Novel-novel oleh Little_Hua เสี่ยวฮวา

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน4“ท่านพี่......” เสียงอ่อนของทั้งสามสาวดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน แต่ไม่ได้ทำให้พี่ชายทั้งสองใจอ่อนได้เลย“กลับไปพวกเจ้าทั้งสามต้องโดนลงโทษ เรื่องนี้พี่คงต้องแจ้งเสด็จแม่โดยตรง” ซื่อจื่อโอวหยางเทียนหยูเอ่ยคาดโทษน้องสาวทั้งสาม“เสร็จศึกคราวนี้ น้องจะไปรับโทษกับเสด็จแม่โดยการไม่แต่งงานตลอดชีวิตเอง” เยว่ซินเอ่ยตอบอย่างองอาจจนได้รับมะเหงกจากพี่ชายใหญ่ ยามหน้าสิ่วหน้าขวานน้องสาวเขายังทำเป็นเล่นอีก“ท่านพี่...น้องแค่อยากช่วย” เยว่ชิงเอ่ยกับพี่ชายเสียงอ่อย“ใช่เพคะ ดูสิเรือนี้ใหญ่มากเสด็จทวดโจวจิ้งห่าวมอบให้ แต่พวกเรามาติดตั้งปืนใหญ่เอง” เยว่ชื่อกล่าวอย่างภาคภูมิใจในผลงานนี้ของทั้งนางและพี่สาวทั้งสองปังงงงงง บึ้มมมมมมเสียงปืนจากเรือกลไฟของศัตรูที่เริ่มรุกคืบเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ซื่อจื่อเข้าประชิดตัวน้องสาวก่อ

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน3ชาวบ้านเมืองหยางถูกอพยพออกจากเมืองทั้งหมดอย่างรวดเร็วเมื่อกองทัพหลวงมาถึง จวนตระกูลตวนมู่ที่ยามนี้อยู่ในความดูแลของกัวเหวินชาง และเจียงลู่คงจึงปิดจวนตะกูลตวนมู่ พาคนไปอาศัยในหมู่บ้านเฟยซานและเอ้อซานเป็นการชั่วคราวจนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลายลง“ซื่อจื่อพะยะค่ะ ยามนี้พวกมันทอดสมอห่างจากท่าเรือของเมืองหยางราว 6 ลี้ จะทำเช่นไรดีพะยะค่ะ” รองแม่ทัพเตียวลี่จ้ง (หลานชายของอดีตแม่ทัพอุดรเตียวเหลียง)“รอก่อน เมื่อพวกมันหันกระบอกปืนกลไฟใส่เราเมื่อใด ก็ลงมือได้ทันที” ซื่อจื่อกล่าวเสียงเรียบ ยามนี้เขาอยู่ในชุดเกราะสีดำทมิฬที่พัฒนาขึ้นให้ป้องกันกระสุนปืนได้ทุกชนิด“ท่านพี่จะมาเล่นโดยไม่ชวนข้าได้เช่นไร” เสียงราวกับบุรุษขี้เล่นดังขึ้นด้านหลังทำให้ซื่อจื่อหนุ่มหันไปมองน้องชายคนรองที่ยามนี้กำลังนั่งอยู่บนหลังเจ้าเสี๋ยวไป๋อย่างสบาย ซึ่งเจ้าพยัคฆ์หนุ่มยามนี้ตัวโตเต็มวัยจนใหญ่กว

