LOGINเฮือก!!
“น..นี่นาย! ฉันตกใจหมดเลย!!”
หญิงสาวที่เพิ่งสะลึมสะลือตื่นขึ้นมายืนตะคอกเสียงใส่เจ้าของห้อง เหมียวกำลังชี้หน้าสุดหล่อที่ฉีกยิ้มร่าอยู่บนโซฟา สีหน้าตกใจจนลืมความสวยนั้นทำให้ใต้เหนือชอบใจไม่น้อย เพราะไอ้ประโยคจ้องจะกลืนกินนั่นเธอได้ยินมันอย่างชัดเจน
“เฝ้าไอ้มังกรมันทำให้เธอเพลินจนหลับเลยเหรอ”
“อะอือ.. ก็นายจะให้ฉันทำอะไรล่ะ นั่งคุยกับมันหรือไง”
“หึ” ใต้เหนือหลุดยิ้มเมื่อสัมผัสได้ถึงความปากร้ายของเธอ
“อากาศในห้องนี้มันเย็น อีกอย่างฉันก็เพลียๆด้วย เลยเผลองีบไปน่ะ”
เหมียวพยายามอธิบายโดยที่สภาพร่างกายของเธอเริ่มหลุดออกจากอาการงัวเงียแล้ว แต่หนุ่มหล่อที่ยืนเปลือยท่อนบนก็ลอบยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา กล้ามขาวเนียนเป็นมัดกำลังล่อตาล่อใจเหมียวไม่น้อย แต่จุดไคลแม็กซ์คือหัวนมสีชมพูนั่นต่างหาก ใต้เหนือกำลังทำให้สติของเธอกระเจิงไปหมด
“งั้นคืนนี้นอนนี่เลยไหมล่ะ ดึกแล้ว”
“ไม่เป็นไร ฉันจะกลับ”
“ถ้าฉันสั่งให้เธอนอนล่ะ”
“…..”
“อย่าลืมสิเหมียว ฉันเป็นเจ้านายเธอนะ”
ใต้เหนือเอ่ยประโยคเมื่อชั่วครู่อย่างช้าๆราวกับเป็นการย้ำเตือน ซึ่งคนที่ไม่ยอมแต่ก็ปฏิเสธอะไรไม่ได้ถึงกับยืนแน่นิ่งไปชั่วขณะ
ใช่.. ตอนนี้ใต้เหนือเป็นเจ้านายของเธอแล้ว
“จริงๆที่ฉันนัดเธอมาคืนนี้ ฉันไม่ได้จะหวังเรื่องอย่างว่ากับเธอหรอกนะ แต่ฉันแค่อยากจะรู้จักเธอให้มากขึ้นเท่านั้นเอง”
คนที่เพิ่งเดินกอดอกเข้ามายืนประจันหน้าเธอจ้องมองลึกในดวงตา ก่อนที่มือหนาจะเชยปลายคางเรียวของเธอให้เงยหน้ามองเขาใกล้ๆ
“ตอนนี้เธอโสดจริงเหรอ”
“ถามทำไม”
“ตอบ”
“…..”
“เพราะถ้าเธอมีแฟนอยู่แล้วจริงๆ การที่มามีอะไรกับฉันมันก็คือการนอกใจแฟนของเธอ ซึ่งเรื่องนั้นฉันมองว่ามันไม่โอเคเท่าไหร่”
ใต้เหนือพูดพลางขยับหัวคิ้วตัวเองเล็กน้อย สีหน้าที่เริ่มจริงจังนั้นทำให้เหมียวเริ่มหายใจลำบาก เธอนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะเปิดเผยความจริงทุกอย่างออกมา
“ฉันยังไม่มีแฟน แต่ฉัน..มีคนที่คุยๆอยู่แล้ว”
“คนที่คุยๆ?”
“อืม เป็นรุ่นน้องน่ะ”
“แล้วทำไมไอ้รุ่นน้องนั่นมันถึงให้เธอเป็นแค่คนคุยล่ะ เพิ่งคุยกันเหรอ”
“ก็หลายปีแล้วนะ”
“หึๆๆ”
สิ้นคำอธิบายนั้นก็ทำให้ใต้เหนือหลุดหัวเราะออกมาเบาๆในลำคอ ก่อนที่ใบหน้าหล่อนั้นจะโน้มเข้ามาใกล้กับเธอมากยิ่งขึ้น ใกล้จนลมหายใจร้อนของเขาทำให้เธอใจวูบหวั่น กลิ่นครีมอาบน้ำอันหอมละมุนของใต้เหนือ.. ผิวกายอันขาวเนียนนี่อีก..
