MasukShare
เจ้าสาวเดียวดาย
Tanggal publikasi:
2026-07-13 20:38:15“นี่คือสิ่งใดกัน” แผ่นหยกถูกแกะสลักอย่างสวยงามมีรูปดวงจันทร์เสี้ยวปรากฏอยู่พร้อมพู่ห้อย
“เป็นของศักดิ์สิทธิ์…“ เสียงแม่ชีองค์ใหม่ที่เดินเข้ามานางรีบทำความเคารพทันที ความรู้สึกเย็นปะทะผิวกายจนเหมียวเหมียวรีบขยับเข้ามาใกล้คนเป็นเจ้านาย กลิ่นหอมอ่อนๆถูกพัดมาตามลมจนนางเผลอสูดดมแล้วรู้สึกชื่นใจไม่น้อย ”เทพเซียนเห็นใจประทานพรให้สีกา เก็บรักษาไว้อย่างดีวันนี้ถึงมือเจ้าของแล้ว“ แม้คำพูดจะกำกวมแต่นางรู้สึกว่านางเข้าใจ ”สีการีบออกเดินทาง ยามตะวันใกล้รุ่งพายุอารมณ์จะโหมกระหน่ำ ค่ำนับฟ้าดินตอนยามเหมาเป็นเวลาที่สมควร“ นางพยักหน้ารับก่อนก้มลงคำนับอีกครั้ง ”แม่ชีหากวันหน้าข้าอยากมาไหว้อีกได้หรือไม่เจ้าคะ“ เพราะรู้สึกว่าจิตใจสงบแปลกๆจึงอยากมาอีก ”เมื่อถึงเวลาจะพบกัน หากใจหนักแน่นต่อให้กี่เรื่องราวเข้ามาสีกาจะผ่านพ้น ป้องกันภัยร้ายจากเหล่าศัตรูสีกาจะทำได้ หางโจวยังคงเป็นหางโจว หากสีกา…มีใจอยากช่วยเหลือราษฎร“ นางสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนคำนับเนิ่นนานจนแม่ชีเดินหายเข้าไปในถ่ำ นางจึงเดินทางกลับไปขึ้นรถม้า หากนางหันมามองสักนิด จะเห็นว่าอารามที่ร่มเย็น บัดนี้กลายเป็นป่าทึบ ปากถ้ำถูกปิดผนึกด้วยก้อนหินลูกใหญ่ กรุบ กรับ กรุบ กรับ เสียงเกลือกม้าเดินไปบนถนนยามเช้ามือ บ้านเมืองที่เงียบสงบทำเหมียวเหมียวที่เปิดม่านดูใจเริ่มฝ่อแฝ่บ “เป็นดั่งที่ข้าบอกหรือไม่” ไม่ต้องเปิดไปดูก็พอรู้ถึงสถานการณ์ล่วงหน้า “คุณหนู…” เหตุใดคุณหนูผู้น่าสงสารจึงมีชะตาอาภัพเช่นนี้ ก่อนหน้านี้เคยคิดว่าอาจใช้ชีวิตลำบากในระยะนึงเพราะต่างบ้านต่างเมือง แต่ตอนนี้…นางเริ่มคิดใหม่แล้ว!!!มันอาจจะลำบากตลอดไป เมื่อขบวนส่งเจ้าสาวเดินทางมาถึงหน้าจวน เมืองทั้งเมืองถูกประดับด้วยผ้าสีแดงหม่น และความเงียบสงบคล้ายร้างผู่คนทำนางยิ้มยันบนใบหน้า “นี่คือ…จวนท่านแม่ทัพหางโจวแน่หรือ” ใบหน้าสวยหวานถูกคลุมด้วยผ้าสีแดง ในมือถือพัดสีแดงยกขึ้นมายังใบหน้าอีกที มองดูจวนใหญ่ที่ไร้ผู้คนแม้แต่…ตัวเจ้าบ่าว “คุณหนูที่นี่บ่าวตรวจสอบดีแล้ว ไม่ผิดแน่นอน แต่ว่า…” สาวใช้กลืนน้ำลายลงคอ มองคุณหนูของนางด้วยความสงสาร “แต่ว่าไร้คนต้อนรับสินะ” ไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไปบนใบหน้างาม