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน2“พะยะค่ะ ท่านอ๋อง” เฟยเทียนหมุนกายจากไป ก่อนจะชำเลืองมองฮูหยินของเขาที่ยังคงรับใช้พระชายาไม่ไปไหนเช่นกัน แม้พระชายาจะมอบจวนให้หรือกิจการให้ ชิงชิงก็ไม่คิดจากจากไปไหน ยังคงรับใช้สตรีที่ฉุดนางออกมาจากกรงขังทาสที่ไร้อิสระ“ลูกจะส่งข่าวให้พี่ชายรองด้วยเพคะ” เยว่ซินพูดจบก็ได้รับการพยักหน้าจากมารดา ก็หมุนกายจากไปทำตามที่พูดทันทียามนี้ท่านชายโอวหยางเทียนหยูขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่แทนบิดาและมีฐานะเป็นซื่อจื่อที่ต้องสืบทอดตำแหน่งอ๋องต่อจากบิดาในอนาคต ส่วนท่านชายโอวหยางหยู่หลงชอบอิสระในชีวิตจึงก่อตั้งสำนักยุทธ์ขึ้นมาและมีลูกน้องภายใต้การดูแลนับหมื่นคนส่วนท่านหญิงฝาแฝดทั้งสองยามนี้กลายเป็นปรมาจารย์แพทย์โอสถที่อายุน้อยที่สุด และยังคงออกท่องเที่ยวเดินทางไปยังแคว้นต่างๆ แต่คาดว่าอีกไม่กี่เดือนคงกลับมา เพราะใกล้จะถึงวัยปักปิ่นเต็มทีค่ายทหารนอกเมืองหลวง

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน1วังชินอ๋องแคว้นซ่งวังชินอ๋องที่เคยเงียบเหงาเพราะเจ้านายของวังไม่เคยได้พำนักที่วังนัก แต่หลังจากที่ชินอ๋องโอวหยางหนิ่งเฉิงได้แต่งชินหวางเฟยก็ทำให้วังที่เคยเงียบสงบจนน่าขนลุกกลับกลายเป็นมีชีวิตชีวา แต่กลับมีชีวิตชีวาจนเกินไปเสียแล้ว...“ท่านชายหยู่หลงช้าลงหน่อยพะยะค่ะ แฮ่กๆๆ” หยู่หลงที่ยามนี้อยู่บนหลังเจ้าพยัคฆ์ที่เขาเพิ่งตั้งชื่อให้มันว่าเสี่ยวไป๋ กระโจนซ้ายทีขวาทีหลีกหนีเหล่าบรรดาขันทีพี่เลี้ยงอย่างสนุกสนาน“ท่านพี่รอซินซินด้วย!!!”โฮกกกกกกกกกก พยัคฆ์อีกตัวถูกตั้งชื่อว่าเสี่ยวเฮยวิ่งกระโจนมาอย่างรวดเร็วพาเจ้านายสาวตัวน้อยข้ามศีรษะของบรรดาพี่เลี้ยงทั้งหลายก่อนที่มันจะวิ่งมุ่งตรงไปทางตำหนักใหญ่“ท่านชาย!!! ท่านหญิง!!!!” พี่เลี้ยงขันทีต่างลอบปาดเหงื่อกับบรรดาเจ้านายน้อยๆ ที่คล้ายจะไม่ได้ยินเสียงพวกเขาแม้แต่น้อยขบวนนางกำนัลขันทีต่างมุ่งไปตำห

ตอนพิเศษ 3 ท่านชายหนานซูเหวินและท่านหญิงหนานซูเจียว (พิเศษ:ชิงชิงกับเฟยเทียน)5มู่หว่านชิงผลักองครักษ์หนุ่มที่ทาบทับตัวนางแต่ร่างสูงกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย แต่ไม่นานนักคนตัวโตก็รู้สึกตัวจึงขยับลุกขึ้น ร่างบางของมู่หว่านชิงจึงผุดลุกขึ้นและเช็ดริมฝีปากของตนเองทันทีด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“แม่นางชิงชิงข้าขออภัย มันเป็นอุบัติเหตุ แต่ข้ายินดีรับผิดชอบ” เฟยเทียนเอ่ยเสียงเรียบหนักแน่นเมื่อได้รับโอกาส หากสำเร็จแล้วละก็...เขาจะตอบแทนสหายทั้งสองอย่างดีแน่นอน อันที่จริงแล้วก็สามารถพลิกกายหลบได้แต่เขาจงใจให้เป็นเช่นนั้น...หึหึ“ข...ข้า..ข้าไม่รู้!!!” มู่หว่านชิงที่ไม่รู้จะทำเช่นไรกับเหตุการณ์เช่นนี้จึงถอยหลังก่อนจะซอยเท้าวิ่งหนีไปด้วยความเขินอาย“พี่ชิงชิง/พี่ชิงชิง” หลานมี่อิงกับหลานมี่อันเรียกพี่สาวที่วิ่งหนีหายไป ก่อนจะโค้งกายคำนับองครักษ์หนุ่มที่หมุนกายตามพี่สาวไปเช่นกันเฟยเทียนที่ตอนแรกยังคงหน้าตายแ

