LOGINShare
บทที่ 338
Latest chapter
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 396
ผมยืนนิ่งรอให้ทางโรงพยาบาลเตรียมทุกอย่างให้เสร็จ บรรยากาศในโรงพยาบาลกลับมาเงียบอีกครั้งอยู่หลายนาทีจู่ๆ ก็มีเสียงล้อเหล็กเสียดสีกับพื้นกระเบื้องดังขึ้น เสียงเอี๊ยดอ๊าดนั้นมาจากปลายทางเดินด้านซ้าย ผมหันไปมองทางต้นเสียงทันทีเจ้าหน้าที่ห้องเก็บศพคนหนึ่งค่อยๆ เดินมาทางล็อบบี้หลัก เขาเข็นเตียงเข็นโลหะมันวาวคันหนึ่งมาบนเตียงเข็นคันนั้น มีร่างแข็งทื่อของพ่อนอนอยู่ ร่างของพ่อแท้ๆ ของผมถูกคลุมปิดสนิทด้วยผ้าขาวผืนยาวพอเห็นภาพนั้น เสียงร้องไห้ของแม่ก็ดังขึ้นอีกครั้งในทางเดินรถพยาบาลสีขาวคันหนึ่งจอดรออยู่บริเวณหน้าล็อบบี้ พร้อมกับเครื่องยนต์ที่ติดอยู่ ไฟไซเรนสีแดงบนหลังคารถพยาบาลยังคงหมุนฝ่าความมืดยามค่ำคืนเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลรีบเปิดประตูหลังของรถพยาบาลคันนั้น พวกเขาค่อยๆ เข็นเตียงศพเข้าไปในห้องโดยสารของรถพยาบาลอย่างระมัดระวัง“แม่ขึ้นไปข้างในตอนนี้นะครับ”“จ้ะ บัญญัติ แม่อยากอยู่เป็นเพื่อนพ่อของลูกตรงนี้”แม่ก้าวขึ้นไปทางด้านหลังรถพยาบาลด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ ดารารีบเดินตามหลังแม่ของเธอเข้าไปทันทีน้องสาวของผมนั่งลงบนที่นั่งผู้ติดตามด้านหลังรถพยาบาล เพื่ออยู่เป็นเพื่อนร่างของพ่
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 395
การหลบหนีอย่างบ้าคลั่งของพวกเราบนทางด่วนมาจบลงที่โรงพยาบาลในพื้นที่ห่างไกลแห่งหนึ่ง แต่น่าเสียดายที่คืนนี้โชคชะตากลับไม่เข้าข้าง พ่อแท้ๆ ของผม เพิ่งสิ้นลมหายใจสุดท้ายในห้องฉุกเฉินท่านซ่อนตัวมานานถึงห้าปี แถมพ่อยังแกล้งตายเพื่อปกป้องผมกับแม่จากศัตรูทางการเมืองของท่านตอนนี้ หลังจากที่พวกเราเพิ่งได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง โรคร้ายก็มาพรากชีวิตท่านไป ผมยืนแข็งทื่ออยู่หน้าโต๊ะฝ่ายธุรการลงทะเบียนเจ้าหน้าที่ผู้หญิงคนหนึ่งยื่นกระดาษรายละเอียดค่าใช้จ่ายมาให้ผม“นี่คือยอดรวมทั้งหมดค่ะคุณ รวมค่ารักษาในไอซียูเมื่อกี้กับค่าเช่ารถพยาบาลไปจาการ์ตาแล้วค่ะ”“ครับ คุณพยาบาล ผมจ่ายด้วยบัตรเดบิตตอนนี้เลยครับ”ผมหยิบปากกาหมึกสีน้ำเงินบนโต๊ะขึ้นมา ผมดึงเอกสารหลายแผ่นเกี่ยวกับการดำเนินเรื่องรับศพพ่อกลับบ้าน แล้วรีบเซ็นเอกสารเหล่านั้นทีละแผ่นอย่างรวดเร็ว“ช่วยเตรียมรถพยาบาลให้เร็วที่สุดด้วยนะครับ คุณพยาบาล ผมอยากพาพ่อกลับบ้านคืนนี้เลย”“ได้ค่ะคุณ เจ้าหน้าที่ของเรากำลังเตรียมเตียงเข็นอยู่ที่ห้องเก็บศพตอนนี้ค่ะ”ผมหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้วยื่นบัตรเดบิตให้เจ้าหน้าที่คนนั้น เครื่องชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์ส
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 394
