Masukดาราดูเหมือนจะเกาะติดอยู่ด้านหลังของพี่กฤษณ์ตลอดเวลา ทั้งที่บาดแผลของเขาค่อยๆ ดีขึ้นแล้ว อดีตหัวหน้าหน่วยคุ้มกันคนนั้นยังคงระวังตัวเต็มที่ คอยส่องไฟฉายยุทธวิธีตรวจดูทุกทางแยกเพื่อปกป้องทุกคนในขบวน"ผนังข้างหน้าตรงทางแยกนั่นเริ่มแคบลงเรื่อยๆ แล้ว บัญญัติ!" พี่กฤษณ์รายงานพร้อมส่องไฟฉายทะลุความมืดหนาทึบไปข้างหน้าส่วนผมเลือกวางตำแหน่งตัวเองไว้ท้ายขบวนสุด ตำแหน่งเชิงยุทธศาสตร์นี้ผมเลือกไว้เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีศัตรูคนไหนตามรอยการเคลื่อนไหวของพวกเราลงมาใต้ดินได้สำเร็จ"พวกมันพังประตูหลักเข้ามาได้แล้ว แล้วก็เจอทางอพยพของเราแล้วด้วย!" ลลิตากระซิบด้วยสีหน้าซีดเผือดเพราะข่มความกลัวไว้เสียงกระแทกของแข็งดังก้องชัดเจนจนทำลายจังหวะฝีเท้าของพวกเรา แสงไฟฉายของศัตรูวูบวาบเลือนๆ เริ่มกวาดไปตามผิวน้ำเสียจากที่ไกลๆ ให้เห็นแล้วโฮ่ง!โฮ่ง!เสียงสุนัขดมกลิ่นของไพโรจน์ดังขึ้น แต่ไม่ว่ายังไง พวกเราทุกคนก็ต้องรีบลุยไปตามอุโมงค์ทันที***การเดินทางอันแสนเหน็ดเหนื่อยใต้ท่อระบายน้ำของเมืองหลวงกินเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม ขบวนของพวกเรายังคงลากเท้าไปตามทางเดินแคบๆ โดยไม่มีแสงอาทิตย์สักเสี้ยวเดียวผมยังคง
***มีข้อความป๊อปอัปเด้งขึ้นมากลางหน้าจอมอนิเตอร์บนพื้นหลังมืดสนิท ข้อความข่มขู่ตอบโต้นั้นสร้างความหวาดกลัวทางจิตใจที่เกินกว่าที่พวกเราคาดไว้มาก"พวกแกคิดว่าเล่นลูกไม้ทางอินเทอร์เน็ตราคาถูกแล้วจะช่วยชาวบ้านจนๆ พวกนั้นให้รอดตายได้เหรอ?! กองกำลังมือสังหารของฉันขึ้นลำปืนและบรรจุกระสุนจริงเข้าปืนเรียบร้อยแล้ว เชิญรับชมการถ่ายทอดสดการสังหารหมู่นี้ให้เต็มตา ถือเป็นของขวัญสำหรับความกล้าบ้าบิ่นของพวกแก!"หัวใจผมเหมือนหยุดเต้นตอนจ้องมองวิดีโอถ่ายทอดสดที่เพิ่งแฮ็กเข้ามาบนหน้าจอมอนิเตอร์อย่างดื้อๆหน้าจอมอนิเตอร์ที่เมื่อกี้ยังแสดงคำขู่สังหารหมู่ จู่ๆ ก็ถูกปิดทับด้วยการแจ้งเตือนสีแดงถี่ยิบ ฝ่ายศัตรูรู้ตัวแล้วว่าตำแหน่งของพวกมันกำลังถูกโจมตีอย่างหนัก"นั่นเป็นแค่การขู่ด้วยภาพเพื่อทำให้เราเสียสมาธิจากเป้าหมายหลัก! พวกมันไม่กล้าประหารตัวประกันเป็นร้อยคนพร้อมกันหรอก เพราะจะยั่วให้ฝ่ายทหารเข้ามาแทรกแซง บล็อกทางเข้าของแฮ็กเกอร์พวกนั้นทั้งหมดเดี๋ยวนี้!"