“งั้นก็แปลว่าตอนนี้เธอโสดสนิท เธอยังไม่มีเจ้าของ”
“แต่ฉันมีคนคุย”
“คนคุยไม่นับดิ”
“…..”
“ก็เป็นแค่คนคุย ไม่ใช่แฟน จะอินอะไรกับคำว่าคนคุยเยอะแยะล่ะเหมียว”
เสียงทุ้มอันเรียบเฉยที่แทรกขึ้นนั้นทำให้เหมียวเริ่มกัดฟันแน่น เธอเจ็บจี๊ดกลางอกแปลกๆ มันเหมือนกับว่าใต้เหนือกำลังย้ำปมเรื่องเธอกับน้องตี๋นั่นอยู่ในตอนนี้ เพราะถ้าเธออยากคบกับตี๋ขึ้นมาจริงๆ เธอก็คบได้.. แต่ที่เธอยังไม่ตัดสินใจเพราะว่าความสัมพันธ์นี้จะเปิดตัวไม่ได้นั่นเอง
ครืดดดดดดดดด
(Rrrrrrrrrr เสียงริงโทนจากไอโฟน)
แต่ทว่าเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกก็ดังขึ้น นั่นจึงทำให้เจ้าของละสายตาจากใบหน้าสวยก่อนจะเดินตรงไปหยิบมันขึ้นมาดูรายชื่อ แววตาเจ้าเสน่ห์เหลือบมองมาทางเหมียวแวบเดียวและเขาก็กดรับมัน
“ฮัลโหลแบม”
(ใต้เหนือขาาาา พรุ่งนี้ใต้เหนือว่างไหมคะ แบมอยากเข้าไปหาจังค่ะ)
“พรุ่งนี้เหรอคะ อืม..ก็ว่างนะ”
(งั้นดีเลยค่ะ แบมคิดถึงใต้เหนือที่สุดเลย คิดถึงตอนที่เราสองคน..)
“หึๆ คิดถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
เจ้าพ่อคาสโนว่าไม่ทิ้งลายเอ่ยพลางเหลือบมองไปทางหญิงสาวที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กลางห้อง สีหน้าของเหมียวเรียบเฉยดูไม่ได้สะทกสะท้านอะไรกับประโยคหวานที่เขาหยอดผู้หญิง แต่แววตาไม่ชอบใจที่เฉไฉมองไปทางอื่นต่างหากที่ทำให้เรียวปากกระตุกยิ้ม
ชิ.. ทำมาเป็นพูดคะพูดขา หมอนี่คือเสือร้ายอันดับหนึ่งเลย เฮ้อ ยังไงก็เถอะ ทุกอย่างที่แกทำก็เพื่อเงินนะเหมียว ถ้าแกนอนกับผู้ชายคนนี้แกก็ห้ามให้ใจเขาเด็ดขาด! เพื่อเงินท่องไว้ เพื่อเงิน!!
เหมียวตะโกนบอกกับตัวเองในใจอย่างหนักแน่นในขณะที่เธอเอามือทั้งสองข้างขึ้นมากอดอกไว้
บ้านตี๋
LINE!
ใต้เหนือ : วันนี้ไม่ต้องมาหาฉันนะ ฉันไม่ว่าง
เหมียว : โอเค
หญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้องพิมพ์ตอบรับเจ้านายคนใหม่ไปแบบนั้น ก่อนจะกลอกตามองบน เพราะเมื่อวานเธอก็รู้ดีอยู่แล้วว่าเหตุผลที่ใต้เหนือไม่ให้เธอไปหาเพราะอะไร ก็เพราะว่าเขาอยากจะไปหาสาวสวยนั่นยังไงล่ะ แม้ในใจเธอจะไม่ได้รู้สึกอะไรก็ตาม แต่มันก็มีคำถามเต็มไปหมดว่าเขาจ้างเธอเพื่อตอบสนองเซ็กส์ทำไม?