ข่าวเรื่องที่คุณนายอารยาเสียสติอยู่ในห้องขัง ดูเหมือนจะแพร่มาถึงหูพวกเราเร็วมาก เช้าวันต่อมา พี่กฤษณ์มาหาผมที่ล็อบบี้โรงพยาบาลด้วยสีหน้าเครียดจัด"บอสบัญญัติ มีข่าวจากข้างในครับ เป็นข่าวระดับ A1 จากศูนย์เลย" พี่กฤษณ์รายงานผม“ข่าวอะไร พี่กฤษณ์? แปลกนะเนี่ย พี่ทักมาตั้งแต่เช้าแบบนี้ ปกติถ้าไม่ชวนสูบบุหรี่ ก็ต้องจะเมาท์เรื่องบริษัท”“เรื่องนี้ผมจริงจังครับ บอส บอสบัญญัติ เอ่อ คุณต้องฟังเรื่องนี้ ข่าวนี้เฮียยอดทองกับคุณสุริยะยืนยันแล้วครับ นี่เป็นข่าวด่วนระดับสามจริงๆ”สุดท้ายผมก็พาพี่กฤษณ์ไปที่ลานจอดรถ ที่ประจำที่คุณฤทธิ์มักจะสูบบุหรี่แปลกตรงที่เช้านี้คุณฤทธิ์ไม่อยู่ที่เดิม ทั้งที่เมื่อก่อน ตอนผมยังเป็นคนรับใช้ใหม่ๆ ทุกครั้งที่ผมตามหาคุณฤทธิ์ คุณฤทธิ์คือคนเดียวที่เข้าใจผม ชวนผมสูบบุหรี่ หรือแม้แต่เล่าเรื่องว่าชีวิตมันเดินต่อไปยังไงหลังจากผมรู้ตัวตนที่แท้จริงของคุณฤทธิ์ ว่าจริงๆ แล้วเขาคือมือซ้ายของพ่อ คุณฤทธิ์ก็หายไปโดยไม่มีข่าวคราวแม้แต่ตอนที่พ่อจากไปแล้ว และพวกเราค่อยๆ ทำใจกับบรรยากาศนั้นได้ คุณฤทธิ์ก็ยังไม่โผล่มาไม่รู้เหมือนกันว่าเขาไปอยู่ที่ไหนผมเดาข่าวที่พี่กฤษณ์จะเอาม
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 393
เพื่อเป็นการชดเชยความเสี่ยงที่ผมต้องแบกรับในช่วงหลังนี้ เพราะความโง่ของคุณ ผมจะอายัดและเข้าควบคุมทรัพย์สินที่เหลือทั้งหมดของ บริษัทอรุณใหม่จำกัด โฉนดที่ดินทั้งหมดในบาหลี ผมโอนชื่อไปเป็นของญาติผมเรียบร้อยแล้ว"พี่ทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ! นั่นมันทรัพย์สินถูกต้องตามกฎหมายของผมทั้งหมด! นั่นมันเงินของฉัน ไอ้สารเลวเหม็นเน่า! ฉันอุตส่าห์ลำบากแย่งมันมาจากครอบครัวนบินดร์นะเว้ย!" คุณนายอารยาตะโกนเสียงแหลมสูงเสียงตะโกนของเธอก้องยาว ทำลายความเงียบของเรือนจำในคืนนั้นอย่างไร้ปรานีความทุกข์ทรมานของคุณนายอารยาผู้บ้าทรัพย์สิน ดูเหมือนจะยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น จดหมายฉบับนั้นปิดท้ายด้วยคำเตือนอันคมกริบ ในรูปแบบของคำขู่ฆ่าที่น่าสยดสยองคำขู่เอาชีวิตที่อันตรายถึงตายนั้นจะถูกลงมือภายในห้องขังแคบๆ แห่งนี้ เรื่องนั้นจะเกิดขึ้นทันที หากคุณนายอารยากล้าเปิดปากในศาลถ้าคุณกล้าเอ่ยชื่อผมต่อหน้าพนักงานสอบสวนในเช้าวันพรุ่งนี้ หรือถ้าคุณกล้าเปิดเผยเส้นทางเงินลับในการหาเสียงของผมเมื่อก่อน ผมรับรองว่าคุณจะไม่มีวันได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นอีกในวันพรุ่งนี้ลมหายใจของคุณนายอารยาสะดุดอย่างรุนแรง อากาศรอบตัวเหมือนถูกดูดหาย
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 392
คุณนายอารยาลุกขึ้นยืนตัวตรงทันที ดวงตาเป็นประกายเมื่อเห็นซองเอกสารหนาใบนั้นเธอมั่นใจมากว่านั่นคือบัตรผ่านที่จะช่วยชีวิตเธอออกจากนรกในคุกตำรวจแห่งนี้ รอยยิ้มกว้างที่เจ้าเล่ห์สุดๆ พลันผุดขึ้นประดับใบหน้าแก่ของเธอ“ต้องเป็นของคุณข้าราชการคนนั้นแน่ๆ ในที่สุดเขาก็ขยับตัวมาช่วยฉันแล้ว ฉันบอกมาตั้งนานแล้ว คนคนนั้นยังไงก็ต้องกลัวเสียบริการของฉันไป” อารยาพึมพำด้วยความภูมิใจอยู่ในใจคุณนายอารยาคว้าซองนั้นมา แล้วรีบใช้นิ้วเปิดอย่างร้อนรน เพราะทั้งตกใจและตื่นเต้นมาก เล็บราคาแพงของเธอถึงกับหักตอนฉีกมุมซองสีน้ำตาลใบนั้น ลมหายใจของเธอถี่เร็วมาก รอคอยอิสรภาพที่อยู่ตรงหน้าซองสีน้ำตาลใบนั้นกลับมีจดหมายทางการหนึ่งแผ่นที่มีตราสัญลักษณ์ของหน่วยงานรัฐอยู่ข้างใน ไม่ใช่จดหมายลึกลับธรรมดา แต่เป็นจดหมายบนกระดาษสีขาวเนื้อหนาที่มีกลิ่นหอมมาก มีตราครุฑทองพิมพ์อยู่ตรงมุมบนของหน้ากระดาษพอดีกระดาษทางการแผ่นนั้นให้สัมผัสค่อนข้างสากตรงปลายนิ้วของเธอที่เริ่มสั่น กลิ่นหมึกพิมพ์จากตราสัญลักษณ์ของรัฐนั้น เหมือนแทงเข้าจมูกเธออย่างแรง“นี่แหละพลังที่แท้จริงของฉัน ที่พวกแกทุกคนไม่รู้! ดูไว้ให้ดีนะ ไอ้ผู้คุมจนๆ อีก
