ต้องเมียที่ (3) ไม่..ฉันไม่เคย

ติ๊ง..

ลิฟต์ถูกเปิดออกหลังจากที่เธอกับหนุ่มกล้ามปูมายังชั้นสามสิบเอ็ด ซึ่งเป็นชั้นไฮคลาสที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหราราวกับฉากในละคร ด้านกำแพงก็ถูกประดับไปด้วยโคมไฟสไตล์ยุโรป พื้นทางเดินเป็นกระเบื้องเงาวับสีน้ำตาลอ่อน ส่วนประตูแต่ละห้องก็มีคีย์การ์ดเพื่อปลดล็อก แถมยังมีที่เคาะประตูเหมือนอยู่แถบประเทศอังกฤษอีกต่างหาก

ตึก

ตึก

เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเผลอกัดริมฝีปากแน่นตั้งแต่ตอนไหน หัวใจมันเต้นแรงราวกับกำลังจะระเบิด เหมียวเดินตามหลังกว้างของคนด้านหน้าด้วยความหวาดกลัวอยู่ลึกๆภายในใจ

“เฮ้!!!”

“วู้วววววววววว!!”

“เฮ้ยมึงเอามาอีกดิ๊ กูบอกแล้วว่าตานี้ชนะ สัสเอ้ย!!”

ในขณะที่เธอพยายามรวบรวมสติอยู่นั้นเอง..เสียงเหล่าผู้ชายที่ดังแว่วออกมาจากบานประตูก็ทำให้เธอสะดุ้งเฮือก เหมียวหันขวับไปมองทางประตูห้องที่เธอใกล้จะถึง ซึ่งหนุ่มกล้ามปูก็เริ่มชะลอฝีเท้าตัวเองลงแล้วด้วย

“เอ่อคือว่าฉัน..”

ปฏิเสธทุกอย่างตอนนี้เลยดีไหมนะ

ภาพในหัวของเธอตอนนี้คือมีใต้เหนือกับลูกน้องอีกเป็นโขยงรอรุมสกรัมเธออยู่ในห้อง แบบนี้มันไม่ใช่แล้ว..

“ฉันคิดว่าข้อตกลงที่ฉันคุยกับคุณใต้เหนือยังไม่เคลียร์ค่ะ”

“ครับ?”

“คือว่าคุณใต้เหนือไม่ได้บอกฉันสักหน่อยว่าจะมีพวกลูกน้องของเขาด้วย แล้วอีกอย่าง..ฉันไม่ได้ชอบการกระทำแบบหมู่ค่ะ”

“คุณว่าไงนะครับ”

“…..”

ใช่.. เธอควรที่จะต้องพูดทุกอย่างไปเลยตรงๆ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินแก้ ในตอนนี้เธอยังมีโอกาสที่จะวิ่งหนีออกไปจากที่นี่ได้

“หมู่เหรอครับ?”

“เฮ้อ.. ค่ะ คุณกับลูกน้องที่เหลือกำลังรอฉันอยู่ใช่ไหมคะ”

เหมียวกลั้นใจถามออกไปทั้งๆที่ตอนนี้เธอกลัวจนตัวสั่น แม้จะมีความแปลกใจกับสีหน้าของชายกล้ามปูนี่อยู่ก็ตาม เขาขมวดคิ้วเข้าหากันพลางจ้องมองสีหน้าซีดของเหมียวอยู่สักพัก

“แล้วพวกผมจะไปรอคุณทำไมไม่ทราบครับ คนที่รอคุณอยู่ทางห้องโน้นครับ”

ผ่าง..

“ห้องโน้น.. เหรอคะ”

เหมียวพยายามแสดงสีหน้าเรียบเฉย และทำทีเป็นไม่สะทกสะท้านกับความหน้าแตกของตัวเอง

“ครับ”

“…..”

