로그인공유
Chapter 7 ประธานเควีกรุ๊ป
게시일:
2025-12-20 11:06:29ณ บริษัทเควีกรุ๊ป
ภายในห้องทำงานของท่านประธานหนุ่ม เขาเพิ่งมีเวลาหยิบเอกสารที่พราวมุกกรอกรายละเอียดเอาไว้ขึ้นมาดู ซึ่งสถานะของเธอโสดสนิทไม่เคยสมรสกับใครมาก่อน จนเขาแอบแปลกใจ เด็กสองคนนั้นเป็นลูกของใครกันแน่ แม้แต่จัสตินก็ยังไม่คิดเหลียวแล
“บอสครับ” ชาร์ลีเริ่มใช้สรรพนามเรียกเจ้านายหนุ่มตามพนักงานในบริษัท หลังจากเข้ามาอยู่ที่นี่ได้หลายวันแล้ว
“มีอะไร”
“สายสืบรายงานมาว่า คุณพราวมุกออกไปกับคุณบุรินทร์ครับ”
“หึ! มันก็ไม่แปลกที่สองคนนั้นจะแอบกินกัน ผู้หญิงอย่างเธอรอนับวันฉันเอาคืนได้เลย” แววตาของเขาแข็งกร้าวราวลูกไฟ ที่พร้อมถาโถมลามเลียใส่ร่างกายของพราวมุก
“แต่ผมว่าคุณพราวมุกเธอขยันตั้งใจทำงานดีนะครับ ผู้หญิงคนหนึ่งเลี้ยงลูกแฝดมาได้คนเดียว มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับบอส”
“นายรู้ตัวหรือเปล่าชาร์ลี ว่ากำลังแก้ตัวให้กับเธอทั้งที่นายไม่ได้รู้จักกับผู้หญิงคนนั้นดีพอ ขนาดฉันรู้จักกับเธอมาหลายปี สุดท้ายฉันก็กลายเป็นคนโง่ให้เธอหลอกอยู่ตั้งนาน”
เควินโกรธขึ้นออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขาพร่ำบอกกับตัวเองเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พราวมุกก็เป็นเพียงอดีต เธอเปรียบเสมือนทางเส้นคู่ขนาน ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่มีทางเข้ามาบรรจบกันได้
หลายวันผ่านไป
พราวมุกได้รับโทรศัพท์จากบริษัทเควีกรุ๊ป หญิงสาวไม่รอช้ารีบแต่งตัวเดินทางไปตามที่พนักงานฝ่ายบุคคลแจ้งมาทันที พอไปถึงเธอนั่งลงแล้วอ่านเอกสารตรงหน้าทีละแผ่น ก่อนจะเซ็นชื่อลงไป
จนกระทั่งแผ่นสุดท้ายได้ระบุกเงื่อนไขเอาไว้อย่างชัดเจน ถ้าหากเธอมีเหตุลาออกต้องถูกปรับร้อยเท่าของเงินเดือน ซึ่งหญิงสาวจะได้เซ็นสัญญาเป็นพนักงานประจำ ของบริษัทเควีกรุ๊ปเป็นระยะเวลาทั้งสิ้นห้าปี เมื่อครบสัญญาทางบริษัทจะเรียกมาลงนามอีกครั้ง ถ้าหากไม่ประสงค์จะทำงานที่นี่ ก็ไม่ต้องลงนามในสัญญา
“ไม่ทราบว่าพนักงานทุกคนต้องเซ็นสัญญาแบบเดียวกันหรือเปล่าคะ”
“ใช่ค่ะ คุณพราวมุกลงนามเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลยนะคะ” พนักงานฝ่ายบุคคลเผยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร ก่อนที่พราวมุกจะตัดสินใจลงนามในเอกสารฉบับนั้นอย่างสมบูรณ์
“เรียบร้อยแล้วค่ะ”
“โอเคค่ะ ยินดีต้อนรับสู่เควีกรุ๊ปนะคะ พรุ่งนี้เริ่มงานได้เลยค่ะ”
“ขอบคุณมากค่ะ” พราวมุกเดินออกมาจากบริษัท ในขณะที่สายตาของเควินได้จับจ้องไปยังเธอ ด้วยแววตาที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดใดได้ เขาค่อย ๆ หลับตาลงอย่างช้า ๆ เพื่อให้ตัวเองลบภาพเหล่านั้นออกไป แต่ก็ไม่อาจทำได้ เมื่อพราวมุกยังคงวนเวียนอยู่ในหัวใจของเขาตลอดเวลา
“เชี้ยเอ๊ย! ทำไมต้องรู้สึกแบบนี้กับเธอด้วยนะ รู้ก็รู้อยู่แก่ใจว่าเธอเคยสวมเขาให้ไม่รู้กี่ครั้ง ทำไมต้องโง่เป็นควายอยู่ได้!”
