LOGINเวลาต่อมา
“ฮือ ๆ ๆ ทำไมเราต้องไปรู้จัก กับไอ้ผู้ชายเฮงซวยแบบนั้นด้วย ฮึก ๆ” คนที่บอกว่าจะไม่เสียใจกับผู้ชายแบบนั้น ตอนนี้กลับร้องไห้ขี้มูกโป่ง “หยุดร้องได้แล้ว” ยังไม่ทันที่จะสิ้นคำชม เขาก็ต้องส่ายให้เธอหน้าเบา ๆ ก็เข้าใจแหละว่าคงเสียใจอยู่ “เราโกรธเราแค้น เราเสียดายเวลา 1 ปี ที่หลวมตัวไปคบกับมัน แล้วก็โดนมันนอกใจแบบนี้ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ฮึก ๆ” ย้อนกลับไปก็เป็นแบบนั้น เธอหลงเขาจนโงหัวไม่ขึ้น เพื่อนคนไหนเตือนก็ไม่ยอมฟัง เอาแต่แก้ต่างให้เขาอย่างเดียว จนมาเจอกับตัวเองวันนี้ ถึงได้กระจ่างกับเรื่องทั้งหมด “อือ รู้แล้วว่าโกรธมาก แค้นมาก ถ้าอยากร้องก็ร้องออกมาให้พอ” ไม่พูดเปล่าอาร์ทีก็เดินไปเปิดตู้เย็น จากนั้นก็หยิบเบียร์ออกมา หลาย ๆ กระป๋อง พร้อมกับน้ำอัดลมที่มีอยู่ไม่กี่ขวด เอาออกมาตั้งไว้ที่โต๊ะ “เบียร์...” “อือ เราอยากดื่ม เธอก็ดื่มน้ำอัดลมไปแล้วกัน” ร่างสูงก็ยังแกะให้เธออีกต่างหาก “เราดื่มเบียร์ด้วยได้ไหม” น่าจะเป็นความเสียใจ ที่ทำให้เธออยากดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ตัวเองไม่เคยแตะเลยแบบนี้ “หื้ม ไหนบอกว่าไม่ดื่มแอลกอฮอล์” “ก็อยากลองดื่มบ้าง” “อือ เมาไม่รู้เรื่องกลับบ้านไม่ได้นะบอกไว้ก่อน” “ดื่มแค่กระป๋องไม่เมาหรอกมั้ง” “ตามใจ” แล้วเขาก็เปิดกระป๋องเบียร์ แล้วยื่นให้เธอดื่ม “อึก ๆ ๆ” ขมจัง “ก็เบียร์ไม่ใช่น้ำอัดลม” เขาต้องยิ้มออกมาอย่างชอบใจ “แต่ก็ขมแบบที่ดื่มได้ ไม่แย่มาก” “อือ ถ้าดื่มได้ก็ดื่ม ดื่มเยอะเมาไม่รู้เรื่องนะ” “อือน่า” แล้วคนที่บอกว่าขมที่ดื่มได้ ตอนนี้ก็ซัดไปถึงสามกระป๋อง จนทำเอาคนที่เปิดให้ถึงกับกุมขมับ “อาร์ที นายรู้ม้ะ ที่ต้าร์ ทำแบบนี้กะเรา ก็เพราะว่า อึก...” หลังจากที่ดื่มเบียร์ไปได้สามกระป๋อง ก็ทำเอาเธอเมาจนพูดจาไม่รู้เรื่องขึ้นมา ทั้งยังพยายามพูดไปเรื่อย “จีน่า พอเถอะเธอเมาแล้ว” นั่นทำเอาเขาถึงกับส่ายหัว ปกติแล้วกับเธอ เคยมีช่วงเวลาแบบนี้กันที่ไหน เธอก็ตามหาไอ้ต้าร์ แป๊บ ๆ ก็กลับ แต่นี่คือมาดื่มด้วยกันจนเมาให้เขาได้เห็น “ไม่ได้เมาขนาดน้าน เอาเถอะ เราจะบอกให้ อึก” “ไม่ต้องพูดแล้ว จะกลับไหมบ้านอ่ะเราจะไปส่ง” “ไม่กลับ เราอยากอยู่ที่นี่” “จะอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ” “ได้สิ อยู่กะนาย” ไม่พูดเปล่าทั้งยังยิ้มหวานน่ารักให้เขาอีก “พอแล้ว แบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ” คำพูดของเธอทำเอาเขาแทบไปไม่เป็น “ได้อยู่แล้ว” พูดจบมือเรียว ก็เอื้อมไปคว้าที่ลำคอหนา “จีน่า...” ‘แม่ง ท้าทายระบบฉิบหาย’ “อาร์ที...