“สาวๆในคลังก็มีตั้งเยอะแยะ สวย รวย เด็ดกว่าฉันเป็นล้านเท่า พวกหล่อนเดินเรียงคิวมาให้นายนั่นเลือกเป็นโขยง ทำไมต้องเสียเงินล้านให้ฉันไปเลี้ยงปลาด้วยเนี่ย เฮ้อ..เงินเหลือใช้หรือไงย๊ะตาบ้า!!”
“นี่พี่ด่าใครเหรอครับพี่เหมียว”
เฮือก..
แต่ประโยคคำถามของตี๋ที่ดังขึ้นมาก็ทำให้เธอสะดุ้งในทันที ก่อนที่สาวสวยในเสื้อสายเดี่ยวเซ็กซี่จะรีบทำทุกอย่างให้เป็นปกติ
“เอ่อ พอดีพี่คุยกับเพื่อนน่ะ ก็เลยแบบบ่นพวกนางนิดหน่อย”
“อ่อเหรอครับ”
“อื้อ”
“กินข้าวอะไรเสร็จแล้ว ไปนั่งเล่นในห้องผมก่อนไหม”
ตี๋กระซิบเสียงทุ้มบอกกับคนที่ถือโทรศัพท์ไว้ในมือแน่น สีหน้าที่เริ่มมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าสวย เธอเหลือบสายตามองไปทางพ่อแม่ น้องชาย น้องสาวของตี๋แวบหนึ่ง
“จะเอาที่นี่เลยเหรอคะ แล้วพ่อแม่ตี๋ล่ะ เดี๋ยวก็ได้ยินเสียงเราหรอก” เหมียวกระซิบตอบกลับเสียงอ่อย
ที่ผ่านมาเธอกับรุ่นน้องคนนี้แอบมีอะไรกันหลายครั้ง..
แต่สถานะความสัมพันธ์ก็เป็นแค่พี่น้อง ไม่ใช่แฟน
“ครับ ได้ยินก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย เพราะยังไงในอนาคตพี่ก็ต้องมาเป็นเมียผมอยู่แล้ว”
ภายในห้องนอน..
“อึ่ก เฮือก อ๊าาาา เด็กดีคะ”
“เสียวมากเลยเหรอครับ”
“อะอื้อ..”
สาวสวยในสภาพเปลือยท่อนบนเบี่ยงหน้าหนีไปอีกทางด้วยความเสียวซ่าน แววตาต้องการในเรื่องอย่างว่าจ้องมองรุ่นน้องที่คร่อมอยู่บนตัวเธอไม่วางตา ปลายลิ้นร้อนของตี๋กำลังหยอกเย้าอยู่บนหน้าอกใหญ่ เขาบีบเคล้นมันอย่างเมามันพร้อมกับพรมจูบไปทั่วทั้งเนินอก
สถานะของเธอกับรุ่นน้องคนนี้มันคืออะไรกันแน่..
‘งั้นก็แปลว่าตอนนี้เธอโสดสนิท เธอยังไม่มีเจ้าของ’
‘แต่ฉันมีคนคุย’
‘คนคุยไม่นับดิ’
‘…..’
‘ก็เป็นแค่คนคุย ไม่ใช่แฟน จะอินอะไรกับคำว่าคนคุยเยอะแยะล่ะเหมียว’
แต่จู่ๆคำพูดของใต้เหนือก็ดังขึ้นมาภายในหัวสมองของเธอโดยอัตโนมัติ ทั้งสีหน้า แววตา และน้ำเสียง เธอจำมันได้ทั้งหมด ในตอนแรกที่เธอไม่ได้คิดอะไรมากมายกับคำพูดของเขา
แต่ทำไมตอนนี้..เธอถึงได้รู้สึกสมเพชตัวเองถึงขนาดนี้กันนะ
“พี่เหมียว อื้มมม.. ครั้งนี้ผมขอไม่ใส่ถุงยางได้ไหมครับ แต่ผมจะปล่อยนอกให้”
หนุ่มหล่อในสภาพเปลือยท่อนล่างเอ่ยเสียงกระเส่า เขาค่อยๆจับมือเรียวบางให้เข้าไปสัมผัสกับท่อนลำที่แข็งปั๋งนั่น สีหน้าและแววตาเว้าวอนเหมือนอย่างเคยจ้องมองมาที่เหมียวแน่วแน่
“ตี๋..”
