Novels by Little_Hua เสี่ยวฮวา

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน4“ท่านพี่......” เสียงอ่อนของทั้งสามสาวดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงกัน แต่ไม่ได้ทำให้พี่ชายทั้งสองใจอ่อนได้เลย“กลับไปพวกเจ้าทั้งสามต้องโดนลงโทษ เรื่องนี้พี่คงต้องแจ้งเสด็จแม่โดยตรง” ซื่อจื่อโอวหยางเทียนหยูเอ่ยคาดโทษน้องสาวทั้งสาม“เสร็จศึกคราวนี้ น้องจะไปรับโทษกับเสด็จแม่โดยการไม่แต่งงานตลอดชีวิตเอง” เยว่ซินเอ่ยตอบอย่างองอาจจนได้รับมะเหงกจากพี่ชายใหญ่ ยามหน้าสิ่วหน้าขวานน้องสาวเขายังทำเป็นเล่นอีก“ท่านพี่...น้องแค่อยากช่วย” เยว่ชิงเอ่ยกับพี่ชายเสียงอ่อย“ใช่เพคะ ดูสิเรือนี้ใหญ่มากเสด็จทวดโจวจิ้งห่าวมอบให้ แต่พวกเรามาติดตั้งปืนใหญ่เอง” เยว่ชื่อกล่าวอย่างภาคภูมิใจในผลงานนี้ของทั้งนางและพี่สาวทั้งสองปังงงงงง บึ้มมมมมมเสียงปืนจากเรือกลไฟของศัตรูที่เริ่มรุกคืบเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ซื่อจื่อเข้าประชิดตัวน้องสาวก่อ

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน3ชาวบ้านเมืองหยางถูกอพยพออกจากเมืองทั้งหมดอย่างรวดเร็วเมื่อกองทัพหลวงมาถึง จวนตระกูลตวนมู่ที่ยามนี้อยู่ในความดูแลของกัวเหวินชาง และเจียงลู่คงจึงปิดจวนตะกูลตวนมู่ พาคนไปอาศัยในหมู่บ้านเฟยซานและเอ้อซานเป็นการชั่วคราวจนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลายลง“ซื่อจื่อพะยะค่ะ ยามนี้พวกมันทอดสมอห่างจากท่าเรือของเมืองหยางราว 6 ลี้ จะทำเช่นไรดีพะยะค่ะ” รองแม่ทัพเตียวลี่จ้ง (หลานชายของอดีตแม่ทัพอุดรเตียวเหลียง)“รอก่อน เมื่อพวกมันหันกระบอกปืนกลไฟใส่เราเมื่อใด ก็ลงมือได้ทันที” ซื่อจื่อกล่าวเสียงเรียบ ยามนี้เขาอยู่ในชุดเกราะสีดำทมิฬที่พัฒนาขึ้นให้ป้องกันกระสุนปืนได้ทุกชนิด“ท่านพี่จะมาเล่นโดยไม่ชวนข้าได้เช่นไร” เสียงราวกับบุรุษขี้เล่นดังขึ้นด้านหลังทำให้ซื่อจื่อหนุ่มหันไปมองน้องชายคนรองที่ยามนี้กำลังนั่งอยู่บนหลังเจ้าเสี๋ยวไป๋อย่างสบาย ซึ่งเจ้าพยัคฆ์หนุ่มยามนี้ตัวโตเต็มวัยจนใหญ่กว