ในสายตานายเราสวยม้ะ” “...” เขาก็ชะงักไปกับคำถามของเธอ เธอไม่สวยแล้วใครจะสวยว่ะ “อาร์ที” แล้วดวงตาคู่สวย ก็ช้อนมองเขา ด้วยท่าทางที่ยั่วยวน “เอ่อ...ก็สวย” เขาที่เห็นแบบนั้นก็ถึงกับใจสั่น ‘เธอนี่แม่ง!’ “หึ ถ้าสวย แล้วแบบเรานายสนใจไหม” “สะ...สนใจอะไร” น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคออย่างฝืดเคือง “สนใจที่อยากจะทำอะไร ที่มากกว่าเพื่อนกัน” ก็ไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ แต่ด้วยที่อยากทำแบบนี้แล้ว และคน ๆ นั้น ก็อยากให้เป็นเขาด้วย “พูดอะไรว่ะจีน่า เธอเมามากแล้วนะ” เขาก็พยายามพูดไปเรื่องอื่น เพราะกลบอารมณ์ที่ไม่คิดว่าจะมีของตัวเองไว้ ‘กูแม่ง! ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ’ ที่จะไม่คิดอะไรเกินเลย ทั้งคิดไม่ซื่อกับเธอที่มาอยู่ใกล้ชิดขนาดนี้ “เราไม่ได้พูดเล่น แล้วเราก็ถามจริง ๆ” “เธอหมายถึงอะไร” ก็ไม่รู้ว่าความหมายของเธอกับเขาคิด มันจะเหมือนกันไหม “เราอยากทำแบบนั้นกับนาย” “บะ...แบบไหน” “แบบที่ผู้ชายกับผู้หญิงทำกัน” ก็ไม่รู้ว่าตัวเองพูดออกไปได้ยังไง แต่ความต้องการตอนนี้เป็นแบบนั้นจริง ๆ ทีแรกกะจะหวงแหนสิ่งนี้ ไว้ให้คนที่เธอจะแต่งงานด้วย แต่ก็รู้แล้วว่าคิดผิด มันขึ้นอยู่กับคนมากกว่า มันไม่ได้เกี่ยวกับว่า ครั้งแรกจะขึ้นอยู่กับผู้ชายที่จะแต่งงานด้วยเท่านั้น และถ้าคนแรกของเธอจะเป็นใครในตอนนี้ ก็อยากให้เป็นเขาที่เธอไว้ใจได้มากกว่า อนาคตจะเป็นยังไงไม่สนใจแล้ว ตอนนี้สนใจแค่ความต้องการของตัวเอง กับคนที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น “...” เขาหันมองหน้าเธอ ด้วยความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ อย่างเธอเนี่ยเหรอ จะอยากทำเรื่องอะไรแบบนั้นกับเขา “ยังไงแล้ว เราก็จะไม่มาวุ่นวายกับนายแล้วไง ให้วันนี้ของเราเป็นวันที่ดีได้ไหม” “ได้ยังไงว่ะจีน่า เธอล้อเล่นหรือเปล่า” แล้วเขาก็กำลังจะเบือนหน้าหนี แต่เธอก็จับแก้มเขาไว้ก่อน “เราอยากลองจริง ๆ แล้วคน ๆ นั้นต้องเป็นนายด้วยนะ” “ทะ...