ตอนพิเศษ 3 ท่านชายหนานซูเหวินและท่านหญิงหนานซูเจียว (พิเศษ:ชิงชิงกับเฟยเทียน)4“พี่ลืมไม่ได้หรอก เพราะเรื่องราวเหล่านั้นคือแรงผลักดันที่ทำให้พี่มีวันนี้ วันที่ไม่ต้องเห็นคนที่รักโดนทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะจะมีพี่คอยเป็นแรงสนับสนุนทั้งพี่หญิงสี่หรือน้องหญิงเจ็ดเองก็ตาม” หนานซูเหวินมองหน้าน้องสาวของเขา จนซูเจียวถึงกับน้ำตารื้นขึ้นมา ก่อนจะเข้ากอดพี่ชายเบาๆ โดยไม่สนใจขนบธรรมเนียมใดๆ เพราะต่อให้นางเติบโตเพียงใดบุรุษตรงหน้านี้ก็ยังคงเป็นพี่ชายของนางตลอดไป“อันใดกันจะแต่งงานอยู่อีกไม่กี่เดือนแล้ว ยังร้องไห้เป็นเด็กๆอีก” หนานซูเหวินเอ่ยหยอกเย้าน้องสาว ก่อนจะเช็ดน้ำตาให้น้องน้อยอย่างแผ่วเบา“....” หนานซูเจียวค้อนพี่ชายก่อนจะสูดน้ำมูกเบาๆ“ขี้แยเช่นนี้ หากพี่หลิวเหว่ยส่งเจ้ากลับมา...ขายหน้าแย่”“เขากล้าหรือ!!!!”ไม่กี่เดือนต่อมาท่านหญิงหนานซูเจียวก็เข้าพิธีแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ไม่แพ้บรรดาพี่สาวคนใดเลย โดยมี

ตอนพิเศษ7(ขอต่ออีกนิด) มณฑลเจ้อเจียง เมืองหูโจว ร่างสูงกำลังเดินทอดน่องมองธรรมชาติของแม่น้ำแยงซี มองจุดกำเนิดของวัฒนธรรมมากมายของประเทศ และสินค้ามากมายที่ส่งขายไปทั่ว ทั้งข้าวปลาอาหารของเจ้อเจียงล้วนแต่ผลิตขึ้นที่นี่ เลขาหวังชุนเทียนแต่งตัวเป็นชายธรรมดาคนหนึ่งปั่นจักรยานมองความเป็นไปของประชาชน ทั้งเด็ก คนแก่ บุรุษสตรีวัยทำงาน รวมถึงหนุ่มสาวที่กำลังเกี้ยวพากัน “เฮ้อ...ที่ไหนมีรัก ที่นั่นมีทุกข์” เลขาหวังชุนเทียนที่กว่าจะได้ลางานมาเดินเรื่อยเปื่อยแบบนี้ก็ใช้เวลานานหลายเดือนในการสะสางงาน และไหนจะต้องร่วมงานของคุณชายรองหยางซ่านเจี๋ย ที่แต่งงานสายฟ้าแล่บกับหญิงสาวตระกูลเหลียงสายรอง ซึ่งเขาไม่ทราบรายละเอียดมากนัก ต่อจากนั้นก็เป็นพลเอกหยางจางเหว่ยที่

