MasukShare
บทที่ 136
Bab terbaru
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 468
สายตาของผมจ้องนิ่งไปยังสิ่งของสองชิ้นที่วางเรียงอย่างเป็นระเบียบบนผ้ากำมะหยี่สีแดงทันที กล่องใบนั้นบรรจุดอกกุหลาบสีดำสนิทหนึ่งก้าน กลีบของมันแห้งและเหี่ยวเฉาไปแล้วตรงข้างๆ กัน มีรูปถ่ายของลลิตาอยู่หนึ่งใบ โดยบริเวณใบหน้าของเธอถูกแทงจนพรุนด้วยเข็มหมุดขึ้นสนิมนับสิบเล่ม"นี่... นี่มันหมายความว่ายังไง บัญญัติ? ใครมันเล่นพิเรนทร์ส่งของแบบนี้มา?" ลลิตาถามด้วยริมฝีปากซีดเผือด"ถอยไป ลลิตา ห้ามใครแตะต้องของพวกนี้เด็ดขาด" ผมพูดเสียงเข้ม พลางหยิบรูปถ่ายใบนั้นออกมาจากกล่องไม้ความสงสัยบังคับให้ผมตรวจดูทุกมุมของกระดาษรูปถ่ายที่เริ่มหม่นเก่าใบนั้น ผมพลิกมุมกระดาษกลับอย่างรวดเร็วเพื่อหาคำใบ้ที่ซ่อนอยู่ มีข้อความข่มขู่สีแดงเลือดเขียนไว้ตั้งใจปิดทับด้านหลังของกระดาษ"มันเขียนว่าอะไรน่ะ บัญญัติ?! อย่าปิดบังพวกเราเลย!" อัญชัญเร่งถาม ขณะชะโงกมองอย่างตื่นตระหนกจากด้านหลังไหล่ของพี่สาวสายตาของผมกวาดอ่านข้อความยุ่งเหยิงเหล่านั้น ข้อความข่มขู่นั้นเขียนไว้อย่างชัดเจน เป็นคำสั่งให้ส่งมอบชีวิตของลลิตาและอัญชัญให้กับฝ่ายผู้ส่งลับ คนเขียนนิรนามกำหนดเวลาไว้จนถึงเที่ยงคืน ก่อนที่พวกมันจะบุกเข้ามาเผาที่นี่ใ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 467
"ฉันกลัวมากเลยบัญญัติพวกมันตายชักกระตุกต่อหน้าฉันเลย" คุณพึมพำด้วยเสียงสั่นอย่างหนัก"ไม่ต้องคิดเรื่องนั้นอีกแล้ว พวกนักเลงพวกนั้นตายไปแล้ว และจะทำร้ายคุณไม่ได้อีก"มือขวาของผมยกขึ้นลูบศีรษะของอัญชัญช้าๆ หลายครั้ง ผมตั้งใจทำท่าทางเรียบง่ายแบบนี้เพื่อส่งต่อความสงบให้เธอภายในห้องโดยสารรถที่ให้ความรู้สึกอึดอัด"พ่อฉันบ้าไปแล้วจริงๆ ใช่ไหม บัญญัติ? เขาถึงขั้นจ้างคนที่พร้อมตายแบบนี้มาไล่ล่าเราสองคน""นี่ไม่ใช่แค่ฝีมือพ่อเธอคนเดียวหรอก อัญชัญ มีองค์กรลับที่อยู่เบื้องหลังเขาเข้ามาเล่นด้วย""บ้าไปแล้ว พวกมันกลืนยาพิษจริงๆ เหมือนฉากในหนังสายลับต่างประเทศเลย""เพราะงั้นผมถึงบอกไงว่าศัตรูของเราตอนนี้คนละระดับแล้ว คุณใจเย็นไว้ ผมรับรองว่าพวกมันเจาะการคุ้มกันบ้านเราเข้ามาไม่ได้แน่"อ้อมกอดของเธอค่อยๆ คลายลง หลังจากผ่านไปหลายนาที อัญชัญก็กลับมานั่งตัวตรงบนเบาะของตัวเอง พลางใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตาที่แก้ม"แล้วตอนนี้เราต้องทำยังไงต่อ? ซ่อนตัวอยู่ในบ้านใต้ดินนี้ไปจนแก่เลยเหรอ?" เธอถามอย่างกดดัน พลางมองตรงไปยังกระจกหน้ารถ"ไม่ เราต้องโจมตีกลับก่อนที่พวกมันจะหาช่องบุกเข้ามาในบ้านได้"ผมหักพวงม
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 466
