ถ้าเลี้ยงไม่เชื่องก็ต้องทิ้ง!

EP 1

อยากได้

........................................

ตึกตัก

ดวงตากลมโตที่ถูกปกคลุมด้วยแพขนตางอนงามหยุดชะงักลงที่นักศึกษาชายรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่ง ชายหนุ่มหน้าตาโดดเด่นถึงแม้จะมองจากที่ไกลแสนไกลก็สามารถรับรู้ได้ถึงความพิเศษทันที เขาสวมเสื้อช็อปขนาดพอดีตัวสีแดงเข้มตัดกับผิวขาวสะอาดตาทำให้ดูน่ามอง ดวงตาคู่งามจดจ้องร่างนั้นตาไม่กะพริบราวกับตกอยู่ในภวังค์ในขณะรถติดไฟแดงอยู่ที่หน้ามหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง 

ตึกตัก

หัวใจของลินดาจู่ ๆ ก็พลันเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทำเอาเธอรู้สึกคันยุบยิบที่หน้าอกข้างซ้ายไปหมด ท่ามกลางนักศึกษาหลายสิบคนที่ยืนออกันอยู่ แต่ทว่าชายหนุ่มคนนั้นกลับโดดเด่นขึ้นมาจนเรียกสายตาให้หยุดมอง และ ไม่สามารถผละไปไหนได้ เขาเป็นชายหนุ่มผิวขาวแลดูสุขภาพดี รูปร่างสูงโปร่งแต่ทว่ามีกล้ามเนื้อ ไหล่ก็กว้าง อกผายไหล่ผึ่ง ใบหน้าก็รูปหล่อคมคาย เขาเป็นชายหนุ่มหน้าตาดีโดดเด่น แต่สิ่งที่ทำให้ลินดาจ้องมองเขาราวกับตกอยู่ในภวังค์ กลับเป็นเพราะความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ใช่แค่เพราะเขาหล่อ เธอจ้องมองเขาอยู่นานอย่างไม่รู้ตัว จนกระทั่งผู้จัดการสาวมาสะกิดที่ต้นแขน สติที่เตลิดไปไกลจึงกลับคืนมา

"ลินมองอะไรอยู่น่ะ?"

"อยากได้ค่ะ....." ริมฝีปากบางพึมพำราวกับต้องมนต์ ดวงตากลมโตที่ถูกปกคลุมด้วยแพขนตาหนายังคงจดจ้องออกไปที่นอกรถอย่างไม่ลดละราวกับหากกะพริบตาก็กลัวว่ามันจะหายไป ทั้ง ๆ ที่รถกำลังเคลื่อนตัวหลังจากที่ไฟจราจรเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียว ทำเอาผู้จัดการสาวถึงกับงุนงง และ แปลกใจ เพราะตั้งแต่รู้จักกันมานี่คงเป็นครั้งแรกที่ลินดาแสดงออกถึงความสนใจต่อบางอย่าง และ ดูปรารถนาแรงกล้ามากขนาดนี้

ลินดา นางแบบสาวดาวรุ่งชื่อดังของประเทศในตอนนี้ เธอเข้าวงการตั้งแต่อายุยังน้อย เธอสวย เธอดัง เธอมีเสน่ห์ และ มีแต่คนอยากเข้าหา เธอเพียบพร้อมไปหมด ทั้งฐานะ รูปโฉม ไม่ว่าจะทำอะไรทุกอย่างก็ดูง่ายดายไปหมดเหมือนกับทุกอย่างพร้อมศิโรราบให้แก่เธอ เส้นทางที่เธอเดินผ่านเหมือนถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบ ราวกับเป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้ว ลินดาไม่เคยปรารถนาต่อสิ่งใด เพราะเธอมีทุกอย่างอยู่แล้ว แต่ทว่าในตอนนี้ เธอกลับเริ่มปรารถนาต่อบางอย่างขึ้นมาอย่างแรงกล้า เธอปรารถนามัน และ อยากจะได้มาครอบครองจนแทบจะอดใจไม่ไหว ซึ่งเธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าความปรารถนานั้นสุดท้ายแล้วจะกลายมาเป็นบ่วงรัดตัวเธอเอง

หลายเดือนต่อมา

@คอนโดลินดา

"พี่ชอบผมจริง ๆ งั้นหรอครับ" ชายหนุ่มที่ท่อนบนเปลือยเปล่าเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับใช้ดวงตาสีดำสนิทจ้องมาเข้ามาในดวงตาของลินดาที่กำลังนั่งคร่อมตัวของเขาอยู่

"ใช่....."