“ครับ”
“พี่ถามอะไรหน่อยได้ไหม”
“ถามอะไรเหรอครับ” ตี๋เลิกคิ้วพลางใช้มือของเหมียวรูดรั้งแกนกายของตัวเองไปด้วย
“ถ้าตี๋เปิดตัวคบพี่ไม่ได้ แล้วตี๋จะขอพี่คบทำไมเหรอ” เหมียวถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นไหว
เพราะตอนนี้เธอเองแค่อยากจะชัดเจนในความสัมพันธ์ หากว่าเธอตกลงคบกับตี๋ขึ้นมาจริงๆ.. เหมียวจะไปลาออกกับใต้เหนือทันที
“ก็เพราะผมรู้สึกดีกับพี่มากไงครับ ผมไม่อยากเสียพี่ไป ไม่อยากให้พี่ไปเป็นของใคร เพราะผม..รักพี่..”
“แต่สถานะของเรามันไม่ใช่คำว่าแฟนนะตี๋”
“ครับผมรู้”
“เวลาที่ตี๋เจอรุ่นพี่คนอื่นหรือว่าพวกแฟนคลับผู้หญิง ตี๋ยังไม่กล้าจับมือ หรือว่าบอกกับทุกคนเลยว่าพี่เป็นใคร”
“ผมบอกพี่ไปแล้วไม่ใช่เหรอครับว่ามันเป็นเพราะหน้าที่การงานของผม”
“พี่รู้ค่ะ แต่..”
“พี่เหมียวครับ.. นี่พี่สับสนในตัวผมเหรอ”
“พี่ไม่ได้สับสน แต่พี่แค่อยากทำให้ทุกอย่างมันชัดเจน”
“แต่ก่อนหน้านี้พี่ไม่ได้เรียกร้องแบบนี้เลยนะครับ”
“ว่าไงนะ?”
จู่ๆคำพูดที่หลุดออกมาก็เริ่มทำให้สาวสวยบนเตียงละทิ้งทุกอย่าง เหมียวผลักร่างหนาออกก่อนจะจ้องมองไปที่ใบหน้าหล่อที่เริ่มหน้าเสีย แววตารู้สึกผิดของตี๋จ้องมองมาทางเหมียว
“พ..พี่เหมียว คือผมไม่ได้จะหมายความแบบนั้น พี่มีสิทธิ์เรียกร้องทุกอย่างครับ แต่ผมก็เคยบอกไปแล้วว่ารอให้ฐานะทางบ้านผมโอเคขึ้นก่อน พวกแฟนคลับในบาร์ยังเปย์ผมอยู่ ผมยังเปิดตัวแฟนไม่ได้”
ตี๋พยายามอธิบายแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายหมดอารมณ์ที่จะสานต่อแล้ว
“พี่รู้”
“…..”
“แต่ตอนนี้พี่ต้องการความชัดเจนกว่านี้ พี่อยากเป็นผู้หญิงที่มีเจ้าของเป็นตัวเป็นตน อยากจับมือเดินไปไหนมาไหนต่อหน้าทุกคนโดยไม่ต้องกลัวอะไร”
“…..”
“แต่ก่อนพี่มีเวลารอตี๋ได้ แต่ตอนนี้..”
