บทที่ 3 ฝนป่า พาให้ใจเปียก 3

“หนูนาชอบมั้ย อยากลองให้พี่ใช้มันกระเด้ารูหอยเสียวๆ มั้ยจ้ะ”

ยิ่งเธอชักว่าว แท่งเอ็นอวบยาวก็ยิ่งกระตุกสู้มือ หนูนาใช้ท้องนิ้วโป้งถูหัวลึงค์ ร่างกำยำก็ครางกระเส่า กระเด้งเอวสอดรับเป็นจังหวะ ฝนตกกระหน่ำไม่อาจดับไฟสวาทที่เพิ่งถูกจุดขึ้นตรงกลางกระท่อม พายุครั้งนี้ไม่ได้พัดแค่สายฝน แต่มันพัด ไฟปรารถนา ให้ลุกโชนในกระท่อมไม้ไผ่กลางหุบเขา...

เสียงฝนกระหน่ำรัวลงบนหลังคามุงจากดังซู่ๆ กลิ่นเปียกชื้นของไม้และดินปะปนกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ จากตัวหนูนา เสื้อกล้ามบางและขาดจนเห็นสองเต้าแนบลู่ไปกับผิวเนื้อขาวอมชมพู ทุกครั้งที่เธอขยับ ร่างเธอก็เหมือนคลื่นที่เขย่าโลกของเขา

คีรีจ้องเธอเหมือนสัตว์ป่าที่ล่าเหยื่อ ดุดัน เงียบงัน แต่เร่าร้อนในสายตา

“อย่ามองแบบนั้นสิคะ...” เธอกระซิบ เสียงสั่นน้อยๆ

“แล้วให้พี่ทำยังไง ในเมื่อหนูนาทำพี่แทบบ้าอยู่แล้ว…” คำพูดเขากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะบดจูบลงอย่างหิวกระหาย มือใหญ่ลากลงไปยังสะโพกกลมกลึง ลูบไล้เหมือนต้องการจดจำทุกสัดส่วนของเธอ

หนูนาเผยอปากรับสัมผัส ร่างกายร้อนผ่าวแม้ลมหนาวพัดผ่าน เธอยกมือสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดของเขา ลูบกล้ามอกที่แข็งราวแผ่นหิน เสียงหายใจของทั้งคู่ประสานกันราวกับท่วงทำนองของพายุ

“หนูนา... อ้าขาให้พี่ พี่จะอึ๊บหอยหนูนา”

“ค่ะ” ร่างกำยำถ่างกลีบสาว ช่างอวบอูมสดใหม่ กลีบเนื้อปิดสนิท สีชมพูเข้มเกลี้ยงเกลาไร้ขน เมื่อลองถ่างกลีบก็จะพบน้ำหวานไหลฉ่ำออกมาเป็นสาย เม็ดเสียวชูเด่นสั่นระริก คีรีใคร่จะตอกลึงค์เข้าใส่โดยเร็ว เขาถึงกับปากคอแห้งผาก ใคร่กระหายอยากจะเติมเต็มความฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวาน

“เราทำแบบนี้...ในป่า แบบนี้...ได้จริงๆ เหรอคะ...”

“ได้ ถ้าเราอยาก” เสียงเขาแหบพร่าในขณะที่เขาลูบเธอลงไปยังต้นขา เรียวขางามแยกออกอย่างง่ายดาย พร้อมให้เขาชำเราแล้ว

เสียงฟ้าฝนร้องคำราม ทว่าไม่อาจดึงความสนใจของเขาจากกลีบสาวเยิ้มฟู ร่างกำยำเอานิ้วสะกิดเม็ดเสียวเข้าเสียหนึ่งที น้ำหวานก็ไหลฉ่ำเยิ้ม ร้อนระอุและหุบอ้าถี่ๆ

“อ๊า อ๊า... อ๊ะ อ๊า อ๊า... อ๊าาาาา”

แล้วเขาก็จดจ่อหัวลึงค์ โยกร่อนและถูไถเม็ดเสียวของเธอ สัมผัสเร่าร้อนประดุจเปลวเพลิงลามเลียในฉับพลัน เด็กสาวกระดกเอวแอ่นขึ้น ยิ่งประกบแน่นเข้ากับหัวลึงค์ที่กำลังถู งัดขึ้นงัดลง

“พ...พี่คีรี อย่าจ้ะ อ๊ะ อูยย ซี้ดด อ๊าาาาา”