พวกเรารีบกลับเข้าไปในรถเอสยูวีอย่างเร่งรีบ มือของผมหมุนพวงมาลัยทันที กลับรถเพื่อออกจากเขตอุตสาหกรรมที่น่าหวาดหวั่นแห่งนั้น"บัญญัติ มือนาย... เลือดออกอยู่นะ" อัญชัญชี้ไปทางแขนซ้ายของผมผมเพิ่งรู้ตัวว่ามีแผลถลอกบางๆ จากการปัดมีดเมื่อกี้ ความแสบเพิ่งเริ่มรู้สึกตอนนี้เอง เมื่ออะดรีนาลีนเริ่มลดลง"แผลเล็กนิดเดียว ไม่ต้องห่วง ที่สำคัญคือคุณปลอดภัย" ผมตอบพลางเหยียบรถหนีออกไปเรื่อยๆ"ฉันกลัวนะ บัญญัติ ถ้าพวกมันฆ่าตัวตายได้ง่ายขนาดนั้น แปลว่าพวกมันจะไม่หยุดไล่ล่าเรา จนกว่าเราจะตายเหมือนกันใช่ไหม?"คำถามของอัญชัญลอยค้างอยู่ในอากาศภายในห้องโดยสารที่รู้สึกอึดอัด ผมไม่มีคำตอบอะไรที่จะปลอบใจเธอได้ในตอนนี้ ในกระเป๋าเสื้อสูท กระดาษเตือนเรื่องนักลงทุนต่างชาติที่ผมได้รับจากโรงแรมก่อนหน้านี้ เหมือนยิ่งหนักขึ้นกว่าเดิมทุกอย่างเริ่มเชื่อมโยงกันแล้ว ศัตรูใหม่ การซื้อหุ้นผิดกฎหมาย และกองกำลังพลีชีพพวกนี้ คือชุดการโจมตีที่ถูกวางแผนมาอย่างเป็นระบบ"ฟังผมนะ อัญชัญ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามออกจากบ้านเด็ดขาดถ้าไม่มีผมหรือทีมบอดี้การ์ดหลักไปด้วย ห้ามเด็ดขาด" ผมพูดเสียงเข้มโดยไม่หันไปมองเธอ"อืม ฉันสัญญ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 465
ผมยังไม่ทันได้ถอนหายใจโล่งอก ผู้ชายอีกสองคนก็กระโดดออกมาจากประตูหลังของรถตู้แล้ว พวกมันไม่ได้มามือเปล่า แต่ถือกระบองเหล็กที่สะท้อนแสงแดดตอนเที่ยงจนวาววับมาด้วย"กล้าดีนี่ที่เล่นรุมกันตรงนี้" ผมพูดพลางตั้งท่าต่ำ"อย่าพล่ามมากแก! ตายซะเถอะ!" ผู้ชายคนแรกท้าทาย พลางเหวี่ยงกระบองลงมาในแนวดิ่งการเคลื่อนไหวของมันอ่านง่ายและช้าเกินไปสำหรับนักสู้มืออาชีพ ผมขยับหลบไปด้านข้างเล็กน้อย แล้วปล่อยลูกถีบตรงเข้าใส่กระดูกสะบ้าหัวเข่าของมันอย่างแม่นยำกร๊อบ!เสียงข้อต่อกระดูกหักดังชัดมากท่ามกลางความเงียบของเขตอุตสาหกรรมร้างแห่งนี้ ผู้ชายคนนั้นทรุดฮวบลงไปทันทีพร้อมร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด มือกุมเข่าที่ตอนนี้บิดเบี้ยวผิดตำแหน่งอย่างน่ากลัว"ล้มไปหนึ่ง เหลือแกแล้ว" ผมท้าพลางใช้คางชี้ไปทางผู้ชายคนที่สองผู้ชายคนที่สองดูนิ่งและอันตรายกว่าเพื่อนของมันที่เพิ่งขาหักไปมาก โดยไม่ส่งเสียงสักคำ มันเหวี่ยงกระบองเหล็กเป็นวงแนวนอน เล็งเข้าที่ท้ายทอยของผมบ้าเอ๊ย มันกะฆ่ากันจริงๆ นี่หว่าผมย่อตัวลงให้ต่ำที่สุด ปล่อยให้วงเหวี่ยงมรณะนั้นผ่านเหนือเส้นผมไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร พอมีช่องว่าง ผมก็รีบคว้าข้อมือของมันแ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 464