‘เพราะถ้าเธอมีแฟนอยู่แล้วจริงๆ การที่มามีอะไรกับฉันมันก็คือการนอกใจแฟนของเธอ ซึ่งเรื่องนั้นฉันมองว่ามันไม่โอเคเท่าไหร่’
‘แกรีบหาเงินมาใช้หนี้ให้ครอบครัวเราเร็วๆนะเหมียว ถ้าไม่งั้นบ้านเราโดยยึดแน่’
“ขอโทษนะ พี่ไม่มีเวลารอแล้วจริงๆ”
แปะ!!แปะ!!!“อ๊าาาา!!”สาวน้อยที่สะดุ้งโหยงร้องเสียงหลงออกมาเมื่อมือของแฟนหนุ่มจัดการฟาดลงไปที่ก้นขาวเนียนอย่างแรง ซึ่งมืออีกข้างก็ทำการเลิกชายกระโปรงขึ้นมาเพื่อให้เขาตีได้ถนัดยิ่งกว่าเดิม การกระทำที่แสนรุนแรงและดิบเถื่อนแบบนี้.. คงจะเป็นรสนิยมของใต้เหนือไปแล้ว“อึ่ก ใต้เหนือ!! อื๊อออออ..!”แปะ!!!ฝ่ามือฟาดหนักๆครั้งสุดท้ายและบีบเคล้นบริเวณแก้มก้นอันแดงฉาน พร้อมกับแรงกระแทกกระทั้นตรงท่อนล่างที่ไม่ยอมหยุด สีผิวขาวเนียนบริเวณก้นนั้นเป็นรอยมือหนาอย่างเด่นชัด ราวกับว่าเขาอยากฝังรอยรักไปทั่วทั้งเรือนร่างของแฟนสาวพั่บๆๆๆๆๆ!!แต่เพียงไม่นานนัก..ร่างล่ำอันเปลือยเปล่าไปทุกส่วนก็ได้เกร็งกระตุกจนปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มถุงยางไปหมด เขาหอบหายใจถี่รัวไม่ต่างอะไรจากเหมียว แฟนสาวคนสวยหายใจเสียงดังสนั่นไปทั่วทั้งห้อง ใบหน้าร้อนผ่าวซบลงที่ไหล่กว้างอีกครั้งอย่างไร้เรี่ยวแรงจุ๊บริมฝีปากที่ยังมีลมหายใจเข้าออกของใต้เหนือค่อยๆบรรจงจูบไปที่เมียสาว แววตาเหนื่อยล้าแต่ก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจจ้องมองคนที่หอบหายใจอยู่บนอก เขากระตุกยิ้มบางก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งมาลูบหัวของเธอแผ่วเบา“ขอโทษที่ทำให้เจ็บนะ.. ผ
ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อนความจริงที่เหมียวอยากรู้จากปากของใต้เหนือมากที่สุด เกี่ยวกับเรื่องที่พวกเพื่อนของเธอปกปิดอย่างมีพิรุธนั่นก็คือ..ในช่วงเวลาที่เหมียวยังไม่หายป่วยดี วันที่เธอยังคงพักอยู่ในคฤหาสน์เทวาอนันต์ ซึ่งทางบรรดาเพื่อนรักอย่าง แพรขวัญ ฟาง อบเชย นิ้งนิ้ง ก็ได้ตกลงคุยกันว่าจะตามไปบ้านผู้เกี่ยวข้องเพื่อเก็บตกอะไรสักหน่อย ซึ่งพวกเธอก็ตามไปบ้านของชญา..เป็นคนแรกผู้หญิงตั้งท้องที่เธอทิ้งให้เหมียวถูกทำร้ายโดยไม่แม้แต่จะช่วยแจ้งความกับตำรวจ..‘ฮือออ พ..พวกเธออย่าทำอะไรฉันกับลูกเลยนะ! ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะหนีไปแบบนั้นจริงๆ คือฉันตกใจกลัวมาก’‘เหอะ! ตกใจจนลืมคิดไปเลยเหรอว่าคนที่ช่วยคุณพี่น่ะคือใครรรร เหมียวเป็นคนปกป้องพี่เองไม่ใช่เหรอ! นางเล่าให้พวกเราฟังหมดแล้ว’ นิ้งนิ้งที่ถลึงตาโปนจ้องมองไปยังสาวสวยที่นั่งร้องไห้อยู่ในห้องรับแขกของบ้านตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่าพวกเธอบุกเข้ามาในบ้านหลังนี้ราวกับโจร‘ย..ยัยนิ้ง..ฉันว่าพวกเราแสดงเกินเบอร์ไปหรือเปล่าวะ ถ้ามันแท้งขึ้นมาทำไง ฉิบหายเลยนะ’‘เออจริงด้วย ถ้ามันแท้งล่ะ’ อบเชยสมทบกับฟางด้วยสีหน้าซีดเซียว‘ฉันว่าเราตัดจบเลยเหอะ เล่นใหญ่เกินไปเดี๋ย
