MasukShare
ตอนที่ 5
Tanggal publikasi:
2026-06-25 13:26:24หลังจบคาบโฮมรูม ครูเพ็ญวดีปลีกตัวออกไป ทิ้งให้ณัทณิชายืนจัดแจงสมุดเช็กชื่ออยู่เพียงลำพัง
ภายในห้องเรียน ม.6/1 ที่ตกแต่งด้วยอุปกรณ์ล้ำสมัย บรรยากาศเงียบสงัดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อนักเรียนทายาทมหาเศรษฐีทยอยเดินออกไปพัก
กฤษตินไม่รอช้า...
เขาไม่ได้เดินออกจากห้องตามเพื่อนคนอื่น แต่กลับสาวเท้าตรงดิ่งมาหาณัทณิชาด้วยท่าทีคุกคาม
เสียงรองเท้าหนังแบรนด์เนมราคาแพงกระทบพื้นดังเป็น
จังหวะหนักแน่น
“ไม่นึกเลยนะครับ...”
เขาเว้นจังหวะ พลางแค่นยิ้มเย็นที่มุมปาก
“ว่าพี่สาวใจกล้าเมื่อวาน จะกลายมาเป็น ‘ครูประจำชั้น’ ในชุดทำงานที่ดู... เรียบร้อยจนผิดหูผิดตาขนาดนี้”
กฤษตินหยุดยืนห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าวน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยใกล้ ๆ ทำให้ณิชาชะงักไปทันที
เธอรวบรวมความกล้าเงยหน้าสบตาเขา แม้ส่วนสูงของเธอจะอยู่เพียงระดับอกของเด็กหนุ่มตรงหน้า แต่แววตากลับแข็งกร้าวขึ้นอย่างไม่ยอมถอย
“กฤษติน... กลับไปที่โต๊ะของเธอซะ นี่คือเวลาเรียน และกรุณาสำรวมคำพูดกับครูด้วย”
กฤษตินหัวเราะในลำคอเบา ๆเสียงนั้นต่ำและเย็นยะเยือก
“ไม่มีใครเตือนครูบ้างเหรอครับว่า... ที่ห้อง 6/1 มันถิ่นของเด็กเกเร ครูที่นี่เขาเรียกพวกผมว่า ‘เด็กเปรต’ กันทั้งนั้น”
เขาขยับเข้าใกล้อีกนิด จนปลายรองเท้าเกือบชิดกับรองเท้าของเธอ
“หรือว่า... ครูตั้งใจเลือกมาประจำชั้นที่ห้องนี้เอง เพื่อจะมาปราบผม?”
เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“ครูคิดดีแล้วเหรอครับ?”
เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนขอบโต๊ะ กักร่างเล็กของเธอไว้ในวงแขนกว้าง จนณัทณิชาสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างกาย
“ถ้าครูไม่ได้เลือกเอง... สงสัยเทวดาคงอยากลองดีกับครูเข้าให้แล้วล่ะครับ เพราะดันส่งครูมาติดบ่วง ‘รางวัลใหญ่’ อย่างผมเข้าให้เต็ม ๆ”
กฤษตินกวาดสายตาคมกริบสำรวจใบหน้าเนียนใสที่เริ่มมีสีระเรื่อ
แววตาของเขาฉายความร้ายกาจและความหิวกระหายออกมาอย่างชัดเจน
“ทำไมครับ?”
มุมปากของเขายกขึ้นช้า ๆ
“ตัวสั่นเชียว... กลัวผมเหรอ?”
บรรยากาศอึดอัดจนอากาศรอบตัวดูเบาบางลงทุกที
“เมื่อวานยังด่าผมว่าหลงตัวเองอยู่เลย... วันนี้กลับยืนตัวสั่น..ไม่กล้าแม้จะสบตากับผม”
เขาโน้มหน้าเข้ามาเล็กน้อย
“ไหนล่ะครับ... ครูณัทณิชาผู้เก่งกาจคนนั้น หายไปไหนซะแล้ว?”
ณิชาเม้มปากแน่น พยายามเชิดหน้าสู้ ทั้งที่หัวใจเต้น
โครมครามแทบทะลุออกมานอกอก
“ครูไม่ได้สั่นเพราะกลัวเธอ! แต่ครูตกใจ... ที่เด็กฉลาดอย่างเธอ กลับเอาความสามารถไปใช้ในทางที่ผิด และทำตัวหยาบคายใส่ครูแบบนี้ต่างหาก!”
กฤษตินหัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็น
ก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นโทรศัพท์หน้าจอแตกยับเยินที่วางอยู่บนโต๊ะ
รอยร้าวบนกระจกเครื่องนั้น ตอกย้ำถึงความถ่อยที่เขาทำลงไปเมื่อวานได้เป็นอย่างดี
“ฉลาดเหรอ?”
เขาเอ่ยเสียงต่ำ
“ทุกคนก็พูดแบบนั้น เพราะทุกคนอยากให้ผมเป็น ‘หน้าตา’ ของโรงเรียนและตระกูล”
เขาหัวเราะหยันตัวเองเบา ๆ
“แต่ไม่เคยมีใครถามสักคำว่าผมอยากเป็นอะไร”
แววตาที่แข็งกร้าวสั่นไหวไปชั่วครู่
“ครูเองก็เหมือนกัน... เข้ามาที่นี่เพราะอยากพิสูจน์ตัวเอง หรือเพราะคิดว่าการสั่งสอนลูกคนรวยจะทำให้ตัวเองดูมีคุณค่ามากขึ้นกันแน่?”
เขาเว้นจังหวะ
“หรือครูคิดจริง ๆ ว่าแค่สวมบท ‘ฮีโร่’ แล้วจะเปลี่ยนปีศาจอย่างผมได้?”
เขายื่นมือไปเขี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าณิชาเบา ๆสัมผัสนั้นดูหมิ่นเหม่และเต็มไปด้วยความครอบงำ
“ครูไม่สนว่าใครจะเรียกเธอว่าอะไร... แต่ตราบใดที่เธออยู่ในห้องนี้ เธอคือลูกศิษย์ และครูจะทำหน้าที่ของครูให้ดีที่สุด”
“หน้าที่เหรอ?”
กฤษตินยิ้มมุมปาก
“งั้นครูเตรียมตัวไว้ให้ดีเลยนะครับ...”
ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องเธอราวกับนักล่าที่กำลังเลือกเหยื่อ
“เพราะบทเรียนที่ผมจะให้ครูสอน โดยเฉพาะเวลาที่เหลือกันแค่สองคน...”
เขาหัวเราะต่ำ ๆ ในลำคอ
“มันเป็นวิชาที่ไม่มีสอนในโรงเรียน... และไม่มีอยู่ในตำราเล่มไหนหรอกนะครับ ครูณิชา”
เขายืดตัวขึ้นเต็มความสูง..ทิ้งไว้เพียงกลิ่นน้ำหอมราคาแพง และรอยยิ้มจาง ๆ บนมุมปากที่มีรอยแผลแตก..ก่อนจะเดินจากไปด้วยท่าทางจองหอง
ณิชาทรุดนั่งลงบนเก้าอี้อย่างคนหมดแรง..มือเรียวกุมหน้าอกที่เต้นระรัวจนแทบหลุดออกมาข้างนอก
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว...ว่าทำไมใคร ๆ ถึงเรียกเขาว่า “เด็กปีศาจ”เพราะเขาไม่ได้ร้ายแค่การใช้กำลัง..แต่วาจา... สายตา... และสัมผัสเหล่านั้นล้วนเป็นเสน่ห์อันตรายที่พร้อมจะกลืนกินตัวตนของเธอเข้าไปทั้งตัว
Bab terbaru
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 40
เต้ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องมองภาพตรงหน้าแล้วถอนหายใจยาว “โห... พวกมึงทำอะไรกันวะเนี่ย” สายตาเขากวาดมองขวดเหล้าที่เกลื่อนพื้น ควันบุหรี่ที่ยังลอยอ้อยอิ่ง และกฤษตินที่นั่งกองอยู่มุมห้อง “บรรยากาศอย่างกับงานศพ” เขาส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนหัวเราะในลำคออย่างเหนื่อยใจ “มึงเลิกทำตัวโง่ ๆ ได้แล้วกฤษ..คนอย่างมึงเนี่ยนะ... จะมานั่งกอดขวดเหล้าเหมือนคนหมดอนาคต” “แม่งน่าขยะแขยงชิบหาย” กฤษตินไม่ตอบเขาเพียงยกขวดเหล้าขึ้นดื่มอีกอึกใหญ่ ราวกับไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้นบาสถอนหายใจ ก่อนนั่งยองลงตรงหน้าเพื่อน “เฮ้ย... ไอ้คุณกฤษ” น้ำเสียงของเขาเบาลง แต่จริงจังกว่าเดิม “มึงมีดีตั้งเยอะ..ทั้งเรียนเก่ง ทั้งกีฬาเด่น อนาคตแม่งเปิดรอมึงอยู่ทั้งแถบ..แล้วมึงจะมานั่งพังเพราะผู้หญิงคนเดียวจริง ๆ เหรอวะ” เขาหัวเราะในลำคอพลางยิ้มเยาะ “อกหักครั้งแรกหรือไง ไอ้สัส” เต้เดินเข้ามาสมทบ ยืนกอดอกมองเพื่อนนิ่ง ๆ “อายุแค่สิบแปดเองนะเว้ย..มึงยังเหลือเวลาอีกเป็นสิบ ๆ ปี..จะนั่งทำหน้าเหมือนชีวิตจบแล้วทำ
