Share

EP  30 จะเลือกใคร

Author: Peach Poyy
last update publish date: 2026-08-08 21:50:53

EP 30

จะเลือกใคร

........................................

“โซ่รีบตามลงมานะ!” ลินดาที่หอบข้าวของพะ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!   EP 43 หนึ่งก้าวที่หลอกลวง

    EP 43หนึ่งก้าวที่หลอกลวง........................................“เข้าใจแล้ว”“แต่นายต้องใจเย็นก่อน”“ผมเชื่อพี่ได้จริง ๆ ใช่ไหม”โซ่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ดวงตาคมที่เคยแข็งกร้าวตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ราวกับลูกหมาที่กลัวว่าจะถูกทอดทิ้ง"อืม" “ถ้านายยังทำตัวแบบนี้เราจะไม่มีวันคุยกันรู้เรื่อง”ลินดาตอบรับเสียงสั้น เธอสูดลมหายใจเข้าปอดช้า ๆ ถึงจะไม่ได้อยากโกหก แต่ตอนนี้หากไม่ทำ ทุกอย่างอาจเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม คำพูดนั้นทำให้โซ่ชะงักไปทันที“เพราะงั้นถอยออกไปก่อน ให้เวลาฉันหายใจบ้าง”“แล้วฉันจะคุยกับนาย”ลินดาเอ่ยเสียงแผ่วพร้อมกับหลุบตาลงมองพื้น ท่าทางที่แสดงออกดูไม่ได้ต่อต้านและอ่อนลงอย่างชัดเจน เพียงเท่านั้น แววตาที่เคยหม่นหมองของโซ่ก็เหมือนมีประกายแสงเล็ก ๆ แห่งความหวังขึ้นมาอีกครั้ง“จริงนะครับพี่”น้ำเสียงตะกุกตะกักของโซ่เต็มไปด้วยความดีใจ ลินดาเพียงพยักหน้าช้า ๆ ไม่ได้ตอบรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ สำหรับเธอ มันเป็นเพียงวิธีประคองสถานการณ์ให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ แต่สำหรับโซ่ มันคือความหวังเขาคิดว่าลินดาไม่ได้หมดรักเขา แต่เธอแค่ยังโกรธ“ผมจะรอครับ”โซ่คลี่รอยยิ้มบาง ๆ ออกมา ก

  • ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!   EP 42 เพื่อที่จะได้ทิ้งเขาอย่างสมบูรณ์

    EP 42เพื่อที่จะได้ทิ้งเขาอย่างสมบูรณ์........................................“ให้ผมหยุดหรอ?”“ถ้าผมยอมหยุดแล้วพี่จะให้อะไรตอบแทนผมล่ะ”ลินดาเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาสั่นไหวจนแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ทั้งอึดอัด และ หวาดกลัว“ฉันจะไม่หนี จะ จะอยู่คุยกับนายดี ๆ โอเคไหม”“วางไม้ลงก่อนเถอะนะ”ลินดาเอ่ย ก่อนพยายามจะแย่งไม้กอล์ฟในมือโซ่อย่างลนลาน แต่ทว่าเขากลับเบี่ยงมันหนีมือบางของเธอ“หึ แค่นั้น?”โซ่หัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวด“ใช่ไง! ตอนนี้วางไม้ลงก่อน”เสียงลินดาติดหงุดหงิด เธอพยายามแย่งไม้กอล์ฟซ้ำหลายครั้ง พอเห็นดังนั้น มือของโซ่ก็กำด้ามไม้กอล์ฟแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น เขาจ้องหน้าลินดาอยู่นานราวกับกำลังต่อสู้กับตัวเอง เสียงเคาะประตูด้านนอกยังดังเป็นระยะ พร้อมเสียงเรียกของเจสันที่แฝงความร้อนใจ“ลินดา! เปิดประตูหน่อย! เธอโอเคไหม!”ลินดาสูดลมหายใจ เธอมองหน้าโซ่สลับกับประตูห้อง ก่อนจะพูดช้า ๆ ขึ้นว่า“ถ้านายรักฉันจริง อย่าทำเรื่องที่นายจะเสียใจไปตลอดชีวิต”คำพูดนั้นทำให้โซ่ชะงัก ดวงตาที่เคยแข็งกร้าวสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ลดปลายไม้กอล์ฟลงเคร้ง!ไม้

  • ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!   EP 41 หยุดเถอะนะ

    EP 41หยุดเถอะนะ........................................หลังจากที่เสียงกริ่งประตูดังขึ้น ห้องทั้งห้องก็เต็มไปด้วยความตึงเครียด ลินดาถูกวิศวะหนุ่มใช้มือหนากดข้อมือทั้งสองไว้กับที่นอน เธอพยายามดึงแขนกลับ แต่มันกลับขยับได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดวงตาที่สงบนิ่งเมื่อครู่ของโซ่กลับเต็มไปด้วยความเดือดดาลและความสับสน ราวกับกำลังต่อสู้กับอารมณ์ของตัวเอง"ปล่อยฉัน"“ผมบอกแล้วไงว่าเรายังคุยกันไม่เสร็จ”“เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว”ลินดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันในขณะพยายามดิ้นรนอย่างเต็มที่ ห้องทั้งห้องเงียบสนิท ความตึงเครียดเข้าปกคลุมโซ่กับลินดาจ้องหน้ากันนิ่ง ไม่มีใครยอมหลบสายตา แววตาของโซ่ร้อนระอุเต็มไปด้วยความโกรธ ความสับสน และ คำถามมากมายที่ยังหาคำตอบไม่ได้ ขากรรไกรของเขาเกร็งแน่น ลมหายใจแรงถูกพ่นออกมาปะทะใบหน้าสวยของลินดาราวกับกำลังพยายามสะกดอารมณ์ที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ ลินดามองตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นแรงจนหนวกหู เธอรับรู้ถึงความเดือดดาลที่แผ่ออกมาจากตัวเขาได้เป็นอย่างดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ยอมหลบสายตา ความเงียบระหว่างทั้งสองกลับส่งเสียงดังกว่าคำพูดใด ๆ ความโกรธที่ค้างคา คว

  • ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!   EP 40 ยังคุยกันไม่จบ

    EP 40ยังคุยกันไม่จบ........................................ตุ้บ!ลินดาถูกร่างสูงที่กำลังโกรธเกรี้ยวโยนลงบนเตียงอย่างแรง แต่ทว่าเธอก็ข่มความจุกรีบพลิกตัวหนีวิ่งไปหยิบโทรศัพท์ที่แตกกระจายมุมห้องมาถือเอาไว้ทันที ถึงแม้จะใช้งานไม่ได้แล้วก็ตามหมับ!ร่างสูงตามมาล็อคตัวลินดาเอาไว้จากด้านหลัง ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ในมือเธอไปอีกครั้ง เห็นดังนั้นลินดาก็แผดเสียงใส่เขาทันทีด้วยความโกรธ"นายไม่มีสิทธิ์แตะของของฉันนะ!""ไม่มีสิทธิ์งั้นหรอ?"วิศวะหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยือกพร้อมกับโอบรัดลินดาในอ้อมแขนแน่นขึ้น"ใช่ ไม่มี อ๊ะ! เจ็บนะ"ลินดาร้องโวยวายดีดดิ้นเพื่อให้วิศวะหนุ่มปล่อยเธอออกจากอ้อมแขน แต่ทว่านอกจากจะไม่ปล่อยแล้วเขากลับลากเธอกลับเข้าไปในห้องตามเดิมอีกต่างหาก ทั้งๆที่ลินดาพยายามขัดขืนเต็มที่ ทว่ามันกลับไร้ประโยชน์ตุ้บ!“อึก!”เป็นอีกครั้งที่ลินดาที่ถูกโยนลงบนเตียงนุ่มจนจุก แต่เมื่อตั้งหลักได้เธอก็รีบถอยหนีจนแผ่นหลังไปชนเข้ากับหัวเตียง"อย่าเข้ามา!"ลินดาเอ่ยเสียงเข้มนัยน์ตาเต็มไปด้วยความแข็งกร้าว แต่ถึงอย่างนั้นร่างสูงก็ยังคลานขึ้นมาบนเตียงอยู่ดี ก่อนที่เขาจะกักเธอไว้กับกำแพงด้วยสองแขนแกร

  • ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!   EP 39 การคุกคามของหมาเด็กแฟนเก่า

