แชร์

บทที่ 544

ผู้เขียน: อัลลินา
ข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาจากโทรศัพท์มือถือของผู้ว่าราชการเมืองหลวงทำให้ความง่วงงุนของผมมลายหายไปในพริบตา
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 544

    ข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาจากโทรศัพท์มือถือของผู้ว่าราชการเมืองหลวงทำให้ความง่วงงุนของผมมลายหายไปในพริบตา ท่ามกลางความเงียบสงัดยามดึกสงัด สองตาของผมเบิกกว้างจ้องมองตัวอักษรเรียงเป็นพรืดบนหน้าจอโดยไม่รอช้า ผมรีบย่องออกจากห้องนอนทันที ฝีเท้าก้าวอย่างแผ่วเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้พื้นไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดจนลลิตาตื่นจากด้านในห้องทำงานที่เก็บเสียง ผมต่อสายตรงกลับไปยังเบอร์ส่วนตัวของท่านจรัลผ่านสัญญาณสื่อสารที่เข้ารหัสทันที"สวัสดีครับท่านจรัล ช่วยอธิบายความหมายของข้อความเมื่อกี้ให้ผมฟังทีครับ ระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงขนาดนั้นปล่อยให้มีช่องโหว่หลุดรอดไปได้ยังไงกันครับ" ผมถามพลางสะกดกลั้นน้ำเสียงที่แทบจะระเบิดออกมา"ความจริงมันเลวร้ายแบบนั้นจริงๆ บัญญัติ ห้องขังเดี่ยวของไพโรจน์ว่างเปล่าตอนที่ตำรวจสายตรวจเดินตรวจเวรดึก"นักการเมืองอาวุโสถอนหายใจยาวอย่างหนักหน่วงมาจากปลายสาย การสืบสวนเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่พบร่องรอยการติดสินบนครั้งมโหฬาร ดูเหมือนไพโรจน์จะใช้เงินกว้านซื้อตัวผู้คุมเรือนจำที่ถือกุญแจหลักของแดนคดีอุกฉกรรจ์ได้สำเร็จเวรเอ๊ย ข่าวการแหกคุกหนีรอดไปได้ของศัตรูคู่อาฆาตตัวฉกา

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 543

    "สาธุค่ะคุณนาย เดินทางกลับบ้านดีๆ นะคะ ขอให้อาหารมื้อนี้เป็นสิริมงคลนะคะ" แม่ของผมตอบพลางโบกมือลาการเสร็จสิ้นพิธีสวดขอพรช่วงแรกนี้เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงก้าวแรกของการเตรียมความพร้อมทางจิตใจของพวกเราที่มั่นคงยิ่งขึ้น ผมนั่งเหยียดขาข้างที่ยังคงพันผ้าพันแผลยืดหยุ่นไว้ พลางถอนหายใจยาวเหยียด"ขอน้ำเปล่าเย็นๆ จากตู้เย็นหน่อยสิ ลลิตา คอแห้งผากไปหมดแล้วหลังจากนั่งสวดมนต์อยู่ตรงมุมห้องติดต่อกันสองชั่วโมงเต็มเมื่อกี้" ผมบอกพลางนวดเบาๆ ที่น่องขวา"ได้ เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้พร้อมกับจานของว่างที่เหลือของพวกป้าๆ น้าๆ เลยนะ" ลลิตาตอบแล้วรีบก้าวเท้าเดินเร็วๆ ตรงไปยังห้องครัวผมยกแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบดื่มรวดเดียวจนหมดเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว ช่วยดับกระหายให้ชุ่มคอการช่วยกันเก็บกวาดเศษขยะกล่องอาหารในห้องรับแขกกลายเป็นหน้าที่ร่วมแรงร่วมใจของสมาชิกทุกคนในครอบครัวที่เหลืออยู่ ดารากำลังใช้ไม้กวาดทางมะพร้าวกวาดพรมสีเขียวอย่างกระตือรือร้นเพื่อสะสางงานบ้านในเย็นวันนี้ให้เสร็จ"ฝุ่นเกาะติดขนพรมเยอะมากเลยค่ะ ลุงฤทธิ์ช่วยจับปลายพรมฝั่งนู้นให้หน่อยสิคะ หนูจะได้กวาดฝุ่นมารวมกันตรงกลางได้ง่ายๆ" เด็กสาวสวมแว่นเอ่ย