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 39
บาสผลักประตูห้องเข้าไปเต็มแรงจนเกิดเสียงดังปังกลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอล์อันเข้มข้นปะทะเข้าที่ใบหน้าทันที จนเขาต้องขมวดคิ้วแน่น “ไอ้สัส... มึงสองคนทำเหี้ยอะไรกันวะเนี่ย? ห้องแม่งเหมือนบาร์เถื่อนมากกว่าห้องคนอยู่แล้ว” ภีมยืนพิงขอบหน้าต่าง สูบบุหรี่มวนใหม่ด้วยสีหน้าอ่อนล้าราวกับหมดแรงจะห้ามใครอีก “กูเปิดหน้าต่างตั้งนานแล้ว มันก็ยังไม่ยอมดับบุหรี่สักที” เขาพ่นควันออกช้า ๆ ก่อนส่ายหน้า “กูพูดจนปากจะฉีกแล้ว มันไม่ฟัง” บาสหันไปมองมุมห้องทันทีกฤษตินนั่งกองอยู่กับพื้น หลังพิงผนังอย่างคนไร้เรี่ยวแรง ขวดเหล้าวางกระจัดกระจายรอบตัว มือข้างหนึ่งยังคีบบุหรี่ที่ควันลอยกรุ่นไม่ขาดสาย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่เคยดึงดูดทุกสายตา บัดนี้กลับหม่นซีดและอิดโรยราวกับถูกชีวิตสูบวิญญาณออกไปจนแทบไม่เหลือ “กฤษ!” บาสเดินตรงเข้าไป เตะขวดเหล้าที่ขวางทางจนกลิ้งกระแทกกำแพง ก่อนคว้าคอเสื้อเพื่อนกระชากขึ้นมากระแทกกับผนังเต็มแรง ตุ้ม! “เรื่องที่สนามวันนั้น มึงยอมรับผิดคนเดียวทำไมวะ!” เขาตะคอกใส่หน้าเพื่อนอย่าง
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 38
ณ ห้องผู้อำนวยการโรงเรียน หลังจาก ผอ.เกรียงศักดิ์รับชมคลิปการแข่งขันนัดสำคัญจนจบ เขาได้แต่ทอดถอนหายใจยาว แววตาครุ่นคิดสะท้อนถึงพายุลูกใหญ่ที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ร่างสูงเดินไปหยุดยืนริมหน้าต่าง ปล่อยสายตาออกไปไกลราวกับกำลังชั่งน้ำหนักสิ่งที่ต้องเผชิญในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า ไม่นานนัก รอง ผอ.ก็เคาะประตูเบา ๆ ก่อนก้าวเข้ามาภายในห้อง พร้อมรายงานเหตุการณ์วุ่นวายที่เพิ่งเกิดขึ้นในสนาม “ผมเห็นคลิปนั่นแล้ว ท่านรอง...” ผอ. เอ่ยขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเรียบ แต่แฝงความหนักแน่น “ค่ะ... ตอนนี้ทางคณะกรรมการจัดการแข่งขันเชิญท่าน ผอ. ไปร่วมหารือที่ริมสนามบาสด่วนเลยค่ะ ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องรออยู่ตรงนั้นหมดแล้ว” “เชิญทุกคนมาคุยกันที่ห้องประชุมเล็กข้างห้องผมเถอะ” เขาตอบอย่างสุขุม “ให้ทุกคนได้นั่งในห้องแอร์เย็น ๆ จิบน้ำเย็นสักแก้ว อารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นจะได้คลายลงบ้าง แล้วค่อยพูดคุยกัน..ไปเชิญพวกเขามาที่นี่เถอะ” “ได้ค่ะ...” รอง ผอ.รับคำ ก่อนจะเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงกังวล “แต่ท่าน ผอ. คะ... เหตุการ