คาสิโนเทวาอนันต์ กรุงเทพฯ“น..นี่ใต้เหนือ ข้อแม้ของนายคือการให้ฉันมานั่งเฝ้านายทำงานหรือไง ไหนบอกว่าจะเล่าความจริงให้ฉันฟังไงเล่า นายไม่ยอมบอกฉันตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ”“หึๆ”“นี่ถ้าคืนนี้ไม่บอกฉันนอนไม่หลับจริงๆด้วย!”หญิงสาวที่นั่งชักสีหน้าอยู่บนโซฟาตัวใหญ่จ้องเขม็งไปทางแฟนหนุ่ม ซึ่งในตอนนี้ใต้เหนือกำลังตรวจเอกสารบนโต๊ะทำงาน โดยมีครามกับเอกนั้นยืนยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ตรงประตู ก่อนที่เฮียใหญ่จะเซ็นชื่อตัวเองลงบนรอยประทับตราผู้บริหารคาสิโน และเขาก็เลื่อนเอกสารไปให้กับครามโดยไม่พูดไม่จาอะไร“เรียบร้อยนะครับเฮีย”“อืม ถ้าจะเข้ามาก็ทักไลน์บอกกูก่อนนะ เดี๋ยวกูขอเคลียร์กับเมียแป๊บ”“…..!!”“ได้เลยครับเฮีย หึๆ”ครามพยักหน้าตอบรับก่อนจะเดินหายออกไปจากห้องพร้อมกับเอก ทันทีที่ประตูไม้บานใหญ่ของห้องทำงานสุดหรูถูกปิดลง ผู้ชายในเสื้อเชิ๊ตสีขาวปลดกระดุมก็ลุกขึ้นเดินมาหาเมียตัวเองด้วยสีหน้าหยาดเยิ้ม วันนี้ทั้งวันเขาเอาแต่ทำงาน พูดง่ายๆว่าไม่ได้ฟัดเมียอย่างที่ใจอยากเลย“อย่างอนกันสิ ฉันพูดแล้วไงว่าจะบอกน่ะ”“ก็นายลีลานี่”“งั้นขอลีลาอีกนิดนึงไม่ได้เหรอ ขอผัวจูบเมียก่อน”“อุ๊บ อื๊ออออ..”ริมฝีปากแดงๆของเ
พึ่บ!!“ใต้เหนืออย่าไปนะ!! ฮึก..”ครั้นดวงตาอันเหนื่อยล้าที่สะลึมสะลือนั้นเบิกโพลงอย่างกะทันหันจากฝันร้าย ร่างกายอันอ่อนแรงก็สะดุ้งตามไปโดยอัตโนมัติ ก่อนที่เสียงหอบหายใจอันถี่รัวจะถูกกลบไปด้วยเสียงเรียกดังๆของใครบางคน ซึ่งผู้ชายที่กอดเธอแน่นอยู่ในอ้อมอกก็กำลังจ้องมองหน้าเธอด้วยความเป็นห่วงสุดชีวิต“เหมียว!! ฉันอยู่นี่แล้ว! ได้ยินไหม!”“ต..ใต้เหนือเหรอ”“ฉันอยู่นี่แล้ว ฉันไม่ได้ไปไหนทั้งนั้นคนเก่งเห็นไหมครับ..”“ฮึก ใต้เหนือ..”“…..”พอเธอรู้ว่าทุกอย่างมันเป็นเพียงแค่ฝันร้าย ใบหน้าขาวซีดก็ค่อยๆซุกลงบนอ้อมอกแกร่งของชายหนุ่มตรงหน้าในทันที ก่อนที่เสียงสะอื้นอันแผ่วเบาด้วยความโล่งใจนั้นจะทำให้ใต้เหนือกัดฟันตัวเองแน่น นั่นเป็นเพราะเขาเอง.. ขนาดในฝันเหมียวยังร้องเรียกหาเขายิ่งคิดแล้วก็ยิ่งเจ็บใจที่ปล่อยให้เธอต้องถูกทำร้ายแบบนั้น..“ฉ..ฉันจำได้ว่าฉันจะเดินไปกินยาที่หน้าตู้เย็น แต่ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ตรงนี้ล่ะ ทำไมนายถึง..”“เธอเป็นลมน่ะ”“…..”“แพรขวัญให้กุญแจห้องเธอกับฉัน ฉันเลยรีบขับรถกลับมากรุงเทพฯ”“น..นี่..หมายความว่านายทิ้งงานวันเกิดพี่คิราเหรอ”“หึๆ ทุกคนก็ทิ้งกันหมดไม่ใช่แค่ฉันคนเดียว