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 542

    การมาถึงของหญิงวัยกลางคนที่อุตส่าห์เชิญมาไกลจากบ้านนอกช่วยเพิ่มกำลังคนในการทำอาหารให้ครอบครัวเราได้อย่างมากรสมืออันคล่องแคล่วของป้ากนกวรรณพิสูจน์แล้วว่าสำคัญอย่างยิ่งในการทำให้เครื่องแกงทุกอย่างสุกหอมกลมกล่อมและซึมลึกเข้าเนื้อไก่ได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยการทำงานเป็นทีมที่เข้าขากันอย่างยอดเยี่ยม กล่องของว่างหลายร้อยกล่องจึงจัดเสร็จสมบูรณ์ อาหารจัดเลี้ยงทำเองทั้งหมดนี้ถูกบรรจุลงกล่องอย่างเรียบร้อยก่อนเสียงละหมาดซุฮรีจะดังขึ้นจากหอกระจายเสียงของมัสยิดใกล้บ้านเสียอีกเมื่อปาดเหงื่อที่ไหลซึมบนหน้าผากออก บรรดาแม่ครัวจำเป็นทั้งหลายต่างก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก พวกเรานั่งล้อมวงพักผ่อนกันครู่หนึ่งที่โต๊ะกินข้าวพลางกินกับข้าวส่วนที่เหลือซึ่งยังอุ่นๆ อยู่พอใกล้ถึงเวลาละหมาดอัศรี พรมผืนยาวสีเขียวก็ถูกนำมาปูทอดยาวไปตามแนวห้อง พื้นที่ห้องรับแขกหลักถูกเนรมิตขึ้นมาใหม่ในพริบตาเพื่อรองรับกลุ่มแม่บ้านเพื่อนบ้านหลายสิบคนที่จะมาร่วมพิธีสวดขอพรในช่วงเย็นนี้ไม้จันทน์หอมถูกจุดขึ้นบนถาดวางตรงมุมโต๊ะกระจก กลิ่นควันหอมกรุ่นช่วยสร้างบรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์และเปี่ยมมนตร์ขลังเพื่อต้อนรับการเริ่มต้นพิธีทา

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 541

    "ทนหน่อยนะครับนายน้อย เส้นเอ็นตรงข้อต่อมันแค่พลิกไปทางซ้ายนิดเดียว แต่ถ้าปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ รับรองว่าบวมเป่งไปเป็นเดือนแน่ครับ" ชายสูงวัยเอ่ยขึ้นเพื่อพยายามคลายความตึงเครียดของผมเสียงร้องครางอย่างสะกดกลั้นหลุดรอดออกมาจากปากผมทันที ชายชราดึงข้อเท้าของผมเบาๆ โดยไม่มีสัญญาณเตือน เพื่อจัดกระดูกข้อต่อให้กลับเข้าที่เดิม"โอ๊ย! เบาๆ หน่อยครับลุง มันเจ็บแปลบจนสะท้านไปถึงโคนน่องเลย!" ผมครางพลางกัดริมฝีปากล่างข่มความเจ็บปวดโชคดีที่ความเจ็บปวดเจียนตายนั้นเกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น ทว่ารอยฟกช้ำสีเขียวอมม่วงก็เริ่มปรากฏชัดเจนรอบข้อเท้า รอยช้ำนี้บ่งบอกถึงอาการกล้ามเนื้อบวมระดับเบาที่ต้องได้รับการฟื้นฟูโดยด่วนขณะพันผ้าพันแผลยืดหยุ่นสีน้ำตาลรอบข้อเท้าของผม ลลิตาก็บ่นยาวเหยียดไม่หยุด ผมรู้ดีว่าคำบ่นซ้ำๆ ของเธอในช่วงบ่ายนี้ ล้วนมาจากความรักและความเป็นห่วงอย่างสุดหัวใจ"ถึงได้บอกไงว่าเวลาเดินในห้องน้ำให้ค่อยๆ เดินน่ะบัญญัติ ก็รู้อยู่ว่าพื้นมันยังลื่นเพราะดาราเพิ่งถูเสร็จเมื่อตอนกลางวัน แล้วเป็นไงล่ะ คราวนี้เดินกะเผลกก่อนถึงวันแต่งงานของเรามะรืนนี้เลยไหมล่ะ" ลลิตาบ่นอุบพลางตัดเศษผ้าพันแผลส่วน