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 37
ในที่สุด วันแห่งการตัดสินที่ทุกคนเฝ้ารอก็มาถึง... การแข่งขันบาสเกตบอลประเพณีนัดสำคัญเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่ม เต้ ยืนเบียดเสียดอยู่บนอัฒจันทร์พลางตะโกนเชียร์เพื่อนทั้งสามอย่างสุดกำลัง แม้เขาจะถนัดฟุตบอลมากกว่า แต่ในยามนี้เขากลับรู้สึกได้ถึงมวลความกดดันที่หนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก ท่ามกลางเกมที่เดือดพล่านราวกับสงครามกลางสนามไม้ปาร์เกต์ ทีมของกฤษตินที่ใครต่อใครต่างยกให้เป็นต่อ กลับตกเป็นรองอย่างน่าใจหาย ทุกย่างก้าวของพวกเขามันดูติดขัดและเต็มไปด้วยความผิดพลาด โดยเฉพาะกัปตันทีมตัวจริงอย่างกฤษติน... เขาวิ่งไปตามสนามราวกับหุ่นยนต์ที่ไร้ชีวิต แววตาว่างเปล่าและปฏิกิริยาที่เชื่องช้าทำให้เขาเล่นผิดฟอร์มไปอย่างกู่ไม่กลับ จนบาสต้องกัดฟันแบกรับภาระคุมเกมแทนอย่างเลี่ยงไม่ได้ บาสพยายามตะโกนสั่งการ แต่ดูเหมือนความพ่ายแพ้กำลังคืบคลานเข้ามาปกคลุมทีมของพวกเขา... เพียงเพราะหัวใจของกัปตันทีมคนสำคัญไม่ได้อยู่กับตัวอีกต่อไปแล้ว เสียงลูกบาสกระทบพื้นไม้ปาร์เกต์ดังสนั่นพอๆ กับเสียงเชียร์ที่กระหึ่มยิมเนเซียม แต้มเบียดกันชนิดหายใจรดต้นคอ กฤษตินถูกประกบติดจนขยับไม่
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 36
"เขาทำเพื่อมึงนะเว้ย... ถ้าเรื่องไม่จบแบบนี้ มึงจะเอาหน้าที่ไหนไปเรียนต่อ" กฤษตินกระแทกขวดเหล้าลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังสนั่น "กูไม่เคยขอ! กูยอมแลกทุกอย่าง ยอมทิ้งอนาคต ยอมถูกประณาม แค่ให้มีเขาอยู่ข้างๆ... แต่เขากลับเลือก 'อนาคต' ของกู มากกว่า 'ตัวกู' ...มึงว่ามันตลกไหมล่ะ สุดท้ายกูก็เป็นแค่เด็กโง่คนหนึ่ง..ที่ถูกผู้ใหญ่ปั่นหัวเล่นจนพังไม่เป็นท่า" “กฤษ… มึงเมามากแล้ว นอนเถอะ พรุ่งนี้มีแข่งบาส มึงรู้ใช่ไหม…” ภีมกดเสียงให้ต่ำ แต่แฝงแรงกดเอาไว้แน่น เขามองเพื่อนตรงหน้าตาแดงก่ำ เหม่อลอย เหมือนคนที่ไม่ได้หลับมาหลายคืน กฤษตินไม่ตอบ คว้าขวดเหล้าขึ้นมาดิ่งยาวอีกอึก “กูไม่ได้เมา…” เขาหัวเราะแห้ง เสียงพร่าเหมือนแตกเป็นเสี่ยง “กูแค่เพิ่งตื่น…ตื่นมาเห็นว่าโลกนี้แม่ง ไม่มีที่ให้ความรักปัญญาอ่อนของกูเลย” ภีมขยับเข้าใกล้ขึ้น “กฤษ..พอเหอะ” “พรุ่งนี้แข่งบาสใช่ไหม?” กฤษตินแทรกขึ้นทันที ดวงตาวาววับแบบอันตราย “เออ… กูจะเล่นให้แม่งพังกันไปข้างหนึ่งเลย” ปึ้ก!.. ภีมกระชากขวดออกจากมือเ
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 35