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน2“พะยะค่ะ ท่านอ๋อง” เฟยเทียนหมุนกายจากไป ก่อนจะชำเลืองมองฮูหยินของเขาที่ยังคงรับใช้พระชายาไม่ไปไหนเช่นกัน แม้พระชายาจะมอบจวนให้หรือกิจการให้ ชิงชิงก็ไม่คิดจากจากไปไหน ยังคงรับใช้สตรีที่ฉุดนางออกมาจากกรงขังทาสที่ไร้อิสระ“ลูกจะส่งข่าวให้พี่ชายรองด้วยเพคะ” เยว่ซินพูดจบก็ได้รับการพยักหน้าจากมารดา ก็หมุนกายจากไปทำตามที่พูดทันทียามนี้ท่านชายโอวหยางเทียนหยูขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่แทนบิดาและมีฐานะเป็นซื่อจื่อที่ต้องสืบทอดตำแหน่งอ๋องต่อจากบิดาในอนาคต ส่วนท่านชายโอวหยางหยู่หลงชอบอิสระในชีวิตจึงก่อตั้งสำนักยุทธ์ขึ้นมาและมีลูกน้องภายใต้การดูแลนับหมื่นคนส่วนท่านหญิงฝาแฝดทั้งสองยามนี้กลายเป็นปรมาจารย์แพทย์โอสถที่อายุน้อยที่สุด และยังคงออกท่องเที่ยวเดินทางไปยังแคว้นต่างๆ แต่คาดว่าอีกไม่กี่เดือนคงกลับมา เพราะใกล้จะถึงวัยปักปิ่นเต็มทีค่ายทหารนอกเมืองหลวง

ตอนพิเศษ 4 เทียนหยู หยู่หลง และเย่วซิน1วังชินอ๋องแคว้นซ่งวังชินอ๋องที่เคยเงียบเหงาเพราะเจ้านายของวังไม่เคยได้พำนักที่วังนัก แต่หลังจากที่ชินอ๋องโอวหยางหนิ่งเฉิงได้แต่งชินหวางเฟยก็ทำให้วังที่เคยเงียบสงบจนน่าขนลุกกลับกลายเป็นมีชีวิตชีวา แต่กลับมีชีวิตชีวาจนเกินไปเสียแล้ว...“ท่านชายหยู่หลงช้าลงหน่อยพะยะค่ะ แฮ่กๆๆ” หยู่หลงที่ยามนี้อยู่บนหลังเจ้าพยัคฆ์ที่เขาเพิ่งตั้งชื่อให้มันว่าเสี่ยวไป๋ กระโจนซ้ายทีขวาทีหลีกหนีเหล่าบรรดาขันทีพี่เลี้ยงอย่างสนุกสนาน“ท่านพี่รอซินซินด้วย!!!”โฮกกกกกกกกกก พยัคฆ์อีกตัวถูกตั้งชื่อว่าเสี่ยวเฮยวิ่งกระโจนมาอย่างรวดเร็วพาเจ้านายสาวตัวน้อยข้ามศีรษะของบรรดาพี่เลี้ยงทั้งหลายก่อนที่มันจะวิ่งมุ่งตรงไปทางตำหนักใหญ่“ท่านชาย!!! ท่านหญิง!!!!” พี่เลี้ยงขันทีต่างลอบปาดเหงื่อกับบรรดาเจ้านายน้อยๆ ที่คล้ายจะไม่ได้ยินเสียงพวกเขาแม้แต่น้อยขบวนนางกำนัลขันทีต่างมุ่งไปตำห

ตอนพิเศษ 3 ท่านชายหนานซูเหวินและท่านหญิงหนานซูเจียว (พิเศษ:ชิงชิงกับเฟยเทียน)5มู่หว่านชิงผลักองครักษ์หนุ่มที่ทาบทับตัวนางแต่ร่างสูงกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย แต่ไม่นานนักคนตัวโตก็รู้สึกตัวจึงขยับลุกขึ้น ร่างบางของมู่หว่านชิงจึงผุดลุกขึ้นและเช็ดริมฝีปากของตนเองทันทีด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ“แม่นางชิงชิงข้าขออภัย มันเป็นอุบัติเหตุ แต่ข้ายินดีรับผิดชอบ” เฟยเทียนเอ่ยเสียงเรียบหนักแน่นเมื่อได้รับโอกาส หากสำเร็จแล้วละก็...เขาจะตอบแทนสหายทั้งสองอย่างดีแน่นอน อันที่จริงแล้วก็สามารถพลิกกายหลบได้แต่เขาจงใจให้เป็นเช่นนั้น...หึหึ“ข...ข้า..ข้าไม่รู้!!!” มู่หว่านชิงที่ไม่รู้จะทำเช่นไรกับเหตุการณ์เช่นนี้จึงถอยหลังก่อนจะซอยเท้าวิ่งหนีไปด้วยความเขินอาย“พี่ชิงชิง/พี่ชิงชิง” หลานมี่อิงกับหลานมี่อันเรียกพี่สาวที่วิ่งหนีหายไป ก่อนจะโค้งกายคำนับองครักษ์หนุ่มที่หมุนกายตามพี่สาวไปเช่นกันเฟยเทียนที่ตอนแรกยังคงหน้าตายแ