ชาติที่แล้วนางเป็นถึงนางเอกเบอร์หนึ่ง แล้วเหตุใดต้องถูกชายป่าเถื่อนมองข้ามนางถึงเพียงนี้!! “เหมียวเหมียว สั่งหยุดขบวนไว้แค่กลางประตู สั่งให้คนของเราตะโกนเรียกคนในจวนแม่ทัพออกมา หากยังเงียบ…ดันประตูเปิดให้กว้าง” แม้จะงงงวยแต่ยังยืนรอรับคำสั่งอย่างตั้งใจ “ติดป้ายทองที่ฝ่าบาทมอบให้ที่หน้าจวน จุดประทัดติดกัน2ชั่วยาม จัดเตรียมของคำนับฟ้าดินให้ครบ ที่สำคัญ…ตราประทับว่าข้าเปลี่ยนเป็นแซ่เหลียงเอาไปติดไว้หน้าห้องหอ น่าจะอยู่…ที่ไหนสักที่!!“ สาวใช้และแม่สื่อต่างโกรธเคืองคนในจวนนี้ จึงช่วยกันทำตามคำสั่งอย่างตั้งอกตั้งใจ คิดว่านางจะอ่อนแอแล้วขาดใจตายที่ถูกเมินงั้นสิ…คนอย่างไป๋หยางซิน พวกเจ้าเมินได้หรือ!! หลังจากสาวใช้ไปจัดการสิ่งที่นางสั่งให้ทำเรียบร้อย ร่างบอบบางในชุดสีแดงขลิบเขียว เดินไปด้านหน้าป้ายวิญญาณที่มีอยู่เพียง1ป้าย ในจวนใหญ่แห่งนี้ก่อนทำการเคารพและคำนับอย่างน้อบน้อม “ข้าไม่รู้ว่าท่านเป็นใคร แต่แน่นอน โถงบรรพชนมีเพียงป้ายชื่อท่านเช่นนั้น ข้าคำนับไม่ผิด” นางตั่งมั่นในใจพูดกับแผ่นป้ายตรงหน้าก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก หน้าป้ายเขียนไว้ว่า…เหลียงอวี๋ถง… “ข้า…ไป๋หยางซิน คาราวะผู้ใหญ่ในบ้านสามี ไม่ว่ายามสุขหรือยามทุกข์ เคียงข้างไม่ห่าง ไม่ว่าร้อนหรือหนาวหยัดยืนด้วยความภักดี วันนี้หรือวันหน้า ข้าจะมั่นคงต่อสกุลเหลียง!!” ดีที่วันนี้มีแม่สื่อติดตามมาด้วย นางออกคำสั่งให้ปฏิบัติเหมือนการแต่งงานที่มีบ่าวสาวครบ ไม่ต้องรอเพราะคนอย่างไป๋หยางซินไม่จำเป็นต้องรอใคร!! “ทุกคนฟังข้า พวกเรามาจากสกุลไป่ เดินทางมาเหน็ดเหนื่อย บัดนี้นำอาหารและเครื่องดื่มทั้งหมด ออกมาฉลอง7วัน7คืนแล้วค่อยกลับจี้โจว!!” แม้จะกล้าๆกลัวแต่ทุกคนก็ยอมทำตามคำสั่ง และถึงจะเป็นการแลกตัวประกันแต่ทุกอย่างถูกเห็นชอบจากฮ่องเต้ จึงมีตราประทับแสดงความถูกต้องส่งให้ทั้งสองฝ่าย นางไม่ต้องเกรงใจใคร บ่าวไพร่ทุกคนรีบจัดเตรียมสถานที่เป็นลานกว้างด้านหน้าจวน ก่อนจะจ้างสาวงามจากแคว้นใกล้เคียงมาเต้นรำเฉลิมฉลอง ไม่เพียงเท่านั้น นางยังให้คนไปหาคณะเชิดสิงโตที่ไม่ยอมรับงาน จนต้องเดินทางไปจ้างอีกเมืองใกล้ๆกัน และแม้จะไม่เต็มใจมา แต่ตราประทับฝ่าบาทเป็นตัวเบิกทางได้ดีทีเดียว!!