ทำไม คนนั้นต้องเป็นเราด้วย” “ก็เพราะเราอยากให้เป็นนายไง ตอนนี้เราโสด แล้วนายก็ไม่ได้มีแฟนด้วย คงไม่เสียหายอะไรหรอกนะ” แล้วเธอก็พูดอย่างคนที่ไม่คิดอะไร ทั้งที่ในใจตอนนี้เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา “เราไม่เป็นอะไรหรอกนะ แต่เธอนี่สิ” “ไม่ต้องห่วง เราก็ไม่เป็นอะไร เป็นความต้องการของเราจริง ๆ” “เธอคิดดีแล้วจริง ๆ เหรอจีน่า” “อือ เราคิดดีแล้ว” “แต่ตอนนี้เธอเมา” เขาก็พยายามตั้งสติให้ผลักไสเธอ แต่ดูคนตัวบางตอนนี้ แทบจะสิงเขาอยู่แล้ว “อือ เราเมา แต่เราก็ไม่ได้เมามาก” “ที่เธออยากทำแบบนี้ เพราะอยากประชดไอ้ต้าร์หรือเปล่า” สายตาคมก็จ้องเธอเขม่ง “หึ ผู้ชายคนนั้นไม่ได้อยู่ในความคิดเราแล้ว เราไม่อยากนึกถึงเลยด้วยซ้ำ” แล้วก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ แหละ ถึงแม้เธออยากประชด ก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว เพราะผู้ชายคนนั้นไม่ได้มีอิทธิพลอะไรต่อเธอเลย “อย่าเลยจีน่า เดี๋ยวเราจะมองหน้ากันไม่ติดเปล่า ๆ” แล้วเขาก็ต้องหันหน้าไปทางอื่น เพราะตอนนี้ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเธอ เดี๋ยวเธอจะรู้ถึงความต้องการที่อยู่เบื้องล่างของเขา ที่มันมีความต้องการก่อนเธอด้วยซ้ำ “ไม่เป็นไร เรื่องนั้นนายไม่ต้องคิดมากหรอก” เพราะหลังจากคืนนี้ไป เธอก็จะไม่มารบกวนอะไรเขาอีกต่อไปแล้ว แค่นี้ก็คงไม่เป็นปัญหาอะไร ในการจะมองหน้ากันไม่ติดของเราสองคน “เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม” เขาไม่เคยปราณีใครนะบอกไว้ก่อน “แน่สิ” แล้วเธอก็ตอบออกไปอย่างมั่นใจ ไม่รู้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรืออะไร มันถึงได้กล้าให้เธออยากทำเรื่องแบบนี้ จากที่กลัวมาตลอด วันนี้คงจะได้ทำจริง ๆ แล้ว “อืม ถ้าอย่างนั้นก็ดื่มต่อ” “...” ดวงตากลมโตก็ช้อนขึ้นมองหน้าเขา “แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ เธอต้องรับผิดชอบความรู้สึกของตัวเองให้ไหว โอเคไหม” “อือ เราโอเค” ก็ไม่รู้อะไรดลบันดาลใจ ให้เธออยากทำเรื่องอย่างว่ากับเขาก็ไม่รู้ ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะประหม่าอยู่ แต่นี่เป็นอาร์ที คนที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย เวลาอยู่กับเขาแบบนี้ส่วนเธอก็เขินจนหน้าแดงซ่านจริง ๆ ถึงแม้จะมีอารมณ์ก็เถอะ แต่เขาก็ชอบพูดจาให้เธอเขว่แบบนี้ตลอด“พะ...