“ห้องนี้พวกผมกำลังเล่นไพ่กันอยู่ครับ ส่วนห้องของเฮียเหนือก็อยู่ตรงโน้น.. ห้องนี้เฮียเขาเช่าเอาไว้ให้เรามาปาร์ตี้กันครับ”

กึก

คำอธิบายของผู้ชายตรงหน้านั้นทำให้เข่าของสาวสวยแทบทรุด เธอโล่งใจยิ่งกว่าอะไรดี แม้ในใจอยากจะกรี๊ดออกมาให้ดังๆ แต่สีหน้าที่ดูเข้าใจในประโยคของเหมียวนั้นทำให้เธอแทบจะมุดพื้นคอนโดหนี ชายกล้ามปูแอบอมยิ้มในตอนที่กำลังเคาะห้องเจ้านายตัวเองอีกด้วย

หญิงสาวแปลกหน้าแสนสวยคนนี้คงจะคิดว่าพวกเขาเตรียมเซ็กส์หมู่กับเธอแหงๆ ถ้าไม่อย่างนั้นหน้าจะซีดขนาดนี้เชียวเหรอ

ก๊อกๆๆ

“เฮียครับ แขกมาแล้วครับ”

หนุ่มกล้ามปูยืนนิ่งไปสักพักหลังจากเคาะบอกเจ้าของห้อง เพียงไม่นานนักประตูก็ถูกเปิดออก ก่อนที่ร่างสูงโปร่งของผู้ชายในเสื้อเชิ๊ตสีขาวบางจะทำให้เธอแอบใจสั่น

“เข้ามาสิ”

ใต้เหนือเอ่ยเสียงเรียบพลางหันไปโบกมือไล่ลูกน้อง แววตาเฉี่ยวคมที่มีรอยยิ้มแฝงอยู่ในนั้นจ้องมองร่างอันแสนเซ็กซี่ของเหมียวไม่ละสายตา เธอเดินเข้ามาภายในห้องอย่างระมัดระวัง แววตาลุกวาวที่พยายามทำเป็นไม่สนใจอะไรเหลือบมองไปทั่วทั้งห้องหรู

มันมีกลิ่นหอมอ่อนๆฟุ้งอยู่ทั่วห้อง คล้ายกับน้ำหอมแบรนด์เนมตามเคาน์เตอร์แบรนด์ และห้องที่เงียบสงบไร้ซึ่งเสียงรบกวนจากภายนอก หมายความว่าห้องนี้มันเก็บเสียงหนึ่งล้านเปอร์เซ็นต์..

นี่มันห้องเหรอ.. ทำไมมันเหมือนพระราชวังเลยล่ะ! เฮ้อ..อีกกี่ชาติฉันถึงจะได้อยู่คอนโดหรูแบบนี้บ้างเนี่ย เหมียวพูดคนเดียวในใจพลางกัดปากตัวเองแน่น

“พร้อมเริ่มงานเลยไหม?”

“ห๊ะ..” เหมียวที่เพิ่งหลุดออกจากภวังค์ความคิดในหัวหันมาตอบรับเสียงทุ้มที่ดังอยู่ใกล้ๆ

ใต้เหนือกระตุกยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับปลดกระดุมตัวเองไปด้วย สีหน้าเจ้าเล่ห์ที่ซ่อนเร้นไปด้วยความหื่นผ่านสายตานั้นทำให้เหมียวเริ่มเบิกตาโพลง แต่ทว่าเธอก็รีบพาสติตัวเองกลับคืนร่างอย่างรวดเร็ว

“หึๆ รู้ไหมว่าฉันชอบเธอตรงไหนเหมียว”

ใต้เหนือว่าพลางจ้องมองใบหน้าสวยเซ็กซี่ของเธอในระยะใกล้ ซึ่งแน่นอนว่าเธอเองก็เห็นความหล่อเทียบเท่าดาราของใต้เหนือเช่นเดียวกัน

“ฉันก็ชอบตรงที่เธอพยายามเก็บอาการไง”

“…..”

“เธอสนใจฉัน.. แต่เธอพยายามที่จะไม่แสดงออก”

“อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นด้วยไม่ทราบ?”

เหมียวเลิกคิ้วขึ้นพลางเฉไฉสายตาของตัวเองออกไปยังมุมห้อง

พอใต้เหนือเข้าใกล้เธอแบบนี้แล้วใจไม่ดีเลย.. ทั้งกล้ามล่ำเป็นมัดราวกับนายแบบ ผิวขาวอมชมพู หุ่นสูงโปร่ง ใบหน้าที่ชวนหลงจนแทบละสายตาไม่ได้

“นั่นสินะ ทำไมเธอต้องทำแบบนี้ด้วย.. มันเลยทำให้ฉันสนใจในตัวเธอไง” หนุ่มหล่อเปรยยิ้มบางก่อนจะดึงตัวเองกลับไปยืนห่างจากเธอเหมือนเดิม

“เธอเคยวันไนท์สแตนด์กับใครมาก่อนไหม”

กึก

และคำถามนั้นก็ทำให้ใจของเธอพลันหล่นวูบ เหมือนกับว่าน้ำเสียงและสายตาของเขาในตอนนี้จะอยากรู้ความจริงเอามากๆ

“นี่คือคำถามก่อนเริ่มงานเหรอ?”