เพล้ง!! ข้าวของบนโต๊ะทำงานของท่านประธานหนุ่ม ถูกมือแกร่งกวาดลงพื้นกระจัดกระจายไม่เหลือชิ้นดี ซึ่งปกติแล้วเขาไม่ใช่คนเจ้าอารมณ์แบบนี้ ไม่รู้ทำไมถึงไร้เหตุผลอยากระบายความอัดอั้นตันใจออกมา เพียงแค่เห็นพราวมุกปรากฏตัว
ไม่ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น สิ่งที่เควินต้องเผชิญและรับมือให้ได้ คือหัวใจตัวเองต่างหาก เพราะขนาดเห็นเธออยู่ไกล ๆ มันยังทรยศเจ้าของได้ แล้วแบบนี้เขาจะทนไหวหรือเปล่า ถ้าหากต้องเจอกับหญิงสาวทั้งวัน ไหนจะออกไปข้างนอกด้วยกัน และที่สำคัญบางทีก็มีไปดูงานที่ต่างจังหวัดและประเทศอีกด้วย
“พราว! ยัยพราว!”
“อ้าว! น้ำ ทำไมออกมาได้ไม่ได้ทำงานเหรอ”
“วันนี้ฉันลาพอดีว่าจัสตินไม่ค่อยสบายนะ เมื่อวานฉันลืมของไว้ที่โต๊ะทำงานเลยแวะมาเอา”
“จัสตินเป็นอะไรมากหรือเปล่า”
“ไม่หรอก สงสัยจะเป็นไข้หวัด พอดีว่าเขาจะเดินทางกลับเมกา ในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ ฉันเลยอยากอยู่ดูแลเขาเป็นพิเศษ” แววตาของน้ำค้าแลดูเศร้าลงจนพราวมุกอดที่จะคว้ามือของเธอมากุมไว้ไม่ได้
“แกกับจัสตินมีปัญหาอะไรกันหรือเปล่า แล้วทำไมเขาถึงกลับเมกาล่ะ ไปเยี่ยมพ่อกับแม่เหรอ”
“เปล่า”
“มานี่เลย เราไปหาที่คุยกันดีกว่า หิวไหม”
“อืม”
ในเวลานี้คนทั้งคู่ได้เดินตรงไปยังร้านอาหาร ซึ่งตั้งอยู่ข้าง ๆ บริษัท พราวมุกมัวแต่สนใจเรื่องของตัวเอง จนละเลยเพื่อนรักอย่างน้ำค้าง นานเท่าไหร่แล้วที่เธอไม่ได้โทรหา บางทีมิตรภาพที่มีเงินทองก็ไม่สามารถทดแทนได้ เพราะเพื่อนอย่างน้ำค้างหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
“อร่อยไหม”
“อืม”
“อร่อยก็กินเยอะ ๆ ดูแกผอมไปนะ” พราวมุกพูดออกไปด้วยความห่วงใยเพื่อนรัก
“ถ้าฉันผอม แกก็ไม้เสียบผีแล้วแหละ”
“ชิ! เนี่ยเขาเรียกว่าหุ่นนางแบบจ้า ว่าแต่แกเถอะ... ถ้าจัสตินกลับเมกาแกไปอยู่กับฉันก็ได้นะ”
“ขอคิดดูก่อน”
“แล้วจัสตินไปนานแค่ไหน เขาจะกลับเมื่อไหร่”
“ไม่รู้เหมือนกัน คงรอให้งานที่โน่นลงตัวล่ะมั้ง”
“อืม... ถ้าเหงาก็แวะมาหาฉันละกันนะ”
“มันก็แน่อยู่แล้ว”
“เฮ้อ! เวลาผ่านไปเร็วจัง” พราวมุกถึงกับถอนหายใจออกมาเสียงดัง เมื่อเธอนึกถึงอดีตสมัยฝึกงานที่นี่
“พราวฉันมีอะไรจะบอกแก... ฉันจะเริ่มยังไงดี” น้ำค้างกระอึกกระอักไม่กล้าพูดความจริงออกไป
“เรื่องอะไรก็พูดมาสิ พราวฟังได้ คงไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการเป็นแม่เลี้ยวเดี๋ยว มิหนำซ้ำเหมือนชะตาจะเล่นตลกส่งเด็กแฝดมาให้อีก แต่พอนึกอีกที... มันก็ดีเหมือนกันนะ พราวอยู่ได้ก็เพราะลูกแฝด ถ้าไม่มีพวกเขาไม่รู้ว่าป่านนี้พราวจะเป็นยังไงบ้าง จะมีแรงฮึดสู้เหมือนที่เป็นอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้”