"พี่ชอบโซ่" ลินดาเอ่ยเสียงเรียบแผ่วเบา ก่อนจะโยนเสื้อนักศึกษาของคนที่เธอกำลังนั่งคร่อมอยู่ลงข้างเตียงทันที ถึงแม้ตอนนี้หัวใจของเธอจะสั่นสะท้านไปหมด แต่ทว่ากลับยังคงรักษาสีหน้าเรียบนิ่งไว้ได้เป็นอย่างดี

ตึกตัก.....

หัวใจดวงน้อยเต้นแรง ดวงตากลมโตกวาดมองใบหน้าหล่อของคนใต้ร่างด้วยความหลงใหล มือบางก็พลันลูบไล้ไปมาทั่วแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเป็นลอนสวยอย่างชอบใจ แต่ทว่ามือคู่งามก็ต้องชะงักไปเมื่อได้ยินสิ่งที่คนใต้ร่างตอบกลับมา 

"แต่ผมยังไม่ได้ชอบพี่นะครับ"

"ถ้าเรามีเซ็กซ์กันตอนนี้.....มันก็จะเป็นเพียงเพราะความต้องการทางกายเท่านั้น ไม่ใช่ความรัก (^_^) " ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบเฉยโดยไม่สนว่าคนฟังจะเจ็บปวดและอับอายแค่ไหน ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก 

กึด!

ลินดาเม้มริมฝีปากแน่น อาจใช่ที่คนใต้ร่างกำลังพูดจาทำร้ายจิตใจและพูดไม่เข้าหู ทว่าความต้องการที่จะครอบครอง และ มั่นใจในตนเองมันทำให้ลินดาเชื่อว่าเธอสามารถทำให้คนใต้ร่างหลงเสน่ห์เธอได้ไม่ยาก

ฟึบ!

มือคู่งามเปลี่ยนจากลูบไล้หน้าอกแกร่งของคนใต้ร่าง เปลี่ยนมาเป็นพยายามปลดเข็มขัดกางเกงของเขาแทน และถึงแม้ก่อนหน้านี้ชายหนุ่มจะพูดจาแบบนั้นใส่ลินดาไป แต่ทว่ากลับไม่ได้ขัดขืนหรือปัดป้องมือของลินดาที่กำลังปลดเข็มขัดกางเกงของเขาเลยสักนิด เขาเพียงแต่เอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงแสนน่าหมั่นไส้อีกครั้งเท่านั้น

"พี่มั่นใจแล้วใช่ไหมครับ"

"พี่มั่นใจว่าจะทำให้โซ่ชอบพี่ได้" ลินดาเอ่ยอย่างมั่นอกมั่นใจ สองมือก็บรรจงแก้เข็มขัดราคาแพงที่เอวหนาไม่หยุด

"ถ้าพี่มั่นใจขนาดนั้นก็ลองดูสิครับ แต่ผมยังย้ำคำเดิมนะครับ"

"ความรู้สึกของพี่ พี่ต้องรับผิดชอบมันเอง" ร่างสูงใต้ร่างเล็กยกยิ้มบาง ๆ ขึ้นที่มุมปาก เขายกแขนขึ้นมาหนุนศีรษะตัวเองตัวท่าทางสบาย ๆ ไม่มีท่าทีกดดันเลยสักนิด ต่างจากลินดาที่เหมือนคนที่กำลังถูกบีบให้รับข้อเสนอที่ไม่ได้ผลประโยชน์อะไรเลย

กึด!