พอแล้วไม่ไหว”“เสียวมากเลยเหรอ” ไม่ใช่แค่เธอที่เสียวหรอกเขาเองก็ยังเสียวตาม ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเองจะได้ใช้ของเล่นให้แฟนแบบนี้ นอกเหนือความคิด ปากหนาก็ก้มลงไปดูดหัวนมที่ตั้งชูชันในทันที“อ่าส์ ซี้ดดดดดดดด” เขาระเรงดูดงับเข้าที่ยอดอกสีหวานจนเธอเสียวจนตัวสั่นสะท้านดิลโด้ก็ขยับเข้าออกที่กลีบเล็กไม่ยั้ง จนเธอครางออกมาเสียงดัง เพราะความเสียวเมื่อเห็นแบบนั้น เขาที่ได้อารมณ์มากแล้วเหมือนกัน ก็ดึงดิลโด้อันนั้นออกไปทิ้งไว้ข้างเตียงอย่างไม่ใยดี ตามด้วยเขาที่กอบกุมส่วนแข็งขื่นนั้นไว้ และเตรียมตัว เพื่อที่จะสอดแทรกเข้าไปในร่องรัก ที่กำลังขมิบรอเขา หลังจากที่ถอดดิลโด้นั้นออกในตอนนี้สวบ!“ซี้ดดดดด แน่นมากเลยจีน่า” ห่างกับเธอแค่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ ทำไมถึงได้แน่นหนึบขนาดนี้ก็ไม่รู้“ซี้ดดดดด อื้ออออ อาร์ที” คนตัวบางแทบไม่ได้ฟังสิ่งที่เขาพูด เธอได้แต่ครางออกมาเพราะความเสียวที่คับแน่นจนเต็มรู“โคตรดี อื้มมม” แล้วเขาก็เพิ่มแรงกระแทก ทั้งเร็วและรัวปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อึก อื้ออออ เบาหน่อย เสียวววว”“เ
แล้วทั้งสามคนก็มานั่งคุยกันอย่างจริงจัง สองแม่ก็จ้องหน้าลูกชายและว่าที่ลูกเขยเขม่ง นภาเองก็ได้แต่ลุ้น ว่าลูกชายตัวดีจะพูดอะไรต่อ เธอที่เป็นแม่ก็มีหน้าที่แค่ฟังเท่านั้น เพราะไม่ได้รู้เรื่องนี้มาก่อนเหมือนกัน“ผมต้องขอโทษน้าจินดาด้วยนะครับ ที่เป็นต้นเหตุทำให้จีน่าต้องไปญี่ปุ่น” เขาก็ยกมือไหว้ขอโทษอย่างลูกผู้ชาย“เอ่อ ไม่เป็นไรจ้ะ แล้วนี่จะไปหาจีน่ายังไง...” จินดาก็ยังคงถามตะกุกตะกัก“คือ...เราสองคนมีความสัมพันธ์ที่เกินเลยกันแล้วครับ” เขาก็พูดออกไปอย่างไม่ปิดบัง เพราะการไปครั้งนี้ของเขา เราสองคนก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว“...” จินดาก็ถึงกับพูดไม่ออกอีกครั้ง จริงอยู่ว่าสมัยเธอก็ไวไฟเหมือนกัน แต่เธอแน่ใจว่าคุณณรงค์จริงจังกับเธอมาก เธอถึงได้ยอมปล่อยตัวและใจไปกับเขา แต่กับเด็กสมัยนี้แล้ว ถึงแม้จะเป็นถึงลูกชายเพื่อนรักก็เถอะ แต่ก็นะ...