ตอนพิเศษ 3 ท่านชายหนานซูเหวินและท่านหญิงหนานซูเจียว (พิเศษ:ชิงชิงกับเฟยเทียน)4“พี่ลืมไม่ได้หรอก เพราะเรื่องราวเหล่านั้นคือแรงผลักดันที่ทำให้พี่มีวันนี้ วันที่ไม่ต้องเห็นคนที่รักโดนทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะจะมีพี่คอยเป็นแรงสนับสนุนทั้งพี่หญิงสี่หรือน้องหญิงเจ็ดเองก็ตาม” หนานซูเหวินมองหน้าน้องสาวของเขา จนซูเจียวถึงกับน้ำตารื้นขึ้นมา ก่อนจะเข้ากอดพี่ชายเบาๆ โดยไม่สนใจขนบธรรมเนียมใดๆ เพราะต่อให้นางเติบโตเพียงใดบุรุษตรงหน้านี้ก็ยังคงเป็นพี่ชายของนางตลอดไป“อันใดกันจะแต่งงานอยู่อีกไม่กี่เดือนแล้ว ยังร้องไห้เป็นเด็กๆอีก” หนานซูเหวินเอ่ยหยอกเย้าน้องสาว ก่อนจะเช็ดน้ำตาให้น้องน้อยอย่างแผ่วเบา“....” หนานซูเจียวค้อนพี่ชายก่อนจะสูดน้ำมูกเบาๆ“ขี้แยเช่นนี้ หากพี่หลิวเหว่ยส่งเจ้ากลับมา...ขายหน้าแย่”“เขากล้าหรือ!!!!”ไม่กี่เดือนต่อมาท่านหญิงหนานซูเจียวก็เข้าพิธีแต่งงานอย่างยิ่งใหญ่ไม่แพ้บรรดาพี่สาวคนใดเลย โดยมี

ตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่3 หยางซ่านเจี๋ยที่ทำหน้าที่เป็นนักบินในครั้งนี้มองออกไปด้านนอกก็ภาวนาให้พี่ชายและน้องชายวิ่งขึ้นเครื่องโดยเร็วที่สุด เพราะอาคารของกองทัพเองก็กำลังยุบตัวลงมาจากการสั่นสะเทือนในครั้งนี้ “พี่ใหญ่ น้องสาม เร็วเข้า...” หยางซ่านเจี๋ยที่เห็นเหตุการณ์ข้างนอกทั้งหมด เขาเองก็ตกตะลึงกับความสามารถที่เหนือมนุษย์ของอาซ้อใหญ่ แต่ยังไงนั่นก็เป็นความสามารถที่สามารถช่วยชีวิตคนได้มากมาย ด้านนอกสองพี่น้องกำลังวิ่งสุดชีวิต โดยหยางซวนฉีคอยรั้งท้ายพี่ชายด้วยเกรงว่าพี่ชายที่อุ้มอาซ้อใหญ่ไปด้วยจะวิ่งไม่ไหว “พี่ใหญ่ไหวหรือไม่” หยางซวนฉีที่วิ่งไปก็ถามพี่ชายของตัวเองไป และดูเหมือนอาซ้อใหญ่จะหมดสติไปแล้วในเวลานี้ “ไหว” หยางจางเหว่ยไ

ตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่2 เสียงนั้นไม่ได้ทำให้หลี่เลี่ยงหลิงเสียสมาธิ เธอต้องใช้สมาธิอย่างมากในการให้เชือกอีกฝั่งยังอยู่ในมิติ การดึงรั้งนี้ทำให้ในมิติเกิดความสั่นสะเทือนขึ้นเช่นกัน แต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น “เลี่ยงหลิงไหวรึเปล่า...” มือหนาของนายพลหนุ่มปาดเหงื่อบนหน้าผากมนให้อย่างเบามือ “ฉันเป็นตัวประหลาดใช่มั้ย” หญิงสาวน้ำตาคลอเบ้า กลัวคนใกล้ตัวจะรับในสิ่งที่เธอมีไม่ได้ มันไม่มีคนปกติที่ไหนมีมัน ในสายตาคนอื่นอาจจะเคลือบแคลงสงสัยในตัวเธอ “ไม่ๆ ไม่เลย เธอพิเศษกว่าคนอื่น ชาวบ้านยังคิดว่าเธอเป็นเทพเซียนเลย อย่าคิดมากนะคนดี” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพลางคอยโอบประคองเคียงข้างหญิงสาวที่ไม่สามารถขยับไปไหนได้ในตอนนี้ หากเธอขยับเกรงว่าเครื่องที่หยุดนิ่งอาจจะเคลื่อนไหวจนทำให้คนที่กำลังปีนออกมาเกิดอุ

ตอนที่ 65 แผ่นดินไหวครั้งใหญ่1 ภายในเครื่องบินตระกูลหวงเมื่อเห็นเครื่องบินอีกลำก็มองดูอย่างสนใจ หลังจากที่สั่งให้บุตรชายไปตามน้องสาว หยางหมิงก็หายเข้ากลีบเมฆไปเลย หากกลับมาเขาจะถามเสียหน่อยว่าเครื่องบินอีกลำที่ลงจอดมาจากไหนกัน ที่สำคัญเสฉวนกำลังประสบภัยพิบัติเหตุใดจึงมาลงจอดที่นี่กัน“น่าจะเป็นของตระกูลหยาง ดูจากสัญลักษณ์นั่นแล้วน่าจะใช่ครับ” หวงหลานเจียที่มองอยู่ก็พูดขึ้น ซึ่งช่างตรงใจผู้เป็นลุงเสียเหลือเกิน“สงสัยจะห่วงเลี่ยงหลิงเลยตามมา เอาเถอะ...ตระกูลหวงเราคงฝากหลานสาวไว้ถูกคนแล้ว” หวงจื้อเหว่ยพูดขึ้น เขาระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และทันใดก็ต้องหุบยิ้มลงครืน ครืน ครืนเสียงครืนจากภายนอกพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่รับรู้ได้ นายท่านตระกูลหวงมองหน้ากันอย่างตื่นตระหนก เพราะคราวนี้มันสั่นอยู่ใต้เครื่องบินของพวกเขา พวกท่านมองออกไปด้านนอกก็เห็นขอบหน้าต่างที่เคลื่อนจนภาพด้านนอกเปลี่ยนไป