ลินดาเผลอเม้มริมฝีปากแน่นเพราะคำพูดของชายหนุ่มใต้ร่างที่พูดกับเธอนับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่ที่เธอตามจีบเขาอย่างเอาเป็นเอาตายเมื่อหลายเดือนก่อน ถึงแม้จะรู้สึกขัดใจเล็กน้อยที่คนใต้ร่างเอาแต่ปฏิเสธเธอ ทั้ง ๆ ที่คนอื่นเพียงแค่เธอกระดิกนิ้วก็พร้อมจะส่ายหางให้แท้ ๆ แต่ทว่าเธอกลับรู้สึกท้าทายมากกว่า เพราะยิ่งเขาเอาแต่ผลักไส ลินดาก็ยิ่งอยากจะครอบครองเขามากขึ้นราวกับยิ่งห้ามยิ่งยุ

"จะเลิกพูดได้หรือยัง" ลินดาเอ่ยจบก็รูดซิปกางเกงราคาแพงของคนใต้ร่างลงทันทีราวกับคนเอาแต่ใจที่ไม่อยากฟังคำพูดเสียดแทงใจ ก่อนจะต้องตาเบิกโพลงเมื่อได้เห็นขนาดความเป็นชายของเขาที่ซ่อนอยู่ภายใต้กางเกง

พรึ่บ!

"...................." ลินดาได้แต่นิ่งอึ้งเมื่อได้เห็นของจริงกับตาเนื้อ ทั้งขนาด ทั้งรูปร่างของสิ่งนั้นมันทำเอาเธอรู้สึกวูบวาบจนท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด

"ตกใจอะไรหรอครับ ทำเป็นไม่เคยเห็นไปได้.....หึ "

น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความหยาบคาย ก่อนที่ห่อถุงยางสีเงินถูกยัดเข้าไปในริมฝีปากของลินดาด้วยฝีมือเขา และ ถึงแม้จะงุนงงแต่ทว่าลินดาก็ยอมใช้ฟันงับซองสีเงินในปากเอาไว้ ไม่ให้มันหล่น พอเห็นดังนั้นมือหนาของชายหนุ่มค่อย ๆ ฉีกซองออกทั้ง ๆ ที่ซองถุงยางยังคาอยู่ที่ปากบางอมชมพู 

แควก!

"ถ้าพี่จะทำ.....ก็ช่วยใส่เจ้านี้ด้วยปากของพี่ให้ผมด้วยนะครับ" ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับปั้นหน้ายิ้ม แต่ทว่ารอยยิ้ม และ คำพูดของเขากลับเจือไปด้วยความดูถูกเหยียด ซึ่งลินดาที่ตกอยู่ในห้วงเสน่หาก็เลือกที่จะมองข้ามเพราะไม่คิดว่าในคำพูด และ ท่าทางของเขามันแฝงไปด้วยความหมายโดยนัย

"..................." ลินดานิ่งไปเล็กน้อยอย่างครุ่นคิดเพราะไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน และเมื่อได้สติก็ค่อย ๆ หยิบถุงยางสวมใส่ให้กับความเป็นชายของคนใต้ร่างอย่างเงอะงะทำเอาชายหนุ่มเลิกคิ้วข้างขวาขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ

"โทษทีนะครับพี่" 

"พอดีพรุ่งนี้ผมมีเรียนเช้า เพราะงั้นผมขอรีบทำรีบเสร็จแล้วกัน" เพราะรู้สึกหงุดหงิดกับความเชื่องช้าพิรี้พิไรของนางแบบสาว จู่ ๆ ชายหนุ่มก็จับร่างบางกดลงกับเตียงนุ่มและจดจ่อความเป็นชายใส่กลางกายสาวขาวเนียนทันทีด้วยท่าทางแข็งกร้าว และ ไม่อ่อนโยน 

กึด! 