ตอนพิเศษ6 งานเลี้ยงเล็กๆในครอบครัวถูกจัดขึ้นโดยมีสองแฝดหัวเราะเอิ้กอ้ากกันใหญ่ที่ได้เล่นน้ำทะเล แม้หยางลู่เหอจะไม่ค่อยชอบใจที่บิดามักจะมาอุ้มเขา แต่ก็รู้สึกดีนิดๆที่ชายคนนั้นโอบอุ้มและสอนเขาว่ายน้ำในทะเล แล้วตอนนี้ยังย่างปลาตัวโตให้เขากินอีกด้วย ‘ก็นับว่าเป็นพ่อที่ดีเหมือนกัน’ คลื่นลมของทะเลปั๋วไห่นับว่าสงบมาก อาจจะด้วยเป็นทะเลสาบจึงไม่ค่อยมีคลื่นสูงนัก เหมาะกับการเล่นน้ำพอสมควร รุ่งเช้าของอีกวันทั้งหมดพากันไปที่ตลาดเมืองท่าที่มีเรือสินค้าเข้ามาจอด แต่กลับมีตรอกหนึ่งที่มีร้านพนันหินซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของร้านลู่หลิ่ง ผู้คนมากมายต่างตบเท้าเข้ามา และกลุ่มคนจำนวนมากจากตระกูลหยาง ตระกูลหวงก็ตบเท้าเข้ามาเสี่ยงโชคเช่นกัน ซึ่งทำเอาหลี่เลี่ยงหลิงตาเป็นประกายอย่างชอบใจ

ตอนพิเศษ5 วันรุ่งขึ้นที่เด็กทั้งสองต่างรอคอยจนนอนไม่หลับ กว่าจะหลับลงได้ก็เกือบครึ่งค่อนคืน วันนี้ไม่ได้มีเฉพาะคนจากหยางกวางที่จะเดินทางไปมณฑลเหลียวหนิง มณฑลซึ่งติดทะเลปั๋วไห่ แต่บ้านใหญ่อย่างหยางจง หยางชุน และหยางจิ่วก็ร่วมเดินทางไปครั้งนี้ เรียกได้ว่าครบทั้งครอบครัว โดยเฉพาะคฤหาสน์หยางชุนของคุณชายรองหยางซ่านเจี๋ยที่อยากพาภรรยารักไปเปิดหูเปิดตาสูดอากาศบริสุทธิ์ในระหว่างที่กำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรก ทางด้านตระกูลหวงก็ไม่พลาดเช่นกัน โดยเฉพาะนายท่านหวงเซิ่งหง ที่แม้จะดีอกดีใจที่กำลังจะมีทายาทตระกูลหวงรุ่นที่สามเกิดขึ้นในตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่ด้วยความรักและเอ็นดูต่อเหลนอย่างลู่เหอ อ้ายลี่ ก็ไม่อยากพลาดภาพที่เหลนทั้งสองได้เห็นทะเลครั้งแรก เครื่องบินลำใหญ่ของตระกูลหยางทะยานขึ้นฟ้าอย่างปลอดภัย โดยภายในมีเรื่องวุ่นวายพอสมควร เมื่อเด็กๆทั้งสองต่างตื่นเต้นจนส่งเสียงหวีดดัง

ตอนพิเศษ4 “งานแต่งของถิงเฟิงกับหลิงฉีก็เพิ่งเสร็จไป ตอนนี้ได้ข่าวว่าลู่ฟางหนิงกำลังตั้งครรภ์แล้ว คุณอย่าลืมเอาของขวัญไปส่งให้ทั้งคู่ด้วยนะคะ” หลี่เลี่ยงหลิงเอ่ยถึงคนสนิทของท่านนายพลหยางที่เพิ่งแต่งงานกันไปไม่ถึงสามเดือนก่อนที่เธอจะคลอดลูก “ได้ครับ...ตามภรรยาว่าเลยครับ” นายพลหยางจางเหว่ยเข้ามาคลอเคลียภรรยารัก ที่เพิ่งให้นมลูกเสร็จใหม่ๆ เขารอเวลาได้กอดภรรยามานานแล้ว แต่หยางลู่เหอกลับไม่ยอมปล่อยเสียที เจ้าลูกคนนี้ตั้งตนเป็นศัตรูกับเขาจริงๆ “นี่งอน...ลู่เหออีกแล้วเหรอคะ” หลี่เลี่ยงหลิงแอนหลังพิงกับอกสามีพลางถามเขาเบาๆ “เจ้าเด็กคนนี้ขี้หวงเสียจริง ไม่เหมือนอ้ายลี่...น่ารักน่าชังขี้อ้อนเสียเหลือเกิน” หยางจางเหว่ยเมื่อนึกถึงบุตรสาวก็ยิ้มกว้างออกมากับความขี้อ้อนนั้น เวลาเขาอุ้มก็คลอเคลียไม่ห่าง ไม่เหมือนเจ้าลูกชาย...ไม่รู้ได้นิสัยใครมา &n