“ผมจริงจังกับจีน่าครับ ผมรักจีน่ามาก” เมื่อรู้ถึงความคิดของแม่เธอ เขาก็รีบพูดต่อ“แน่ใจใช่ไหม ว่าอาร์ทีจริงจังกับลูกสาวน้า” ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว ทำทุกอย่างให้ถูกต้องดีกว่า“ครับ ผมรักจีน่ามาก และผมก็ต้องการจะจริงจังกับจีน่า ไม่ได้มองคนอื่นอีกแล้วครับ
ย้อนกลับไปอาร์ที Talk“อะไรนะฮันนี่!”“ใช่ จีน่าจะไปญี่ปุ่นแล้ว พรุ่งนี้เช้า”“เฮ้ย! ได้ไง เราจะไปหาจีน่าเดี๋ยวนี้” แล้วอาร์ทีก็กำลังจะลุกขึ้น“อย่าพึ่ง นายใจเย็น ๆ ก่อน ถ้าอยากให้เรื่องทุกอย่างมันง่ายขึ้นก็ฟัง” แก้วตาเป็นคนพูดต่อ“ยังไง แต่จีน่ากำลังจะไปแล้วนะ เราก็ต้องรีบไปตามป่ะ”“ไปแล้ว นายก็ตามไปได้ ญี่ปุ่นอยู่แค่นี้เอง ไม่ได้เป็นปัญหาสักนิดนายจะกลัวอะไร ดีซะอีกไปง้อในบรรยากาศแบบนั้น ร้อยทั้งร้อยจีน่าเข้าใจนายแน่”“...” เมื่อได้ฟังสิ่งที่แก้วตาจะสื่อ อาร์ทีก็ยอมใจเย็นลงหลังจากทุกคนไปคุยกับจีน่าแล้ว ตอนเย็นก็นัดอาร์ทีออกมาคุยกันที่ร้านกาแฟต่อ เพราะต้องการจะคุยเรื่องนี้ให้รู้เรื่องเหมือนกัน พวกเธอก็รักและเป็นห่วงเพื่อน อยากให้เพื่อนมีความสุขกันทั้งนั้น“อยู่ที่นายแล้วล่ะ ว่าจริงจังกับจีน่ามากแค่ไหน” ลิลลี่ก็เป็นคนพูดบ้าง“จริงจังสิ เรารักจีน่า” เขาก็พูดออกไปแบบไม่อาย แค่เธอเข้าใจผิดแบบนี้ เขาก็รู้สึกแย่มากแล้ว“ถ้าคิดแบบนั้นจริง ๆ นายก็ควรทำสิ่งที่ถูกต้องนะ ไปง้อจีน่าให้ได้ แต่ต้องให้เวลาจีน่าหน่อย”“ให้เวลา?” เขาก็มองหน้าแก้วตาอย่างไม่เข้าใจ“อือ ให้จีน่าได้อยู่กับตัวเองก่อน ให้
ณ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อตัดสินใจได้แล้ว จีน่าก็เดินทางมาที่ญี่ปุ่นพร้อมกับซันและเพื่อน ในเช้าของวันต่อมาทันที จากนั้นก็ไปเที่ยวกันเพื่อปรับทุกข์ตามประสาคนหัวอกเดียวกัน เป็นเวลา 3 วัน จากนั้นจีน่าก็แยกตัว เดินทางไปบ้านของน้าเธอต่อ และตอนนี้เธอก็เดินทางมาถึง เมืองยามานาชิ ที่เป็นบ้านของน้าเรียบร้อยถึงแม้จะแต่งตัวดี และมีใบหน้าที่สวยสดอยู่แล้ว แต่ด้วยความเศร้าหมองบนใบหน้า นั่นก็ทำเอาจิตรา สังเกตได้ถึงความผิดปกติของหลานสาว“เป็นอะไรหรือเปล่าคะคนสวยของน้า”“เอ่อ...” เธอก็ไม่รู้จะบอกยังไงเหมือนกันว่าตัวเอง กำลังเสียใจเรื่องแฟนอยู่“ไม่เป็นไรนะไม่อยากบอกน้าก็ไม่เป็นไร