เหมียวเอามือขึ้นมากอดอกพลางปรายสายตาไม่ชอบใจไปทางเจ้านายคนใหม่

“อืม จำเป็นต้องตอบ”

“…..”

สิ้นคำพูดของใต้เหนือก็ทำให้ทุกอย่างภายในห้องเงียบสงัดไปชั่วครู่ ก่อนที่ใบหน้าสวยเฉี่ยวของเหมียวจะกลั้นใจพยักหน้าเบาๆไม่กี่ครั้ง เธอจำเป็นจะต้องตอบเพราะว่าไม่มีทางเลือก หากใต้เหนือคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ดีกว่านี้.. เขาคงไม่จ้างเธอมาทำเรื่องอย่างว่าหรอก

“หึ..”

“…..”

“เธอนี่น่าสนใจจริงๆด้วย”

“…..”

“สรุปก็เคยนอนกับผู้ชายที่ไม่ใช่แฟนตัวเอง?”

“…..”

ไม่.. ฉันไม่เคยเลย

ฉันนอนแค่กับแฟนตัวเองเท่านั้น

“อืม นายจะถามให้มันได้อะไรขึ้นมา”

คนที่เริ่มเก็บอาการมีพิรุธของตัวเองแทบไม่ไหวจ้องมองใต้เหนือเขม็ง เธอเองก็ประหม่าที่มีสายตาจับผิดของเขาคอยมองอยู่ หนุ่มหล่อร้ายคลี่ยิ้มพลางหรี่ตามองเธออย่างสังเกตอะไรอยู่สักพักหนึ่ง..

เหมือนกับว่าตอนนี้..ใต้เหนือรู้ความจริงว่าเธอโกหกเข้าแล้ว

“เอาเป็นว่าเรื่องนั้นไว้ทีหลังแล้วกัน คืนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์”

เขาพูดพลางก็เดินถอดเสื้อเชิ๊ตบางไปโยนไว้ตรงตะกร้าผ้าในห้อง ก่อนที่ชายหนุ่มหุ่นล่ำจะเดินวนกลับมาภายในห้องรับแขกหรู เขาเอาสายตาเฉี่ยวชี้ไปทางตู้ปลาขนาดใหญ่แทนมือ

“ฉันจะให้เธอมาเลี้ยงปลา”

“ห๊ะ!!”

“ตกใจอะไร นี่ก็เวลาทำงานของเธอ ถ้าเธอไม่ได้มีอะไรกับฉัน งั้นคืนนี้เธอก็ต้องเลี้ยงปลา”

คนที่อมยิ้มกริ่มเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะเอานิ้วชี้เคาะตรงตู้ปลาขนาดใหญ่เบาๆ ถัดไปที่ใบหน้าของเหมียวนั้นกำลังตกตะลึงอยู่กับเซอร์ไพรส์ที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน เธอคิดว่าเรื่องของเธอกับเขาคืนนี้คงจะจบลงที่เตียง หรือไม่ก็ตรงโซฟาภายในห้องตามสัญญาการทำงาน

แต่ไหงถึงจบที่ปลาตัวสีแดงสะท้อนแสงนั่น..

“ฉันซื้อไอ้เจ้ามังกรมาเลี้ยงได้หลายอาทิตย์แล้ว มันเป็นปลาอะโรวาน่า หรือเรียกว่าปลามังกรตามชื่อที่ฉันตั้ง นิสัยมันค่อนข้างก้าวร้าวนะ อย่าเอานิ้วไปแหย่เล่นล่ะ”

“แล้วทำไมฉันต้องเอานิ้วลงไปแหย่ในตู้ปลาของนายด้วย เห็นฉันเป็นเด็กสามขวบหรือไง”

เหมียวรีบแทรกขึ้นมาในขณะที่เธอเดินมาถึงตู้ปลาและก็โน้มใบหน้าไปมองเจ้ามังกรใกล้ๆ

“หึ.. ก็บอกไว้ก่อนไง เพราะเธอต้องให้อาหารมันด้วย”