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 540

    ในขณะเดียวกันที่บริเวณชานเรือนหน้าบ้าน อัญชัญกับดาราก็กำลังขะมักเขม้นช่วยกันพับกล่องกระดาษอย่างขยันขันแข็ง กล่องของว่างหลายร้อยกล่องถูกจัดเตรียมอย่างประณีตสำหรับเพื่อนบ้านที่จะมาร่วมงานในภายหลัง ความร่วมมือร่วมใจอย่างกลมเกลียวของสมาชิกในครอบครัวช่วยให้งานจัดเตรียมสถานที่แบบเรียบง่ายเสร็จทันตามเป้าหมายของวันได้อย่างรวดเร็วพอใกล้ถึงช่วงบ่ายที่แดดเริ่มร้อนจัด ความคึกคักก็ดำเนินต่อไปด้วยอีกหนึ่งภารกิจ การถ่ายภาพพรีเวดดิ้งถูกจัดขึ้นเป็นการภายในบริเวณสวนหย่อมขนาดย่อมในบ้านในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบเท่ ผมยืนเก้ๆ กังๆ รอรับฟังการจัดท่าทาง ข้างๆ ผมคือลลิตาที่ดูสวยสง่าสะกดสายตาในชุดเดรสยาวโทนสีเดียวกันที่ตัดเย็บเข้ารูปพอดีตัว คู่รักคู่นี้เตรียมพร้อมอยู่หน้ากล้องเลนส์ใหญ่ด้วยความรู้สึกประหม่าเล็กน้อยช่างภาพมืออาชีพที่จ้างมาดูวุ่นวายกับการจัดแสงจากมุมต่างๆ ชายหนุ่มมาดเซอร์คอยช่วยแนะนำท่าโพสให้เราสองคนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้ภาพออกมาดูเป็นธรรมชาติและลื่นไหลที่สุดหน้าเลนส์กล้อง"เอ้า คุณบัญญัติ ช่วยยิ้มให้ผ่อนคลายกว่านี้หน่อยครับ! อย่าทำหน้าตึงแบบนั้นสิครับ จะแต่งงานทั้งทีสีหน้าเหมือนคนจะไปทวงห

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 539

    ช่วงบ่ายแก่ๆ การเดินทางกลับบ้านพักปลอดภัยเต็มไปด้วยบรรยากาศที่สดใสขึ้นอย่างมากภายในห้องโดยสาร มุกตลกเบาๆ หลากหลายเรื่องยังคงไหลลื่นมาเติมเต็มความเงียบระหว่างที่เราขับรถฝ่าการจราจรอันติดขัดของเมืองใหญ่ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าประตูหน้าบ้าน กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศก็โชยมาแตะจมูกของพวกเราทันที กลิ่นหอมมันของกะทิและลูกผักชีคั่วปลุกเร้าความหิวโหยในกระเพาะของผมให้พุ่งสูงขึ้นมาในพริบตาในบริเวณครัวอันสะอาดสะอ้าน แม่ชบากับดารากำลังยืนวุ่นอยู่หน้าเตาแก๊สที่ไฟลุกโชน สองแม่ลูกกำลังช่วยกันเคี่ยวมัสมั่นเนื้อวัวหม้อโตในกระทะขนาดบิ๊กเบิ้ม"เย็นนี้แม่ทำเนื้อเยอะขนาดนี้เลยเหรอครับ คืนนี้ที่บ้านเราจะมีงานเลี้ยงอะไรกันหรือเปล่าครับแม่" ผมเอ่ยถามพลางสูดดมกลิ่นหอมเข้มข้นของกับข้าวในระยะประชิด"นี่เป็นกับข้าวสูตรพิเศษที่แม่ตั้งใจเตรียมไว้ต้อนรับแขกคนสำคัญจากต่างจังหวัดในเช้าวันพรุ่งนี้น่ะสิลูก ได้ยินว่าญาติผู้ใหญ่ฝั่งพ่อผู้ล่วงลับของลูกจะเดินทางมาจาการ์ตาเพื่อช่วยเตรียมงานแต่งงานของพวกลูกทั้งสองคนด้วย"เมื่อได้ยินข่าวนั้น ความรู้สึกซาบซึ้งใจก็เอ่อล้นขึ้นมาในอกอีกครั้ง ความอบอุ่นของครอบครัวที่ปราศจากเงามืด

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 6

    "ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 5

    เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 4

    ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ

  • ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน   บทที่ 3

    คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status