พักผ่อนให้เยอะ ๆ ไปเที่ยวให้สนุก ๆ ดีกว่า”“จีน่าไม่อยากไปไหนเลยค่ะน้าจิต อยากอยู่แค่ที่บ้าน”“ได้ยังไงล่ะ พรุ่งนี้น้าเตรียม ตั๋วท่องเที่ยวไว้ให้แล้วนะ เดี๋ยวจะมีคนมารับแต่เช้า”“แต่จีน่า ไม่ได้อยากไปนะคะ” แล้วเธอก็รีบปฏิเสธ เพราะเธอมาที่นี่เพื่อต้องการจะห่างไกลจากเขาแค่นั้น ไม่ได้ต้องการไปเที่ยวในสถานที่โรแมนติกขนาดนี้คนเดียว“เอาเถอะน่า น้าจองทริปไว้ให้แล้ว ไปเปิดหูเปิดตาบ้าง จะได้ไม่ต้องหน้าตาเศร้าหมองแบบนี้ ดูตาไวน์สิ ไปเที่ย
“ทำไม พวกแกทำแบบนี้กับจีน่าได้วะ แกก็รู้ไม่ใช่เหรอยี่หวา ว่าเขาคบกัน ส่วนนายอาร์ที ถ้านายยังอยากเป็นคนแบบนี้ จะมาคบกับจีน่าทำไม” ฮันนี่ก็พูดเสียงแข็งอย่างไม่พอใจ เธอก็เข้าใจว่า อาร์ทีจะยอมเปลี่ยนตัวเองทุกอย่างเพื่อมาคบกับเพื่อนเธอแล้ว แต่เห็นแบบนี้คงไม่ใช่“มันไม่ใช่แบบนั้นนะ” แล้วอาร์ทีก็พยายามจะอธิบาย พร้อมกับมือเขาที่พยายามจะแกะมือยี่หวาออก แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะได้ทียี่หวายิ่งกอดแน่นกว่าเดิม“ทำไมจะไม่ใช่” ยี่หวายังพูดต่อ“...” จีน่าตอนนี้เธอจุกจนพูดอะไรไม่ออก ก่อนจะมองทั้งคู่ ด้วยสายตาของความผิดหวัง และรีบวิ่งออกจากตรงนั้นไปทันที โดยไม่สนใจใครที่กำลังมองอยู่“จีน่า” แล้วอาร์ทีก็พยายามจะตามไป แต่ก็ไม่เป็นผล“หยุดอยู่ตรงนั้นเลย แล้วนี่มันคืออะไร” เพื่อนแต่ละคนก็พูดขึ้น พร้อมกับสายตาที่มองทั้งคู่ ด้วยความรู้สึกโกรธเคืองแต่ในตอนนั้นก็มีนายตำรวจ 3 คนเดินขึ้นมาพอดี พร้อมกับนิติคอนโดที่เป็นคนเดินนำมา รวมถึงเคนด้วยแต่ละคนก็ได้แต่มองอย่างไม่เข้าใจ นี่มันเรื่องอะไรกัน“นางสาว ปวีณา ใช่ไหมครับ” นายตำรวจอีกคนก็ถามขึ้น พร้อมกับยื่นหมายจับที่อยู่ในมือให้ดู“...” แต่ละคนก็ได้แต่หันมองหน้ายี่หวา
“อีเหี้ยเนี่ย ทำให้กูเสียใจ ทั้งยังผิดหวัง กูต้องจัดการมัน”“กรี๊ดดด ไอ้บ้า แกปล่อยฉันนะ”“เอาสิ ไปแจ้งความเลย กูกับมึงจะได้เห็นดีกัน” เคนที่เริ่มสติแตก ก็ดึงผมของยี่หวาแรงขึ้น“...” เมื่อโดนคำขู่แบบนี้ยี่หวาก็ตกใจกลัวจนตัวสั่น เธอจะแจ้งตำรวจได้ยังไงล่ะในเมื่อเธอเองก็ทำความผิด มีหวังได้เข้าไปนอนในคุกกันพอดี“มึงหยุดก่อนนะเคนเชื่อกู อย่าทำแบบนี้เลยมันไม่ดีหรอก”“แต่อีนี่...”