"อึก!" ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความทรมานเมื่อส่วนหัวของความเป็นชายได้แทรกเข้ามาในกายอย่างดิบเถื่อน แต่ทว่าเพราะกลัวว่าคนบนตัวที่ตามจีบมาหลายเดือนจะหงุดหงิดจนหนีไปก่อนจึงไม่ปริปากร้องอะไรออกมาเลยสักคำ แต่ถึงอย่างนั้นร่างกายของเธอก็แสดงออกอย่างชัดเจนถึงความเจ็บปวดทรมาน

"จิ๊! ทำไมแน่นขนาดนี้....." ชายหนุ่มบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยท่าทางหัวเสีย เพราะความคับแน่นที่ทำเอากลางกายปวดหนึบ และ ท่าทางสะดีดสะดิ้งเหมือนสาวบริสุทธิ์ แต่ทว่าเขาก็ยังคงพยายามดุนดันกระแทกเข้าไปในกายสาวต่อไปถึงแม้คนใต้ร่างจะพยายามขยับสะโพกหนีก็ตาม

หมับ! สวบ

"อื้อ!" ลินดาส่งเสียงครางยาวในลำคอออกมาพร้อมกับสะดุ้งแรงเมื่อความเป็นชายได้แทรกเข้ามาในกายจนสุดความยาว สองเท้าพลันจิกเกร็ง ความเจ็บร้าวทำเอาน้ำตาใสไหลปริ่ม เธอไม่คิดเลยว่าครั้งแรกมันจะเจ็บขนาดนี้

"พี่.....ซิงหรอ!?" ใบหน้าหล่อแสดงออกถึงความแปลกใจเมื่อเห็นของเหลวสีแดงที่ไหลซึมออกมาจากกายสาวและหยดลงบนที่นอนเป็นวง

"เจ็บ อึก!.....เอาออกก่อนได้ไหมโซ่" ลินดาเอ่ยเสียงแผ่ว น้ำตาใสก็พลันไหลอาบสองแก้มแลดูน่าสงสาร ตอนนี้เธอรู้สึกอยากตั้งหลักใหม่ก่อน เพราะไม่คิดว่าการมีเซ็กซ์จะเจ็บขนาดนี้ แต่ทว่า.....

"จิ๊!.....ไหนว่าx่านไปทั่วไง" ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเองเสียงเบาด้วยสีหน้าสับสน แต่ทว่าความสับสนก็ไม่เท่ากับความคับแน่นที่บีบรัดความเป็นชายของเขาเอาไว้ในตอนนี้ มันทำให้เขาทรมาน และ เสียวซ่านจนแทบทนไม่ไหว หนำซ้ำยังคิดอะไรไม่ออก

"โซ่ อึก.....เอาออก.....อ๊ะ!" ยังไม่ทันที่ลินดาจะเอ่ยจบประโยค ข้อพับขาทั้งสองข้างของเธอก็ถูกจับล็อกแน่น ก่อนที่คนบนตัวจะเริ่มขยับสะโพกอย่างรุนแรงตามความปรารถนาที่มี ทำเอาร่างบางถึงกับโยกคลอนรุนแรง

ปึก! ปึก! ปึก!

เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด!

"อะ อื้อ! โซ่.....อึก อ๊ะ!"

"ชะ ช้า ๆ หน่อย อ๊ะ!" ใบหน้าสวยปัดป่ายไปมาเพราะความจุกแน่น ความปั่นป่วนเล่นงานจนสมองของเธอขาวโพลนไปหมด มันทั้งร้อนรุ่ม และ ทรมานจนแทบหายใจไม่ออก

ปึก! ปึก! ปึก!

เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด!

"บ้าเอ๊ย!.....เสียวฉิบหาย" ร่างสูงส่งเสียงคำรามสบถออกมาไม่หยุดพร้อมกับกระแทกสะโพกใส่ร่างบางไปด้วยจนเตียงส่งเสียงดังครวญครางรุนแรง

ปึก! ปึก! ปึก!

เอี๊ยด! เอี๊ยด! เอี๊ยด!

หลายชั่วโมงต่อมา

"แฮ่ก ๆ ซะ โซ่.....ยังไม่พออีกหรอ"

"ไหนบอกพรุ่งนี้มีเรียนเช้าไง" ลินดาที่รับศึกหนักมาหลายชั่วโมงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ตอนนี้เปลือกตาของเธอมันใกล้จะปิดเต็มทีแล้วเพราะความอ่อนเพลีย และ อ่อนล้า 

"เด็กวิศวะอย่างผมชินกับการอดนอนไปเรียนอยู่แล้ว"

"พี่ไม่ต้องห่วงหรอกครับ"

........................................

เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์

= กำลังใจ(◕‿< ❀ )