    EP 39การคุกคามของหมาเด็กแฟนเก่า........................................หน้าจอสมาร์ตโฟนสว่างวาบขึ้นกลางดึก แจ้งเตือนข้อความนับสิบจากเบอร์เดิมเด้งรัวไม่หยุด แม้ลินดาจะพยายามกดบล็อกไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง แต่อีกฝ่ายก็สร้างเบอร์ใหม่ สร้างไลน์ใหม่เพื่อโทรและส่งข้อความหาเธออย่างบ้าคลั่ง ติ๊ง!ติ๊ง!ติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนดังติดต่อกันไม่ขาดสาย จากความรำคาญตอนนี้ความรู้สึกเริ่มพัฒนาเป็นความหวาดหวั่นเพราะความดื้อดึงของอีกฝ่ายจนเธอชักไม่มั่นใจแล้วว่าอันนี้จะเป็นแค่แผนการหลอกลวงเหมือนเดิม หรือความยึดติดไม่ยอมแพ้กันแน่ ติ๊ง!ติ๊ง!ติ๊ง!แสงจากหน้าจอกระทบกับใบหน้าที่ซีดเผือดของลินดา เมื่อข้อความที่วิศวะหนุ่มส่งมาเริ่มแสดงถึงความหมกมุ่นขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ได้เป็นเพียงการงอนง้อขอคืนดีธรรมดา แต่มันแฝงไปด้วยความหมกมุ่นราวกับไม่ยอมรับความคิด และ คิดว่าเธอแค่โกรธเฉย ๆ"ทำไมไม่ยอมตอบข้อความผมเลย ผมรู้นะว่าพี่อยู่ในห้อง"“รับสายผมหน่อยสิ หรือ ลงมารับผมหน่อยได้ไหม ผมอยากคุยกับพี่”“ตอนนี้ผมอยู่ด้านล่างคอนโดพี่”กึด!ลินดาจะไม่ตกใจเลยหากนี่ไม่ใช่คอนโดใหม่ที่เธอเพิ่งย้ายมาและยังไม่ได้บอกใครเลยสักคนติ๊ง!“ถ้าพี่ไ

  • ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!   EP 38  ดื้อดึงจนน่ากลัว

    EP 38ดื้อดึงจนน่ากลัว........................................ร่างสูงในเสื้อช็อปวิศวะสีแดงเลือดหมู กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามแผ่นหลังเล็กของนางแบบสาวที่กำลังก้าวฉับ ๆ ไปที่ลานจอดรถหลังกองถ่ายละครด้วยท่าทางเร่งร้อนเพราะพยายามหนีเขา “จะตามไปถึงไหนเนี่ย!”ลินดาพึมพำพลางถอนหายใจยาวออกมาอย่างหงุดหงิด ก่อนจะเหลือบมองคนที่เอาแต่ทำตัวเป็นลูกหมาวิ่งตามกระดิกหางให้เธอไม่เลิก ทั้งที่เมื่อก่อนทำตัวเป็นหมาบ้าที่เคยใจร้ายกับเธอแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับคอยตามตื๊อไม่เลิกรา ตึก ตึก ตึก!เสียงฝีเท้าของคนด้านหลังถี่รัวมากขึ้นเมื่อลินดาเดินใกล้ถึงรถ และ ในขณะที่มือบางเอื้อมไปจับที่เปิดประตูข้อมือของเธอก็ถูกยึดไว้ด้วยฝีมือคนที่วิ่งตามมาทันทีหมับ!“พี่ลิน”“.....เดี๋ยวก่อนสิครับ”วิศวะหนุ่มเรียกชื่อลินดาเสียงแผ่ว น้ำเสียงที่เขาใช้ช่างดูออดอ้อนเว้าวอน ทำราวกับตัวเองเป็นหมาที่กำลังออดอ้อนเจ้าของก็ไม่ปาน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ทำให้ลินดาสั่นไหวเลยสักนิด นอกจากไม่สนใจต่อท่าทางน่าสงสารเหล่านั้นแล้ว เธอกลับทำเพียงแค่ปรายตามองคนตรงหน้าอย่างเย็นชา ไม่หลงเหลือเยื่อใยหรือความใจอ่อนให้เห็นอีกต่อไปแปล๊บ!หัวใจแกร่งของวิศวะหน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status