“ถ้ามึงทำอะไรลงไป มึงจะได้ขึ้นชื่อว่าหน้าตัวเมียเลยนะ คนก็จะว่ามึงได้ว่ามึงทำร้ายผู้หญิง ถ้ามึงจะเอาเรื่อง ต้องพึ่งทางกฎหมายเท่านั้นแหละ” อาร์ทีก็พูดขึ้นอย่างเตือนสติ“...” เมื่อไม่มีทางออกอะไรแล้ว ยี่หวาก็แอบถ่ายรูป ในช่วงที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ ให้ติดอาร์ที แล้วส่งไปให้จีน่าในทันที“โธ่เว้ย!” ด้วยที่หาทางออกไม่ได้ แล้วก็โมโหจนพาลโกรธแค้น เคนก็ผลักตัวยี่หวาให้ล้มลง จากนั้นเขาก็รีบออกจากห้องเธอไปทันที“โอ๊ย...” แล้วยี่หวาก็พยายามใช้มารยาของเธอ ทำให้อาร์ทีเห็นใจ“ยี่หวา เป็นอะไรมากไหม” เมื่อดูดีดีแล้วแขนเธอบวมช้ำ จากแรงบีบที่รุนแรงของเคน เขาก็ต้องถอนหายใจออกมาอย่างคนที่สับสน ทั้งเห็นใจเธอ แล้วก็อยากสมน้ำหน้าด้วยใน
เมื่อได้ยินถ้อยทำที่ไม่เข้าหู ทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิดกับเธอก่อน ก็ทำเอาคนที่ไม่ค่อยพูดอย่างเธอ มีอารมณ์เดือดดาลมากพอที่จะต่อว่าเขา“แล้วมีใครที่เลวไปกว่านายไหมล่ะต้าร์ นายนอกใจเราเลยนะเว้ย เราทุ่มเทกับนายมากแค่ไหนนายก็รู้ เราเสียใจ เราผิดหวัง ไม่คิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเองด้วยซ้ำ เราอุตส่า
“อืม นั่งรออยู่ตรงนี้ ใกล้ถึงเวลาแข่ง เธอก็คงเจอมันเอง” พูดจบเขาก็กำลังจะเดินออกจากห้องไป“เดี๋ยวก่อนสิอาร์ที แล้วนั่นนายจะไปไหน”“ออกไปข้างนอกไง ให้เธออยู่ตรงนี้เป็นส่วนตัวดี ไว้เดี๋ยวมันมา แล้วมองเห็นเธอก็ค่อยเดินออกไปก็แล้วกัน”“แต่...”“อะไร”“เราไม่มีเพื่อน ก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่นะ”“จะมีเพื่อนไป
ณ บ้านศรัญภาคธ์หลังจากที่นัดกันแล้วเรียบร้อย จีน่าก็ขอให้เขาเป็นคนมารับเธอที่บ้าน เพราะว่าจะแอบพ่อแม่ออกไปตอนกลางคืน เนื่องด้วยที่บ้านเธอยังไม่เปิดรับ เรื่องที่ให้ลูกสาวออกไปเที่ยวตอนกลางคืนเหมือนวัยรุ่นทั่วไป แต่ละครั้งที่ออกไปหาเขาได้ ก็เพราะเป็นช่วงเวลาที่พ่อกับแม่เธอไม่อยู่บ้าน แต่เสียดายวันนี
สายตาคมก็ได้แต่มองตามคนที่ตัวเองนัดมา ด้วยความรู้สึกที่เสียดาย แต่จะทำยังไงได้ล่ะ คนที่อยู่ตรงนี้ ก็ร้องไห้ขี้มูกโป่งมาหาเขา อีกแล้วแบบนี้“เป็นอะไรอีกจีน่า” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิด ‘แม่งเอ่ย! กูโคตรแพ้น้ำตาเธอเลย’“เอ่อ...เราขอโทษนะ ที่มาขัดจังหวะแบบนี้อีกแล้ว”“พอเถอะ ถ้าจะมาบ่อยแบบนี้ก็ไม่







