All Chapters of ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!: Chapter 1 - Chapter 10

ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!EP 1อยากได้ ........................................ตึกตักดวงตากลมโตที่ถูกปกคลุมด้วยแพขนตางอนงามหยุดชะงักลงที่นักศึกษาชายรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง ชายหนุ่มหน้าตาโดดเด่นถึงแม้จะมองจากที่ไกลแสนไกลก็สามารถรับรู้ได้ถึงความพิเศษทันที เขาสวมเสื้อช็อปขนาดพอดีตัวสีแดงเข้มตัดกับผิวขาวสะอาดตาทำให้ดูน่ามอง ดวงตาคู่งามจดจ้องร่างนั้นตาไม่กะพริบราวกับตกอยู่ในภวังค์ในขณะรถติดไฟแดงอยู่ที่หน้ามหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง ตึกตักหัวใจของลินดาจู่ ๆ ก็พลันเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทำเอาเธอรู้สึกคันยุบยิบที่หน้าอกข้างซ้ายไปหมด ท่ามกลางนักศึกษาหลายสิบคนที่ยืนออกันอยู่ แต่ทว่าชายหนุ่มคนนั้นกลับโดดเด่นขึ้นมาจนเรียกสายตาให้หยุดมอง และ ไม่สามารถผละไปไหนได้ เขาเป็นชายหนุ่มผิวขาวแลดูสุขภาพดี รูปร่างสูงโปร่งแต่ทว่ามีกล้ามเนื้อ ไหล่ก็กว้าง อกผายไหล่ผึ่ง ใบหน้าก็รูปหล่อคมคาย เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีโดดเด่น แต่สิ่งที่ทำให้ลินดาจ้องมองเขาราวกับตกอยู่ในภวังค์ กลับเป็นเพราะความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ใช่แค่เพราะเขาหล่อ เธอจ้องมองเขาอยู่นานอย่างไม่รู้ตัว จนกระทั่งผู้จัดการสาวมาสะกิดที่ต้นแขน

EP 3 หึงหวง........................................22.00 น.@สถานบันเทิงชื่อดังใจกลางกรุงเทพกึด!มือบางกำชายกระโปรงตัวเองไว้แน่น ริมฝีปากอมชมพูน่าจูบเม้มกันจนเป็นเส้นตรง คิ้วโก่งสวยที่บรรจงวาดขมวดมุ่นไปหมดแสดงออกถึงความไม่สบอารมณ์ของนางแบบสาวชื่อดังอย่างชัดเจน ซึ่งสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดขนาดนี้ก็เป็นผลมาจากความหึงหวงที่มีต่อโซ่นั่นเอง ภาพของชายหนุ่มที่นั่งดื่มเหล้าอย่างสบายอารมณ์อยู่อีกมุมของผับโดยมีหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่นั่งประกบอยู่ข้างกายไม่ห่าง แถมหล่อนยังพยายามเบียดหน้าอกคัพบีของตัวเองไปมากับแขนแกร่งของวิศวะหนุ่ม ยิ่งทำให้ใจของลินดาเดือดพล่านไปหมด แต่ทว่าลินดาก็ได้แต่พยายามข่มใจเอาไว้ เพราะเธอไม่สามารถทำอะไรได้เลยเนื่องจากไม่มีสถานะใด ๆ ซึ่งเธอเกลียดตัวเองที่รู้สึกไร้กำลังตอนนี้มากเหลือเกิน หมับ!"อึก! ๆ" มือบางคว้าแก้วเครื่องดื่มสีสวยขึ้นมากระดกดื่มราวกับอยากจะให้มันช่วยดับความร้อนรุ่มในใจลงเสียบ้าง แต่ถึงอย่างนั้นใจของเธอก็ไม่ได้สงบลงเลยสักนิด ทุกครั้งที่โซ่ปล่อยให้ผู้หญิงคนอื่นใช้มือลูบไล้ต้นขาแกร่ง บดเบียดเนื้อตัวอวบอั๋นเข้าไปใกล้ ๆ โดยไม่สนใจที่จะผลักไสออก นั่นยิ่งทำใ