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 391
ร่างของพ่อนอนแข็งทื่อไร้วิญญาณอยู่บนเตียงแพทย์นั้นใบหน้าของชายสูงวัยที่ฉันเคารพมาก ดูซีดเผือดอย่างน่ากลัว ไม่มีเลือดสดไหลเวียนคอยเติมสีสันของชีวิตอยู่ใต้ผิวหนังอีกแล้ว แผงอกกว้างของเขาไม่ขยับขึ้นลงอีกต่อไป เป็นสัญญาณว่าการหายใจหยุดลงแล้วเมื่อเห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวนั้น เกราะป้องกันในใจของแม่ก็พังทลายลงอีกครั้งในทันที แม่พุ่งเข้าไปกอดร่างของสามีที่สูญเสียไออุ่นไปแล้ว เธอกอดร่างแข็งทื่อนั้นไว้แน่น พร้อมเสียงร้องไห้ที่น่าเวทนาเหลือเกิน“พี่นบินดร์ ลุกขึ้นมาสิพี่ นี่ฉันเอง ชบา เมียของพี่ไง” แม่ร้องไห้จนเสียงแตก “ลืมตาขึ้นมาเดี๋ยวนี้สิพี่ ฉันคิดถึงรอยยิ้มของพี่มากนะ”“พวกเราเพิ่งได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันเองนะพี่ ทำไมพี่ถึงทิ้งฉันไปแบบนี้?” เธอเพ้อออกมาอย่างเจ็บปวดด้านหลังของพวกเราที่กำลังจมอยู่กับความโศกเศร้า ลลิตากลับไปกอดอัญชัญกับดาราไว้แน่นอีกครั้ง“พ่อคะ ได้โปรดยกโทษให้ความผิดทั้งหมดของพวกเราที่ผ่านมาด้วยนะคะ” ลลิตากระซิบด้วยเสียงแหบพร่า “พวกเราทุกคนจะรักพ่อมากตลอดไป”“พ่อไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้นะคะ พวกเราสามคนจะอยู่กันให้ได้ค่ะ พ่อ”ผมก้าวไปข้างหน้าด้วยหัวใจหนักอึ้งที่แตกสลาย
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 4
ตอนที่ผมยื่นแก้วน้ำอุ่นให้เธอที่หน้าประตูห้องคนรับใช้ นิ้วเรียวยาวของเธอก็ตั้งใจแตะมือผมค้างไว้นานเป็นพิเศษชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนบางเฉียบของเธอโปร่งให้เห็นภายใต้แสงไฟทางเดินสลัว เผยให้เห็นสัดส่วนร่างกายสาวน้อยที่แน่นกระชับรัดรูปคุณหนูดารามองฉันผม ก่อนจะเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย โน้มหน้าเข้ามาใกล้หูฉ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 3
คุณหนูคนเล็กดาราที่เขาว่ากันว่าเอาแต่ใจนั้น ตอนนี้ขาของเธอเกี่ยวรัดขาผมแน่นเป็นปม แถมหน้าอกทั้งสองข้างก็กดแนบเข้ากับท้องน้อยของผมเต็มๆทุกครั้งที่เธอสะอื้นเบาๆ เพราะความกลัว ตัวเธอก็สั่น ทำให้เกิดแรงเสียดสีตรงส่วนนั้นของผมอย่างรุนแรง"พี่บัญญัติ อย่าปล่อยดารานะคะ ดารากลัวมืด ดาราไม่อยากปล่อยพี่ ฮื
You May Also Like
รักไร้ทางบรรลุ
เด็ดบุปผาอันดับหนึ่ง288 viewsปีศาจหมอเจ้าเสน่ห
กระจอก306.6K viewsเสน่หานางมารหน้าใส
จันทร์ส่องแสง5.5K viewsกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ384.8K viewsมังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว
เฟิงฮั่วเหลียนเทียน121.7K viewsหมื่นความแค้นไม่แม้นจดจำ
จันทร์ส่องแสง2.9K viewsผมคือหมอเทวดา
ลั่วเหล่ย291.3K viewsแพทย์เซียนเนตรทะลวงแห่งขุนเขา
บุหรี่สองมวน267.0K views
