INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 448
Último capítulo
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 448
ผมได้แต่อึ้งไปเมื่อได้ยินคำเรียกแสนรักของเธอเมื่อกี้ ลลิตาไม่ลังเลเลยที่จะเรียกผมแบบนั้น เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอรักผมจริงๆ อะดรีนาลีนที่กระตุ้นหัวใจผมมาตลอดหลายวันที่ผ่านมาค่อยๆ เริ่มสงบลงความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดในที่สุดก็ได้รับการชดเชยจนคุ้มค่า แม้ผมจะรู้ว่านี่เป็นเพียงการคลี่คลายความขัดแย้งเบื้องต้นเท่านั้น เพราะผมยังไม่ได้เผชิญหน้ากับไพโรจน์โดยตรง"ผมสัญญาแล้วไงว่าจะกลับมาอย่างปลอดภัย ลลิตา?" ผมตอบกลับ พลางกอดเธอกลับอย่างอ่อนโยน"ใช่ แต่ฉันก็ยังตื่นตระหนกมากอยู่ดีที่ต้องรอนายอยู่ที่นี่"ผมค่อยๆ คลายอ้อมกอดอันอบอุ่นนั้นออกจากตัว มือทั้งสองข้างของผมประคองใบหน้าสวยของเธอไว้ จากนั้นผมก็จูบหน้าผากของลลิตาอยู่นานพอสมควร หญิงสาวหลับตาลงและยิ้มหวานมากขณะมองผมจากทางห้องกินข้าวของครอบครัว มีเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา อัญชัญกับดาราเดินเข้ามาหาพวกเราสองคนกลางห้องอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงทั้งสองคนเข้ามากอดแขนผมจากด้านซ้ายและขวาพร้อมกัน"นายทำให้พวกเราหัวใจจะวายตลอดจริงๆ นะ บัญญัติ" อัญชัญบ่น พลางซบศีรษะลงบนไหล่ซ้ายของผม"ขอโทษนะที่ทำให้พวกคุณเป็นห่วงตลอด ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วล่ะ" ผม
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 447
"สรุปว่าเขาจะปลอดภัย แล้วกลับมาเดินได้อีกใช่ไหมครับ หมอ?"แพทย์ผู้เชี่ยวชาญคนนั้นให้คำยืนยันทางการแพทย์ด้วยวาจาเกี่ยวกับการหายดีอย่างสมบูรณ์ของบาดแผลทางร่างกายทั้งหมดของพี่กฤษณ์"ผมรับประกันได้ว่าเขาจะหายเป็นปกติทั้งหมด โดยไม่มีความพิการทางร่างกายใดๆ ภายในไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ไม่มีเลือดออกในสมอง หรือความเสียหายของอวัยวะภายในที่ร้ายแรงเลยครับ""งั้นก็แค่แผลภายนอกใช่ไหมครับ หมอ?""มีแค่กระดูกซี่โครงซ้ายร้าวเล็กน้อยสองซี่ และแผลฉีกขาดภายนอกบางส่วนที่พวกเราเย็บเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เช้าเขาก็ย้ายไปห้องพักผู้ป่วยวีไอพีระดับสูงที่คุณจองไว้ได้แล้วครับ"ผมถอนหายใจโล่งอกเมื่อได้รับคำยืนยันเรื่องอาการของหัวหน้ารักษาความปลอดภัยของผม ภาระหนักราวกับก้อนคอนกรีตที่กดทับอกผมมาตลอดก่อนหน้านี้ เหมือนสลายหายไปในอากาศจนไม่เหลือ"ค่อยยังชั่วหน่อย ฝากดูแลเขาให้ดีที่สุดด้วยนะครับ หมอปิยะ แล้วก็ช่วยให้แน่ใจด้วยว่าไม่มีคนนอกหรือพวกนักข่าวเข้าไปในห้องเขาได้""นั่นเป็นขั้นตอนมาตรฐานของเราสำหรับผู้ป่วยห้องวีไอพีระดับสูงอยู่แล้วครับ คุณบัญญัติ จะมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยภายในเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอดยี่สิบส