สายตาผมกำลังจะหันกลับไปมองถนนข้างหน้า แต่กลับชะงักเพราะเงาสะท้อนจากกระจกมองหลังตรงกลางท่ามกลางแถวแท็กซี่และมอเตอร์ไซค์ที่คึกคัก การเคลื่อนไหวของรถคันหนึ่งด้านหลังกลับดูผิดปกติมาก รถตู้สีเข้มคันหนึ่งกำลังขับตามรถคันนี้มาด้วยระยะห่างที่สม่ำเสมอเกินไปผมค่อยๆ เบี่ยงเข้าช่องซ้ายเพื่อทดสอบความสงสัย รถตู้สีเข้มนั่นก็เลื่อนตามมาตัดหน้ามอเตอร์ไซค์ข้างๆ อย่างเรียบร้อยมากจริงๆ"เรากลับไปกินที่บ้านก็พอ แม่ต้องทำของโปรดของเธอไว้เยอะแล้วแน่ๆ ตอนเที่ยงนี้" ผมพูดชัดๆ ปฏิเสธคำชวนของเธอแบบไม่เหลือเยื่อใย"น้าชบาทำกับข้าวน่ะทำอยู่แล้ว แต่ฉันอยากกินพาสต้านี่ บัญญัติ! แปลกมากนะ ทำไมอยู่ๆ นายถึงเข้มงวดเรื่องกินแค่นี้""ผมบอกว่ากลับบ้านก็คือกลับบ้าน อัญชัญ เดี๋ยวถึงบ้านแล้วค่อยสั่งผ่านแอปเอา"พอได้ยินน้ำเสียงของผมที่จู่ๆ ก็เย็นชาขึ้นมา เธอก็เงียบทันที เธอหันมามองหน้าผมด้วยหน้าผากที่ขมวดแน่นอย่างสับสน"นายเป็นอะไรเนี่ย? ตอนฉันเพิ่งขึ้นรถมา หน้านายยังดูสบายๆ อยู่เลย มีปัญหาเรื่องงานที่ออฟฟิศเหรอ?" อัญชัญถามไล่ เริ่มสงสัยขึ้นมา"ฟังผมให้ดีๆ ตอนนี้ อย่าเถียงหรือถามเยอะ""มีอะไรเหรอ บัญญัติ? นายพูดจริง
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 463
ใกล้รุ่งสาง ความตึงเครียดในอกของผมก็ค่อยๆ คลายลง มูลค่าการถือหุ้นใหญ่ของบริษัทอรุณใหม่ จำกัดในที่สุดก็สามารถรักษาให้อยู่ในระดับปลอดภัยได้สำเร็จ"ปลอดภัยแล้วครับ คุณศิวกร เรารักษาสัดส่วนห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์ไว้ในมือครอบครัวได้แบบเด็ดขาดแล้ว" ผมพูดพลางเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างหมดแรง"โล่งอกไปทีครับ คุณบัญญัติ ผมนี่เหงื่อแตกทั้งคืนเลยครับ จัดการเรื่องโอนเงินฉุกเฉินนั่น""คุณไปพักเถอะครับ เดี๋ยวตอนเที่ยงเราค่อยประชุมกันอีกทีเพื่อประเมินเงินที่เหลือ"ทันทีที่ผมวางสาย เสียงลูกบิดประตูห้องควบคุมความปลอดภัยก็ดังขึ้นจากด้านนอก ประตูเหล็กเปิดออก เผยให้เห็นหัวหน้าทีมคุ้มกันภาคสนามคนใหม่ ชายร่างกำยำที่ชื่อโชค เดินเข้ามาแทนตำแหน่งของพี่กฤษณ์ที่ยังรักษาตัวอยู่"ขอโทษที่รบกวนเวลาพักแต่เช้านะครับ บอส"โชค ทักพร้อมทำความเคารพสั้นๆ"เข้ามาเลย โชค พอดีผมก็ยังไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน มีรายงานอะไรจากพื้นที่ข้างนอกบ้าง?" ผมถามพลางยืดกล้ามเนื้อคอที่แข็งตึงโชคเดินเข้ามาใกล้โต๊ะคอมพิวเตอร์ แล้วส่งแฟ้มสีน้ำตาลที่ค่อนข้างหนาให้"นี่คือรายงานปฏิบัติการเฝ้าระวังบนถนนจากทีมข่าวกรองของเราเมื่อวานเย็นครับ บอส"
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
Anda juga akan menyukai
เจ็ดพี่สาวจอมทะลึ่งของผมทั้งสวยทั้งฮอต
สาวน้อยจับปลา264.0K Dibacaหลังจากหย่าร้าง ประธานหญิงที่เย็นชาเสียใจแล้ว
ดื่มน้ำให้เยอะ432.4K Dibacaคุณสามี แห่ง ปาฏิหาริย์
หมาป่าผู้จุมพิตท้องนภา371.4K Dibacaระยะที่พอดี "The Right Distance"
หยางหลิน126 Dibacaสิ้นสุดปลายฟ้าไม่กล้าหวนคืน
จันทร์ส่องแสง2.6K Dibacaหมอหญิงทะลุมิติ เปิดสำนักแพทย์
เจ้าสำนัก486 Dibacaหมอนวดหนุ่มพราวเสน่ห์
แบล็กแจ็ก435 Dibacaมังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว
เฟิงฮั่วเหลียนเทียน122.0K Dibaca