พราวมุกตัดพ้อต่อโชคชะตาที่นำพาให้เธอมาเจอเทพบุตร แต่สุดท้ายเขาก็กลายร่างเป็นอสุรกายร้ายอย่างไร้เหตุผล
“ประธานบริษัทเควีกรุ๊ปยังคงป็นคุณเควิน และเขาก็กลับมาแล้วด้วย”
“แล้วไง” พราวมุกไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกเลยสักนิด จนน้ำค้างเริ่มมั่นใจในการคิดเอาคืนของเพื่อนรัก
“ระวังเรื่องลูกไว้ให้ดี ถ้าเขารู้คนที่เดือดร้อนก็คือแก คิดเหรอว่าเขาจะปล่อยให้แกมีอำนาจปกครองคามิลลากับคาร์เตอร์อยู่ฝ่ายเดียว” น้ำค้างยังไม่วางใจเรื่องนี้ เพราะเธอรู้ดีว่าจุดอ่อนของหัวใจพราวมุกคือลูกแฝดของเธอ
“เขาไปโดยไม่ร่ำลาพราวสักคำ เรื่องราวในวันนั้น มันพิสูจน์แล้วว่าเขาไม่มีคุณสมบัติของความเป็นพ่อ อย่าว่าแต่พ่อเลยความเป็นมนุษย์เขาก็ไม่มีด้วยซ้ำ สิ่งที่เขากระทำมันไม่ต่างจากการผลักพราวให้ล้ม แล้วเหยียบจนจมดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
“อย่าลืมสิพราว เขามีเงินมีอิทธิพลแค่ไหน เพียงแค่กระดิกนิ้วแกก็อาจเสียลูกแฝดให้เขาไปก็ได้”
“ไม่มีทาง! เขาจะไม่มีวันได้ในสิ่งที่เขาทิ้งตั้งแต่แรก”
“ยังไงแกก็ระวังตัวไว้บ้างก็ดีนะ ฉันเตือนแกก็เพราะว่ารักและหวังดี”
“อย่างน้อยฉันก็โชคดี ที่เพื่อนอย่างแก”
“อืม... ก็ฉันกับแกมีกันแค่นี้ไง ถ้าเราสองคนเลิกคบกัน แล้วใครจะคบล่ะ”
“ฮ่า! ฮ่า! ฮ่า!” ทั้งสองหัวเราะออกมาพร้อมกัน เมื่อต่างคนต่างก็รู้ใจ เพราะคบกันมาตั้งแต่เด็ก
최신 챕터
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 71 ตอนพิเศษ2
“มามี๊ขา... น้องรินห่วงแล้วค่ะ” “ใกล้ถึงบ้านเราแล้ว มี๊อุ้มหนูไม่ไหวหรอกน๊า... อดทนอีกนิดใกล้ถึงแล้วค่ะ” ณิชาหันไปพูดกับลูกสาว พลางขับรถไปด้วย ซึ่งผ่านไปได้สักพัก รถมินิคาร์คันสีขาวได้แล่นเข้ามาจอดบริเวณบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่มาก จากนั้นเธอจึงพาลูกสาวเข้าไปข้างใน เวลาผ่านไปได้สักพัก หลังจากพาณิรินทร์เข้านอน หญิงสาวได้อาบน้ำเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แล้วจึงเดินลงมาจากบ้าน เธอกวาดมองไปรอบ ๆ ห้องโถง ก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งที่โซฟา ณิชาต้องขอบคุณเขาคนนั้นที่ทำให้ณิรินทร์เกิดมา เพราะไม่เช่นนั้นเธอคงตายไปนานแล้ว ตั้งแต่บิดาจากไปณิชาก็ไม่เหลือใคร นอกจากณิรินทร์ที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของเธอ “เข้าบ้านทำไมไม่ล็อกประตู” เสียงทุ้มดังขึ้น ซึ่งทำให้ณิชามองหาอาวุธป้องกันตัว หญิงสาวไม่คุ้นเคยกับเจ้าของเสียงนี้เลย ผัวะ! เพล้ง!!