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 446
เจ้าหน้าที่แพทย์รีบเข้ามารับช่วงดูแลร่างของพี่กฤษณ์ด้วยท่าทางคล่องแคล่วมาก“พี่พักเถอะ ไม่ต้องคิดเรื่องความปลอดภัยหรือพวกนักเลงพวกนั้นอีกแล้ว ผมจะขับตามรถพยาบาลคันนี้ไปข้างหลังจนถึงโรงพยาบาลเอง” ผมสัญญากับเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง“รับทราบครับ บอส ขอบคุณมากนะที่อุตส่าห์มาช่วยชีวิตนักเลงตลาดอย่างผมวันนี้”“พี่น่ะเหมือนพี่น้องแท้ๆ ของผมแล้ว เลิกพูดแล้วเก็บแรงไว้ฟื้นตัวทีหลังเถอะ”ประตูหลังของรถพยาบาลถูกปิดแน่นเพื่อเริ่มการเดินทางฉุกเฉินครั้งนี้ เสียงไซเรนกรีดร้องดังลั่น ผ่าความเงียบของเขตอุตสาหกรรมทางเหนือของจาการ์ตาที่มืดสนิท ผมรีบวิ่งไปที่รถสปอร์ตอเนกประสงค์สีดำของตัวเอง แล้วสตาร์ตเครื่องในครั้งเดียวผมขับรถเอสยูวีคันนี้ตามความเร็วของรถพยาบาลไปในระยะค่อนข้างใกล้ เป้าหมายของพวกเราชัดเจนมาก พวกเรากำลังมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลเอกชนระดับนานาชาติที่มีศูนย์อุบัติเหตุและฉุกเฉินดีที่สุดในเมืองหลวง“บัญญัติ ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน?” จู่ๆ เสียงเฮียยอดทองก็ดังก้องออกมาจากวิทยุสื่อสารบนแผงหน้าปัดรถของผม“ผมกำลังคุ้มกันรถพยาบาลของพี่กฤษณ์ไปโรงพยาบาลอยู่ เฮีย สถานการณ์ที่โกดังเป็นยังไงบ้าง? เฮียกับลุง
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 445
เจ้าหน้าที่ตำรวจฝ่ายยุติธรรมมาถึงที่เกิดเหตุด้วยรถยุทธวิธีสีดำสนิทสามคัน ไฟสโตรบสีน้ำเงินและแดงสว่างวาบจ้า ส่องทะลุช่องตามผนังสังกะสีของโกดังเข้ามา"ตำรวจ! ทุกคนวางอาวุธลงกับพื้น แล้วยกมือขึ้นเดี๋ยวนี้!"เสียงประกาศเตือนจากลำโพงของรถยุทธวิธีดังก้องกังวาน หน่วยตำรวจในเครื่องแบบเต็มยศบุกทะลวงเข้ามาทางประตูหลักของโกดังพร้อมโล่ป้องกัน พวกเขาถือปืนไรเฟิลจู่โจมและเคลื่อนที่เป็นรูปขบวนจู่โจมที่แน่นหนามากนายตำรวจยศพันเอกคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในพื้นที่ชั้นล่างของโกดังอย่างใจเย็น ชายร่างกำยำคนนั้นคือพันเอกมานพ อดีตลูกน้องของลุงเฉลิม ซึ่งตอนนี้เป็นหัวหน้าหน่วยพิเศษปราบปรามการทุจริต"ควบคุมตัวนักเลงรับจ้างพวกนี้ทั้งหมดขึ้นรถขัง อย่าให้หลักฐานอาวุธชิ้นไหนหายไปจากที่เกิดเหตุคืนนี้เด็ดขาด"พันเอกมานพสั่งลูกน้องทุกคนของเขา"รับทราบครับ ผู้การ!" ตำรวจกว่าสิบคนตอบพร้อมกันตำรวจจับกุมทนายคนนั้นพร้อมลูกน้องทั้งหมดของเขาได้โดยแทบไม่เจอการต่อต้านเลย นพดลถูกเจ้าหน้าที่บริม็อบร่างกำยำสองคนดึงให้ยืนขึ้นอย่างบังคับ กุญแจมือเหล็กถูกสวมเข้าที่ข้อมือของพวกอาชญากรเหล่านั้นพร้อมเสียงคลิกคมชัด"แกพาตำรวจมาจับฉันเ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 444
ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นเสมอไหล่ เป็นสัญญาณว่ายอมแพ้ ปืนของผมปล่อยให้ร่วงลงไปกระแทกพื้นคอนกรีตสกปรกดังตุบ"ดีมาก เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดมากสำหรับเด็กหนุ่มวัยอย่างนาย" นพดลเยาะเย้ยพลางแสยะยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นปืนของผมตกลงพื้น"บอส อย่าไปยอมทำตามไอ้หมาบ้านี่เลย ปล่อยให้ผมตายวันนี้ไปเถอะ" พี่กฤษณ์พูดด้วยเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิด"หุบปากไป ไอ้ขยะ!" นพดลด่าอย่างหัวเสียทนายคนนั้นใช้ส่วนท้ายด้ามปืนฟาดเข้าที่ท้ายทอยของพี่กฤษณ์ พี่กฤษณ์ครางด้วยความเจ็บปวดแล้วก้มหน้าลงเงียบๆ แต่จังหวะใช้ความรุนแรงสั้นๆ นั้นกลับเบี่ยงความสนใจหลักของนพดลออกจากการเคลื่อนไหวของผมได้สำเร็จผมค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ทนายคนนั้น พลางสังเกตรอบตัวอย่างละเอียด ตอนนี้ระยะห่างของพวกเราเหลือเพียงประมาณสามเมตรเท่านั้น สายตาของผมเห็นวัตถุโลหะชิ้นหนึ่งวางอยู่ไม่ไกลจากปลายรองเท้าขวาของผมตำแหน่งของมันพอดีมากที่จะใช้เป็นอาวุธฉุกเฉินสำหรับทำให้ศัตรูหมดสภาพในระยะประชิด"หยุดอยู่ตรงนั้น! อย่าคิดจะเข้ามาใกล้กว่านี้!" นพดลเตือน พร้อมหันปืนกลับไปจ่อที่หัวของพี่กฤษณ์อีกครั้ง"ผมแค่อยากแน่ใจว่าเขายังมีชีวิตอยู่" ผมตอบด้วยน้ำเสียงที่
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 443
ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยายามทำให้หัวใจที่เต้นรัวสงบลง ปืนอัตโนมัติขนาดเก้ามิลลิเมตรถูกผมกำแน่นไว้ในมือขวาแล้ว"ทีมหนึ่ง พวกคุณเข้าประจำตำแหน่งด้านหลังพร้อมหรือยัง?" ผมกระซิบถามผ่านเครื่องสื่อสารที่หู"ทีมหนึ่งพร้อมครับ บอส ทางเข้าด้านหลังพวกเราปิดตายเรียบร้อยแล้ว" ลุงเฉลิมตอบกลับมาด้วยเสียงเบาแต่หนักแน่น"ทีมสองพร้อมคุ้มกันจากปีกขวาแล้ว เหลือแค่รอสัญญาณจากนายเท่านั้น บัญญัติ" เฮียยอดทองรายงานอย่างว่องไวไม่แพ้กัน"ดี จำไว้ เป้าหมายหลักของเราคือช่วยพี่กฤษณ์ออกมาแบบเป็นๆ อย่าให้กระสุนหลงไปโดนตัวประกันเด็ดขาด"ผมมองสมาชิกทั้งห้าคนที่อยู่ข้างหลัง แล้วพยักหน้าอย่างมั่นใจ นิ้วสุดท้ายของผมงอลงจนหมด เป็นการสิ้นสุดการนับถอยหลัง