คนเจ้าเล่ห์พูดพลางก็ชี้ไปทางด้านข้างกับตู้ปลา ซึ่งมันมีกล่องอาหารสดเช่นหนอกนกยั้วเยี้ยอยู่ในนั้น นั่นจึงทำให้เหมียวที่เห็นถึงกับเบิกตาโพลงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะหันกลับมามองเจ้ามังกรนี่ต่อ มันค่อนข้างตัวใหญ่ แถมเกร็ดตามตัวก็สวยเด่นชัดมาก สีแดงอร่ามเหลือบไปด้วยสีดำ แต่แววตาดุร้ายและซ่อนเร้นไปด้วยความเจ้าเล่ห์เหมือนกับเจ้าของไม่มีผิด

“นั่งเฝ้ามันไว้ล่ะ เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำ”

ใต้เหนือพูดจบก็เดินหายลับออกไปในห้องนอนของตัวเองทันที เขาทิ้งให้สาวสวยยืนเปรยยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ ร่างบางของเหมียวทิ้งตัวลงบนโซฟากลางห้องรับแขกสุดหรู เธอพ่นลมหายใจเฮือกใหญ่ของตัวเองออกมาก่อนจะแอบชำเลืองมองไปทางประตูห้องนอนที่ถูกปิดไว้

“ฟู่วววว.. อดทนไว้เหมียว.. เพื่อเงิน ท่องไว้เพื่อเงิน”

เธอพูดกับตัวเองแบบนั้นโดยที่มือข้างขวาทาบอยู่บนอกข้างซ้าย จังหวะของหัวใจสั่นระรัวอย่างบ้าคลั่ง เธอหาคำตอบกับตัวเองไม่ได้เลยว่าหัวใจเต้นแรงเพราะอะไร

เต้นแรงเพราะโล่งใจที่เรื่องราวคืนนี้ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่เธอคิด หรือว่า.. มันเป็นเพราะใต้เหนือ.. เสน่ห์เหลือร้ายของผู้ชายคนนั้นที่พยายามอ่อยเธอต่างหาก

22:02

จิ้ม

จิ้ม จิ้ม..

“อื๊ออออออ”

หญิงสาวที่นอนหลับอยู่กลางโซฟาเผลอครางออกมาอย่างงัวเงีย ใบหน้าสวยของเธอถูกนิ้วของหนุ่มหล่อจิ้มเบาๆตรงแก้มอย่างนั้นมาสักพักใหญ่ ใต้เหนือกระตุกยิ้มกับท่าทีสะลึมสะลือนั่นก่อนจะนั่งลงข้างกับเธอ พอเห็นหญิงสาวจอมปากแข็งในสภาพน่ารักๆแบบนี้แล้วเขาก็ยิ่งชอบใจ

“ฉันให้เธอเฝ้าปลา ไม่ได้ให้มาหลับนะเหมียว”

“หื้ออ อื๊อ..”

หญิงสาวที่ยังไม่ตื่นดีตอบรับแบบนั้นโดยที่เธอยังคงหลับตาพริ้มไม่รู้เรื่องรู้ราว

“ถ้ายังไม่ตื่นฉันจะจับเธอจูบดีกว่า”

“…..”

“เอ๊ะ.. เงียบแบบนี้แสดงว่าอยากให้ฉันจูบเหรอ หื้ม?”

“…..”

หนุ่มหล่อแสยะยิ้มออกมาก่อนจะเลิกคิ้วจ้องมองร่างบางตรงหน้า ชายหุ่นล่ำที่เปลือยท่อนบนทั้งหมด มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวปกปิดช่วงล่างตัวเองเอาไว้ก็ค่อยๆโน้มริมฝีปากเข้าไปใกล้กับหูของเธอ เขากระซิบเสียงทุ้มใหญ่อันแผ่วเบาที่แฝงไปด้วยความเซ็กซี่ และประโยคนั้นก็ทำให้เหมียวรีบเด้งตัวเองออกจากโซฟาโดยอัตโนมัติ ราวกับว่ามันเป็นการเตือนสติให้เธอรีบตื่นก่อนจะถูกลักหลับจากเจ้านายคนใหม่คนนี้..

“งั้นฉันเอาเธอตรงนี้เลยนะ ถ้ายังไม่ตื่น”