Bab terbaru
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ENDคนธรรมดาที่เคียงข้างท่าน
”หึ!! เช่นนั้นสิ่งที่ท่านถาม ข้าเองก็ตั้งใจจะคุยวันนี้ให้จบ!! ข้านึกถึงข้าวแดงแกงร้อนมาตลอด แต่นึกถึงในช่วงเวลาที่…ข้าได้กินข้าวที่ไม่ได้ผสมกับยาพิษเท่านั้น!!“ เสียงฮือฮาดังออกมาจากชาวบ้านที่ทยอยกันออกมาดู“เจ้าพูดบ้าอะไร!!” ตอนนี้แม่ทัพไป๋พึ่งรู้สึกคิดผิดที่ยืนคุยกันจนคนอื่นได้ยินเช่นนี้“ข้าพูดจริงหรือไม่แม่ใหญ่ ทุกมื้อที่คนครัวของท่านทำอาหารมาให้ล้วนมียาพิษอยู่ในนั้น แม้แต่ท่านแม่ข้าเอวก็รู้ แต่เพราะรักท่านพ่อมากจนกลัวถูกไล่ออกจากจวน จำใจต้องปล่อยให้ข้ากินจนทรุดหนัก ก่อนจะหายาถอนพิษมาให้ข้าทีหลัง!!” ไป๋เสวียนอีส่ายหัวน้ำตานองหน้า“ข้าขาดลมหายใจตามความต้องการพวกท่านมาแล้ว แต่เพราะคนชั่วยังไม่ถูกเปิดเผย เป็นข้าเองที่กัดฟันสู้จนมีลมหายใจกลับมาอีกครั้ง ข้าใช้เวลาอบสมุนไพรไล่พิษออกจนเกือบตาย พวกท่านเสวยสุขอยู่ในจวนใหญ่โต บัดนี้ถึงคราวทุกข์ยาก กลับคาดคั้นให้ข้า!! คนที่ถูกพวกท่านสั่งตายให้ช่วยเหลือ ช่าง…อำมหิตเกินมนุษย์!!” คนบ้านใหญ่ก้มหน้าหลบสายตาแม่ทัพไป๋ที่พึ่งรู้เรื่องนี้พัลวัล“เจ้าพูดมา พูดมาให้หมด!!” ไป๋จูหลงไม่เคยคิดว่าจะมีเหตุการเช่นนี้เกิดขึ้นในบ้านตนเอง“หากท่านพ่ออยากรับฟัง วั
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ลุกขึ้นสู้
ทุกอย่างที่ทำนางคิดมาดีแล้ว นางไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร แต่ในฐานะฮูหยินที่มีสามีเป็นแม่ทัพสูงสุดในเมืองหางโจว นางจะปกป้องทุกคนเอง“ข้าไม่รู้ว่าท่านจะปลอดภัยกลับมาหรือไม่ แต่ข้า…จะดูแลบ้านแทนท่านให้ดีที่สุด” นางพูดฝากลมไป ก่อนหันกลับมาจัดการตั้งรับสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต“สวี่ไค่ คนในหมู่บ้านห้วงหลงประกอบอาชีพอะไร” แม้หลังจากนั้นสามีจะพาไปที่นั่น2-3ครั้งแต่ทุกครั้งที่ไปจะเป็นช่วงเย็นที่ชาวบ้านล้อมวงกันกินข้าว ส่วนใหญ่คนที่อยู่ที่นั่นจะเป็นช่วงอายุ40-50หนาว คนที่มีครอบครัวจะออกไปทำมาหากินอย่างอื่น หรือสตรีหม้ายที่แต่งงานใหม่ก็จะย้ายออกไปอยู่บ้านสามี“ปักผ้า เก็บชา ปลูกชาขอรับ ชาที่ราชวังใช้ก็มาจากที่นี่ขอรับ” นางพยักหน้ารับ เพราะตอนนี้หอโอสถล้วนต้องการสมุนไพรหายากจากนาง นางจึงต้องหาที่เพราะปลูกเพิ่ม ตอนที่ไปเยี่ยมชาวบ้านที่นั่นนางคิดว่าอากาศที่นั่นเหมาะกับการเพราะปลูกสมุนไพรทีเดียว“เช่นนั้น เจ้าพาข้าไปที่นั่นที เมิ่งซี ชิงเฟ่ย เจ้าสองคนไปกับข้า“ เพราะมีหลายอย่างให้เหมียวเหมียวและแม่นมหลี่ทำ วันนี้นางจึงให้คนของท่านยายติดตามนางไปกว่าที่นางจะอธิบายให้ชาวบ้านห้วงหลงฟังเส
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ เหลียงอวี๋ถู