ตอนที่ 64 ลานบินของกองทัพ3 “เรื่องตระกูลเฉิน?” หญิงสาวหันไปมองพี่ชายอีกคน และเธอก็พอจะเดาได้ว่าเป็นเรื่องอะไร “อืม...เราอาจจะต้องขอความร่วมมือจากอีกหลายตระกูลฟู่ หู หลิว ต้องสนับสนุนเราด้วย” หวงหยางหมิงยังกังวลเรื่องตระกูลหูอยู่ ไม่รู้ว่าทางนั้นจะเข้าร่วมกับพวกเขาได้หรือไม่ หลังจากเรื่องของลูกสาวอย่างหูเจียอิงที่ล่วงเกินไปถึงสองตระกูลด้วยกัน “หากพี่หยางหมิงกังวลเรื่องตระกูลหู น้องคิดว่าไม่มีปัญหา เรื่องคราวก่อนมิใช่คนพวกนั้นหรือที่ยิงลูกสาวของเขาจนบาดเจ็บ และอีกอย่างทางเราก็ไม่เอาเรื่องหูเจียอิงสักหน่อย หากเขาไม่คิดถึงความปรานีที่เราให้ก็ต้องนึกถึงคนที่ทำให้ลูกสาวต้องเจ็บตัวบ้าง” “นั่นสินะ...ได้ อย่างนั้นกลับไปถึงปักกิ่งพี่จะลองไปหยั่งเชิงตระกูลหูดู”

ตอนที่ 64 ลานบินของกองทัพ2 บ้านใหญ่หวังมองมารดาที่อย่างไรก็ไม่ยอม สะใภ้ใหญ่มองหน้าสามีและมองไปที่ลูกก็ตัดสินใจจับจูงมือลูกที่กำลังเติบโตไปเช่นกัน ลูกชายของเธอยังมีชีวิตที่สดใสจะมาตกตายเพราะความรั้นของยายแก่คนหนึ่งไม่ได้ “อาข่ายไปตามพี่รองของแกกลับมา ฉันจะไม่ยอมให้มีใครไปโดยทิ้งฉันเด็ดขาด...แล้วนั่นสะใภ้ใหญ่จะไปไหน” ยายเฒ่าหวังนู่นก็ไม่ได้นี่ก็ไม่ยอม จนหลายคนส่ายหน้าระอา แม้แต่ลูกชายก็เอือมแล้วจริงๆ “ในเมื่อคุณแม่ไม่ไป พวกเราก็จะไปค่ะ อย่าเอาทิฐิของคุณแม่มาทำให้พวกเราต้องตายไปด้วย ในเมื่อคุณแม่อยากรอความตายอยู่ที่นี่ ก็เชิญเถอะค่ะ อย่าโทษกันเลยนะคะเพราะบ้านใหญ่ก็มีลูกที่ต้องมีชีวิตต่อไป” สะใภ้ใหญ่พูดเสร็จก็เดินต่อไปทันที เธอไม่สนใจสามีจะอยู่หรือจะไป เธอแค่จะพาลูกไปก็เท่านั้น “ดี!!

ตอนที่ 64 ลานบินของกองทัพ1 หมู่บ้านซานตงกำลังวุ่นวายด้วยเพิ่งทราบเรื่องเพียงไม่นานและเหลือเวลาไม่มากแล้ว พวกเขาต่างเคร่งเครียด บ้างก็หลบหนีกระจายกระจายกันออกไป ครอบครัวหัวหน้าหมู่บ้านเองก็ออกไปจากหมู่บ้านแล้ว ทีนี้ก็เหลือเพียงเหล่าลูกบ้านที่ไร้หนทาง “หากเชื่อหัวหน้าปัญญาชนตั้งแต่แรก ป่านนี้คงไปได้ไกลแล้ว” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นในขณะที่เขากำลังกอดห่อผ้าของตัวเอง และแบกของคนในครอบครัว “ตอนนั้นมิใช่หัวเราะเยาะอยู่หรอกเหรอ ตอนนี้เป็นไงล่ะ ไม่รู้จะหนีไปทางไหน” อีกคนพูดขึ้น “งั้นพวกเราไปที่ลานบินกองทัพดีหรือไม่ หลี่เลี่ยงหลิงอาจจะพูดจริงก็ได้” สตรีวัยกลางคนคนหนึ่งพูดขึ้น เธอเสนอขึ้นด้วยความหวัง แต่ก็กลัวว่าทางครอบครัวของสามีจะปฏิเสธ