EP 5จูบแรกของลินดา ........................................'ผู้ชายไม่ได้รักผู้หญิงที่ทำทุกอย่างให้เขา แต่ถ้าเขารัก เขาจะทำทุกอย่างให้เธอโดยที่เธอไม่ต้องร้องขอ' ประโยคหนึ่งในรายการปรึกษาปัญหาเรื่องความรักทำเอาลินดาฟังแล้วถึงกับสะอื้นกอดเข่าตัวเองแน่น"ตัดใจดีกว่ามั้ยนะ.....อึก" ปากอมชมพูพึมพำเสียงสะอื้น ถึงแม้ใจจะรักวิศวะหนุ่มจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น แต่ทว่าตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเธอรู้สึกเหนื่อยมากจริง ๆ เธอเหนื่อยที่ต้องวิ่งตามอีกฝ่าย และร้องขอความรักเขาราวกับคนบ้า เธอเกลียดตัวเองที่ทำตัวเหมือนไม่มีค่า ทั้ง ๆ ที่เธอไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ความรักในครั้งนี้ช่างกัดกิน และ บั่นทอนหัวใจของเธอจนเป็นแผลลึกสวบ สาบ"นอนดีกว่า พรุ่งนี้มีถ่ายงานเช้า" มือบางปาดน้ำตาข้างแก้มตัวเองออกอย่างลวก ๆ ก่อนจะล้มตัวนอนลงบนเตียงนุ่มอย่างอ่อนแรง ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมานี้หลายต่อหลายครั้งที่ลินดาต้องหลับไปพร้อมคราบน้ำตาและความเจ็บปวดใจ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่ามันต้องเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน ระหว่างรอให้อีกฝ่ายรักเธอกลับ กับการที่เธอจะหมดแรงรักเขาก่อนอันไหนจะเกิดขึ้นก่อนกัน เธอไม่แน่ใจเลยจริง ๆวันต่อมา@มหาลัย"วันน

EP 7 ไม่เข้าใจตัวเอง........................................แช็ก! แช็ก! แช็ก!"ไอ้ห่าโซ่!" "กูก็นึกว่าไปไหน ที่แท้ก็มาสูบบุหรี่อยู่ตรงนี้นี่เอง" เก้าที่เพิ่งเดินมาถึงเอ่ยทักร่างสูงของวิศวะคนดังที่กำลังคาบบุหรี่ยี่ห้อดังไว้ที่ปาก ในขณะที่มือของเขากำลังจุดไฟแช็กอย่างเอาเป็นเอาตายด้วยท่าทางหงุดหงิด"ฟู่ว~" วิศวะหนุ่มคนดังไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่สูดเอาสารนิโคตินเข้าเต็มปอด ก่อนจะพ่นควันสีเทาขึ้นไปบนอากาศ ซึ่งยังไม่ทันที่ควันจะหมดปาก เขากลับแตะก้นบุหรี่ราคาแพงลงบนริมฝีปากหยักที่มีความคล้ำนิด ๆ อีกครั้งราวกับรีบร้อน"ไอ้ห่าโซ่กลัวจะไม่เป็นมะเร็งปอดตายหรือไงวะ" เก้าขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นการกระทำของเพื่อน ซึ่งการที่พวกเขาคบหาเป็นเพื่อนกันมานานก็ทำให้เก้าพอจะรับรู้ได้ว่าเพื่อนของเขากำลังไม่สบอารมณ์กับบางอย่าง เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าเรื่องอะไรที่ทำให้เพื่อนผู้แสนเงียบขรึม และ เย็นชามีปฏิกิริยาแบบนี้ได้"..................." วิศวะหนุ่มเมินคำพูดของเพื่อนโดยสิ้นเชิง ไม่ได้ตอบอะไร ปากหนาของเขายังคงสูดเอาสารนิโคตินเข้าปอดไม่หยุดราวกับต้องการให้มันช่วยทำให้เขาสงบใจลงเสียบ้าง แต่ทว่าทั้ง ๆ ที่สูบ

EP 9 สกปรก ........................................เหตุการณ์ก่อนหน้านี้"วันนี้คนอย่างเยอะเลยว่ะ ไอ้โซ่มันจะไม่มาจริง ๆ หรอวะ" เต้ยเอ่ย ก่อนจะซุกไซร้ใบหน้าลงบนซอกคอขาว ของหญิงสาวหุ่นดีบนตักของตัวเอง ในขณะที่มือก็ยังคงถือแก้วเหล้าอยู่"จะพูดหรือจะไซร้เอาสักอย่าง" เก้าเอ่ยพร้อมกับส่ายหน้าไปมาให้กับความหื่นของเพื่อน ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นจิบเบา ๆ และกวาดตามองไปรอบ ๆ ผับที่เนืองแน่นไปด้วยผู้คนอย่างไม่คิดอะไร ทว่าสายตาก็ดันไปสะดุดเข้ากับใครบางคนเข้า".....ลินดา""หะ?" เมื่อได้ยินชื่อขวัญใจตัวเองเต้ยก็เงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอขาว ของหญิงสาวบนตักทันที ก่อนจะมองไปตามสายตาของเก้า และ พบว่าลินดาก็มาเที่ยวที่ผับเช่นเดียวกัน"นั่นลินดานี่หว่า นี่มันพรหมลิขิตของกูชัด ๆ""พรหมลิขิตห่าอะไร มึงดูคนที่นั่งข้าง ๆ เขาด้วย" เก้าเอ่ย ก่อนจะพยักพเยิดให้เพื่อนดูดี ๆ ซึ่งพอเห็นแบบนั้นเต้ยที่ยิ้มกว้างเมื่อครู่ก็หน้าบูดบึ้งทันที"เซ็งว่ะ ต้องเห็นภาพบาดตาบาดใจอีกแล้ว" เต้ยเอ่ยอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนจะก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอสาวต่อ แต่ทว่าจู่ ๆ เขาก็เหมือนนึกอะไรได้รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปลินดา กับ เจสันทันที"ถ่