เนิ่นนานที่ริมฝีปากอวบอุ่มถูกบดขยี้ความวาบหวามทำนางกำชายเสื้อเขาแน่น“ที่ห้วงหลงอากาศดีกว่าที่นี่มาก ไว้กลับมาจากราชกิจ ข้าจะพาเจ้าไปพักที่บ้านของเรา” นางยกยิ้มก่อนพยักหน้ารับ“ข้าจะรอท่านกลับมา” เรียวแขนเล็กที่กอดร่างหนาแน่นสร้างความอบอุ่นในหัวใจ จนเขาไม่อยากผละออกจากนางไปไหน“ข้าจะรีบกลับมา”หลังจากส่งสามีไปจัดการคนคิดทรยศต่อบ้านเมือง นางจึงหันกลับมาจัดการเรื่องในจวนไม่ให้บกพ่องต่อหน้าที่ตัวเอง“ปลูกดอกไม้ตรงนี้เยอะหน่อย จะได้สดใสกว่านี้” นางนำดอกไม้สวยๆหรือที่นางเรียกว่าดอกไม้สวรรค์จากในมิติออกมา ดอกไม้บางชนิดสวยจนมีคนมาขอซื้อก็เยอะพอควร ส่วนสมุนไพรนั้นเป็นไปตามที่นางคิด ต่อให้เป็นสมุนไพรหายากแค่ไหนที่จวนแห่งนี้ก็มีหมดทุกอย่าง จนตอนนี้หอโอสถทุกเมืองส่งคนมาเจรจาซื้อขายกับนางจำนวนไม่น้อย พื้นที่ด้านหลังนางจึงขยายออกไปอีกนิดเพื่อเพิ่มพื้นที่การเพราะปลูก เรียกว่านางคือมหาเศรษฐีคนนึงในใต้หล้าจริงๆ“ฮูหยินเจ้าคะ จดหมายจากสกุลไป๋เจ้าค่ะ” ร้อยวันพันปีนางไม่เคยได้ยินชื่อสกุลนี้มานานมากแล้ว แล้วตอนนี้มีเหตุอันใด ทำไมถึงส่งจดหมายมาหา นางจึงรีบเปิดดู ก่อนจะขมวดคิ้วกับถ้อยคำในจดหมายของมารดา…ซิ
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ หากข้าอยู่สูงจนเอื้อมไม่ถึง…
“ท่านแม่พอเถอะ แค่นี้ก็เดือดร้อนกันทั้งตระกูลแล้ว หากอาเหวินไม่ช่วยทำบ้านให้ พวกเราจะไปซุกหัวนอนที่ไหน ยิ่งตอนนี้ สมบัติไม่มีเหลือติดตัวสักอย่าง” ถานซื่อบุตรชายคนรองรีบห้าม ก่อนจะหันมาหาหลานชาย“เหวินเซียวข้าเองเป็นอาที่ไม่ได้เรื่อง ตั้งแต่แรกเริ่มไม่เคยขอร้องสิ่งใดเลย บัดนี้ขอเพียงสร้างบ้านให้ผู้เฒ่าได้มีที่พักพิงก็เพียงพอแล้ว” แต่ไหนแต่ไร อารองของเขาไม่เคยเข้ามายุ่งวุ่นวายจริงๆ แต่เพราะบุตรคนอื่นๆต้องโทษหมด เหลือเพียงอารองที่ท่านย่าพอจะให้พึ่งใบบุญได้“อารองวางใจ แม้ไม่ขอข้าเองก็ตั้งใจทำให้มันถูกต้อง ตั้งแต่พรุ่งนี้จะมีทหารเข้าไปทำที่พักชั่วคราวให้ฮูหยินผู้เฒ่า ช่วงนี้คงต้องรบกวนเรือนท่านอารองก่อน” คนพวกนี้ต้องปล่อยให้ลำบากเสียบ้าง“เช่นนั้นก็ขอบใจเจ้ามาก ช่วงนี้อาคงต้องกลับไปอำเภอตงก่อน ขอโทษฮูหยินสกุลเหลียงที่รบกวน” พูดจบก็ดึงมือคนเป็นมารดาออกไป หากอยู่นานกว่านี้เกรงว่ามารดาของตนจะก่อเรื่องอีก“เห้อ จบสิ้นกันเสียที เรื่องนี้ทำเจ้าทุกข์ใจมานาน แล้วก็…เรื่องน้าสามของเจ้า ยายยอมรับการตัดสินใจของเจ้าทุกอย่าง”เรื่องที่หน้าหนักใจคือตอนนี้เหลียงเว่ยซั่วที่หนีไปพร้อมกับไฉอันเริ่มเคลื่อนไ
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ผัวเมียการละคร2