บัญชีหน้าม้าจ้างเป็นพันบัญชีเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อปั่นความคิดเห็นของประชาชนบนแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียต่างๆ"บัญญัติ สถานการณ์บนอินเทอร์เน็ตกลับตาลปัตร
เช้าวันต่อมา ผมก็ได้ยกเลิกแผนการจ้างกองกำลังทหารรับจ้างต่างชาติอย่างถาวร การตัดสินใจครั้งสุดท้ายนี้ ผมตัดสินใจหลังจากคุยกันยาวกับแม่ในห้องนั่งเล่นด้วยสายโทรศัพท์เข้ารหัส พวกเราจึงติดต่อกับเฮียยอดทอง คุณจักรี และคุณสุริยะได้ ผลการประชุมฉุกเฉินตกลงกันว่า การพาทหารต่างชาติเข้ามาในเขตอินโดนีเซีย กลับจะยิ่งกระตุ้นให้รัฐบาลกลางกล่าวหาพวกเราว่าก่อกบฏ กลยุทธ์การต่อต้านจึงถูกเปลี่ยนทันทีไปสู่สงครามข้อมูลข่าวสารและเกมการเมืองระดับสูง"การตัดสินใจของลูกฉลาดมาก เพราะแม่ไม่อยากเห็นลูกต้องจบลงในคุกทหารเลยสักนิด" แม่พูด พลางลูบไหล่ผมด้วยความโล่งใจ"ไพโรจน์กำลังเล็งตำแหน่งผู้ว่าฯ อย่างจริงจัง เพื่อเตรียมลงเลือกตั้งปีหน้า เราต้องโจมตีเขาให้ตรงจุดภาพลักษณ์สะอาดที่เขาชอบยกย่องนักหนามาตลอดนี่แหละ คุณสุริยะดูเหมือนจะเก็บไพ่ตายไว้เพียบ พอจะส่งคนหยิ่งผยองคนนั้นเข้าคุกได้เลย""คุณจักรีพูดถูกเต็มร้อยเรื่องการเปลี่ยนแผนโจมตีของพวกเราเช้านี้ คนรู้จักของพ่อผู้ล่วงลับรวบรวมหลักฐานทุจริตเหมืองไว้มากพอที่จะทำให้เขาได้ใส่เสื้อนักโทษ กลยุทธ์ทำลายภาพลักษณ์แบบนี้ร้ายแรงกว่าการยิงปะทะกันด้วยกระสุนจริงบนถนนตั้งเยอะ"
กองกำลังรักษาการณ์ติดอาวุธลากร่างผมไปตามทางเดินในห้องโถงอย่างรุนแรง จากนั้นพวกเขาก็ผลักผมกับลลิตาออกไปทีละคน จนไปถึงถนนยางมะตอยเย็นเฉียบด้านนอกท้องของผมจู่ๆ ก็ปั่นป่วนอย่างหนัก เจ็บร้าวมาจากลิ้นปี่ เลือดสดๆ พุ่งออกจากปาก กระเซ็นลงบนพื้นยางมะตอย บาดแผลฟกช้ำรุนแรงที่อวัยวะภายในจากการถูกรุมทำร้ายเมื่อครู่ ดูเหมือนจะหนักกว่าที่ผมคิดไว้มาก"บัญญัติ นายเลือดออกเยอะมากจนถึงกับอาเจียนออกมาแบบนี้!" ลลิตากรีดร้อง รีบเข้ามาพยุงไหล่ผมที่กำลังเซ"แผลแบบนี้ก็แค่ช้ำในธรรมดาจากการโดนของแข็งทุบอย่างพานท้ายปืนของพวกมัน เรากลับไปบ้านพักคุ้มกันกันเลยดีกว่า พวกเจ้าหน้าที่ทุจริตหรือยามที่พ่อคุณส่งมา ต้องเฝ้าอยู่ตามโรงพยาบาลแถวนี้หมดแล้วแน่""ขอร้องล่ะ อย่าดื้อแบบนี้ได้ไหม สภาพร่างกายนายแทบจะไม่ไหวแล้วนะ!" หญิงสาวในชุดราตรีสีทองสะอื้น พลางเอาแขนผมพาดบ่าตัวเอง"ช่วยพยุงผมลุกขึ้นช้าๆ แล้วเราเดินไปที่รถกัน" ผมเอ่ย พยายามทรงตัวให้ก้าวเดินได้ลลิตาประคองร่างผมเดินกะโผลกกะเผลกฝ่าลมกลางคืนที่หนาวบาดลึกถึงกระดูก พวกเราค่อยๆ เข้าใกล้จุดที่รถรถลีมูซีนกันกระสุนของเราจอดอยู่ตรงมุมถนนอันเงียบเหงาการเดินทางกลับคร