ผมส่งสัญญาณมือให้บุกพังเข้าไปในอาคารโกดังรังของศัตรูพร้อมกัน"ลงมือเดี๋ยวนี้!" ผมออกคำสั่งกึ่งตะโกนกองกำลังรักษาความปลอดภัยของผมรีบติดตัวจุดชนวนไว้ที่ประตูสามจุดต่างกันทันที พวกเขาพังประตูเหล็กของโกดังด้วยวัตถุระเบิดเบาพร้อมกัน เสียงระเบิดดังสนั่น ทำลายบานพับเหล็กหนาในพริบตากลุ่มควันดำหนาทึบกับฝุ่นฟุ้งกระจายเต็มบริเวณทางเข้า เศษเหล็กกระเด็นลอยขึ้นไปกระแทกผนังรอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 1
"บัญญัติ ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป แกมาคอยดูแลลูกสาวทั้งสามคนของฉัน!"ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบรับหรือแค่พยักหน้าแต่อย่างใด เสียงอันแข็งกร้าวก็ดังมาจากทางบันไดก แทรกขัดจังหวะพวกเราเสียก่อนเจ้าของเสียงคือคุณหนูลลิตา ลูกสาวคนโตของคุณนายอารยา เธอสวยหยาดเยิ้มก็จริง แต่ร้ายยิ่งกว่าแม่เสือที่หวงลูกน้อยเสียอี
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 6
"ขะ-ขาว เนียน หุ่นก็เพรียว! แล้วก็ หลังนี่โคตรสวยเลย ให้ตายสิ นี่มันนางฟ้าหรือไงวะ? แต่นางฟ้าทำไมตัวเล็กจังเลยล่ะ?"คุณหนูดาราก้มตัวเล็กน้อย ยกขาข้างหนึ่งขึ้นวางบนเก้าอี้ตัวเล็กที่บุผ้ากำมะหยี่ มือของเธอกำลังทาโลชั่นลงบนน่องเรียวที่ทั้งยาวทั้งเนียน"โอ้โห แม่เจ้าโว้ย… นี่ตาฉันฝาดหรือมีนางฟ้ามาอาบน
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 5
เอี๊ยดดดดดด!รถหยุดกะทันหัน ห่างจากตัวรถบัสบ้าคันนั้นแค่ไม่กี่เซนติเมตร แรงสั่นสะเทือนค่อนข้างแรงจากการเบรกฉุกเฉินร่างของคุณหนูกัญญาพุ่งไปข้างหน้าเพราะเธอคาดเข็มขัดนิรภัยไม่ถูกต้อง ยังดีที่ถุงลมนิรภัยไม่ทำงานแต่เพราะความตกใจกลัวจนแทบขาดใจเมื่อเห็นกันชนรถบัสอยู่ตรงหน้า คุณหนูกัญญาจึงคว้าอะไรสักอ
ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน บทที่ 2
หัวใจผมแทบจะกระเด็นหลุดออกมาทางลำคอด้วยความตกใจ"ชิบหายแล้ว! ทำไมต้องมาเหยียบกิ่งไม้ตอนนี้ด้วยวะเนี่ย ถ้าโดนจับได้กูโดนไล่ออกแน่ๆ ซวยแล้วไง ไอ้บัญญัติ รีบคิดหาทางออกสิวะ อย่ามัวแต่ไปจดจ่ออยู่ที่ข้างล่างนั่น!"ท่ามกลางความลนลานนั้น สมองน้อยๆ ของผมกลับทำงานได้อย่างเหลือเชื่ออ๊ะ!คิดออกแล้วแทนที
También te puede gustar
แค้นรักแพทย์อัจฉริยะ
คันธรส สุภาสนันท์148.9K vistasแพทย์หญิงตระกูลหลี่ ระบบโอสถพลิกชะตา
เจ้าสำนัก340 vistasโคตรคนยอดปรมาจารย์
เฉิงกวงโฮ่วถู่302.0K vistasคุณสามี แห่ง ปาฏิหาริย์
หมาป่าผู้จุมพิตท้องนภา371.3K vistasปฏิบัติการ ตามล่า อำนาจ ของ ฮาร์วีย์ ยอร์ก
หมาป่าผู้คลั่งรักมันฝรั่ง1.2M vistasคุณชาย แห่ง ประตูมังกร
นายกัวผู้เล่าเรื่อง259.9K vistasกลลวง นายสุดเท่ห์ ชาร์ลี เวธ
ลอร์ด ลีฟ384.9K vistasหลงเมียน้อย (NC20+)
สนามอารมณ์13.0K vistas