“ทำความเคารพพี่ใหญ่” สตรีที่ปกติแต่งตัวด้วยชุดบ่าววันนี้กลับสวมชุดเฉกเช่นสตรีทั่วไป เข้ามาทำความเคารพเขา“พวกเจ้า…เหตุใดจึงแต่งตัวเช่นนี้” เป็นนางที่เงยหน้าขึ้นมาถามมู่หลง และอี้หลง สาวใช้ที่แม่เฒ่าถานนำมาฝากไว้“ขอโทษที่ต้องปิดบังพี่สะใภ้เจ้าค่ะ เดิมทีแล้วข้าสองคนเป็นบุตรสาวฮูหยินสามสกุลถาน แต่เพราะบิดาถูกส่งไปเป็นคนเลี้ยงม้า ท่านย่าเกรงว่าจะมีภัยจึงปิดบังตัวตน และส่งให้มาอยู่ที่จวน ตอนนี้สกุลถานเกิดภัยร้าย ข้าสองคนจึงมาแสดงตัวขอออกไปหาท่านย่าเจ้าค่ะ!!” นางลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปหาสตรีสองคนใกล้ๆ“มาฝากตนเป็นบ่าวรับใช้ แสร้งว่าถูกขายมา ยามจวนตัวก็แสดงตนว่าเป็นพี่น้องกับสามีข้า คนบ้านถานกำลังเล่นตลกอยู่หรือ ได้!! ข้าจะปล่อยให้ออกไป แต่ก่อนจะไป…” นางใช้สายตาสำรวจนิ่งๆ“เหมียวเหมียว เมิ่งซี ค้นตัวพวกนาง!!” คำสั่งนี้ทำสองสาวหน้าตาตื่นก่อนจะพยายามไม่ให้ค้น“พี่ใหญ่!! ช่วยพวกข้าด้วยการที่พี่สะใภ้ทำเช่นนี้เท่ากับไม่ให้เกียรติคนสกุลถานนะเจ้าคะ” อี้หลงร้องขอต่อเขาทันที“ฮูหยิน เจ้าเป็นคนสั่งไม่ให้เด็กสองคนนี้เข้าไปในจวนมิใช่หรือเหตุใดต้องค้นกัน“ เขากอดอกเดินเข้ามาใกล้”เพราะเป็นคนบ้านถานจึง
ทะลุมิติมาจัดระเบียบในจวนแม่ทัพ ผัวเมียการละคร
“หากวันนั้นเจ้าไม่ส่งคนออกมาช่วยข้า ข้าคงตายสมใจเขาจริงๆ” นากจากท่านยายจะเป็นห่วงเขาที่เอาทหารไปไม่เพียงพอหากโดนตีตลบหลังแล้ว ในจดหมายของท่านยายยังมีนัยยะแอปแฝง เมื่อตัวหนังสือมีความหนา-บาง ไม่เท่ากัน นางใช้ตัวหนามาอ่านติดต่อกันพบว่า…เหลียงเว่ยซั่วคนนี้กำลังคิดการณ์ใหญ่บอกจุดบอดของหลานชายหวังให้ไฉอันมาโจมตีจุดลับ หากจิตใจเขาไขว้เขว จะเสียท่าให้กบฏทันที ดีที่นางเข้าใจในสิ่งที่ท่านยายสื่อ จัดการส่งทหารที่เหลือ1แสนนายวางกลอุบายป้องกันการรุกล้ำ และสั่งปิดประตูเมือง โดยใช้ป้ายหยกของฮองเฮาให้การช่วยเหลือ รอเพียงไม่นาน องค์ชาย7ตามมาช่วยทันการ คนพวกนั้นถอนตัวทันทีที่เห็นธงของฝ่าบาท“หากท่านอยู่ในฐานะที่สูงกว่าเขาเพียงคืบแน่นอนว่าเขาต้องเอื้อมถึง เช่นนั้น…ลองอยู่สูงจนเขาเอื้อมไม่ถึงดีหรือไม่เจ้าคะ” สายตาคมสานสบดวงตากลมโตดั่งตากวางด้วยความรู้สึกท้วมท้นในอก“เจ้าอาจตกอยู่ในอันตราย”ชุดคลุมผืนใหญ่ที่เขาสวมมา ถูกร่างหนายกมาคลุมนางด้วย เมื่อบริเวณหน้าผาแห่งนี้ลมแรงกว่าปกติ“ในเมื่อข้าเลือกแล้ว หันหลังให้ท่านไม่ได้แล้ว ท่านรอดข้ารอด คนในหางโจวรอดเท่านั้นก็เพียงพอแล้วเจ้าค่ะ” นิ้วเรียวยาวของนางยกขึ้น
Anda juga akan menyukai
ปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.7K Dibacaวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย171.3K Dibacaมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.4K Dibacaทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า86.8K Dibacaสตรีร้ายกาจเช่นข้าขอคืนท่านให้รักแรก
ปกแดง111 Dibacaด้ายแดงของข้ามีเพียงท่าน
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)120 Dibacaวาสนายัยเด็กอ้วนเกิดใหม่ในยุค 80
หลี่จินผิง789 Dibacaสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน382 Dibaca