“อะไรนะคะ!! ใต้เหนือเอาพ่อของผู้หญิงที่ทำร้ายเหมียวไปที่บ้านตี๋ด้วยเหรอ!!”“เฮ้อ..ครับ รู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นนักเลงคุมถิ่นด้วย”“กรี๊ดดดดดดดดดดด”“ว๊ากกกกกกกกก”และคำอธิบายนั้นก็ทำให้พวกนิ้งนิ้งที่นั่งอยู่ทางเบาะหลังกรี๊ดออกมาด้วยความตกใจ ซึ่งในตอนนี้พวกเขาทุกคนกำลังมุ่งหน้าไปยังสถานที่เกิดเหตุโดยทิ้งงานวันเกิดไปอย่างไม่ไยดี แน่นอนว่าเจ้าของงานอย่างอคิราก็กำลังขับรถพาทุกคนไปกรุงเทพฯนั่นเอง“แล้วใต้เหนือจะฆ่าพวกนั้นไหมคะคุณคิรา!!” อบเชยถามด้วยสีหน้าวิตกกังวลสุดขีด“ใช่ค่ะ! ใต้เหนือจะฆ่าพวกนั้นไหม! ถ..ถ้าฆ่านี่ฉิบหายเลยนะ”“จริง! ยัยเหมียวตื่นมาคงช็อกตายแน่ๆ” นิ้งนิ้งเอ่ยสมทบฟางด้วยความร้อนรนใจ“ผมคิดว่าอาจมีสิทธิ์ที่มันจะทำแบบนั้น”“ห๊ะ!!!!”และคำตอบที่ดูเหมือนว่ารู้จักน้องชายของตัวเองดีก็ทำให้ทุกคนอ้าปากค้างไปตามๆกัน โดยเฉพาะแฟนสาวที่นั่งอยู่ทางเบาะหน้า ตอนนี้แพรขวัญเม้มริมฝีปากตัวเองแน่นด้วยความหวาดกลัว เพราะเธอเองก็ไม่อยากให้เพื่อนรักต้องเป็นสาเหตุของการฆาตกรรมในครั้งนี้ แม้ว่าไอ้คนชั่วพวกนั้นจะสมควรได้รับโทษมากแค่ไหน แต่สุดท้ายแล้ว..หลังจากลืมตาตื่นขึ้นมา..เหมียวจะต้องรู้สึกผ
**ฉาก NC ในตอนนี้จะเป็นการบรรยายถึงการกระทำอันรุนแรงที่ไม่เหมาะสม ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านบ้านตี๋“ตี๋บอกไปแล้วไงว่าไม่ต้องถึงขั้นทำร้ายผู้หญิงคนนั้นหรอก เดี๋ยวก็ได้เป็นเรื่องใหญ่กันพอดี เฮ้อ..ตี๋แค่เป็นห่วงแพนน่ะ”“หึ..ไม่ต้องเป็นห่วงแพนหรอกตี๋ อีพี่เหมียวอวดดีนั่นมันจะมีปัญญาทำอะไรได้ ตี๋ลืมไปแล้วเหรอว่าพ่อแพนเป็นใคร”“หึๆ พ่อแพนก็คือนักเลงคุมถิ่นแถวนี้ไงครับ.. ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะครับคนสวย”“คิกๆๆ ตี๋ปากหวานจริงๆเลย งื้อ..”หญิงสาวที่นั่งอยู่บนแคร่ไม้หน้าบ้านเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน สีหน้าขวยเขินของเธอนั้นทำให้หนุ่มหล่อใสซื่อแสร้งยิ้มกริ่ม แม้ในใจจะเบื่อผู้หญิงตรงหน้าเต็มที แต่เขาก็ยังสลัดเธอออกจากชีวิตไปง่ายๆไม่ได้“ตี๋รักแพนนะครับรู้ไหม อะ อ้าปากสิ เดี๋ยวตี๋ป้อนขนม”“แพนก็รักตี๋ค่ะ”หญิงสาวปากแดงในชุดเปิดไหล่เซ็กซี่เอ่ยด้วยรอยยิ้มก่อนจะอ้าปากตามคำสั่ง และขนมเค้กในมือของหนุ่มหล่อก็จัดการป้อนไปที่ปากของเธอในทันทีแคร่ก..ตึกๆ ๆ ๆเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ดวงตากลมโตของหญิงสาวบนแคร่จะเหลือบไปเห็นร่างสูงโปร่งของหนุ่มไฮโซ คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเคยเห็นที่คาเฟ่เม