บรรยากาศในกลุ่มเพื่อนสนิทเงียบจนน่าอึดอัด ภาพหลุดพวกนั้นเหมือนระเบิดที่โยนลงมากลางวง ทุกคนเห็นพยานหลักฐานคาตา แต่กลับไม่มีใครกล้าอ้าปากถาม... เพราะภาพกฤษตินที่เหมือนคนตายทั้งเป็นมันค้ำคอทุกคนอยู่ “มันไม่ได้นอนมาสามวันแล้วนะบาส…” เสียงของภีมดังลอดปลายสายมาเบา ๆ แต่หนักอึ้งจนปลายประโยคเหมือนจะหายไปในลมหายใจ บาสนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจยาว มือยกขึ้นกดขมับเหมือนพยายามเรียบเรียงความคิด “ตอนนี้มันอยู่ไหน…” “ยังวนหาอยู่…ที่เดิม ๆ นั่นแหละ” ภีมตอบ “ขอบตาแดง กูว่าแทบไม่รู้แล้วว่ากำลังขับรถไปไหน แค่ขับ…แล้วก็หาไปเรื่อย” ปลายสายเงียบไปอึดใจ เหมือนทั้งคู่ต่างเห็นภาพเดียวกันกฤษตินในสภาพที่ใกล้จะพังเต็มที “ปล่อยมันเถอะ…” บาสพูด เสียงแผ่วลงแต่หนักแน่น “ให้มันหาจนพอใจ ถ้ามันไม่เห็นกับตาว่าทุกที่มันว่างเปล่า…มันไม่ยอมหยุดหรอก” ภีมเม้มปากแน่น มองไปยังร่างสูงที่นั่งเหม่ออยู่หลังพวงมาลัย ดวงตาแดงก่ำเหมือนไม่ได้นอนมาหลายคืน “เออ…แต่กูกลัวมันพังเร็วกว่านั้นว่ะ” บา
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 3 : ดอกไม้จากพงไพร
ณิชา หรือ ณัทณิชา วุฒิไพศาล บัณฑิตป้ายแดงจากคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดัง เธอคือผลิตผลที่งดงามซึ่งเติบโตมาท่ามกลางอ้อมกอดของขุนเขาในแถบภาคตะวันออก ครอบครัวของเธอเป็นเจ้าของสวนผลไม้ผืนใหญ่ที่มีทุเรียนพันธุ์ดีเป็นหัวใจหลัก แม้จะไม่ได้ร่ำรวยระดับมหาเศรษฐีแถวหน้าของเมืองไทย แต่ขุมทรัพย์สีทองจากผืนดิน
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 2 : เช้าวันจันทร์เดือนแรกของเทอมสอง
เช้าวันจันทร์ที่ควรจะสดใส กลับกลายเป็นเพียงอีกวันที่อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกสำหรับกฤษติน เขายืนจ้องเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานใหญ่ เนิ่นนานกว่าที่ควร มือขยับปมเนกไทบนชุดนักเรียนสีขาวเรียบกริบอย่างเชื่องช้า สายตาว่างเปล่าราวกับไร้ชีวิตสำหรับสายตาคนนอก เขาคือ “เจ้าชาย” ผู้เพียบพร้อมไร้ที่ติ แต่สำหรับ
ทวงรักในรอยมลทิน(When my love to retune) ตอนที่ 1 : หน้ากากของความสมบูรณ์แบบ
ในรั้วโรงเรียนชายล้วนเอกชนชื่อดัง กฤษติน วรโชติเมธากุล นักเรียน ม.6/1 คือภาพแทนของความสมบูรณ์แบบ นิ่ง เฉียบ และเย็นชาจนใคร ๆ ขนานนามว่า “ปีศาจในคราบชุดนักเรียน”ภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาเชื้อสายไทย–จีน เขาซ่อนรอยร้าวเอาไว้ลึกเกินกว่าจะมองเห็น ตั้งแต่อายุสิบขวบ วันที่พ่อศัลยแพทย์ชื่อดัง เลือกหย่าร้างและไ
Anda juga akan menyukai
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.2K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ206.4K Dibacaเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.8K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.5K Dibacaห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น123 Dibacaนางร้ายคนนี้สามีไม่เคยรัก
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี123 Dibacaขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน29 Dibacaคุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?
Pyne D'zember174 Dibaca