ตอนพิเศษ3หลี่เลี่ยงหลิงที่ยังเหนื่อยอ่อนแรงจากคนแรกเมื่อได้ฟังดังนั้นก็ยิ้มออกมา หลี่ลู่เหอ....นั่นลูกสินะ ช่างแสบจริงๆ ทำเอาแม่หมดแรงไปเลยความเจ็บปวดที่ทุเลาลงหลังจากทารกคนแรกออกไปกลับมาเจ็บรุนแรงขึ้นอีกครั้ง เธอเป่าลมออกจากปาก พยายามสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ แต่ความเจ็บนี้ไม่ปรานีกันบ้างเลย“ทารกอีกคนใกล้จะคลอดออกมาแล้วค่ะ เตรียมเบ่งนะคะ” คุณหมอที่ตอนนี้เหงื่อชุ่มเต็มใบหน้าเอ่ยบอกคนไข้สาวที่นอนอยู่ตรงหน้า“หนึ่ง สอง สาม เบ่ง!!!!!” ทุกคนในห้องคลอดทั้งหมอและพยาบาลเกือบ 10 คนต่างส่งเสียงช่วยเบ่งคลอดกันถ้วนหน้า ออกแรงเบ่งได้สามครั้งเจ้าทารกน้อยคนที่สองก็ออกมาดูโลกอย่างง่ายดายไม่นานเช่นหลี่ลู่เหอ“อุแว้ อุแว้ อุแว้ !!!!!” ทารกน้อยถูกส่งทำตามขั้นตอนจนครบเช่นคนแรก“เป็นผู้หญิงค่ะ” คุณหมอเอ่ยบอกเพศคนที่สองอย่างที่หลี่เลี่ยงหลิงทราบมาก่อนแล้ว หญิงสาวมองดูลูกทั้งสองที่ถูกทำความสะอาด แล

ตอนพิเศษ2 “คุณลุงกับคุณตาโกหกคุณแม่ทำไมละคะ เก่าอะไรกัน มันยังใหม่อยู่เลย” หลี่เลี่ยงหลิงไม่พูดเปล่า เธอวาดมือออกไปข้างหน้า เป้าหมายคือข้างๆเครื่องบินที่จอดอยู่ เพียงฝ่ามือบางถูกถอนกลับมาข้างตัว เครื่องบินลำใหญ่ที่รอบตัวเครื่องยังถูกพันร้อยรัดด้วยเชือกเส้นใหญ่ก็ปรากฏขึ้น.... “เห็นมั้ยคะคุณแม่ มันยังใหญ่แล้วก็สวยเหมือนใหม่เลย” หลี่เลี่ยงหลิงหันไปพูดกับมารดาที่กำลังอ้าปากค้างดวงตาเบิกกว้างกับภาพเครื่องบิน ที่จู่ๆปรากฏขึ้นมากลางอากาศ และมันเกิดหลังจากฝ่ามือของบุตรสาววาดออกไป หรือนี่คือสิ่งที่คุณพ่อเคยบอกท่านกันนะ...มิติช่องว่างอะไรนั่น!!! “คุณพ่อครับ...เครื่องบินของเรา หลานเก็บมันมาได้ยังไง ฮ่า ฮ่า ฮ่า” หวงเว่ยหงหัวเราะร่าอย่างดีใจ ไม่ต่างจากนายท่านหวงที่ลอบปาดน้ำตาเล็กน้อยเมื่อเห็นมันอีกครั้ง&nb