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 70 ตอนพิเศษ
เวลาผ่านไปสามปีกว่า ไม่มีใครได้ข่าวคราวของณิชา หลังจากบิดาของหญิงสาวเสียชีวิตลง เธอได้ถอนหุ้นออกจากเควีกรุ๊ป แล้วหายไปจากเมืองไทย บางคนก็ว่าเธอเสียใจจนนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้า ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วหล่อนเพียงสร้างภาพ ให้ตัวเองดูร่านในสายตาของใครบางคน เพื่อทำให้เขาสาแก่ใจ ที่สามารถทำลายชีวิตของเธอพังยับเยิน แต่ข่าวล่าสุดมีคนตาดีเห็นณิชาอุ้มเด็กลงจากเครื่อง แต่น่าแปลกที่หล่อนไม่ได้พาบิดาของเด็กมาด้วย นับตั้งแต่พราวมุกย้ายออกไปอยู่กินกับสามีของเธอ ป้าบุหลันเร่งให้บุรินทร์รีบเข้าพิธีแต่งานกับกานต์แก้ว ซึ่งชายหนุ่มพยายามบอกปัดมารดา จนกระทั่งหาเหตุผลข้อไหนมาอ้างไม่ได้อีกแล้ว “เชื่อแม่นะบุรินทร์ หนูกานต์แก้วน่ารักอ่อนหวาน แม่เชื่อว่าเธอจะทำหน้าที่ภรรยา ของลูกชายแม่ได้เป็นอย่างดี แม่อยากอุ้มหลานเต็มทีแล้วนะบุรินทร์” “ผมกลัวตัวเองจะไม่เหมาะกับเธอมากกว่า แม่ก็รู้เหตุผลว่าทำไม” “เหตุผลบ้าบออะไร พราวมุกก็มีสามีเป็นตัวเป็นตนไปแล้ว ทำไมล
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 69 บทส่งท้าย2
“พีเค... ชื่อนี้ก็เพราะดีผมชอบ” เขาส่งยิ้มให้กับภรรยาด้วยความรู้สึกรักเธอหมดหัวใจ “ตอนนี้แม่ของคุณเป็นยังไงบ้างคะ ทำไมคุณไม่คิดจะกลับไปเยี่ยมท่านบ้าง” ถึงแม้พราวมุกจะโกรธคุณนายเกวลินมากแค่ไหน สุดท้ายแล้วเธอก็พร้อมอภัยให้กับนาง เพราะถึงยังไงเควินก็เป็นลูกชายคนเดียว ความรู้สึกอ้างว้างย่อมเกิดกับหญิงสูงวัย เมื่อนางไม่มีใครเข้าไปถามไถ่เยี่ยมเยือน “แม่ก็คงสบายดี พักนี้ไม่ค่อยโทรมา ผมคิดว่าแม่คงรู้สึกผิดที่ทำให้คุณต้องมาเจ็บเจียนตายแบบนี้” “เรากลับไปเยี่ยมแม่ของคุณกันดีไหมคะ” “คุณไม่โกรธแม่ผมแล้วเหรอ” “พราวยอมรับว่าเคยโกรธ แล้วยังแอบเกลียดแม่ของคุณด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้พราวไม่คิดแบบนั้นแล้วค่ะ เพราะแม่ของคุณได้ส่งผู้ชายดี ๆ คนนี้มาให้พราว” หญิงสาวเอี้
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 68 บทส่งท้าย
ในขณะที่จุดเชื่อมต่อกลางกายยังคงรูดเข้าออกลึก ก่อนจะปล่อยน้ำลาวาขาวขุ่นพวยพุ่งเข้าไปในร่องแคบแทบทุกหยาดหยด “อ๊า...