ผมต้องพิจารณาการตัดสินใจครั้งนี้ แต่ผมก็ยังลังเล เพราะไพโรจน์ได้ข่มขู่ความปลอดภัยของชาวบ้านในหมู่บ้านไปแล้ว"แต่วิดีโอมันดูชัดมาก แล้วก็เหมือนของจริง ไม่มีร่องรอยตัดต่อเลย ผมจำหน้าผู้ใหญ่บ้านกับเพื่อนบ้านแถวนั้นได้ พวกเขาถูกมัดให้นั่งยองๆ อยู่ที่ลานหน้าศาลาหมู่บ้าน ถ้าผมขัดขืนแม้แต่นิดเดียวที่นี่ การสังหารหมู่นั่นจะเกิดขึ้นจริงภายในไม่กี่นาทีแน่""นายจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต ถ้ายอมสละชีวิตตัวเองเพื่อคำสัญญาลมๆ แล้งๆ! อย่าปล่อยให้ความเจ้าเล่ห์ของพ่อทำลายสมาธิในการหนีของเรา! เราต้องหาทางออกจากวงล้อมนี้ให้ได้ โดยไม่ต้องยอมจำนนแบบหมดทางสู้!""ผมถูกบีบจนจนมุมจริงๆ ลลิตา ชีวิตของชาวบ้านหลายสิบคนที่ถูกจับเป็นตัวประกัน สำคัญเร่งด่วนกว่าความปลอดภัยของผมเองมาก ถ้าเกิดการสังหารหมู่ขึ้นจริง ผมคงไม่มีวันใช้ชีวิตอย่างสงบได้อีก ผมสัญญาว่าจะหาช่องโหว่อื่นเพื่อพาเราสองคนออกไปอย่างปลอดภัยให้ได้"ด้วยเรี่ยวแรงที่เหลือน้อยลงเรื่อยๆ ผมค่อยๆ ลดปากกระบอกปืนคู่ใจลง ปลายลำกล้องโลหะเย็นเฉียบนั้นสุดท้ายก็ชี้ลงไปยังพื้นห้องโถงประมูลที่เต็มไปด้วยฝุ่นอย่างยอมจำนน ผมตระหนักดีว่าตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบโด
ปากกระบอกปืนพกขนาดเก้ามิลลิเมตรในมือผมถูกล็อกเล็งตรงไปที่อกซ้ายของไพโรจน์จากระยะห่างหลายสิบเมตร ในเวลาเดียวกัน กองกำลังคุ้มกันติดอาวุธของพวกมาเฟียนั่นก็ตอบโต้ด้วยการเคลื่อนไหวสวนกลับอย่างถึงตาย ปืนยาวนับร้อยกระบอกถูกยกขึ้นเล็งหัวผมจากหลายทิศทางในทันที"วางอาวุธลงให้หมด ถ้าไม่อยากให้หัวเจ้านายพวกแกระเบิดเละ! เปิดทางประตูให้กว้างๆ ให้พวกเราออกไปจากที่นี่! ถอยไปข้างหลัง ไม่งั้นกระสุนนี้จะเจาะหัวใจเขาจริงๆ!""ผมไม่ได้ล้อเล่นกับคำขู่นี้นะ! แค่เหนี่ยวไกครั้งเดียว เจ้านายสุดที่รักของพวกแกก็ได้ไปอยู่อีกโลกทันที! สั่งให้พวกมันถอยออกไปสิ ไอ้แก่!""ทุกคนวางปืนลงให้หมด! ห้ามใครกล้าเสียกระสุนก่อนที่ฉันจะออกคำสั่งอย่างเป็นทางการ! ปล่อยให้ไอ้หนุ่มกล้าคนนี้ได้ดื่มด่ำกับความสะใจจากชัยชนะชั่วครู่ของมันไปก่อน!"จากกลางวงล้อม ชายวัยกลางคนคนนั้นยกมือขวาขึ้นสูงผ่าอากาศ สัญญาณทางสายตานั้นสั่งให้ลูกน้องของเขาหยุดยิงกระสุนได้สำเร็จทันที เขาค่อยๆ ก้าวลงจากเวทีหลักผ่านขั้นบันได เข้ามาใกล้จุดที่ผมยืนอยู่กับลลิตาแทนที่จะรู้สึกถูกคุกคาม ไพโรจน์กลับหยุดยืนอย่างมั่นคงตรงหน้าปากกระบอกปืนของผมในระยะสองเมตร โดยไม่
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื







