๆ ให้เธออ้าปากออก ก่อนจะดันแท่งเอ็นร้อนขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนเข้าไปในโพรงปากอ่อนนุ่มนั้นทันที“อ่าส์
“อย่าใจร้ายกับผัวเลยนะครับ”ไนท์กับเดย์กลับหัวเราะในลำคอพร้อมกัน เสียงทุ้มต่ำแบบนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดจากอก“หนูไหวครับ แต่พี่ไม่ไหว”ทันทีที่พูดจบ เดย์ก็อุ้มเธอขึ้นทั้งตัว ด้วยเรียวแขนแกร่ง ร่างเล็กของเธอถูกอุ้มจนตัวลอย ก่อนถูกวางลงบนผ้าปูเตียงสีขาวสะอาดแสงเหนือเผลอขยับถอยจนติดหัวเ
เสียงเพลงจากงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ค่อย ๆ เลือนหายไปและเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน เมื่อเดย์เดินนำขึ้นบันไดหินอ่อนออกมา ก่อนจะเดินตรงเข้ามาในลิฟต์เพื่อกลับขึ้นไปยังห้องสวีทที่ใช้เป็นห้องหอในคืนนี้ทว่าประตูลิฟต์ยังไม่ทันได้ปิดลง ฝ่ามือหนาของไนท์ก็มาขวางเอาไว้ซะก่อน“กูไปด้วย”“หึ”ร่างสูงของคนสองก้าวออกมาจากประต
หลังจากพิธีการจบลงและแสงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แสงไฟสีทองอ่อน ๆ ก็เปิดขึ้นทั่วห้องจัดเลี้ยงที่ถูกเนรมิตให้กลายเป็นโซนอาฟเตอร์ปาร์ตี้สุดหรู แท่งไฟยาวประดับด้วยดวงดาวคริสตัลหลายพันดวง ทำให้บรรยากาศเหมือนอยู่กลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยแสงของออโรร่าจริง ๆ แสงเหนือ อยู่ในชุดเดรสสีขาวไข่มุกสั้นเหนือเข่า ปั
เสียงไวโอลินบรรเลงเพลงหวานแผ่วเบา ประกายแสงสะท้อนจากคริสตัลที่แขวนเรียงกันเป็นม่านใส ๆ เป็นคลื่นซ้อนกันคล้ายกับแสงออโรร่า หรือแสงเหนือทางเดินยาวปูด้วยดอกกุหลาบสีขาว ตั้งแต่บันไดหินอ่อนด้านหน้าไปจนถึงซุ้มพิธีที่ล้อมรอบด้วยม่านผ้าชีฟองสีขาวสวยงามลงตัวราวกับฉากแต่งงานในเทพนิยายที่หลายคนใฝ่ฝันถึง งดงา
“เรื่องนั้น เรียบร้อยใช่ไหม”เดย์ดึงรั้งไนท์เอาไว้ ก่อนจะกระซิบถามเบา ๆ ปล่อยให้แสงเหนือเดินนำเข้าร้านอาหารไป“เอ่อ วันนี้อาจจะคีบไม่ได้ตุ๊กตา แต่กูกับมึงได้แสงเหนือกลับคอนโดแน่ ๆ” เสียงหัวเราะแสนเจ้าเล่ห์ของทั้งคู่ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา พร้อมกับหัวใจที่กำลังเต้นระรัว มันเต็มไปด้วยความคาดหว
หายไปไหน…”ไนท์พึมพำออกมาเบา ๆ หลังวางสายโทรศัพท์ เขาใช้เวลาจัดการเรื่องส่วนตัวอยู่นอกร้านนานพอสมควร พอเดินกลับเข้ามาอีกที มุมชั้นหนังสือที่ทั้งเดย์กับแสงเหนือยืนอยู่เมื่อครู่ก็ว่างเปล่าไร้เงาของทั้งสองคนซะแล้วคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันนิด ๆ ดวงตาคมกวาดมองไปรอบร้านอย่างเคยชิน ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาเตร
เสียงเครื่องยนต์ดังต่ำก้องอยู่ในความเงียบ บรรยากาศในรถนิ่งสงบจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของกันและกัน แสงเหนือนั่งเหม่อมองออกไปนอกกระจกโดยไม่กล้าเอ่ยคำใดออกมาเธอยังคงจมอยู่กับตัวเองและสิ่งที่เกิดขึ้นกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้า สัมผัส อุณหภูมิ และลมหายใจอุ่นร้อนนั้นยังคงวนเวียนติดอยู่ในใจเธอซ้ำ ๆ ม
เสียงประตูห้องนอนปิดลงเบา ๆ บรรยากาศในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง แต่หัวใจของแสงเหนือกลับไม่ยอมสงบตาม เธอทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหมดแรง แก้มร้อนผ่าวจนต้องรีบดึงหมอนมาปิดหน้าทันที “ไอ้พี่ไนท์บ้า”เสียงหวานพึมพำอู้อี้ดังลอดจากใต้หมอน เธอดิ้นไปมาราวกับหาที่ปิดซ่อนความเขินอาย มือเล็กเผลอยกขึ้นมาแตะริมฝีปากตัว