เสียวกว่าใช้ถุงเยอะเลย โอ้ววว!” ชายหนุ่มถึงกับสบถออกมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า เมื่อเขาสำเร็จความใคร่ตามที่ใจปรารถนา โดยไม่สนใจไยดีหญิงสาว ที่กำลังรู้สึกปวดหนึบช่วงล่าง ถึงแม้น้ำเมาจะทำให้ลืมเรื่องราวบางอย่าง แต่ณิชาคงจำค่ำคืนนี้ไปจนวันตาย เมื่อสวรรค์อยู่ในอก นรกของหญิงสาวคงหนีไม่พ้นบุรินทร์ ที่เขาทำตัวเป็นศาลเตี้ยตัดสินเธอแทนคนที่แสนรัก เขาปรายตามองหล่อนด้วยแววตาเย้ยหยัน แม้ชายหนุ่มได้สิ่งมีค่าจากเธอมา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้บุรินทร์รู้สึกดีต่อณิชาเลยแม้แต่น้อย จากวันเป็นเดือนพราวมุกอาการดีขึ้นตามลำดับ โชคดีที่กระสุนไม่โดนจุดสำคัญ แต่มันก็ทำให้เธอเกือบเอาชีวิตไม่รอดเช่นกัน หญิงสาวนั่งเหม่อมองออกไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย เธอเองก็ไม่คิดว่าจะได้กลับมาสู่อ้อมกอดของคนรักอีกครั้ง ซึ่งเหตุการณ์ในวันนั้นมันเกิดขึ้นเร็วมาก เพียงแค่เสี้ยววินาที เธอได้ตัดสินใจทำในสิ่งที
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 67 สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ที่ใด
ในเวลานี้บุรินทร์ไม่ได้พาณิชาไปที่คอนโดของหล่อน เขาพาหญิงสาวมาที่คาเฟ่ ซึ่งหลังร้านเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ชายหนุ่มใช้สำหรับเป็นที่พัก ถ้าหากวันไหนมีลูกค้ามาจัดงาน แล้วต้องปิดร้านดึกกว่าปกติ “ร้อนจัง” “เอาให้สุดไปเลย ยั่วกันเข้าไป อ่อยเก่งเหมือนกันนะคุณเนี่ย” บุรินทร์วางณิชาลงบนเตียงของเขา ซึ่งหญิงสาวไม่ได้สนใจว่าใครมาส่ง หล่อนพยายามรูดซิปด้านข้างของชุดเดรสรัดรูป พลางแกะผมออกปล่อยสยายเซ็กซี่ “นั่งอยู่ทำไม มาช่วยรูดซิปหน่อยสิ!” ณิชาแผดเสียงใส่ชายหนุ่มราวกับเขาเป็นเบี้ยล่างของหล่อน “คุณนี่มันบ้าอำนาจเหมือนพ่อไม่มีผิด รู้ไหมว่าทำไมคุณเควินเขาถึงไม่เคยคิดที่จะรักคุณเลย” “คุณพูดเรืองอะไรน่ะ” ถึงแม้ณิชาจะเมา หล่อนก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง ไม่ได้เมาจนคอพับหลับคาเตียง แต่ถึงยังไงก็คงไม่สามารถหนีออกไปจากพื้นที่ของบุรินทร์ได้ เมื่อเขาจงใจพาหญิงสาวมาที่นี่ มีหรือที่ณิชาจะรอดพ้นเงื้อมมือของอดีตคาสโ
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 66 สิ่งที่ณิชาต้องได้รับ2
เมื่อรถยนต์คันหรูแล่นออกมาจากผับ หายนะกำลังจะเกิดขึ้นกับณิชาอย่างไม่รู้ตัว ซึ่งหล่อนทำให้เสือหลับตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ซึ่งผู้ชายอย่างบุรินทร์ไม่มีทางปล่อยณิชาไปอย่างแน่นอน ถึงแม้เขาจะรักพราวมุกมากแค่ไหน แต่บุรินทร์ก็ไม่เคยคิดแย่งชิงเธอมาจากเควิน เพราะสำหรับเขาแล้วความรักคือสิ่งสวยงาม ไม่จำเป็นต้องครอบครอง ขอแค่เห็นคนที่ตนรักมีความสุขแค่นี้เขาพอใจแล้ว แต่เมื่อเห็นเธอถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว โดยที่พราวมุกไม่เคยตอบโต้กลับ จึงทำให้ชายหนุ่มพร้อมเอาคืน คนที่ทำให้หัวใจของเขาบอบช้ำ ฉะนั้นเป้าหมายของบุรินทร์ คือความสูญเสียของณิชา เขาจะทำให้หล่อนได้รับบทเรียนอย่างสาสม /////// เมื่อชาร์ลีพาเด็กแฝดกลับมาบ้าน คามิลลาก็ไม่สามารถข่มตาหลับลงได้ เธอโตพอที่จะรับรู้ได้ ถึงสถานการณ์ที่กำลังเผชิญ เมื่อมารดายังคงอยู่ในห้องฉุกเฉินอาการขั้นโคม่า
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 44 รักที่สุดสุดที่รัก
“ยังไงก็ผมเลือกคุณนะพราว แต่ก็ไม่ได้คิดจะทอดทิ้งแม่ของผม เพราะยังไงแม่ก็คือแม่ เพียงแค่ต่างคนต่างก็มีเหตุผลคนละอย่าง สุดท้ายแล้วต้นกำเนิดมาจากไหน คนเรา... ก็ไม่สามารถเลิกเป็นแม่ลูกกันได้อยู่ดี พอ ๆ กับผม ที่ไม่อาจละทิ้งความเป็นสามีที่มีต่อคุณได้เช่นกัน ฉะนั้น... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นคุณคือที่หนึ่งใน
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 41 คนในความลับ
“เราสองคนอภัยให้คุณพ่อค่ะ ได้ไหมคาร์เตอร์” คามิลลาพูดพลางหันไปถามพี่ชาย ซึ่งเขาไม่สามารถปฏิเสธใด ๆ ได้ นอกจากพยักหน้าเป็นคำตอบ “ขอบใจมากเลยนะ ลูกรักของพ่อ ขอกอดหน่อย จุ๊บ! จุ๊บ! ชื่นใจจังเลย” เควิน
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 38 มากกว่ารัก
ณ บ้านเช่าหลังเล็ก คามิลลายังคงรู้สึกตื่นเต้นไม่หาย เมื่อรู้ว่าคนที่จ่ายค่ารักษาพยาบาลให้กับเธอและพี่ชายคือบิดาที่เฝ้ารอ ถึงแม้จะเคยตั้งแง่กับเขาไว้มากมาย แต่ในเวลานี้มุมมองของเธอที่มีต่อผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบิดา ค่อย ๆ ลดน้อยถอยลง จนกลายเป็นคนที่อยากเจอเขามากกว่าคาร์เตอร์ด้วยซ้ำ
ทวงรัก (คืน) สัญญาใจ Chapter 37 ความน้อยใจ2
Rrrr!!! เสียงสมาร์โฟนของเธอดังขึ้น ซึ่งเป็นจังหวะที่หญิงสาวกำลังเดินเข้ามาในโรงพยาบาลพอดี “ฮัลโหล สวัสดีค่ะคุณบุรินทร์” “พราวมุกตอนนี้คุณอยู่ไหน พอดีผมกำลังจะพาเด็ก ๆ กลับบ้าน” “อ้าว! คุณหมอให้กลับบ้านได้แล้วเหรอคะ”
다른 추천
พิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.1K 조회수เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.5K 조회수บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า156.9K 조회수หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา266.3K 조회수โซ่รักนายบำเรอ
คุณธิดา244 조회수ทวงรัก ยัยออแกไนซ์
Peach Poyy250 조회수รักสุดท้ายของนายวิศวะเถื่อน | เธียรxมินนี่
พิชา - Phicha111 조회수ลูกสาวตาย ฉันขอหย่า ผัวเลวคุกเข่ารั้ง
สาวน้อยผู้หลงรักน้ำอัดลม823 조회수
